(Minghui.org)

۲۷‌ژانویه، روز جهانی یادبود هولوکاست، از سوی سازمان ملل متحد، برای گرامی‌داشت یاد شش‌میلیون یهودی و سایر گروه‌های اقلیت که بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ به‌طور نظام‌مند به‌دست نازی‌ها نابود شدند، تعیین شده است. این روز همچنین یادآور آن است که مردم نسبت به نفرت، تبعیض و نسل‌کشی هشیار باشند تا چنین فجایعی دوباره تکرار نشود.

در ۲۷ژانویه امسال، تمرین‌کنندگان در فنلاند، با وجود سرمای منفی ۱۰ درجه، مراسم شمع‌افروزی برگزار کردند تا مردم را از واقعیت‌های آزار و شکنجه ۲۷ساله فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) آگاه کنند. آن‌ها به رهگذران اطلاع دادند که این کمپین باعث شده است بسیاری از تمرین‌کنندگان به‌طور وحشیانه شکنجه شوند، آسیب ببینند، ناتوان شوند و حتی جانشان را از دست بدهند. همچنین مردم را از جنایت ادامه‌دار برداشت اعضای بدن افراد زنده توسط این رژیم آگاه کردند؛ جنایتی که لایه‌های مختلف جامعه را درگیر کرده است.

این مراسم شمع‌افروزیِ اندوه‌بار که در سرمای شب برگزار شد، بسیاری از مردم را تحت تأثیر قرار داد و آن‌ها را به یادآوری تاریخ و درعین‌حال توجه به بحران‌های کنونی حقوق بشر فراخواند. تمرین‌کنندگان از جامعه جهانی خواستند همه ابعاد این آزار و شکنجه را محکوم کند.

تمرین‌کنندگان در فنلاند، در جریان فعالیت‌های روز جهانی یادبود هولوکاست، تمرین‌ها را به نمایش گذاشتند.

رهگذران از آزار و شکنجه فالون گونگ آگاه شدند و دادخواستی را برای پایان دادن به آن امضا کردند.

این صحنه آرام و معنوی توجه بسیاری را جلب کرد. کسانی که پیش‌تر درباره آزار و شکنجه آگاهی داشتند، بروشور نمی‌خواستند، بلکه مستقیماً جلو می‌آمدند تا دادخواست حمایت از پایان دادن به این جنایت‌ها را امضا کنند. برخی گفتند: «امیدوارم اوضاع بهتر شود» و «من اغلب دادخواست‌های شما را امضا می‌کنم». عده‌ای دیگر گفتند: «کاری که انجام می‌دهید بسیار مهم است.»

باید جلو این آزار و شکنجه را بگیریم

آرچی گفت: «این باید فوراً متوقف شود.»

آرچی اهل فیلیپین، وقتی عکس‌ قربانیان آزار و شکنجه را دید، ایستاد. او که شوکه شده بود گفت: «نمی‌دانستم چنین اعمالی ممکن است امروز هم اتفاق بیفتد.»

«این آزار و شکنجه بسیار شدید است و در کشوری به این بزرگی مثل چین رخ می‌دهد. اقدامات آن‌ها [ح.ک.چ] کاملاً ظالمانه است. این موضوع ربطی به ملیت ندارد، مسئله انسانیت است. باید این آزار و شکنجه را متوقف کنیم. این کاملاً ظالمانه است.» او با چشمانی اشک‌آلود گفت: «آن‌ها [تمرین‌کنندگان] حیوان نیستند. نباید با آن‌ها این‌گونه رفتار شود. چرا باید جان بعضی افراد با گرفتن جان دیگران نجات داده شود؟ این نباید اتفاق بیفتد.»

«امیدوارم افراد بیشتری صدای مرا بشنوند. امروز برای این موضوع دعا و از آن حمایت می‌کنم. صدای من شاید چندان بلند نباشد، اما می‌توانم آن را بلندتر کنم و به همه بگویم که این آزار و شکنجه باید فوراً پایان یابد. این مسئله بر زندگی ما اثر می‌گذارد. از آنچه بر شما گذشته شوکه شدم. یک کشور مثل یک خانه است، باید امن باشد. نباید این‌گونه باشد.»

او گفت که می‌خواهد هر طور که امکانش هست کمک کند و اشاره کرد که شبکه اجتماعی دارد. او خواست که چند بروشور و دادخواست به او بدهند تا در شبکه اجتماعی‌اش، با ارائه به افراد از آنان بخواهد که امضا کنند و حمایت خود را نشان دهند.

این مسئله به‌شدت اضطراری است

کریستا، مترجم، گفت: «این مسئله بسیار اضطراری است. ح.ک.چ درحال ارتکاب جنایت است.» وقتی تمرین‌کنندگان به او گفتند که اکنون بسیاری از جوانان در چین ناپدید شده‌اند، با چشمانی اشک‌آلود گفت: «می‌دانم محدودیت‌های کنونی آزادی در چین وحشتناک است. شما کارتان را بسیار خوب انجام داده‌اید. امیدوارم اوضاع تغییر کند.»

سیرپا، دبیر دبیرستان، از تمرین‌کنندگان دعوت کرد تا در کلاسش، فالون گونگ را معرفی کنند و درباره آزار و شکنجه در چین، برای دانش‌آموزانش توضیح دهند.

او گفت: «در فنلاند، ما به آزادی مذهب و حقوق بشر احترام می‌گذاریم. امیدوارم مردم در چین نیز همین حقوق و همین آزادی را داشته باشند.»

مردم دادخواست پایان دادن به آزار و شکنجه را امضا کردند

ولنا (چپ)، جمسیم (وسط) و سوفیینا (راست)

ولنا، جمسیم و سوفیینا پس از امضای دادخواست، دیدگاه‌های خود را بیان کردند.

ولنا گفت: «این [آزار و شکنجه] وحشتناک به نظر می‌رسد. نفرت‌انگیز است. هرگز نمی‌توانستم چیزی به این اندازه هولناک مثل برداشت اعضای بدن افراد زنده را تصور کنم. حتی شنیدن چنین چیزهایی هم ترسناک است. در فنلاند، چنین چیزی مطلقاً رخ نمی‌دهد.»

جمسیم گفت: «این جنایت علیه بشریت است، افراد فقط به‌خاطر نظرشان زندانی می‌شوند؛ این دلخراش است. تمرین‌کنندگان فالون گونگ هیچ قانونی را نقض نکرده‌اند، بنابراین این کار آشکارا نادرست است. حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری ارزش‌هایی بسیار مهم هستند که همه ما باید آن‌ها را بپذیریم. این اشتباه است که ح.ک.چ این‌همه اقدامات شرورانه را پنهان کرده است. نیک‌خواهی یعنی درک دیگران. ما افراد جداافتاده نیستیم، پس باید مهربان باشیم. فکر می‌کنم شما واقعاً رنج زیادی را تحمل کرده‌اید، به‌ویژه برداشت اعضای بدن افراد زنده. نمی‌توانم تصور کنم یک شخص چه میزان دردی را باید تحمل کند.»

سوفیینا گفت: «نحوه رفتار ح.ک.چ با گروه‌های اقلیت بسیار ظالمانه است. می‌توانم پایداری اقلیت‌ها را در پایبندی به ایمانشان درک کنم. این معتقدان افرادی بسیار صلح‌جو هستند، پس چرا ح.ک.چ با آن‌ها این‌گونه رفتار می‌کند؟» او گفت که مسیحی است و می‌داند پیروان ادیان در چین، به زندان انداخته می‌شوند.

امیدوارم این آزار و شکنجه به‌زودی پایان یابد

خانم ژو، تمرین‌کننده‌ای در فنلاند، دیدگاه‌های خود را درباره شرکت در فعالیت‌های آن روز بیان کرد و گفت این روز با چهاردهمین سالگرد ورودش به فنلاند هم‌زمان بوده است. او عمیقاً تحت تأثیر این فعالیت‌ها قرار گرفت و از دولت فنلاند به‌خاطر حمایت از حقوق بشر تمرین‌کنندگان فالون گونگ قدردانی کرد.

او گفت: «مادرشوهرم براثر آزار و شکنجه جان باخت. این موضوع مرا بسیار اندوهگین کرد. او به‌اندازه من خوش‌شانس نبود که بتواند به اینجا بیاید. این آزار و شکنجه ۲۷ سال است ادامه دارد. امیدوارم به‌زودی پایان یابد. امیدوارم افراد بیشتری به حقیقت آزار و شکنجه آگاه شوند، به‌ویژه درباره برداشت اعضای بدن تمرین‌کنندگان توسط رژیم چین برای سودجویی. باور دارم افراد نیک‌خواه زیادی در این جهان هستند، بنابراین امیدوارم همه از ما حمایت و کمک کنند این آزار و شکنجه هرچه زودتر پایان یابد.»

«خانواده من فقط یکی از ده‌هاهزار خانواده است. تاکنون تعداد بی‌شماری از افراد آزار و شکنجه شده‌اند و همچنان می‌شوند. واقعاً امیدوارم این آزار و شکنجه به‌زودی پایان یابد.»