(Minghui.org)

نام: شانگ شی‌یینگنام چینی: 尚世莹جنسیت: زنسن: ۶۵شهر: تانگشاناستان: هبیشغل: پرستار متخصصتاریخ درگذشت: ۲۷سپتامبر۲۰۲۶تاریخ آخرین دستگیری: ۱۴ژانویه۲۰۱۰آخرین محل بازداشت: زندان زنان استان هبی

بانویی در شهر تانگشان (استان هبی)، هنگامی که به‌دلیل پایبندی به ایمانش به فالون گونگ، دوره محکومیت سه‌ساله‌ ناحقش را می‌گذراند، به‌شدت شکنجه شد و داروهای سمی به او تزریق کردند. پس از آزادی‌اش در ژانویه۲۰۱۳، مقامات همچنان او را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند. همچنین او را از کار اخراج کردند و وقتی بعدها به سن بازنشستگی رسید، مستمری‌اش را نپرداختند. سلامتی او طی سال‌ها رو به وخامت گذاشت و سرانجام در ۲۷سپتامبر۲۰۲۶، در ۶۵سالگی درگذشت.

خانم شانگ شی‌یینگ

خانم شانگ شی‌یینگ، پرستار سابق بیمارستان کارگران شهر تانگشان، در سال ۱۹۹۵، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. کمی بعد، پرکاری تیروئید مزمنی که با آن دست و پنجه نرم می‌کرد کاملاً بهبود یافت.

پس از آنکه حزب کمونیست چین در ژوئیه۱۹۹۹، دستور آزار و شکنجه فالون گونگ را صادر کرد، خانم شانگ طی سه دهه بعد شش بار بازداشت شد. حقوق و پاداش‌هایش را قطع کردند. همچنین تنزل رتبه یافت و گروه حقوقی‌اش را پایین آوردند. در محل کار نیز با تبعیض روبه‌رو بود؛ هرقدر هم سخت کار می‌کرد، مدیرش همه جوایزی را که ابتدا به او اعطا شده بود لغو می‌کرد.

دبیر حزب بیمارستان یک ‌بار به او گفت: «اگر فالون گونگ را تمرین نمی‌کردی، قطعاً جایزه کارمند نمونه را می‌گرفتی.»

رئیس دفتر ریاست بیمارستان نیز گفت: «با حزب کمونیست مخالفت می‌کنی و هنوز انتظار داری حقوقت افزایش یابد یا به‌عنوان کارمند نمونه انتخاب شوی؟»

وقتی پدرشوهر خانم شانگ در ۱۱سپتامبر۱۹۹۹، براثر حمله قلبی ناگهانی درگذشت، بیمارستان او را در بازداشت نگه داشت و اجازه نداد در مراسم خاک‌سپاری پدرشوهرش شرکت کند.

تزریق اجباری دارو

خانم شانگ در ۲۵اکتبر۲۰۰۰، پس از آن دستگیر شد که دبیر بخش محل کارش با فریب او را به دفتر نگهبانی کشاند. او را به‌مدت ۲۴ ساعت در زیرزمین بیمارستان نگه داشتند و روز بعد، با تأیید لی چینگ‌مینگ، رئیس بیمارستان، به بازداشتگاه شماره یک شهر تانگشان منتقل کردند. او را در سلول انفرادی حبس کردند، به صندلی فلزی بستند و به او پابند زدند.

ازآنجاکه نگهبانان اجازه نمی‌دادند خانم شانگ از توالت استفاده کند، او در اعتراض، دست به اعتصاب غذا زد. سپس او را به بیمارستان ترک اعتیاد آنکانگ منتقل کردند و چند بار داروهایی نامعلوم به او تزریق شد. پس از تزریق‌ها، نگاهش بی‌روح و زبانش سفت شد. ذهنش درست کار نمی‌کرد و در حالت گیجی به‌سر می‌برد.

محکومیت به سه سال زندان

خانم شانگ بار دیگر در ۱۲اکتبر۲۰۰۸ دستگیر شد و مأموران خانه‌اش را غارت کردند.

در تابستان ۲۰۰۹، او درخواست کرد با خانواده‌اش به تعطیلات برود. لی هونگ‌یان، سرپرستار، درخواست او را رد کرد و تهدید کرد که او را بازداشت می‌کند.

دستگیری بعدی خانم شانگ در ۱۴ژانویه۲۰۱۰ بود؛ او را به‌دلیل صحبت با مردم درباره فالون گونگ بازداشت کردند. هنگامی که در بازداشتگاه فِنگ‌نان بود، مأموری به صورتش سیلی زد و او را لگد زد.

خانم شانگ در ژوئن و اوت همان سال، در دادگاه منطقه لوبی حاضر شد و بعدتر، بدون اطلاع خانواده‌اش، مخفیانه به سه سال زندان محکوم شد. او درخواست تجدیدنظر نوشت، اما نگهبانان بازداشتگاه مدارک را پاره کردند.

شکنجه در زندان زنان استان هبی

خانم شانگ دوره محکومیتش را در بخش سیزدهم زندان زنان استان هبی گذراند؛ بخش مدیریت سخت‌گیرانه که مخصوصاً برای نگهداری تمرین‌کنندگان فالون گونگی استفاده می‌شود که از انکار ایمانشان سر باز می‌زنند.

خانم شانگ هر روز مجبور بود از صبح زود تا نیمه‌شب، گاهی تا ۱۸٫۵ ساعت، بایستد. هر بار که مقاومت می‌کرد، نگهبانان او را کتک می‌زدند، به او ناسزا می‌گفتند یا تهدیدش می‌کردند. ایستادن طولانی‌مدت باعث شد پاهایش به‌شدت ورم کند و سفت شود. کمرش نیز درد می‌کرد و سرش گیج می‌رفت.

در همین حین، زندان برای مدتی طولانی، به خانواده خانم شانگ اجازه ملاقات با او را نداد. خانواده‌اش برای گرفتن اجازه ملاقات، تلاش زیادی کردند و وقتی سرانجام او را دیدند، از دیدن چهره تکیده، حلقه‌های تیره زیر چشم و پاهای ورم‌کرده‌اش اندوهگین شدند.

زندان در ۱۶مارس۲۰۱۲، به‌زور از خانم شانگ نمونه خون گرفت، درحالی‌که نزدیک بود انگشتش را بشکند. وقتی او را به سلول بازگرداندند، نگهبانان همه را از صحبت با او منع کردند و اجازه ندادند با خانواده‌اش تماس بگیرد.

وقتی خانم شانگ در ۱۴ژانویه۲۰۱۳ آزاد شد، به‌شدت ضعیف بود و نمی‌توانست به‌تنهایی راه برود.

اخراج از کار، قطع مستمری و آزار و اذیت بی‌وقفه

خانم شانگ در ۱۵آوریل۲۰۱۳، پس از چند ماه بهبودی، به بیمارستان درخواست داد که به سر کار بازگردد. وانگ چون‌جی، دبیر بیمارستان، به او گفت: «این‌همه زحمت کشیدیم تا از اینجا بیرونت کنیم، حالا می‌خواهی برگردی؟ اگر به کار برگردی، باید افرادی را بگذاریم که مراقبت باشند.»

درنتیجه، خانم شانگ بدون آنکه هیچ مدرک رسمی‌ای به او بدهند، از حق کار محروم شد. ۲۵ سال سابقه خدمتش را نیز از محاسبات مستمری‌اش حذف کردند. بنابراین وقتی به سن بازنشستگی رسید، هیچ مزایایی دریافت نکرد. او با اداره محلی رسیدگی به شکایات، کمیسیون داوری کار و اداره بهداشت تماس گرفت، اما هیچ‌کس به پرونده‌اش رسیدگی نکرد.

اوایل فوریه۲۰۱۸، خانم شانگ بلیت قطاری خرید تا در اول مارس همان سال، به دیدار خانواده‌اش در پکن برود. اما در ۲۸فوریه، رئیس کمیته محله به او گفت که در جریان نشست‌های سیاسی سالانه ح.ک.چ، اجازه سفر به پکن را ندارد.

پلیس حوالی ساعت ۹ شب ۲۶ژوئن۲۰۱۸، دوباره خانم شانگ را مورد آزار و اذیت قرار داد و تلاش کرد از او فیلم بگیرد.

دو مأمور در ۱۴اوت۲۰۲۴، بار دیگر او را مورد آزار و اذیت قرار دادند و از او عکس گرفتند. همچنین از او پرسیدند که آیا هنوز فالون گونگ را تمرین می‌کند.

شکنجه مالی و رنج روحی ناشی از آزار و اذیت‌های مداوم، به سلامتی خانم شانگ آسیب زد. او در ۲۷سپتامبر۲۰۲۶ درگذشت.

گزارش‌های مرتبط:

خانم شانگ شی‌یینگ در زندان زنان هبی به‌شدت شکنجه شد

زندان زنان استان هبی خانم شانگ شی‌یینگ را مورد آزار و شکنجه قرار می‌دهد

خانم شانگ شی‌یینگ و خانم شان هوان‌رونگ از شهر تانگشان، به‌طور غیرقانونی دستگیر، شکنجه و بازجویی شدند

خانم شانگ شی‌یینگ و سایر تمرین‌کنندگان در اداره پلیس فنگ‌نان و بازداشتگاه فنگ‌نان شکنجه شدند

خانم شانگ شی‌یینگ از شهر تانگشان، دستگیر و شکنجه شد