(Minghui.org) مینگهویی اخیراً درباره محکومیت ناعادلانه ۱۰ ساکن شهر چانگده در استان هونان گزارش داد که ازجمله آن‌ها خانم یین هُنگ بود که به سه ‌سال ‌و ‌نُه ‌ماه زندان و پرداخت ۶هزار یوان (۸۵۰ دلار) جریمه محکوم شد. اطلاعات جدیدی منتشر شده است که جزئیات بیشتری درباره آزار و شکنجه گذشته او ارائه می‌دهد.

خانم یین، ۵۴ساله، و ۹ نفر دیگر به‌دلیل ایمانشان به فالون گونگ (یک تمرین تزکیه ذهن‌وجسم که حزب کمونیست چین از ژوئیه۱۹۹۹، آن را تحت آزار و شکنجه قرار داده است)، هدف قرار گرفتند. آن‌ها بین ساعت ۵ تا ۷ صبح ۳۰نوامبر۲۰۲۳ دستگیر و در ۱۲نوامبر۲۰۲۵ محکوم شدند. هنوز مشخص نیست که آیا او همچنان در بازداشتگاه بایهه‌شان حبس است یا خیر.

خانم یین پیش از آخرین حکم زندان، بارها به‌دلیل ایمانش هدف قرار گرفته بود و یک دوره کار اجباری و دو دوره زندان را با مجموع ۱۴سال ‌و ‌سه ‌ماه سپری کرده بود.

در دوران بازداشت وی، کارفرمایش، بانک کشاورزی چین، او را اخراج کرد. شوهر و مادرش تحت تأثیر شوک ناشی از آزار و شکنجه او جان باختند. دخترش نیز تحت تأثیر بدنام‌سازی بی‌امان رژیم درباره فالون گونگ قرار گرفت و از او دور شد.

چند بازداشت کوتاه‌مدت

خانم یین در اواخر فوریه۲۰۰۰ به‌منظور دادخواهی برای فالون گونگ به پکن رفت و دستگیر شد. پس از بازگرداندنش به چانگده، ابتدا در بازداشتگاه شماره یک منطقه دینگ‌چنگ و سپس در یک بازداشتگاه دیگر حبس و پس از ۲۸ روز بازداشت آزاد شد.

حدود ژوئن یا ژوئیه۲۰۰۰، کارفرمای خانم یین او را فریب داد تا خود را به یک مرکز شستشوی مغزی معرفی کند و او را سه روز در آنجا نگه داشتند. همین کار را در ژانویه۲۰۰۱ نیز انجام دادند و او را در مرکز شستشوی مغزی دیگری حبس کردند. او در اعتراض، دست به اعتصاب غذا زد و یک هفته بعد برای تزریق‌های وریدی به بیمارستان منتقل شد.

زمان دقیق دستگیری خانم یین مشخص نیست، اما مدت کوتاهی بعد به‌دلیل امتناع از نوشتن اظهاریه انصراف از ایمانش، در خانه دستگیر شد. او یک شب را در ایستگاه پلیس وولینگ گذراند و روز بعد به بازداشتگاه شماره یک منطقه دینگ‌چنگ منتقل شد.

دو سال ‌و ‌سه ‌ماه کار اجباری

خانم یین دوباره در ۱۰ژوئن۲۰۰۱ دستگیر و به بازداشتگاه شماره دو منطقه دینگ‌چنگ منتقل شد. او از نوشتن اظهاریه انصراف از ایمانش امتناع کرد و در مه۲۰۰۲ برای سپری‌کردن یک دوره دوساله به اردوگاه کار اجباری زنان بایمالونگ منتقل شد.

هر بار که او در اعتراض دست به اعتصاب غذا می‌زد، نگهبانان و زندانیان در اردوگاه کار اجباری به‌زور به او غذا می‌دادند. آن‌ها با قاشق دهانش را باز می‌کردند تا یک لوله بامبو تیزشده را داخل دهانش کنند. دو دندانش لق شد و دهانش آسیب دید.

دوره محکومیت او سه ماه تمدید شد. در سپتامبر۲۰۰۳ در روزی که قرار بود آزاد شود، کارفرمایش و کمیته امور سیاسی و حقوقی منطقه دینگ‌چنگ او را برای شستشوی مغزی، به یک هتل بردند. آن‌ها او را فقط زمانی آزاد کردند که دو خواهرش موافقت کردند ضمانت دهند که او دیگر فالون گونگ را تمرین نخواهد کرد.

هشت سال زندان

خانم یین در ۲۰ژوئن۲۰۰۵ پس از گزارش‌شدن به پلیس، به‌دلیل صحبت با مردم درباره فالون گونگ دستگیر شد. او مدتی کوتاه در بازداشتگاهی حبس شد. پس از یک دستگیری دیگری در ۲۰دسامبر همان سال، دادگاه منطقه وولینگ او را به هشت سال زندان محکوم کرد و در ۱۵ژوئن۲۰۰۶ به زندان زنان استان هونان منتقل شد.

خانم یین به‌مدت یک ماه در تیم پذیرش جدید نگهداری شد. او از انجام کار سخت یا پوشیدن لباس زندان امتناع کرد. نگهبانان به دست‌هایش دستبند زدند و او را مجبور کردند ساعت‌های طولانی بایستد.

خانم یین پس از انتقال به تیم یک (یک تیم با مدیریت سختگیرانه) در بخش شش، به‌طور شبانه‌روزی توسط زندانیان لیائو ژن، زنگ کان‌وِن و گونگ وِن‌جینگ تحت‌نظر بود. آن‌ها او را مجبور می‌کردند هر روز ساعت‌های طولانی بایستد و در همان زمان، به‌طور لفظی او را تحت آزار و اذیت قرار می‌دادند. پاهایش آن‌قدر متورم شد که شلوارش در شرف پاره‌شدن بود.

زندانیان همچنین به شیوه‌های مختلف به او دستبند می‌زدند. یکی از شکنجه‌ها شامل پیچاندن یکی از دستانش به عقب و دستبند زدن آن به دست دیگر بود که از جلو روی شانه کشیده شده بود. شکنجه دیگر شامل آویزان‌کردنش با دست‌های دستبندزده‌شده بود، به‌گونه‌ای که نوک انگشتان پایش به‌سختی زمین را لمس می‌کرد (تصویر زیر را ببینید). بعدها زندانیان یکی از دستانش را دستبند زدند تا بتوانند او را از پنجره یا چارچوب تخت آویزان کنند.

تصویر شکنجه: آویزان‌کردن با دستبند

در طول این شکنجه، دهان خانم یین را نیز با نوار چسب بسته بودند. زندانیان حتی زمانی‌که او مجبور به استفاده از توالت بود، دستبند را باز نمی‌کردند. یک‌ بار او از شدت درد بی‌هوش شد و زمانی‌ که به هوش آمد، اطرافیانش را نمی‌شناخت.

یکی از این جلساتِ شکنجه و آویزان‌کردن با دستبند، شش روز پیاپی طول کشید. خانم یین دچار گیجی شد و مجبورش کردند «از ایمانش دست بردارد». او پس از بازگشت هشیاری، دوباره عزم خود را برای ادامه تمرین فالون گونگ اعلام کرد و بلافاصله دوباره تحت یک دوره شش‌روزه دیگر از شکنجه مداوم با دستبند و آویزان‌شدن قرار گرفت.

خانم یین به‌مدت سه ماه تقریباً نمی‌توانست چشمانش را ببندد، زیرا یا مجبور بود بایستد یا آویزان بود. به‌محض آنکه چشمانش را می‌بست، زندانی گونگ او را با چماق می‌زد. یک ‌بار که زیر لب چیزی گفت، زندانیان او را به زمین انداختند و روی دهانش کوبیدند، به‌طوری ‌که لب‌هایش به‌شدت متورم شد.

خانم یین در ۱۹دسامبر۲۰۱۳ آزاد شد. در آن زمان، شکنجه‌ها آسیب‌های شدیدی به او وارد کرده بود و او بسیار ضعیف شده بود.

چهار سال زندان دیگر

خانم یین دوباره در ۱۱اوت۲۰۱۵ دستگیر و به بازداشتگاه بایهه‌شان منتقل شد. دادگاه منطقه وولینگ در ۲۰ژوئیه۲۰۱۶ او را به چهار سال زندان محکوم کرد و او در ۱۱ژوئن۲۰۱۷ به زندان زنان استان هونان منتقل شد.

گزارش‌های مرتبط:

چانگده (استان هونان): محکومیت ۱۰ نفر به‌خاطر ایمانشان؛ فردی که سنگین‌ترین حکم را گرفت، پیش‌تر ۱۹ سال زندانی بود

شهر چانگده (استان هونان): ده تمرین‌کننده فالون گونگ به زندان محکوم شدند

سه تمرین‌کننده در شهر چانگده به زندان محکوم شدند