(Minghui.org)
نام: تانگ بیننام چینی: 唐滨جنسیت: زنسن: ۶۴ سالشهر: چونگچینگاستان: نامشخصشغل: نامشخصتاریخ درگذشت: ۱ ژانویه ۲۰۲۶تاریخ آخرین بازداشت: ۱۵ یا ۱۶ فوریه ۲۰۱۹آخرین محل بازداشت: زندان زنان چونگچینگ
یک زن ناتوان اهل چونگچینگ در سه ماه پایانی زندگیاش، صرفاً به دلیل پایبندی به ایمان خود به فالون گونگ، با آزار و اذیت مداوم پلیس محلی و اعضای کمیته محله روبهرو بود. درگذشت او در ۱ ژانویه ۲۰۲۶ در سن ۶۴ سالگی، پایانی بود بر دههها آزار و شکنجهای که تنها به سبب استفاده از حق قانونی آزادی باور دینی بر او تحمیل شد.
خانم تانگ بین، فالون گونگ را عامل نجات خود از ناامیدی میدانست، اما رژیم کمونیستی بارها او را به دلیل ایمانش هدف قرار داد. او بارها بازداشت شد و در مجموع دو دوره کار اجباری و یک دوره زندان را گذراند که رویهمرفته پنج سال به طول انجامید.
خانم تانگ در ۸ فوریه ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و طی شش ماه از افسردگی، اسپوندیلوز گردنی، سردردهای مزمن، مشکلات زنانگی و آرتریت بهبود یافت. همچنین رابطه تیرهوتار او با مادرشوهرش ترمیم شد.
در سال ۱۹۹۵، خواهرشوهرش تنها ۶۰۰ یوان پول نقدی را که در خانه داشت برداشت، اما مادرشوهرش که با او زندگی میکرد اجازه داد این «سرقت» رخ دهد و حتی او را به «مراقبت نکردن از پولش» متهم کرد. خانم تانگ آنقدر احساس بیعدالتی کرد که اقدام به خودکشی نمود، اما همسرش بهموقع متوجه شد و او را نجات داد.
در آوریل ۱۹۹۸ همان خواهرشوهر بار دیگر ۳۹۰۰ یوان از خانه او برداشت تا قمار کند. این بار خانم تانگ هیچ ناراحتیای احساس نکرد و همچنان با مادرشوهر و خواهرشوهرش با مهربانی رفتار کرد.
پس از آغاز کارزار سراسری حزب کمونیست چین علیه فالون گونگ در ژوئیه ۱۹۹۹، خانم تانگ بر ایمان خود استوار ماند و بارها هدف قرار گرفت.
او در ۱۸ اوت ۱۹۹۹ توسط لی هویویو، مربی پاسگاه پلیس گووجیاتو، دستگیر و حدود ده ساعت بازداشت شد. در ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۹، مأموران وانگ جینگلیان و لیو زوچنگ از اداره پلیس وانگجیانگ او را بازداشت و به مدت یک هفته در یک مرکز شستوشوی مغزی نگه داشتند.
خانم تانگ در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۹ برای دادخواهی به پکن رفت و در آنجا بازداشت شد. او به مدت ۲۰ روز در بازداشتگاه منطقه شیجینگشان پکن نگه داشته شد و سپس به چونگچینگ بازگردانده شد، جایی که ۳۰ روز دیگر در بازداشتگاه منطقه جیانگبی محبوس بود. پس از آزادی، کارفرمایش در کارخانه وانگجیانگ چینگهوا، او را اخراج کرد.
خانم تانگ بعداً یک مغازه پوشاک راهاندازی کرد، اما دبیر خیابان گووجیاتو، ژو شومین، به صاحبخانه دستور داد قرارداد اجاره او را فسخ کند و افرادی را برای زیر نظر گرفتنش گماشت.
در آوریل ۲۰۰۰، لیو یونگگانگ از پاسگاه پلیس گووجیاتو او را بازداشت و به مدت یک هفته در مرکز شستوشوی مغزی نگه داشت. ژو شومین، مأموران وانگ و لیو و کارکنان کمیته محله از جمله پو دونگمی، جیانگ و لیو نیز در آزار او مشارکت داشتند. در مه ۲۰۰۰، لی هویویو و لی شیائوشیائو او را به مدت ۱۵ روز در بازداشتگاه منطقه جیانگبی نگه داشتند.
در اوت ۲۰۰۰، خانم تانگ به پاسگاه پلیس گووجیاتو احضار شد تا مدارکی را امضا کند که در واقع حکم یک سال کار اجباری بود. در دوران بازداشت، کاپیتان یو به زندانیان هو مین و ژنگ شیمی دستور داد او را شکنجه کنند.
خانم تانگ در ژانویه ۲۰۰۲ دوباره بازداشت و ۱۵ روز زندانی شد. در آوریل همان سال، مأموران وانگ و لیو به همراه فان شیا از دفتر ۶۱۰ محل کار سابقش او را بازداشت کردند و حدود هفت روز در مرکز شستوشوی مغزی نگه داشتند. پس از بازداشت دیگری در دسامبر ۲۰۰۲، او یک هفته دیگر در همان مرکز محبوس شد.
در ۱۸ مارس ۲۰۰۵، چهار پلیس مسلح، از جمله لی شیائوشیائو، به مغازه پوشاک او یورش بردند. دو نفر شانههایش را گرفتند و سرش را به عقب خم کردند. سپس مطالب فالون گونگی را که خودشان آورده بودند کنار او گذاشتند و عکس گرفتند تا برایش پاپوش بسازند. هم مغازه و هم خانهاش را تفتیش کردند. او یک ماه بازداشت و سپس به یکونیم سال کار اجباری محکوم شد.
در اردوگاه کار اجباری، نگهبانان سو چانگ و ژائو یوآنیوان، به همراه زندانیان لیو هاییان، وانگ و تانگ، او را با روشهای گوناگون شکنجه کردند؛ از جمله بستن دهان و پر کردن آن با پارچه، ضربوشتم و توهین کلامی، خوراندن اجباری غذا، حبس انفرادی، وادار کردن به چمباتمه زدن یا ایستادن طولانیمدت در وضعیتهای نظامی، محرومیت از خواب، منع استفاده از توالت یا حمام، دستبند زدن به تخت به مدت دو روز، ایستادن زیر آفتاب سوزان، و پیچاندن یک دست به پشت برای دستبند زدن در حالی که دست دیگر از روی شانه کشیده میشد.
حدود مه ۲۰۰۵، خانم تانگ در اعتراض دست به اعتصاب غذا زد. سو و ژائو به مدرسه دخترش رفتند و این نوجوان را به اردوگاه آوردند و او را مجبور کردند ۴۵ دقیقه در برابر مادرش زانو بزند تا اراده مادر را تضعیف کنند. این دختر دبیرستانی آنچنان دچار آسیب روحی شد که در آزمون ورودی دانشگاه عملکرد خوبی نداشت و این موضوع بعدها بر مسیر شغلیاش تأثیر گذاشت.
در دوران بازداشت خانم تانگ، مادرش از شدت اندوه در ۲ مه ۲۰۰۵ درگذشت.
در اوت ۲۰۱۱، دو مأمور پلیس و چهار کارمند محلی، از جمله چن ژی، سو شیائولینگ، شیه چیائولی و هوانگ تیانپینگ، به خانه خانم تانگ یورش بردند و تهدید کردند اگر از فالون گونگ دست نکشد، او را به مرکز شستوشوی مغزی خواهند برد.
در ۱ مارس ۲۰۱۶، زمانی که خانم تانگ قصد سوار شدن به قطار را داشت، کارت شناساییاش در سیستم امنیتی به عنوان تمرینکننده فالون گونگ علامتگذاری شد. پلیس راهآهن او را حدود یک ساعت در اتاق بازجویی نگه داشت، مطالب فالون گونگ را ضبط کرد، از او عکس گرفت و مجبورش کرد صورتجلسه بازجویی را امضا کند. سپس مأموری از پاسگاه پلیس گووجیاتو او را تحویل گرفت.
این رویداد کمتر از یک سال پس از درگذشت همسرش، آقای لی زینِنگ، رخ داد. اگرچه آقای لی فالون گونگ تمرین نمیکرد، اما به دلیل ایمان همسرش تحت فشار قرار گرفت. او در سال ۱۹۹۹ توسط مدیر وقتش چیان چونهویی به مرخصی اجباری فرستاده شد و تا پنج سال بعد به کار فراخوانده نشد، در حالی که دیگر کارکنان در عرض یک ماه بازگشتند. مدیر جدیدش، هو کِهژی، با وجود شرایط پزشکی او، شغلش را از بازرس به کارگر جابهجایی تغییر داد. آقای لی پیش از ۱۹۹۹ اپراتور دستگاه بود و به دلیل آلرژی و کراتیت نوری (مشابه آفتابسوختگی قرنیه چشم) به عنوان بازرس مشغول شده بود. کار جابهجایی بسیار سنگین بود و او بهسختی از عهدهاش برمیآمد. با وجود درخواست او برای ملاحظه، هو کِهژی به دلیل تمرین فالون گونگ توسط همسرش مخالفت کرد.
آقای لی بعدها به آسم، قلب ریوی (بزرگ شدن بطن راست قلب)، آمفیزم، بیماری انسدادی ریه و فیبروز ریوی مبتلا شد، اما مدیرش او را دوباره مجبور به کار به عنوان اپراتور کرد. او قادر به انجام کار نبود و مجبور به مرخصی استعلاجی شد. هو او را به اخراج تهدید کرد. آقای لی در ترس و اضطراب زندگی میکرد و سرانجام در ۲۴ مارس ۲۰۱۵ در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
خانم تانگ در ۱۵ یا ۱۶ فوریه ۲۰۱۹ پس از گزارش توزیع مطالب اطلاعرسانی فالون گونگ بازداشت شد. مأموران پاسگاه پلیس تانگجیائوتو خانهاش را تفتیش و او را به بازداشتگاه فوشِنگ منتقل کردند.
او در اواخر اوت ۲۰۱۹ به دو سال و نیم زندان محکوم و در دسامبر همان سال به زندان زنان چونگچینگ منتقل شد.
پس از آزادی در اوت ۲۰۲۱، اداره تأمین اجتماعی از بازگرداندن کارت تأمین اجتماعی او که در دوران زندان ضبط شده بود خودداری کرد. بدون این کارت، او نمیتوانست از بیمه درمانی استفاده کند و هزینه چندین بستری شدن را کاملاً از جیب خود پرداخت.
در ماههای نخست پس از بازگشت به خانه، هیچ مستمریای به او پرداخت نشد. بعدها اداره تأمین اجتماعی ماهانه اندکی بیش از ۲۰۰۰ یوان به عنوان کمکهزینه به او داد، اما مستمری کاملش هرگز برقرار نشد.
وضعیت سلامتی خانم تانگ رو به وخامت گذاشت و دخترش او را به خانه سالمندان فرستاد. حدود ژوئن ۲۰۲۵ دچار وضعیت اورژانسی پزشکی شد و به بیمارستان منتقل گردید. پس از ترخیص، برادر کوچکترش در حدود سپتامبر ۲۰۲۵ او را به خانه خود برد. ژائو جینگوی، مأمور پاسگاه پلیس گووجیاتو، و کارکنان کمیته محله (از جمله فردی با نام خانوادگی «هه») همچنان در خانه برادرش او را مورد آزار قرار میدادند. او سرانجام در ۱ ژانویه ۲۰۲۶ درگذشت.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
