بانوی ۵۹ ساله‌ای اهل شاندونگ به دلیل ایمانش به فالون گونگ به ۴.۵ سال حبس محکوم شد

(Minghui.org) بانوی ۵۹ ساله در شهر جینان، استان شاندونگ، حدود ۱۰ فوریه ۲۰۲۶ به چهار سال و نیم حبس محکوم شد و در حال حاضر در بخش سیزدهم زندان زنان استان شاندونگ دوران محکومیت خود را می‌گذراند.

خانم لوآن چینگ‌لینگ در ۸ ژوئیه ۲۰۲۵، پس از آنکه به دلیل توزیع مطالب اطلاع‌رسانی در مورد افشای آزار و اذیت مداوم فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین، گزارشش داده شد، بازداشت شد. شب قبل از بازداشتش، حدود ده مأمور به خانه مادرش آمدند و وقتی کسی در را باز نکرد، آنجا را ترک کردند. در روز بازداشتش، خانه خواهر و شوهرخواهرش مورد حمله قرار گرفت، اگرچه این زوج فالون گونگ را تمرین نمی‌کنند. آنها ساعت‌ها در اداره پلیس شینژوانگ مورد بازجویی قرار گرفتند و سپس آزاد شدند.

خانم لوآن به بازداشتگاه شهر جینان برده شد و تحت شکنجه مورد بازجویی قرار گرفت. دخترش برای او وکیلی استخدام کرد، اما جزئیات کیفرخواست، محاکمه یا صدور حکم او مشخص نیست.

شروع تمرین فالون گونگ

خانم لوآن در سال‌های جوانی‌اش از سلامتی بسیار ضعیفی برخوردار بود. او از مشکلات کبد و معده، حالت تهوع و استفراغ مزمن، سردرد، بی‌خوابی، بی‌اشتهایی و ضعف و تورم در پاهایش رنج می‌برد. او تمام روز بی‌حوصله بود. پس از اینکه در سال ۱۹۹۸ تمرین فالون گونگ را شروع کرد، تمام بیماری‌هایش ناپدید شدند و احساس سبکی و شادی می‌کرد. همسایه‌اش اغلب می‌گفت که او ۱۰ سال جوان‌تر از سن واقعی‌اش به نظر می‌رسد.

پس از آنکه حزب کمونیست چین در ژوئیه ۱۹۹۹ کمپینی سراسری علیه فالون گونگ آغاز کرد، خانم لوآن به ایمان خود پایبند ماند و بارها هدف قرار گرفت.

دو بار بازداشت در سال ۲۰۰۰ به دلیل دادخواهی برای فالون گونگ در پکن

خانم لوآن در آوریل ۲۰۰۰ برای درخواست حق تمرین فالون گونگ به پکن رفت و در میدان تیان‌آن‌من بازداشت شد. پس از مدت کوتاهی حبس در اداره پلیس شهر پکن، او را به همراه بیش از ۱۰۰ تمرین‌کننده فالون گونگ دیگر سوار یک اتوبوس بزرگ کردند. آنها را به مکانی نامعلوم در پکن بردند و در سلول‌های مختلفی قرار دادند. در هر سلول بیش از دوازده نفر حبس بودند و مجبور بودند از یک تخت خالی که روی یک چاه فاضلاب بزرگ قرار داده شده بود، به عنوان تخت استفاده کنند. به تمرین‌کنندگان هیچ لحاف یا چیزی برای خوردن یا آشامیدن داده نشد.

دو هفته بعد، خانم لوآن به ادارۀ پلیس منطقۀ لایوو در شهر جینان بازگردانده شد. لیو چینگ، رئیس بخش، به او دستور داد که ایمانش به فالون گونگ را انکار کند. وقتی او امتناع کرد، به محل کار شوهرش، شرکت فولاد تایشان، دستور داد تا به دنبال او بیایند و او را به خانه ببرند. لی جون، رئیس اداره پلیس تیچه، همچنان او و والدینش را آزار و اذیت می‌کرد. او تهدید کرد که خانه والدینش را غارت و آن را به خاکستر تبدیل خواهد کرد.

خانم لوآن در نوامبر ۲۰۰۰ سفر دیگری به پکن داشت و به دفتر ارتباطات شهر جینان در پکن برده شد، جایی که دو مأمور او را با مشت و لگد مورد ضرب و شتم قرار دادند. رئیس یکی از بخش‌ها با نام خانوادگی ژو با الفاظ رکیک به او فحاشی کرد. روز بعد او را به منطقه لایوو بازگرداندند و یک شب در ایستگاه پلیس تیچه نگه داشتند. متعاقباً او را به بازداشتگاه منطقه لایوو بردند و به مدت ۱۵ روز در آنجا نگه داشتند.

خانم لوآن در اعتراض دست به اعتصاب غذا زد و تحت خوراندن اجباری قرار گرفت. پنج مرد دست‌ها و پاهایش را گرفتند و یک پرستار یک لوله ضخیم را از سوراخ بینی‌ وارد معده‌اش کرد. او در طول خوراندن اجباری نزدیک بود دچار خفگی شود و نمی‌توانست نفس بکشد. سپس شیری را که به زور به او خورانده شده بود، بالا آورد. وقتی پدرش برای درخواست آزادی او به بازداشتگاه رفت، از دیدن اینکه او به پوست و استخوان تبدیل شده و بدنش پوشیده از شیر خشک است، بسیار دلشکسته شد.

دو بازداشت دیگر در سال ۲۰۰۱

خانم لوآن یک روز در فوریه ۲۰۰۱ در خانه‌اش مشغول شستن لباس بود که سو دونگ‌گونگ و یک افسر دیگر از ایستگاه پلیس تیچه از راه رسیدند و سعی کردند او را دستگیر کنند. در حین تقلا برای فرار، چندین متر پرتاب شد و افتاد و مچ پای راستش شکست. سپس قادر به ایستادن نبود و آن دو مرد او را به زور داخل ماشین‌شان بردند. او را مستقیماً به بازداشتگاه منطقه لایوو بردند. از ساق پا تا انگشتان پایش شدیداً ورم کرده بود. پای راستش آنقدر درد می‌کرد که شب‌ها نمی‌توانست بخوابد. پلیس او را تا ۱۵ روز بعد (پس از اینکه مجبور به پرداخت مبلغ نامعلومی جریمه شد) آزاد نکرد.

هنگام توزیع مطالب اطلاع‌رسانی فالون گونگ در شهرستان مجاور، یی‌یوان، گزارش خانم لوآن به پلیس داده شد و او را به اداره پلیس شهرک شوجیاژوانگ بردند. کمی بعد، او را به ساختمان فرمانداری شهر منتقل کردند، جایی که بیش از ده مأمور از او بازجویی کردند و دو مأمور او را با مشت و لگد مورد ضرب و شتم قرار دادند. سپس او را به ستونی بستند و روی تمام بدنش آب ریختند. لباس‌هایش کاملاً خیس شده بود. شب‌ها اجازه خوابیدن به او نمی‌دادند.

در روز سوم، خانم لوآن به تیم تحقیقات جنایی شهرستان یی‌یوان برده شد. او را روی نیمکت ببر در حالی که دستانش به یک قاب فلزی بسته شده بود و یک زنجیر فلزی دور کمرش پیچیده شده بود، بستند. به مدت ده روز اجازه خوابیدن نداشت.

پلیس بعداً خانم لوآن را برای خوراندن اجباری به بیمارستان شهرستان یی‌یوان برد. ماده‌ای ناشناخته به غذایی که به زور به او خوراندند اضافه شده بود، زیرا طعم عجیبی داشت و باعث سوزش و نفخ در معده‌اش می‌شد. او همچنان از انکار فالون گونگ خودداری ‌کرد؛ سپس پلیس او را در فضای باز از یک میله افقی آویزان کرد تا از شدت سرما منجمد شود.

خانم لوآن از افشای نام خود خودداری کرد. ده روز بعد، مأموران با نام‌های لیو از اداره پلیس منطقه لایوو و رئیس لی از ایستگاه پلیس تیچه، او را شناسایی کردند و به بازداشتگاه منطقه لایوو بردند. پس از ده روز دیگر حبس در آنجا، به او مدت نامعلومی کار اجباری داده شد. در مسیر آنجا، پلیس او را برای مدت کوتاهی در هتلی نگه داشت. او برای فرار از شکنجه از طبقه دوم پایین پرید و دچار جراحات شدیدی در کمر شد که باعث شد نتواند بنشیند. با این وجود، پلیس همچنان او را به اردوگاه کار اجباری شهر جینان برد، که از پذیرش او خودداری کرد.

پلیس خانم لوآن را با ماشین به محله والدینش رساند. آنها او را کنار جاده رها و با سرعت فرار کردند.

خانم لوآن تمرینات فالون گونگ را انجام داد و در کمتر از دو هفته به طور معجزه‌آسایی بهبود یافت. افسر سو دونگ‌گونگ و معاون رئیس هوانگ از اداره پلیس تیچه همچنان والدینش را مورد تهدید و ارعاب قرار می‌دادند. به محض اینکه او بهبود یافت، آنها تلاش کردند او را به یک مرکز شستشوی مغزی ببرند. او موفق به فرار شد و نزدیک به ۱۵ سال در فقر زندگی کرد. پس از بازگشت به خانه، در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶ مجدداً بازداشت شد.