(Minghui.org) وب‌سایت مینگهویی اخیراً مطلع شد که بانویی ۶۲‌ساله از شهر هاربین (استان هیلونگ‌جیانگ)، در ۱۸ژوئن۲۰۲۶، برای گذراندن محکومیت هفت‌ساله خود به‌دلیل باورش به فالون گونگ، به زندان زنان استان هیلونگ‌جیانگ منتقل شد.

خانم لیو فوجین، متولد اوت۱۹۶۳، در ۲۱اوت۲۰۲۵، توسط مأموران ایستگاه پلیس بخش ووجیا در منزلش دستگیر شد. مأموران ۱۶هزار یوان اسکناس که پیام‌هایی درباره فالون گونگ روی‌شان چاپ شده بود و ۲۰۰ برچسب حاوی پیام‌هایی درباره فالون گونگ را از منزلش توقیف کردند.

در همان روز، بیش از ۲۰ تمرین‌کننده محلی دیگر فالون گونگ نیز دستگیر شدند. این عملیات پاکسازی پلیس به دستور کمیته امور سیاسی و حقوقی شهر هاربین انجام شد؛ نهادی فراقضایی که نظارت بر آزار و شکنجه فالون گونگ را بر عهده دارد.

خانم لیو در ۳۰مارس۲۰۲۶، در دادگاه منطقه دائولی حاضر شد. جزئیات محاکمه او مشخص نیست. او ابتدا به سه سال زندان محکوم شد، اما دادگاه بعداً مدت محکومیتش را به هفت سال افزایش داد. او درخواست تجدیدنظر کرد، اما درخواستش رد شد. سپس در ۱۸ژوئن۲۰۲۶، به زندان زنان استان هیلونگ‌جیانگ منتقل شد.

علاوه‌بر خانم لیو، دست‌کم دو تمرین‌کننده دیگر که در همان عملیات پاکسازی پلیس دستگیر شده بودند نیز به‌دلیل باورشان محکوم شدند؛ شامل خانم ژو چوان‌یینگ (هفت سال و نیم زندان) و خانم ژائو شیوهوا (سه سال و دو ماه زندان).

آزار و شکنجه‌ها در گذشته

خانم لیو سابقاً به بیماری‌های مختلفی مبتلا بود، ازجمله گاستریت سطحی، گاستریت آتروفیک، التهاب کیسه صفرا، بیماری کبد، نفریت و بیماری‌های زنان. شوهرش علاوه‌بر اداره مغازه تولید و فروش توفوی تازه، باید از او، فرزندشان و مادر سالمندش نیز مراقبت می‌کرد. این زوج به‌دلیل مشکلات مالی، تحت فشار بسیار زیادی بودند.

خانم لیو در آوریل۱۹۹۷، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و در کمتر از یک ماه، تمام بیماری‌هایش از بین رفت. او توانست به شوهرش در تهیه توفو کمک کند و وضعیت مالی خانواده را بهبود ببخشد.

پس از آنکه رژیم کمونیستی در ژوئیه۱۹۹۹، کمپین سراسری علیه فالون گونگ را آغاز کرد، خانم لیو در ژوئیه۲۰۰۰، به‌منظور دادخواهی برای حق آزادی عقیده خود به پکن رفت. او در میدان تیان‌آنمن دستگیر و به یک بازداشتگاه در منطقه چانگ‌پینگ (پکن) منتقل شد.

پلیس با باتوم‌های برقی به او شوک وارد کرد و قول داد به‌محض اینکه آدرس منزلش را اعلام کند، آزادش خواهد کرد. او حرف آن‌ها را باور کرد و آدرس منزلش را داد. شش روز بعد، کارکنان دفتر ارتباطات منطقه شوانگ‌چنگ در پکن او را تحویل گرفتند و به‌مدت چهار روز در آن دفتر نگه داشتند. سپس او را به هاربین بازگرداندند و به مرکز شستشوی مغزی خیابان شینمین منتقل کردند. او بیش از ده روز در آنجا بازداشت بود و مجبور شد ۲۰۰ یوان بابت هزینه غذا و هزار یوان جریمه بپردازد.

خانم لیو در ۴فوریه۲۰۰۲، در خانه بود که دبیر حزب محله به‌همراه چهار نفر دیگر به دم در منزلش رفت. آن‌ها ادعا کردند که برخی مقام‌های مافوق‌شان می‌خواهند با او گفت‌وگو کنند. او همراه آن‌ها رفت، اما مستقیماً به یک مرکز شستشوی مغزی منتقل شد.

درمجموع بیش از ۲۰ تمرین‌کننده (مرد و زن)، در آنجا محبوس و همگی مجبور بودند از یک لگن ادرار مشترک استفاده کنند و اجازه استفاده از سرویس بهداشتی معمولی را نداشتند. دروازه فلزی مرکز شستشوی مغزی همیشه قفل بود تا از فرار آن‌ها جلوگیری شود.

خانم لیو پس از ۲۳ روز، با پرداخت ۵۰۰ یوان جریمه آزاد شد. پس از آن، پلیس محلی و کارکنان محله به‌طور مرتب او را در منزلش، مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند. او تحت فشار روحی بسیار زیادی قرار داشت.