نظارت مداوم از سال ۲۰۱۹ بر بیمار ۷۴ ساله‌ که دچار سکته‌ مغزی شده به دلیل ایمانش به فالون گونگ

(Minghui.org) خانم هان یینژن در حالی که به دلیل ایمانش به فالون گونگ سه دوره حبس در اردوگاه کار اجباری را می‌گذراند، به طرز وحشیانه‌ای شکنجه شد. سلامتی او هرگز بهبود نیافت. او دچار سکته مغزی شد و چندین بار در بیمارستان بستری شد.

خانم هان، ۷۴ ساله، از حدود سال ۲۰۱۹ که از منطقه شوهویی در شانگهای به منطقه سونگجیانگ در همان شهر نقل مکان کرد، تحت نظارت شبانه‌روزی بوده است.

اداره ۶۱۰ منطقه سونگ‌جیانگ، سازمانی فراقانونی که وظیفه نظارت بر آزار و شکنجۀ فالون گونگ را بر عهده دارد، در ابتدا ناظرانی را در لابی طبقه اول ساختمان آپارتمان خانم هان مستقر کرد، اما بعداً آنها را به طبقه بالا منتقل کرد.

وقتی خانم هان برای اولین بار به آنجا نقل مکان کرد، سایر ساکنان از اینکه او تمرین‌کننده فالون گونگ است، بی‌اطلاع بودند، اما به دلیل نظارت مداوم، تقریباً همه آنها اکنون می‌دانند که او به دلیل باور معنوی‌اش هدف آزار و اذیت قرار گرفته است.

اداره ۶۱۰ دست از تهدید و ارعاب دختر خانم هان که فالون گونگ را تمرین نمی‌کند، برنداشت و به او دستور داد تا از طرف مادرش بیانیه‌ای مبنی بر «قطع ارتباط با فالون گونگ» بنویسد. آنها قول دادند که به محض دریافت بیانیه، نظارت بر او را متوقف کنند.

دختر خانم هان که برای مراقبت تمام وقت از مادرش شغلش را ترک کرده بود، از همکاری خودداری و اداره ۶۱۰ را به خاطر تحت نظر داشتن کسی که سکته مغزی کرده و حتی نمی‌تواند به تنهایی بیرون برود، محکوم کرد.

سه دوره کار اجباری

خانم هان، متولد نوامبر ۱۹۵۱، بازنشسته کارخانه رکتیفایر شانگهای است. او در اوت ۲۰۰۱ به دو سال کار اجباری محکوم شد. پس از آنکه به دلیل صحبت با کارمندان کمیته خیابانی درباره فالون گونگ شخصی گزارشش [را به پلیس] داد، دوباره در فوریه ۲۰۰۴ بازداشت شد.

خانه‌اش مورد حمله قرار گرفت. پلیس پس از یافتن پنج نسخه از مقالات فالون گونگ دست‌نویس شده، در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۴ او را به یک سال کار اجباری محکوم کرد. در طول دوران محکومیت، او چنان مورد آزار و اذیت قرار گرفت که دچار فشار خون بالا شد و در راه رفتن مشکل داشت. پلیس از آزادی او به قید ضمانت خودداری کرد.

پس از اینکه خانم هان مجدداً در 27 دسامبر 2007 بازداشت شد، او را به ادارۀ پلیس فنگلینگ منتقل کردند و خیلی زود به سومین دوره کار اجباری (مدت دقیق آن مشخص نیست) محکوم شد.

نگهبانان اردوگاه کار اجباری، خانم هان را پس از تشخیص فشار خون بالا، مجبور به مصرف داروهای نامعلومی کردند. او شک داشت که آنها داروهای فشار خون باشند، زیرا باعث ناراحتی، سرگیجه و ضعف بیشتر او می‌شدند. ترزیق اجباری دارو به او تا زمان آزادی‌اش در سال ۲۰۰۹ متوقف نشد.

عوارض ناشی از داروهای ناشناخته هرگز کاهش نیافت. خانم هان تا به امروز هنوز دچار گیجی ذهنی و مه مغزی است. او بعداً دچار سکته مغزی شد و به دخترش نیاز داشت که تمام وقت از او مراقبت کند.