(Minghui.org) پس از دستگیری تمرینکنندگان فالون گونگ در تیانجین در آوریل۱۹۹۹، حدود ۱۰هزار تمرینکننده در ۲۵آوریل۱۹۹۹، بهآرامی و بدون سروصدا در دفتر استیناف ملی در پکن گرد هم آمدند تا پیگیر آزادی بازداشتشدگان شوند و برای حق تمرین باور خود دادخواهی کنند. این رویداد تاریخی از سوی جامعه بینالمللی بهعنوان بزرگترین دادخواهی صلحآمیز در تاریخ معاصر چین ستوده شد. اما جیانگ زمین، رهبر وقت حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، سه ماه بعد، در ژوئیه۱۹۹۹، آزار و شکنجه سراسری فالون گونگ را آغاز کرد.
اخیراً یکی از خوانندگان اطلاعاتی را که از سوی یک مقام ارشد ح.ک.چ ارائه شده بود برای مینگهویی ارسال کرد. بنا بر گفته او، جیانگ در آن روز، بهطور مخفیانه نیروهای نظامی را با هدف انجام قتلعام بسیج کرده بود. این مقام همچنین گفت که اقدام جیانگ نقض قانون اساسی چین بوده است.
بسیج نیروهای نظامی مسلح
بهگفته این مقام ح.ک.چ، جیانگ، دبیرکل ح.ک.چ و رئیس کمیسیون مرکزی نظامی، بهطور مخفیانه دستور داده بود نیروهای نظامی در حالت آمادهباش قرار گیرند. همه این سربازان برای پنهانکردن هویت واقعیشان، لباس پلیس به تن داشتند. آنان مسلح و آماده بودند تا بهاتهام «محاصره ژونگنانهای» (مقر رهبران ارشد ح.ک.چ) دادخواهان را به قتل برسانند.
براساس این منبع، شمار زیادی از مقامات عالیرتبه حزب تلاش کردند تا مانع این کشتار شوند. آنان پیشنهاد دادند جلسهای برگزار شود تا شکایات دادخواهان بررسی و در صورت موافقت آنان با ترک محل، از تیراندازی جلوگیری شود. درنهایت نخستوزیر وقت ژو رونگجی و سایر مقامات در همان روز با نمایندگان تمرینکنندگان دیدار کردند و این رویداد بهطور صلحآمیز حلوفصل شد. تمرینکنندگان بهسرعت محل را ترک کردند و حتی درحین رفتن، زبالههای روی زمین را جمعآوری کردند. بدینترتیب، از فاجعهای مشابه قتلعام میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ جلوگیری شد.
هیچگونه مبنای قانونی برای سرکوب فالون گونگ وجود ندارد
مقام ارشدی که این اطلاعات را افشا کرده است گفت تصمیم ح.ک.چ برای سرکوب فالون گونگ مبتنی بر تحقیقات یا واقعیتها نبود، بلکه ریشه در حسادت جیانگ نسبت به محبوبیت فالون گونگ داشت.
شورای دولتی چین برای اتخاذ تصمیمهای کلان سیاسی، روالهایی تعیین کرده است. پس از تشخیص یک مشکل در سطح محلی، وزارتخانههای مربوطه تحقیق انجام میدهند و سپس نتیجه برای دستورهای بعدی، به شورای دولتی گزارش میشود.
اما جیانگ در موضوع فالون گونگ برعکس عمل کرد. او ابتدا به این نتیجه رسید که سرکوب فالون گونگ یک وظیفه سیاسی است و سپس وزارتخانهها را برای اجرای این کمپینهای سیاسی تعیین کرد. در یک نشست داخلی که شامل مقامات شهر پکن و وزارت امنیت عمومی بود، هیچیک از وزارتخانهها حاضر نبودند مسئولیت این تصمیم بیاساس برای سرکوب فالون گونگ را بپذیرند. تحت فشار جیانگ، حاضران توافق کردند مسئولیت را به وو شائوزو، وزیر ورزش، منتقل کنند؛ کسی که آن روز نتوانسته بود در جلسه شرکت کند.
چنین تناقضهایی دهها سال پیش، در جریان کمپین ضدراستگرایانِ ح.ک.چ نیز رخ داده بود. آن زمان مائو تسهدونگ، رهبر ح.ک.چ، سهمیهای برای تعداد «راستگرایان» تعیین کرده بود که باید افشا و محکوم میشدند. یک بار گروهی از افراد را فراخواندند تا در میان خود یک راستگرا «انتخاب» کنند، اما همه از پذیرش این نقش طفره رفتند. درنهایت فردی که به سرویس بهداشتی رفته بود و حضور نداشت، وقتی بازگشت دید که «انتخاب» شده است.
تداوم نسلکشی
با وجود آنکه دادخواهی ۲۵آوریل۱۹۹۹ بهطور صلحآمیز پایان یافت، جیانگ در ژوئیه همان سال، آزار و شکنجه نظاممند فالون گونگ را آغاز کرد. هرچند جیانگ چند سال بعد بازنشسته شد، اما رهبران بعدی ح.ک.چ این آزار و شکنجه را ادامه دادند و این روند همچنان جریان دارد.
اگرچه جیانگ در آوریل۱۹۹۹، آن قتلعام را اجرا نکرد، اما دو ماه بعد دستور تشکیل نهاد فراقانونی اداره ۶۱۰ را برای نظارت بر آزار و شکنجه سراسری صادر کرد. سپس شمار زیادی از تمرینکنندگان فالون گونگ بازداشت، زندانی و شکنجه شدند. بسیاری از آنان، به کار اجباری محکوم و حتی قربانی برداشت اعضای بدن افراد زنده شدند.
سخن پایانی
تمرینکنندگان فالون گونگ با پیروی از اصول حقیقت، نیکخواهی، بردباری میکوشند انسانهای بهتری باشند. آزار و شکنجهای که بهدست جیانگ و جانشینانش اعمال شده است، هیچگونه مبنای قانونی یا اخلاقی ندارد و به فاجعهای حقوقبشری انجامیده است.
این آزار و شکنجه همچنین به مردم عادی چین آسیب رسانده است. اگر این روند آغاز نمیشد، افراد بیشتری میتوانستند از فالون گونگ بهرهمند شوند و چین میتوانست از حاکمیت قانون قویتر و احیای اخلاقی برخوردار باشد.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
