(Minghui.org) بانویی ۷۶‌ساله در شهر فوشون (استان لیائونینگ)، در مه۲۰۲۶، به‌دلیل ایمانش به فالون گونگ، برایش کیفرخواست صادر شد.

خانم ژائو لی‌هویی حدود ساعت ۸ صبح ۱۴سپتامبر۲۰۲۵، درحالی‌که در یک نمایشگاه، با مردی سالمند درباره فالون گونگ صحبت می‌کرد، دستگیر شد. مأموری از ایستگاه پلیس لیشی بازوی او را گرفت. خانم دوان شو‌شیا (که با نام دوان سو‌شیا نیز شناخته می‌شود)، یکی دیگر از تمرین‌کنندگان محلی فالون گونگ، نیز دستگیر شد.

گوئو یوئه‌هویی، مأمور ایستگاه پلیس لیشی، گفت که این موضوع در حوزه قضایی او نیست و این دو بانو را به ایستگاه پلیس گونگ‌نونگ تحویل داد. دو مأمور از این ایستگاه، شامل وانگ فان، بعدازظهر همان روز منزل خانم ژائو را تفتیش کردند. او و خانم دوان عصر همان روز برای بازداشت کیفری، به تیپ اجرای قانون شهر فوشون منتقل شدند.

کمی بعد از ساعت ۳ بامداد ۱۵سپتامبر۲۰۲۵، پلیس این دو بانو را به بازداشتگاه شهر فوشون برد. خانم ژائو پس از معاینه جسمی الزامی، برای بازداشت نامناسب تشخیص داده شد و بازداشتگاه از پذیرش او خودداری کرد. پلیس او را برای معاینه جسمی دیگری به بیمارستان شماره 2 شهر فوشون برد. فشار خون سیستولیک او به ۲۰۰ میلی‌متر جیوه افزایش یافت (محدوده طبیعی ۱۲۰ یا کمتر است). همچنین مشخص شد که او دچار نارسایی شدید قلبی است.

پس از یک روز بستری‌شدن در بیمارستان، پلیس دوباره خانم ژائو را به همان بازداشتگاه برد. بازداشتگاه همچنان از پذیرش او خودداری کرد. پلیس در همان روز دو بار دیگر تلاش کرد و سرانجام موفق شد بازداشتگاه را به پذیرش او متقاعد کند.

معاون رئیس ایستگاه پلیس گونگ‌نونگ روز بعد، ۱۷سپتامبر۲۰۲۵، خانم ژائو را به بیمارستان برد. حدود ساعت ۱ بعدازظهر همان روز، مأموری از اداره پلیس منطقه وانگ‌هوا به بیمارستان رفت و ابلاغیه‌ای را تحویلش داد که براساس آن، خانم ژائو به‌مدت شش ماه در حبس خانگی قرار می‌گرفت. چهار ساعت بعد، خانم ژائو به منزل بازگردانده شد.

مأمور وانگ از ایستگاه پلیس گونگ‌نونگ در ۱فوریه۲۰۲۶، با خانم ژائو تماس گرفت و به او دستور داد به دادستانی منطقه وانگ‌هوا مراجعه کند. خانم ژائو گفت وضعیت جسمی‌اش اجازه نمی‌دهد از منزل خارج شود.

مأموران وانگ و لین فنگ روز بعد به منزل خانم ژائو رفتند و او و یکی از بستگانش را با خودرو به دادستانی بردند. وانگ جون‌فانگ، دادستان، از او بازجویی و اظهاراتش را ثبت کرد. او به‌قدری ضعیف بود که روی میز خم شد و نمی‌توانست خود را سرپا نگه دارد. دادستان وانگ از گرفتن اظهارات دست کشید و گفت چند روز بعد برای دیدن او به منزلش خواهد رفت. سپس پلیس او را به منزل بازگرداند.

مأموران وانگ و لین بار دیگر در ۴فوریه۲۰۲۶ رفتند و خانم ژائو و شوهرش را با خودرو به نمایشگاهی بردند که او در آنجا دستگیر شده بود. او قادر به ایستادن نبود و مأموران او را سرپا نگه داشتند تا در نمایشگاه از او عکس بگیرند و از این عکس‌ها به‌عنوان مدرک علیه او استفاده کنند.

دادستان وانگ و مأمور وانگ در ۲مارس۲۰۲۶، به منزل خانم ژائو رفتند تا به‌اصطلاح «مدارک را راستی‌آزمایی کنند.»

پس از پایان دوره شش‌ماهه حبس خانگی خانم ژائو در ۱۳مه۲۰۲۶، پلیس آن را برای مدتی نامعلوم تمدید کرد.

دادگاه منطقه وانگ‌هوا در ۲۶مه۲۰۲۶، به خانم ژائو اطلاع داد که برای دریافت کیفرخواستش به دادگاه مراجعه کند. همسایه‌اش پیشنهاد کرد به نمایندگی از او برود، اما قاضی اصرار داشت که خانم ژائو شخصاً برای دریافت کیفرخواستش حاضر شود.

اواخر ژوئیه، به شوهرش اطلاع داده شد که دادگاه آماده است تا وکیل خانم ژائو برای آمادگی جهت محاکمه، پرونده‌ وی را بررسی کند.

مشخص نیست که آیا خانم دوان، که همراه خانم ژائو دستگیر شد، نیز با پیگرد قضایی روبه‌رو است یا خیر.

آزار و شکنجه خانم ژائو در گذشته

خانم ژائو در ۷ژوئیه۲۰۰۰، به‌دست مأمور یوان لیمینگ، که او را تعقیب می‌کرد، دستگیر شد. او منزل خانم ژائو را تفتیش و همه کتاب‌های فالون گونگ او را توقیف کرد.

در ۸ژوئیه۲۰۰۱، یکی از ساکنان محلی با نام خانوادگی یو، خانم ژائو را به‌دلیل نصب مطالب فالون گونگ، به پلیس گزارش کرد. اندکی بعد، مأمور ژو از ایستگاه پلیس گائووان او را دستگیر کرد. فو تائو، رئیس ایستگاه، و برادرِ شو چینگ‌هوا، معاون رئیس ایستگاه، از او بازجویی و منزلش را تفتیش کردند و ده‌ها جلد کتاب فالون گونگ و تصویری از بنیانگذار فالون گونگ را توقیف کردند.

خانم ژائو روز بعد موفق شد از ایستگاه پلیس فرار کند. در مدتی که دور از منزل زندگی می‌کرد، در ۳۰نوامبر۲۰۰۱، به پکن رفت تا برای فالون گونگ دادخواهی کند. او دستگیر شد و در ۴دسامبر همان سال، به فوشون بازگردانده شد. او در اعتراض، ۱۳ روز دست به اعتصاب غذا زد و بازداشتگاه محلی به ایستگاه پلیس گائووان اطلاع داد که برای تحویل‌گرفتن او بیاید. رئیس پلیس او را برای خوراندن اجباری غذا به بیمارستان برد و در ۲۶دسامبر۲۰۰۱، او را به اردوگاه کار اجباری ووجیابائو منتقل کرد تا دوره سه‌ساله محکومیتش را بگذراند.

خانم ژائو در آن زمان، همچنان در اعتصاب غذا بود. فشار خون و نبض او به‌حدی ضعیف بود که تقریباً قابل‌تشخیص نبود. بااین‌حال، نگهبانان اردوگاه کار اجباری او را مجبور کردند در سلولی بدون وسایل گرمایشی، روی کف بتنی بخوابد. آن‌ها هر روز او را تحت خوراندن اجباری قرار می‌دادند و هرگاه تمرین‌های فالون گونگ را انجام می‌داد، او را کتک می‌زدند.

خانم ژائو و سایر تمرین‌کنندگانی که بر ایمانشان استوار مانده بودند، در آوریل۲۰۰۲، به مکانی دورافتاده منتقل شدند. آن‌ها به‌مدت سه ماه اجازه خوابیدن نداشتند و مجبور بودند در سلول‌هایی بدون نور خورشید بمانند. آب از دیوارها نشت می‌کرد. آن‌ها به گال بسیار خارش‌داری مبتلا شدند که از زخم‌هایش، مایعی زرد ترشح می‌شد.

هرگاه خانم ژائو چشمانش را می‌بست، نگهبان مِنگ یان به او لگد می‌زد و کتکش می‌زد. یک بار، هنگامی که او مشغول پرکردن بطری آبش بود، نگهبان لو کای به او ناسزا گفت: «بهتر است زودتر بمیری، خوک!»