(Minghui.org) ۲۵‌آوریل‌۲۰۲۶، بیست‌وهفتمین سالگرد دادخواهی ۲۵‌آوریل در پکن بود. تمرین‌کنندگان فالون دافا در تاریخ ۱۱‌آوریل‌۲۰۲۶ در مقابل سفارت چین در واشینگتن دی‌سی با برگزاری تجمعی این مناسبت را گرامی داشتند و خواستار خاتمه این آزار و شکنجه توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) شدند. چند قانون‌گذار نیز با صدور بیانیه‌هایی خواستار تصویب قوانینی شدند تا ح.ک.چ پاسخگو شناخته شود و سرکوب فراملیِ رو‌به‌تشدید را محکوم کردند.

تمرین‌کنندگان در تاریخ ۱۱‌آوریل‌۲۰۲۶ در مقابل سفارت چین در واشینگتن دی‌سی تمرین‌ها را انجام دادند. در جریان این گردهمایی، نماینده تمرین‌کنندگان، دواین هارپر، گفت که سرکوب ح.ک.چ به خارج از چین نیز گسترش یافته است. او به‌عنوان نمونه به دریافت تهدیدهای بمب‌گذاری و تیراندازی علیه گروه هنرهای نمایشی شن یون اشاره کرد و گفت که این امر نشان‌دهنده تشدید سرکوب فراملی از سوی پکن است. او از جامعه بین‌المللی خواست تا صدای اعتراض خود را بلند کند و از گسترش این آزار و شکنجه جلوگیری نماید.

تمرین گروهی در مقابل سفارت چین در واشینگتن دی‌سی در تاریخ ۱۱‌آوریل‌۲۰۲۶

اعضای مجلس نمایندگان خواستار قانونگذاری شدند

چند عضو کنگره که مدت‌ها بر مسائل حقوق بشر تمرکز داشته‌اند، دیدگاه‌های خود را از طریق بیانیه‌های رسمی ابراز کردند. کریس اسمیت، رئیس مشترک کمیسیون اجرایی کنگره درباره چین (CECC)، شجاعت تمرین‌کنندگان را ستود و آن را محترم شمرد. او خاطرنشان کرد که آزار و شکنجه توسط ح.ک.چ که نزدیک به سه دهه ادامه داشته است، به‌عنوان یکی از جدی‌ترین موارد نقض‌ حقوق بشر در قرن بیست‌ویکم شناخته خواهد شد. آقای اسمیت اعلام کرد که به تلاش خود برای پیشبرد تصویب «قانون توقف برداشت اجباری اعضای بدن ۲۰۲۵ (اچ.آر ۱۵۰۳) ادامه خواهد داد تا اطمینان حاصل شود که مسائل حقوق بشر همچنان در اولویت اصلی روابط ایالات متحده و چین باقی بماند.

مارشال مک‌کال، عضو ارشد کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان، با صدور بیانیه‌ای پایمال شدن آزادی مذهب و عقیده توسط ح.ک.چ را به‌شدت محکوم و تأکید کرد که قاطعانه در کنار قربانیان آن خواهد ایستاد.

چندین عضو کنگره ایالات متحده با صدور بیانیه‌هایی، حمایت خود را از تمرین‌کنندگان فالون گونگ در سراسر جهان اعلام کرده و تعهد دادند که تا پایان این آزار و شکنجه، ح.ک.چ را پاسخگو نگه دارند. ردیف بالا، از چپ به راست: ریک اسکات (جمهوری‌خواه–فلوریدا)، کریس اسمیت (جمهوری‌خواه–نیوجرسی)، مایکل مک‌کال (جمهوری‌خواه–تگزاس). ردیف پایین، از چپ به راست: تام تیفانی (جمهوری‌خواه–ویسکانسین)، نیل دان (جمهوری‌خواه–فلوریدا)، زک نان (دموکرات–آیووا)

قانون‌گذاران از کمیته‌های مختلف نقض حقوق بشر را محکوم کردند

علاوه بر اعضای کمیته امور خارجی، قانون‌گذارانی از کمیته‌های مختلف نیز به صف حمایت پیوستند:ریک اسکات، سناتور ایالات متحده، ح.ک.چ را به‌عنوان جدی‌ترین ناقض حقوق بشر در جهان مورد انتقاد قرار داد و خواستار آن شد که برای اقدامات هولناکی مانند برداشت اجباری اعضای بدن، از نظر قانونی پاسخگو شناخته شود.

زک نان، عضو کمیته منتخب مجلس نمایندگان ایالات متحده درباره ح.ک.چ، متعهد شد که در چارچوب این کمیته به کار خود ادامه دهد تا پکن پاسخگو شود و این آزار و شکنجه پایان یابد.

نیل دان، شیوه صلح‌آمیزی را که تمرین‌کنندگان ۲۷‌سال پیش در مواجهه با سرکوب، ایمانشان را حفظ کردند، ستود و اظهار داشت که ح.ک.چ تا به امروز همچنان بزرگ‌ترین تهدید برای آزادی مذهبی در سطح جهان است.

تام تیفانی نگرانی عمیق خود را نسبت به سابقه تکان‌دهنده و طولانی‌مدت ح.ک.چ در آزار و شکنجه اقلیت‌های مذهبی، مخالفان و روزنامه‌نگاران ابراز کرد و بار دیگر موضع ایالات متحده را در حمایت از حق آزادی عقیده و وجدان تأکید نمود.

تاریخچه: دادخواهی ۲۵آوریل چیست؟

فالون دافا (که به نام فالون گونگ نیز معروف است) را اولین بار آقای لی هنگجی در سال ۱۹۹۲، در چانگچون (چین) به مردم معرفی کردند. این روش معنوی اکنون در بیش از ۱۰۰ کشور در سراسر جهان تمرین می‌شود. میلیون‌ها نفر از آموزه‌های این تمرین استقبال کرده‌اند، که مبتنی بر اصول حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری و شامل پنج تمرین ملایم است و بهبود در وضعیت سلامتی و خوشبختی را به ارمغان می‌آورد.

در تاریخ ۲۳ و ۲۴آوریل سال ۱۹۹۹، مأموران پلیس شهر تیانجین که در مجاورت پکن قرار دارد، به ده‌ها تن از تمرین‌کنندگان فالون گونگ حمله‌ور شدند و آن‌ها را دستگیر کردند. این افراد برای گفتگو پیرامون اشتباهات موجود در مقاله‌ای که اخیراً در حمله به فالون گونگ منتشر شده بود، در بیرون دفتر آن مجله جمع شده بودند. همان‌طور که خبر این دستگیری‌ها پخش می‌شد و تمرین‌کنندگان فالون گونگ بیشتری به پرس‌و‌جو از مقامات روی می‌آوردند، به آن‌ها گفته شد که باید دادخواهی خود را به پکن ببرند.

روز بعد، در ۲۵آوریل، حدود ۱۰هزار تمرین‌کننده‌ فالون گونگ، همان‏طور که توسط مقامات تیانجین راهنمایی شده بودند، به‌شکلی خودجوش در دفتر مرکزی استیناف در پکن جمع شدند. این تجمع آرام و با رعایت کامل نظم بود. چند نفر به‌عنوان نماینده‌ فالون گونگ فراخوانده شدند تا با نخست‌وزیر وقت چین، ژو رونگجی، و اعضای هیئتش دیدار کنند. آن شب، به نگرانی‌های تمرین‌کنندگان فالون گونگ رسیدگی شد، تمرین‌کنندگان دستگیرشده در تیانجین آزاد شدند و همه به خانه رفتند.

جیانگ زمین، رئیس پیشین حزب کمونیست چین (ح.‌ک.‌چ)، محبوبیت روزافزون این روش معنوی را تهدیدی علیه ایدئولوژی الحادی‌‌اش در نظر گرفت و در ۲۰ژوئیه۱۹۹۹، دستور ممنوعیت گروه فالون گونگ را صادر کرد.

وب‌سایت مینگهویی درگذشت هزاران تمرین‌کننده فالون گونگ در طی این سال‌ها را تأیید کرده است؛ این گمان وجود دارد که تعداد واقعی مرگ‌ومیر بسیار بیشتر باشد. بیشتر آن‌ها به‌خاطر ایمانشان به زندان افتاده‌اند و شکنجه شده‌اند.

شواهد مشخصی وجود دارد مبنی ‌بر اینکه ح‌.ک‌.چ مجوز برداشت اعضای بدن تمرین‌کنندگان بازداشت‌شده را صادر می‌کند که به‌منظور تهیه عضو پیوندی در صنعت پیوند عضو به قتل می‌رسند.