(Minghui.org)  بر اساس اطلاعاتی که اخیراً وب‌سایت مینگهویی‌ به‌دست آورده است، یک مرد اهل شهر شولان در استان جیلین به‌دلیل باور خود به فالون گونگ دوران محکومیتش را در زندان گوانگژو در استان گوانگ‌دونگ می‌گذراند.

چنگ لِی، ۵۹ ساله، در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۵ توسط مأموران اداره امنیت داخلی شهر گوانگژو بازداشت شد. در جریان معاینه پزشکی الزامی برای بازداشت، مشخص شد که او دچار مشکلات شدید قلبی است و در بیمارستان پلیس برای او استنت قلبی کار گذاشته شد. حتی پیش از آن‌که او از عمل جراحی بهبود پیدا کند، پلیس او را به زندان گوانگژو منتقل کرد. مشخص نیست چه زمانی علیه او اعلام جرم شده، محاکمه یا محکوم شده است. مدت دقیق محکومیت او نیز همچنان نامشخص است.

این نخستین‌بار نیست که چنگ لِی به‌دلیل باورش هدف قرار می‌گیرد. او پیش‌تر یک دوره کار اجباری و دو دوره زندان را گذرانده است که در مجموع ۹ سال و سه ماه می‌شود.

۱.۵ سال کار اجباری (از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱)

چنگ لِی، کارمند سابق مزرعه جنگلی کای‌یوان در شهر شولان، در فوریه ۲۰۰۰ برای درخواست حق تمرین فالون گونگ به پکن رفت. او بازداشت شد و به یک سال کار اجباری در اردوگاه کار اجباری هوانشی‌لینگ در شهر جیلین، استان جیلین محکوم شد. به‌دلیل پایبندی او به باورش، اردوگاه کار اجباری مدت محکومیتش را شش ماه افزایش داد.

۴ سال حبس (از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵)

چنگ لِی در اوت ۲۰۰۱ از اردوگاه کار اجباری آزاد شد؛ اما مدت کوتاهی بعد دوباره بازداشت شد. او در ۲۸ دسامبر همان سال به چهار سال زندان محکوم و به زندان تیه‌بِی در شهر چانگ‌چون، استان جیلین منتقل شد.

در اوایل سال ۲۰۰۲، مقام‌های زندان افرادی را به یک زندان در جنوب چین اعزام کردند تا روش‌های آزار و سرکوب تمرین‌کنندگان فالون گونگ را بیاموزند. پس از بازگشت این افراد به جیلین، یک دفتر ویژه مدیریت برای هدف قرار دادن تمرین‌کنندگان زندانی ایجاد شد. این دفتر همه تمرین‌کنندگان زندانی را در بخشی ویژه با عنوان «بخش قالب‌دهی» گردآوری کرد. برای هر تمرین‌کننده، شش تا هشت زندانی به‌صورت شبانه‌روزی مأمور مراقبت و کنترل شدند. نگهبانان با وعده کاهش مدت محکومیت، زندانیان را به آزار تمرین‌کنندگان تشویق می‌کردند.

روش‌های شکنجه‌ای که علیه تمرین‌کنندگان به‌کار می‌رفت شامل ضرب‌وشتم با چکش، تخته‌های چوبی و چوبِ حمل بار روی شانه؛ وادار کردن به ایستادن‌های طولانی‌مدت؛ حبس انفرادی؛ آویزان کردن؛ فرو کردن سوزن؛ کشیدن مسواک روی انگشتان؛ محرومیت از خواب؛ و قرار دادن در معرض شرایط سخت محیطی بود، مانند ایستادن کنار پنجره باز با لباس‌های نازک در زمستان.

یکی از روش‌های خاص شکنجه این بود که دو بشکه فلزی ۲۰۰ کیلویی را به درِ یک سلول انفرادی جوش می‌دادند و هر چند دقیقه یک‌بار با میله‌های فلزی به بشکه‌ها می‌کوبیدند. به این ترتیب، تمرین‌کننده‌ای که در آن سلول نگه‌داری می‌شد، به‌طور کامل از خواب محروم می‌ماند.

نگهبانان به یک زندانی دستور دادند تیغه‌ای را زیر روکش تخت چنگ لِی بگذارد و سپس ادعا کردند که او قصد خودکشی داشته است. فالون گونگ به تمرین‌کنندگانش می‌آموزد که زندگی را گرامی بدارند و چنگ لِی از نوشتن بیانیه‌هایی برای انکار باورش خودداری کرد. نگهبانان او را بیش از دو ماه در سلول انفرادی نگه داشتند؛ در این مدت، روزانه فقط دو وعده غذا به او داده می‌شد که خمیر ذرت بود.

در ۴ ژانویه ۲۰۰۴، چنگ لِی که چند روز در اعتراض به آزار و سرکوب دست به اعتصاب غذا زده بود، به‌شدت توسط سرگروه لیو ژاندونگ و مربی هان که‌وِی مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت.

چنگ لِی در اوت ۲۰۰۵ آزاد شد.

سه سال و ۹ ماه حبس (از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶)

چنگ لِی بعدها برای انجام کارهای موقت به شهر گوانگژو در استان گوانگ‌دونگ نقل مکان کرد. او در ۴ ژوئن ۲۰۱۲ در همان‌جا بازداشت شد. به خانواده‌اش اجازه داده نشد که در بازداشتگاه یوئه‌شيو با او ملاقات کنند یا هیچ اطلاعی درباره وضعیت پرونده‌اش دریافت کنند. آن‌ها بعداً متوجه شدند که او به سه سال و نه ماه زندان محکوم شده است. او در مارس ۲۰۱۶ آزاد شد.

گزارش مرتبط:زندان تیه‌بِی در شهر چانگ‌چون، استان جیلین، تمرین‌کنندگان فالون دافا را وادار می‌کند چهار روز داخل بشکه‌های نفت بایستند