مردی اهل جیلین پس از گذراندن حدود نُه سال در پشت میله‌های زندان به‌دلیل ایمانش، دوباره با پیگرد قانونی روبرو شد

(Minghui.org) مردی در شهر یانجی، استان جیلین، به‌دلیل تمرین فالون گونگ، یک تمرینی معنوی که از سال ۱۹۹۹ توسط رژیم کمونیستی چین مورد آزار و اذیت قرار گرفته است، با پیگرد قانونی روبرو است.

آقای لی هوژه، حدوداً ۶۰ساله، در ۲۶سپتامبر۲۰۲۴ اطلاعاتی درباره فالون گونگ توزیع کرد. او در راه بازگشت به خانه توسط سه مأمور از اداره پلیس شهر یانجی تعقیب و دستگیر شد. پلیس کتاب‌های فالون گونگ، کامپیوتر و چاپگر او را مصادره کرد. او در بازداشتگاه شهر یانجی دست به اعتصاب غذا زد و در ۸اکتبر۲۰۲۴ آزاد شد.

پلیس در ۱۳نوامبر۲۰۲۵ به رستورانی که آقای لی در آن کار می‌کرد، رفت. آن‌ها او را سوار کردند و به دادستانیارگان دولتی حزب کمونیست چین که مسئول نظارت قانونی در چین است. عملکرد آن شامل مواردی مانند تصمیم‌گیری در رابطه با دستگیری و پیگرد موارد جنایی مهم، انجام تحقیقات، راه‌اندازی و حمایت از نهادهای قضایی عمومی، تفسیر قانون برای کاربردهای خاص، نظارت بر تصمیم‌های دادگاه‌ها، کنترل روندهای قضایی، و نظارت بر فعالیت زندان‌ها، مراکز بازداشت و اردوگاه‌های کار اجباری است. شهر یانجی بردند. درحالی‌که او از پاسخ دادن به هرگونه سؤالی خودداری کرد، به روشنگری حقایقبه علت آزار و شکنجه در چین و تبلیغات کاذب بی‌ر‌حمانه‌ای که فالون گونگ را اهریمنی جلوه می‌دهند، تمرین‌‏کنندگان فالون گونگ در حال «روشنگری حقیقت» بوده‌‏اند، یعنی واقعیت‌‏های فالون گونگ را برای عموم مردم تشریح کرده و آزار و شکنجه را افشاء می‌‏کنند. فعالیت‌‏های روشنگری حقیقت شامل گفتگوی رودررو با مردم و مسئولین مختلف، نصب اعلامیه‌ها و پوسترها، پخش فلایر، آویزان کردن بنر و غیره است. در خارج از چین که فالون گونگ آزادانه تمرین می‌‏شود، تمرین‌‏کنندگان از طریق سایر برنامه‌‏ها این آزار و شکنجه را بیشتر افشاء می‌‏کنند، برنامه‌‏هایی نظیر: بازآفرینی و نمایش صحنه‌‏های شکنجه، نمایشگاه‌‏های هنری، وب‌‏سایت‌‏های اینترنتی، کتاب‌‏ها، مجلات، روزنامه‌‏ها، فیلم‌‏ها و نوشتن نامه. هدف از روشنگری حقیقت این است که به مردم کمک کند فالون گونگ را درک کنند، دروغ‌‏های رژیم کمونیستی در چین را برملا سازد و برای پایان دادن به این آزار و شکنجه حمایت عموم را جلب کند.‏ مربوط به فالون گونگ پرداخت. دو ساعت بعد او را به محل کارش بازگرداندند.

آقای لی در ۲دسامبر۲۰۲۵ تماسی از دادستانی دریافت کرد و به او دستور داده شد که روز بعد خودش را به آن‌ها معرفی کند. مشخص نیست که آیا او این کار را انجام داده است یا خیر.

آزار و اذیت در گذشته

در طی ۲۶ سال گذشته، آقای لی بارها به‌دلیل پایبندی به ایمانش، فالون گونگ، هدف قرار گرفته است. او سه دوره حبس در اردوگاه کار اجباری به مدت چهار سال و سه ماه و همچنین دو دوره حبس در مجموع چهار سال و شش ماه محکومیت را گذرانده است. او همچنین چهار بار در مراکز شستشوی مغزی نگهداری شده است. درحالی‌که در زندان بود، مادر نابینای پیرش درگذشت. مادرش از دستگیری غیرقانونی او آسیب دیده بود.

سه دوره حبس در اردوگاه کار اجباری

آقای لی در سال ۲۰۰۱ برای درخواست حق تمرین فالون گونگ به پکن رفت و به یک سال کار اجباری محکوم شد. او در حین گذراندن دوران حبس در اردوگاه کار اجباری یانبیان و اردوگاه کار اجباری یینماهه تحت آزار و شکنجه قرار گرفت. او در مارس۲۰۰۲ آزاد شد.

آقای لی دوباره در سال ۲۰۰۸ درحالی‌که به‌عنوان معلم خصوصی در شانگهای کار می‌کرد، دستگیر شد. او به ۱۵ ماه حبس در اردوگاه کار اجباری شماره ۳ شانگهای محکوم شد.

او چند ماه پس از آزادی‌اش در سال ۲۰۱۰، دستگیر و به دو سال حبس در اردوگاه کار اجباری فنجین در شهر چانگچون، مرکز جیلین، محکوم شد.

دو دوره زندان

در نوامبر۲۰۰۲، هشت ماه پس از آزادی آقای لی از اولین دوره اردوگاه کار، اداره ۶۱۰ بخشداری یانبیان، اداره پلیس بخشداری یانبیان، اداره ۶۱۰ شهر یانجی، اداره پلیس شهر یانجی و ایستگاه پلیس ییلان، بیش از ده ماشین پلیس را برای دستگیری او اعزام کردند.

مأمور شو شیائوفنگ و شی دژی از اداره امنیت داخلی شهر یانجی، آقای لی را در حین دستگیری مورد ضرب‌وشتم قرار دادند و به او فحاشی کلامی کردند.

پس از بردن آقای لی به اداره امنیت داخلی شهر یانجی، پلیس او را دستبند و پابند زد. برای اینکه او را مجبور به پاسخ به سؤالاتشان کنند، او را خم کردند و پابند را دور گردنش پیچیدند، که فقط ۱۵ سانتی‌متر از پاهایش فاصله داشت.

پلیس به‌مدت سه روز، به آقای لی هیچ غذا یا آبی نداد. او را از استفاده از دستشویی منع و از خواب محروم کردند. او تحت رنج شدید جسمی و پریشانی روانی بود.

آقای لی بعداً به سه سال زندان محکوم و به زندان جیلین منتقل شد. به‌دلیل شکنجه در دوران حبس، هر روز ضعیف‌تر می‌شد و بدنش پر از گال (بیماری مسری پوستی) ‌شد. نمی‌توانست خوب غذا بخورد یا بخوابد.

در اوایل نوامبر۲۰۰۳، آقای لی به سلول انفرادی منتقل و به‌مدت یک ماه در آنجا نگهداری شد، زیرا از نوشتن اظهاراتی مبنی بر انکار فالون گونگ خودداری کرد. نگهبانان همچنین او را در «تخت مرگ» بستند.

بازسازی صحنه شکنجه: تخت مرگ

تا آوریل ۲۰۰۵، آقای لی ناتوان و بسیار ضعیف شده بود. خانواده‌اش به زندان رفتند، اما دوباره درخواست ملاقاتشان رد شد.

آقای لی در نوامبر۲۰۰۵ آزاد شد.

آقای لی به‌دلیل صحبت با برخی از کارگران ساختمانی درباره فالون گونگ در ۸اکتبر۲۰۱۴، توسط نُه مأمور از ایستگاه پلیس شین‌شینگ و ایستگاه پلیس بیشان گزارش و دوباره دستگیر شد. او در بازداشتگاه شهر یانجی نگهداری و حدود دسامبر۲۰۱۵ به ۱.۵ سال زندان محکوم شد.

بازداشت‌های مرکز شستشوی مغزی

آقای لی در ۱۸سپتامبر‌۲۰۰۶ توسط شش مأمور ایستگاه پلیس بیشان دستگیر شد. خانه‌اش غارت و به مرکز شستشوی مغزی منتقل شد.

بین ۲۵ژوئن و ۳۰ژوئیه۲۰۱۲، اداره ۶۱۰ شهر یانجی، اداره پلیس شهر یانجی و اداره امنیت داخلی شهر یانجی، طبق دستور اداره ۶۱۰ استان جیلین، سه جلسه شستشوی مغزی در شهرهای یانجی، لونگ‌جینگ و هلونگ برگزار کردند. آقای لی مستقیماً از اردوگاه کار اجباری فنجین به مرکز شستشوی مغزی منتقل شد.

برای اینکه آقای لی را مجبور به انکار فالون گونگ کنند، نگهبانان پاهایش را در حالت لوتوس کامل (نشسته با هر دو پا روی هم به حالت ضربدر) قرار دادند و او را بستند، درحالی‌که دستانش پشت کمرش بود. او را از استفاده از توالت منع و تهدید کردند که اگر فالون گونگ را انکار نکند، او را همچنان بسته نگه خواهند داشت. اگرچه او را مجبور به نوشتن بیانیه مبنی بر انکار ایمانش کردند، اما خیلی زود اعلام کرد که آن باطل است، زیرا برخلاف میلش نوشته شده بود. نگهبانان دو بار دیگر او را بستند که طولانی‌ترین مدت آن بیش از ۴۰ ساعت طول کشید.

تصویر شکنجه: بسته‌شدن

آقای لی در اوایل سال ۲۰۲۱ و در ۲۰ژوئیه۲۰۲۱ به دو جلسه شستشوی مغزی دیگر برده شد. او به ترتیب در ۲۵آوریل۲۰۲۱ و ۲۸ژوئیه۲۰۲۱ آزاد شد.

درگذشت مادر

وقتی آقای لی به‌دلیل شکنجه در زندان جیلین دچار ناتوانی شد، مادرش که از هر دو چشم نابینا بود، درخواست کرد که تلفنی با او صحبت کند، اما نگهبانان امتناع کردند.

این زن مسن هفتادوچندساله همچنین با دیابت شدید دست و پنجه نرم می‌کرد و در مراقبت از خود مشکل داشت. رنج روانی ناشی از فقدان و نگرانی برای پسرش، سلامتی او را بیشتر تحت تأثیر قرار داد. دو ماه قبل از آزادی پسرش، در اواسط سپتامبر۲۰۰۵، جسد او در خانه پیدا شد. بدنش متلاشی شده بود و مشت‌هایش گره کرده بود.