(Minghui.org) تمرین‌کنندگان فالون گونگ در نیویورک، در اواخر سپتامبر۲۰۲۶ و هم‌زمان با برگزاری هشتادویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در میدان داگ هامرشولد، در نزدیکی مقر این سازمان، تمرینات را انجام دادند و دادخواهی صلح‌آمیزی برگزار کردند. آن‌ها از جامعه بین‌المللی خواستند برای پایان‌دادن به آزار و شکنجه فالون گونگ به‌دست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) کمک کند.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ در اواخر سپتامبر۲۰۲۶، هم‌زمان با برگزاری هشتادویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از مردم خواستند به آزار و شکنجه فالون گونگ به‌دست ح.ک.چ توجه نشان دهند.

بسیاری از مردم توقف کردند تا درباره فالون گونگ و نحوه آزار و شکنجه آن به‌دست ح.ک.چ اطلاعاتی کسب کنند.

استیسی ریچاردسون، خواننده و آهنگساز استرالیایی، گفت که با دیدن تمرین‌کنندگان که به‌آرامی درحال انجام تمرینات بودند، توجهش به آن‌ها جلب شد. استیسی پس از شنیدن درباره آزار و شکنجه گفت که تلاش تمرین‌کنندگان برای افشای جنایات پنهان و آگاه‌کردن مردم از آن‌ها، بسیار تأثیرگذار و قدرتمند است و دادخواهی آن‌ها از راه‌های صلح‌آمیز ازطریق ارتباط با آفریدگار، تأثیر عمیقی در سطح معنوی خواهد داشت. او گفت: «فکر می‌کنم این شیوه دادخواهی، قدرتمندتر و مثبت‌تر است.»

استیسی ریچاردسون

یوهانا مارتوچی، اهل ونزوئلا، نیز پس از مشاهده فضای آرام و صلح‌آمیز برنامه تمرین‌کنندگان، علاقه‌مند شد درباره فالون گونگ بیشتر بداند. یوهانا گفت: «این کار جنبه انسان‌دوستانه مردم چین را نشان می‌دهد. بسیار زیبا و تحسین‌برانگیز است!»

وقتی شنید برخی افراد ادعا می‌کنند که فعالیت‌های تمرین‌کنندگان به وجهه چین آسیب می‌زند، گفت: «نه، من اصلاً این‌طور فکر نمی‌کنم. آن‌ها صرفاً به رفتار ناعادلانه اعتراض می‌کنند. تلاش می‌کنند از گروه خود و هم‌وطنانشان محافظت کنند و حقیقت را گسترش دهند. از برخورد مؤدبانه و توضیحات مختصرشان قدردانی می‌کنم. احساس نکردم که از چین انتقاد می‌کنند. آن‌ها خواستار عدالت هستند. اگر بخواهم کاری را که انجام می‌دهند با یک کلمه توصیف کنم، آن کلمه "شجاعانه" است.»

رامون پیکو سانتونه، وکیل مهاجرت، از تمرین‌کنندگان فالون گونگ هنگام انجام تمرینات عکس گرفت. او گفت که دادخواهی صلح‌آمیز تمرین‌کنندگان را تحسین می‌کند. وی اظهار کرد: «فکر می‌کنم عالی است!» و به تمرین‌کنندگان گفت: «تبریک می‌گویم! کار بزرگی انجام داده‌اید!»

رامون پیکو سانتونه، وکیل مهاجرت، به تمرین‌کنندگان تبریک گفت.

آنا رودریگز، یکی از ساکنان محلی، گفت که دادخواهی تمرین‌کنندگان صلح‌آمیز و منظم بود. او اصول فالون گونگ، یعنی حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری را تحسین کرد و گفت که این اصول پایه و اساس انسانیت هستند و همه مردم باید از آن‌ها پیروی کنند.

آنا گفت که می‌تواند وضعیت تمرین‌کنندگان فالون گونگ را که به‌دلیل آزار و شکنجه مجبور به ترک کشورشان شده‌اند، کاملاً درک کند. او گفت: «بسیاری از مردم نمی‌دانند ترک خانه و رفتن به کشوری کاملاً بیگانه چه احساسی دارد. من درک می‌کنم که آن‌ها باید چه خطرات بزرگی را به جان می‌خرند. اعضای سازمان ملل متحد باید از این موضوع آگاه شوند و دولت چین را تحت فشار بگذارند تا این آزار و شکنجه را متوقف کند.»

خانم مارتوچی و خانم رودریگز درباره تجربیات خانواده‌هایشان از زندگی تحت حکومت کمونیستی صحبت کردند.

خانم مارتوچی گفت که ۱۲ سال پیش ونزوئلا را ترک کرده است. او اظهار کرد: «کسانی که تحت نظام سوسیالیستی زندگی نکرده‌اند، از مشکلات آن خبر ندارند. آن‌ها باید از تجربیات کسانی درس بگیرند که هنگام زندگی در کشوری سوسیالیستی، با دشواری‌هایی روبه‌رو شده‌اند.»

خانم رودریگز گفت: «برخی فکر می‌کنند سوسیالیسم برابری به ارمغان می‌آورد، اما واقعیت این‌طور نیست. دولت منابع بیشتری را تحت کنترل خود درمی‌آورد و درنهایت تمام تصمیم‌ها درباره نحوه توزیع آن‌ها را می‌گیرد. به‌ این ‌ترتیب، می‌تواند تعیین کند منابع را در اختیار چه کسانی قرار دهد. این نظام در نظریه خوب به نظر می‌رسد، اما در عمل هرگز موفق نبوده است.»