(Minghui.org) بانویی ۶۷‌ساله در شهر چینگ‌دائو، استان شاندونگ، در ۶اوت۲۰۲۶ به‌دلیل تمرین فالون گونگ به چهار سال و نیم زندان محکوم شد.

خانم یان جینگ‌چیو بعدازظهر ۱۴مارس۲۰۲۶، هنگامی که پیاده به‌سمت یک مغازه تعمیر کفش می‌رفت، دستگیر شد. مأموران اداره پلیس منطقه شینان او را به خانه‌اش بردند و وسایل شخصی‌اش را توقیف کردند.

پلیس دست‌ها و دهانش را با نوارچسب بست و سپس او را با خودرو به مرکز رسیدگی به پرونده‌های اداره پلیس برد. او در اعتراض، به‌مدت پنج روز اعتصاب غذا کرد.

در طول اعتصاب غذای خانم یان، پلیس او را با خودرو به بازداشتگاه شماره یک شهر چینگ‌دائو برد. معاینه جسمی الزامی نشان داد که فشار خونش ۲۱۰ روی ۱۳۰ میلی‌متر جیوه بود (فشار خون طبیعی ۱۲۰ روی ۸۰ است). بازداشتگاه از پذیرش او خودداری کرد و او را به مرکز رسیدگی به پرونده‌ها بازگرداندند.

در ۲۰مارس، پلیس دهان خانم یان را با نوارچسب بست و به دست‌هایش از پشت دستبند زد. سپس او را برای معاینه جسمی با خودرو به بیمارستان های‌سی بردند. او شنید که پلیس به پزشکی که فشار خونش را اندازه گرفته بود گفت: «در گزارش معاینه، عدد پایین‌تری بنویس.» پزشک اطاعت کرد، اما بازداشتگاه شماره یک شهر چینگ‌دائو همچنان به‌دلیل وضعیت نامناسب سلامتی خانم یان از پذیرش او خودداری کرد. پس از اینکه پلیس گفت رئیس اداره پلیس به آن‌ها دستور داده است اصرار کنند عدد پایین‌تری ثبت شود، بازداشتگاه او را پذیرفت.

روز بعد به خانواده خانم یان اطلاع داده شد که حکم رسمی دستگیری او صادر شده است. آن‌ها علیه مأموران دستگیرکننده شکایت کردند، زیرا بدون هیچ مبنای قانونی عزیزشان را دستگیر و خانه‌اش را تفتیش کرده بودند.

خانواده همچنین بارها به دادستانی منطقه شینان مراجعه کردند تا بپرسند کدام دادستان مسئول پرونده است. ازآنجاکه هیچ‌کس حاضر نشد این موضوع را به آن‌ها بگوید، نتوانستند درخواست خود را برای دفاع از خانم یان به‌عنوان مدافعان غیروکیل ارائه دهند.بعداً وکیلی که دادگاه تعیین کرده بود با خانواده تماس گرفت. تازه در آن زمان متوجه شدند که پرونده به دادگاه منطقه شینان فرستاده شده است. آن‌ها با عجله به دادگاه رفتند و درخواست خود را برای اینکه به‌عنوان مدافعان غیروکیل از او دفاع کنند، ارائه دادند. قاضی چیان جیانگ خواست مدرکی ارائه دهند که نشان دهد سابقه کیفری ندارند. خانواده مدارک موردنیاز را به مسئول پذیرش دادگاه تحویل دادند، اما قاضی چیان از پذیرش آن‌ها خودداری کرد و به تماس‌های تلفنی خانواده نیز پاسخ نداد.

وکیل به خانواده خانم یان گفت که «او به توصیه وی گوش داده و سندی را امضا کرده است که براساس آن نمی‌خواهد اعضای خانواده‌اش به‌عنوان مدافع از او در دادگاه دفاع کنند.» اما این سند هرگز به خانواده نشان داده نشد.

قاضی چیان در ۲۹ژوئیه جلسه رسیدگی به پرونده خانم یان را در بازداشتگاه برگزار کرد، بدون اینکه تاریخ یا محل برگزاری آن را به خانواده‌اش اطلاع دهد. درنتیجه، خانواده‌اش نتوانستند در جلسه محاکمه او حضور یابند.

خانم یان شخصاً در دفاع از خود شهادت داد. وکیل تسخیری او از طرف وی اقرار به مجرم‌بودن کرد، اما با ادعای وانگ شوئه‌روی، دادستان پرونده، مبنی‌بر اینکه خانم یان با نصب برچسب‌های حاوی اطلاعات درباره فالون گونگ قانون را نقض کرده است، مخالفت کرد.

وانگ سه شاهد را معرفی کرد. شاهد نخست صاحب مغازه‌ای بود که وقتی برچسب‌ها را بیرون مغازه‌اش مشاهده کرد، با پلیس تماس گرفت. دو شاهد دیگر، همسایه خانم یان و یکی از کارکنان کمیته محله بودند که هر دو تأیید کردند وی تمرین‌کننده فالون گونگ است.

خانواده خانم یان در ۶اوت از محکومیت ناعادلانه او مطلع شدند. او اکنون نسبت به حکم زندانش درخواست تجدیدنظر داده است.

سابقه سه دوره کار اجباری و یک دوره دیگر زندان

خانم یان در سال ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و خیلی زود بیماری قلبی، فشار خون بالا، شانه یخ‌زده و افتادگی معده‌اش بهبود یافت. پس از آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ در ژوئیه۱۹۹۹، او بر ایمانش استوار ماند و بارها هدف آزار و شکنجه قرار گرفت.

او در اکتبر۲۰۰۰ دستگیر و به سه سال کار اجباری محکوم شد. اما، مقامات تصمیم گرفتند حکم اردوگاه کار اجباری را اجرا نکنند و او را آزاد کردند.

پس از دستگیری دیگری در ۱۹مه۲۰۰۴، خانم یان به دو سال کار اجباری محکوم شد. او پیش از موعد از اردوگاه کار اجباری زنان وانگ‌کون آزاد شد، اما در ۴اوت۲۰۰۵ دوباره دستگیر و به دو سال و نیم کار اجباری محکوم شد. او در اردوگاه کار اجباری زنان وانگ‌کون متحمل شکنجه‌های وحشیانه شد. درحالی‌که او هنوز در حبس بود، شوهرش براثر سرطان خون درگذشت. به او اجازه ندادند پیش از مرگ شوهرش با او ملاقات کند. برای اطلاع از جزئیات شکنجه‌هایی که در اردوگاه کار اجباری متحمل شد، به گزارش‌های مرتبط مراجعه کنید.

خانم یان بار دیگر در ۲۰ژوئیه۲۰۱۶ دستگیر شد و در ۳۰ژانویه۲۰۱۸ به‌دست دادگاه منطقه شینان به چهار سال زندان محکوم شد. دادگاه میانی شهر چینگ‌دائو درخواست تجدیدنظر او را رد کرد.

گزارش‌های مرتبط:

ماجرای خودم: من و خواهرم در اردوگاه کار اجباری شکنجه شدیم، پدر و شوهرم درگذشتند

خانم یان جینگ‌چیو در اردوگاه کار اجباری وانگ‌کون زندانی شد و اجازه نیافت پیش از مرگ شوهرش با او ملاقات کند

شکنجه وحشیانه در اردوگاه کار اجباری زنان وانگ‌کون