بانوی ساکن چونگ‌چینگ هنگام گذراندن دومین دوره حبس به‌دلیل تمرین فالون گونگ مورد آزار و اذیت قرار گرفت

23 آوریل 2026 | همکار مینگهویی در چونگ‌چینگ (چین)

(Minghui.org) بانویی در منطقه تونگ‌نان (چونگ‌چینگ)، دوره حبس ۲۲ماهه خود به‌دلیل ایمانش به فالون گونگ را در تاریخ ۶ژوئن۲۰۲۵ به پایان رساند.

حبس خانم ژانگ هوا، متولد ۱۹۶۲، ناشی از دستگیری او در ۷اوت۲۰۲۳ توسط سون هایتائو (که به نام سون بوتائو نیز معروف است)، رئیس اداره امنیت داخلی منطقه تونگ‌نان، و پنج نفر از زیردستانش بود. آن‌ها یک شب کامل از او بازجویی و سپس او را به بازداشتگاه منطقه هِچوان منتقل کردند.

حوالی اوت۲۰۲۳، سون و سه مأمور دیگر خانم ژانگ را برای بازجویی دوباره به اداره امنیت داخلی بازگرداندند. آن‌ها به او دستبند و پابند زدند، به‌طوری ‌که دستبند و پابند به هم متصل شده بودند و او مجبور بود خمیده راه برود. پابندها بسیار سنگین بودند و راه رفتن برایش بسیار دشوار بود.

خانم ژانگ، کارمند سابق شرکت ماشین‌آلات کشاورزی شهرستان تونگ‌نان، از پاسخ دادن به هرگونه سؤال خودداری کرد.

پلیس سپس او را به چهار مکان در منطقه تونگ‌نان برد تا مدارکی جعلی بسازد مبنی بر اینکه او در هر یک از این مکان‌ها، درباره فالون گونگ با مردم صحبت کرده است. وقتی او از پیاده شدن از خودرو پلیس خودداری کرد، مأموران او را به‌زور بیرون کشیدند و در هر مکان، از او عکس گرفتند.

پلیس با استفاده از این مدارک ساختگی موفق شد خانم ژانگ را به یک سال و ده ماه زندان محکوم کند. او در اوت۲۰۲۴، به زندان زنان چونگ‌چینگ منتقل شد. او پیش‌تر نیز هفت سال از یک حکم ۱۰ساله حبس را در همین زندان گذرانده بود.

خانم ژانگ همانند دوره حبس قبلی، این بار نیز تحت انواع مختلفی از آزار و شکنجه قرار گرفت. در ابتدا او را به سلول شماره چهار منتقل کردند. لیو یینگ‌شیا، زندانی مسئول، او را مجبور می‌کرد رو‌به‌روی دیوار بی‌حرکت بنشیند. اگر کوچک‌ترین حرکتی می‌کرد، باید به لیو گزارش داده می‌شد. حتی برخی کارهای ساده نیز نیاز به اجازه نگهبانان داشت. خانم ژانگ بدون اجازه نمی‌توانست آب بنوشد، به توالت برود یا حتی پشتش را بخاراند.

یک‌ بار بدون اجازه پشتش را خاراند و لیو او را توبیخ کرد. بار دیگر بدون اطلاع قبلی به لیو، کفش‌هایش را عوض کرد. لیو او را مجبور کرد مقررات زندان را بنویسد. همچنین استفاده از توالت را برای او سخت‌تر کرد. او ابتدا باید از یک زندانی مشخص اجازه می‌گرفت و پس از آن، باید ازطریق دوربین نظارتی به نگهبان گزارش می‌داد. اگر این «زنجیره فرمان» را رعایت نمی‌کرد، مجبور می‌شد مقررات زندان را بنویسد، در جلسات «آموزشی» شرکت کند یا از خواب محروم می‌شد. او همچنین مجبور بود درباره برخی موضوعات «اظهارنظر» کند، اما فقط مطابق آنچه لیو تأیید می‌کرد. ابراز نظر متفاوت نیز مجازات در پی داشت.

اگر خانم ژانگ به هر دلیلی اجازه خروج از سلول را پیدا می‌کرد، باید سه زندانی او را همراهی می‌کردند. همچنین وقتی کسی به‌سمت او می‌رفت، باید رویش را برمی‌گرداند، زیرا اجازه نداشت با کسی تماس چشمی برقرار کند.

وقتی خانم ژانگ بر ایمانش استوار ماند، نگهبانان ملاقات‌های خانوادگی‌اش را لغو کردند و اجازه ندادند خانواده‌اش به حساب او در زندان، پول واریز کنند. زمانی هم که سرانجام توانستند پول واریز کنند، او برای استفاده از آن، جهت خرید نیازهای روزانه، باید از نگهبانان اجازه می‌گرفت.

هرازگاهی به زندانیان چهار رول دستمال کاغذی داده می‌شد، اما به خانم ژانگ بسیار کمتر داده می‌شد. چهار رول دستمال او باید ۹۲ روز دوام می‌آورد.

زندان به زندانیان اجازه می‌داد اگر لباس نداشتند، لباس قرض بگیرند. ازآنجاکه نگهبانان به خانواده خانم ژانگ اجازه ارسال لباس نمی‌دادند، او لباس گرم زمستانی نداشت. سه بار درخواست قرض گرفتن لباس کرد، اما هر بار رد شد. لیو ادعا می‌کرد لباس اضافی وجود ندارد، درحالی‌که خانم ژانگ را مجبور می‌کرد لباس‌های زمستانی را بشوید تا به دیگرانی که لباس نداشتند قرض داده شود.

حوالی آوریل۲۰۲۵، نگهبانان او را به سلول شماره هفت منتقل کردند. زندانی‌ای به نام ژونگ چان او را مجبور می‌کرد مطالبی افتراآمیز درباره فالون گونگ را تماشا و مطالعه کند. زمان معمول خواب ساعت ۱۰ شب بود، اما چون او مطالعه این مطالب را تمام نمی‌کرد، اغلب مجبور می‌شد بیدار بماند. کمبود خواب همراه با فشار روانی باعث شد فشار خونش به‌شدت افزایش یابد.

ژونگ برای مدت‌های طولانی اجازه استفاده از توالت را به او نمی‌داد. خانم ژانگ چند بار لباسش را خیس و آلوده کرد، اما اجازه تعویض لباس نداشت. ژونگ با افتخار می‌گفت: «از اینکه مرا گزارش بدهی نمی‌ترسم؛ نگهبانان از همه کارهایی که با تو می‌کنم خبر دارند!»

یک ‌بار ژونگ دو روز پیاپی اجازه استفاده از توالت را به او نداد. او روز اول و روز بعدش لباسش را آلوده کرد، یعنی روزی که نگهبان وانگ یی‌یینگ جلسه شست‌وشوی مغزی ترتیب داده بود. خانم ژانگ مجبور شد با لباس‌های آلوده در جلسه شرکت کند. وانگ او را تا سه ساعت در جلسه نگه داشت و سپس اجازه داد برای تعویض لباس به سلول بازگردد.

چند روز بعد، ژونگ به او دستور داد بیانیه‌ای بنویسد مبنی بر اینکه دیگر فالون گونگ را تمرین نمی‌کند. او امتناع کرد و دوباره از استفاده از توالت محروم شد. اما ژونگ او را مجبور کرد سه وعده غذایی‌اش را به‌طور کامل بخورد. شکمش متورم شد و به‌شدت احساس ناراحتی داشت. سرانجام پس از حدود ۲۰ ساعت اجازه استفاده از توالت به او داده شد.

خانم ژانگ در تاریخ ۶ژوئن۲۰۲۵ آزاد شد.