(Minghui.org) خانم ژو شیوژن، ۶۴ساله، ساکن شهر مولینگ در استان هیلونگ‌جیانگ، قرار است به‌دلیل تمرین فالون گونگ محاکمه شود. فالون گونگ روشی معنوی است که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) از ژوئیه۱۹۹۹ آن را تحت آزار و شکنجه قرار داده است.
خانم ژو ابتدا در ۲۹ژوئن۲۰۲۶ در یک مجتمع مسکونی دستگیر شد. پلیس به خانه‌اش یورش برد و رایانه، چاپگر و کتاب‌های فالون گونگ او را توقیف کرد. مأموران گفتند که پیش از دستگیری، مدتی طولانی او را زیر نظر داشته‌اند.
خانم ژو بعداً با قرار وثیقه آزاد شد، اما در ۱۳اکتبر دوباره بازداشت شد. او را به بازداشتگاه منطقه یانگ‌مینگ منتقل کردند که در شهرک هوالین از توابع شهر مودان‌جیانگ قرار دارد. شهر مولنگ نیز تحت مدیریت شهر مودان‌جیانگ است.
آزار و شکنجه در گذشته: دو دوره محکومیت به کار اجباری، به‌مدت مجموعاً سه سال
خانم ژو که در ژوئیه۱۹۶۲ متولد شد، در مه۱۹۹۷ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و خیلی زود از بیماری‌های مختلفش، ازجمله مشکلات مهره‌های گردن، سردرد، کم‌خونی شدید و فشار خون پایین، بهبود یافت. او همچنین در کارش وظیفه‌شناس‌تر شد و سرپرست و همکارانش نظر خوبی درباره او داشتند.
پس از آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ در ژوئیه۱۹۹۹، خانم ژو بر ایمانش استوار ماند و بارها هدف آزار و شکنجه قرار گرفت. ژانگ شنگ‌لی، رئیس پاسگاه پلیس شماره دو شهر مولنگ، در شب ۱۸ژانویه۲۰۰۱ همراه مأموران سون دلونگ، ژونگ لی‌گانگ و دو مأمور دیگر به خانه‌اش رفت. آن‌ها او را به پاسگاه پلیس بردند و روز بعد به بازداشتگاهی محلی منتقل کردند که بیش از ۴۰ تمرین‌کننده دیگر نیز در آن نگهداری می‌شدند.
خانم ژو در مه۲۰۰۱ به یک سال کار اجباری محکوم شد و دوران محکومیتش را در مرکز بازپروری شهر هاربین گذراند. هاربین مرکز استان هیلونگ‌جیانگ است.
مأمور ژونگ و مأمور دیگری در مه۲۰۰۲ خانم ژو را در محل کارش دستگیر کردند و به بازداشتگاه محلی بردند. مأموران وانگ جیان‌گوئو و وانگ یونگ‌آن از اداره پلیس شهر مولنگ، در اوت همان سال او را برای گذراندن دوره دوساله کار اجباری به مرکز بازپروری شهر هاربین منتقل کردند.
در چند روز نخست دومین دوره محکومیتش به کار اجباری، خانم ژو مجبور بود بیش از ده ساعت روی چهارپایه کوچکی بنشیند و اجازه خوابیدن نداشت. بعدها نیز به‌دلیل خودداری از خواندن ترانه‌هایی در حمایت از ح.ک.چ یا سلام کردن به نگهبانان، مجبورش می‌کردند ساعت‌ها سرپا بایستد.
دو زندانی مأمور مراقبت از خانم ژو شدند. آن‌ها اجازه نمی‌دادند تمرینات فالون گونگ را انجام دهد یا با سایر تمرین‌کنندگان بازداشت‌شده صحبت کند. همچنین او را از هرگونه ارتباط با خانواده‌اش، ازجمله ملاقات حضوری، تماس تلفنی و ارسال نامه، محروم کردند. آن زندانیان به او دستور می‌دادند ویدئوهایی را تماشا کند که فالون گونگ را بدنام می‌کردند. وقتی خودداری کرد، او را به‌مدت سه روز به لوله شوفاژ دستبند زدند. پس از آن، یک هفته روی صندلی فلزی مهارش کردند. آن زندانیان چنان شدید کتکش زدند که دو دندانش شکست و افتاد.
نگهبانان در ۱۶نوامبر۲۰۰۲ کمپینی را با هدف «تبدیل» صدها تمرین‌کننده‌ای که در آنجا بازداشت بودند، آغاز کردند. تمرین‌کنندگان را کشان‌کشان به زیرزمین بردند و دست‌هایشان را به حلقه‌هایی که به زمین محکم شده بود، دستبند زدند. تمام روز دهانشان را با چسب بسته نگه می‌داشتند و فقط هنگام دادن تنها وعده غذای روزانه، در عصر، چسب را برمی‌داشتند. زندانیان چند قاشق غذا به آن‌ها می‌دادند، اما در دو روز نخست هیچ آبی برای نوشیدن در اختیارشان نمی‌گذاشتند.
در روز سوم، تمرین‌کنندگان را مجبور کردند آبی بنوشند که لایه ضخیمی از نمک در آن وجود داشت. به هرکس که از نوشیدن خودداری می‌کرد، به‌زور آن آب را می‌خوراندند. مقدار بسیار زیاد نمک موجود در آب باعث شد بسیاری از تمرین‌کنندگان به‌شدت استفراغ کنند.
تمرین‌کنندگان همچنین اجازه استفاده از دستشویی را نداشتند. موهایشان را عمداً به‌شکلی نامرتب و تکه‌تکه کوتاه کردند تا تحقیرشان کنند. نگهبانان همچنین به آن‌ها توهین و فحاشی می‌کردند.
بعداً لباس‌های تمرین‌کنندگان را از تنشان درآوردند و فقط لباس زیر برایشان باقی گذاشتند و آن‌ها را در معرض هوای سردی قرار دادند که از پنجره‌های باز وارد می‌شد. نگهبانان که پالتوهای ضخیم پوشیده بودند، روی تمرین‌کنندگان آب سرد می‌ریختند و با باتوم‌های برقی به آن‌ها شوک وارد می‌کردند. صدای ترق‌تروق باتوم‌ها در سراسر ساختمان شنیده می‌شد.
به گردن و پشت دست‌های خانم ژو شوک برقی وارد کردند. او همچنان از نوشتن اظهاریه‌هایی برای انکار فالون گونگ خودداری می‌کرد. نگهبانان او را کشان‌کشان به اتاق کوچکی بردند و سرش را در لگنی پر از آب فرو کردند. دو نگهبان که هرکدام باتوم برقی در دست داشتند، هم‌زمان به او شوک وارد کردند. سپس پرسیدند که آیا حالا حاضر است آن اظهاریه‌ها را بنویسد. خانم ژو که هنوز دهانش با چسب بسته بود، سرش را به نشانه مخالفت تکان داد.
وقتی دو نگهبان اول خسته شدند، دو نگهبان دیگر جای آن‌ها را گرفتند و به اعمال شوک ادامه دادند. وقتی نگهبان‌های دوم نیز خسته شدند، به دو زندانی دستور دادند به تمام قسمت‌های بدنش شوک وارد کنند. آن‌ها با خشونت لگن را روی سرش قرار دادند و سپس با چوب به لگن ضربه زدند. همچنین او را نیشگون گرفتند و به صورتش سیلی زدند.
شکنجه با شوک الکتریکی هشت ساعت ادامه داشت. نگهبانان از پنج باتوم برقی استفاده کردند که همگی شارژشان تمام شد. همچنین خمره بزرگی را که برای تهیه ترشی سبزیجات استفاده می‌شد، پر از آب کردند و تهدید کردند که او را داخل آن می‌اندازند. سپس خبر رسید که تمرین‌کننده دیگری به نام خانم جیانگ رونگ‌ژن در همان شب براثر ضرب‌وشتم جان باخته است. تازه در آن زمان بود که نگهبانان شکنجه خانم ژو و سایر تمرین‌کنندگان را متوقف کردند.
خانم ژو پس از آن شکنجه، سه ماه در بستر افتاده بود و نمی‌توانست از رختخواب بلند شود. ازجمله عاملان شکنجه او می‌توان به چن گوئی‌چینگ، رئیس مرکز، ژائو وی، معاون فرمانده، و نگهبانان وانگ دان، یو کون، شی یان‌جیانگ، وی چیانگ و ژانگ های‌پنگ اشاره کرد.
در دوران محکومیت دوساله خانم ژو به کار اجباری، بیش از ۱۰هزار یوان نیز از خانواده‌اش اخاذی شد. پسرش که در آن زمان هنوز دانش‌آموز دبستان بود، به‌شدت دچار آسیب روانی شد و همچنان حملات وحشت‌زدگی را تجربه می‌کند.
کپی‌رایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
