(Minghui.org)
نام: سان شیوهوانام چینی:孙秀华جنسیت: زنسن: ۶۴شهر: شولاناستان: جیلینشغل: میزبان عروسیتاریخ مرگ: مارس ۲۰۲۶تاریخ آخرین بازداشت: ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰آخرین محل بازداشت: زندانی نامعلوم
خانم سان شیوهوا و همسرش میزبانان مشهور عروسی در شهرستان بایچی، شهر شولان، استان جیلین بودند. آنها کسب و کار موفقی داشتند و از زندگی مرفهی برخوردار بودند. اما پس از آنکه حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) در سال ۱۹۹۹ دستور آزار و شکنجۀ ایمان مشترکشان به فالون گونگ را صادر کرد، کسب و کار این زوج از هم پاشید و آنها بارها بازداشت و حبس شدند. وضعیت سلامتی خانم سان در طول سالها رو به وخامت گذاشت. او در اوایل مارس ۲۰۲۶ در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
یک سال کار اجباری
اندکی پس از آغاز آزار و شکنجه در ژوئیه ۱۹۹۹، خانم سان برای دادخواست حق تمرین فالون گونگ به پکن رفت. او در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۹ دستگیر و به مدت ۱۵ روز در اداره پلیس شهر شولان بازداشت شد. از آنجایی که در حفظ ایمانش راسخ ماند، به یک جلسه شستشوی مغزی در مرکز سالمندان شهر بایچی منتقل شد، جایی که قبل از انتقال به یک بازداشتگاه محلی، به مدت ۱۳ روز حبس شد.
در ۲۷ دسامبر ۱۹۹۹، خانم سان برای گذراندن یک ماه حبس کیفری به بازداشتگاه منتقل شد. پس از آن، یک سال حبس در اردوگاه کار اجباری برایش تعیین شد و در فوریه ۲۰۰۰ به اردوگاه کار اجباری زنان هیزوئیزی منتقل شد. خانم سان همراه با دیگر تمرینکنندگانی که به ناحق بازداشت شده بودند، برای اعتراض آموزههای فالون گونگ را ازبر میخواندند. نگهبانان آنها را بستند و به دهانشان چسب زدند. وقتی دوره حبس خانم سان به پایان رسید، نگهبانان او را ۱۲ روز دیگر حبس و سپس آزاد کردند.
ضرب و شتم در ادارۀ پلیس
خانم سان در ۹ ژوئیه ۲۰۰۳ توسط لی ژوئو از اداره امنیت داخلی شهر شولان و لیو شوئبینگ از اداره پلیس شهر فیت بازداشت شد. آنها او را به اداره پلیس شهر بایچی بردند و آنقدر کتک زدند تا از هوش رفت. وقتی به هوش آمد، مقدار زیادی خون روی زمین دید و چندین دندان جلوییاش لق شده بود.
خانم سان بعدازظهر به اداره پلیس شهر شولان منتقل شد. او در تلاش برای فرار، از طبقه سوم به پایین پرید و دچار شکستگیهای متعدد شد. سپس هفت روز در بخش مراقبتهای ویژه بستری بود تا اینکه وضعیتش تثبیت شد.
بارها مورد آزار و اذیت و بازداشت قرار گرفت
آزار و اذیت در طول جلسات سیاسی
در طول جلسات عمومی سالانه ح.ک.چ در کنگره ملی خلق و کمیته ملی کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین در مارس ۲۰۰۴، دولت محلی در شهر بایچی ترتیبی داد که یک مقام مسئول هر تمرینکننده محلی فالون گونگ را زیر نظر داشته باشد تا از رفتن آنها به پکن برای دادخواهی جلوگیری کند. اگر آنها نمیتوانستند تمرینکنندگان را پیدا کنند، به جای آن خانوادههایشان را مورد آزار و اذیت قرار میدادند.
ما چوانژی، رئیس ادارۀ پلیس شهر بایچی، در ۴ مارس ۲۰۰۴ دو بار به خانه خانم سان رفت. وقتی خانوادهاش از باز کردن در خودداری کردند، پلیس پنجرهها را شکست و به زور وارد شد. از آنجایی که شوهر خانم سان، آقای شو هونگیو، در خانه نبود، پلیس به جستجو برای یافتنش ادامه داد. آنها سرانجام آقای شو را در خانه یک تمرینکننده دیگر بازداشت کردند. آنها او را برای بازجویی به ایستگاه پلیس شهر بایچی بردند و عصر آزادش کردند.
دورۀ کار اجباری شوهر
خانم سان و آقای شو بعداً به شهر میشان، استان سیچوان نقل مکان کردند و سعی داشتند کسب و کار شخصی خود را دوباره راه اندازی کنند، اما در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۴ بازداشت شدند. خانم سان به مدت یک ماه در بازداشتگاه شهرستان رنشو به عنوان حبس کیفری نگهداری شد و آقای شو به سه سال کار اجباری محکوم شد.
هنگام انتقال آقای شو از بازداشتگاه شهر میشان به اردوگاه کار اجباری شینهوا، پلیس او را تهدید کرد: «آیا هنوز هم به فالون گونگ پایبند هستی؟ من تو را ورشکسته میکنم، اعتبارت را از بین میبرم و مطمئن میشوم که زندگی فلاکتباری داشته باشی.»
در اردوگاه کار اجباری، آقای شو به دلیل امتناع از انکار فالون گونگ دائماً شکنجه میشد، از جمله محرومیت از خواب، محدودیت استفاده از توالت، ایستادن برای ساعات طولانی و شستشوی مغزی شدید.
از آنجا که آقای شو در ۱ اکتبر ۲۰۰۶ فریاد زد «فالون دافا خوب است»، نگهبانان بیش از ۴۰ دقیقه با بیش از ده باتوم الکتریکی به او شوک اعمال کردند. سپس او را روی یک صندلی فلزی بستند و بیش از یک ماه از خواب محروم کردند. آنها همچنین دوره محکومیت او را سه ماه افزایش دادند.
ادامه آزار و اذیت و حکم حبس شوهر
پس از بازگشت این زوج به شهر شولان، آنها با آزار و اذیت مداوم پلیس محلی مواجه شدند. مأموران ایستگاه پلیس شهر فیت در ۱۶ اوت ۲۰۱۷، خانم سان را در خانهاش مورد تهدید و ارعاب قرار دادند و بدون اجازهاش از او عکس گرفتند.
دونگ کیمینگ و ژانگ شوئتائو، مدیران اداره امنیت داخلی شهر شولان، شامگاه ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۸، رهبری گروهی از مأموران را برای دستگیری تمرینکنندگان محلی و حمله به خانههایشان بر عهده داشتند. حداقل ۱۳ تمرینکننده، از جمله آقای شو، هدف قرار گرفتند.
آقای شو بعداً به دو سال و ده ماه حبس و پرداخت ۳۰۰۰ یوان جریمه محکوم شد. در حالی که او در زندان گونگژولینگ دوران محکومیت خود را میگذراند، نگهبانان با باتومهای الکتریکی به صورت و گردن او شوک وارد کردند. در نتیجه صورت و گردنش متورم شد. نگهبانان همچنین او را مجبور کردند ساعتها یک تنگپوش بپوشد که تقریباً او را خفه کرد.
دو سال حکم حبس
آخرین بازداشت خانم سان در ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰ بود، زمانی که او برای دیدار با پسر و نوه تازه متولد شدهاش در شهر هیوآن، استان گوانگدونگ بود. ژانگ شوئتائو، معاون مدیر اداره امنیت داخلی شهر شولان، رئیس پلیس یانگ و زنی با هویت نامعلوم، خانم سان را تا آنجا تعقیب کردند و با پلیس هیوآن در بازداشت او همکاری کردند.
خانم سان به شولان بازگردانده شد و در بازداشتگاه شهر جیلین نگهداری شد. او بعداً به دو سال حبس محکوم شد. در حالی که دوران محکومیت خود را در زندانی نامعلوم میگذراند، تحت شستشوی مغزی شدید قرار گرفت و مجبور شد برخلاف میلش فالون گونگ را رها کند. وقتی آزاد شد، دچار هذیان شده بود.
خانم سان پس از بازگشت به خانه، در حالی که با مشکلات مالی عظیمی روبرو بود، برای بهبودی تلاش میکرد. وضعیت سلامتیاش رو به وخامت گذاشت و در ژانویه ۲۰۲۶ مدت کوتاهی در بیمارستان بستری شد. او هرگز بهبود نیافت و در اوایل مارس ۲۰۲۶ درگذشت.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.