(Minghui.org) تمرین‌کنندگان در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو در تاریخ ۲۴‌آوریل‌۲۰۲۶، تجمعی را در مقابل کنسولگری چین در سان‌فرانسیسکو برگزار کردند تا بیست‌وهفتمین سالگرد دادخواهی ۲۵‌آوریل در پکن را گرامی بدارند.

تمرین‌کنندگان در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو در ۲۴‌آوریل‌۲۰۲۶، تجمعی را در مقابل کنسولگری چین برگزار کردند تا دادخواهی ۲۵‌آوریل را گرامی بدارند.

یکی از شرکت‌کنندگان از دادخواهی ۲۵‌آوریل می‌گوید

خانم لیو، از تمرین‌کنندگان ساکن منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، در سال ۱۹۹۹ در دادخواهی ۲۵‌آوریل در پکن حضور داشت.

او گفت در صبح ۲۵‌آوریل‌۱۹۹۹، برای تمرین گروهی در پکن حضور داشت که از بازداشت تمرین‌کنندگان فالون گونگ در تیانجین مطلع شد. سپس او و سایر تمرین‌کنندگان با دوچرخه، به اداره استیناف کشور رفتند.

او درباره آن روز گفت: «آرام بودم و ترسی نداشتم. هدف‌مان ساده بود: درخواست آزادی تمرین‌کنندگان تیانجین که بازداشت شده بودند و درخواست یک محیط عادی برای تمرین دافا.»

او گفت صحنه کاملاً مسالمت‌آمیز بود و هزاران تمرین‌کننده در صف ایستاده بودند. جوانان در ردیف جلو و سالمندان پشت سر آن‌ها بودند. هیچ‌کس شعار نمی‌داد و فریاد نمی‌زد. درحالی‌که همگی منتظر بودند، برخی کتاب می‌خواندند و برخی تمرین‌ها را انجام می‌دادند.

آنچه بیش از همه توجه او را جلب کرد، ظاهرشدن یک فالون رنگارنگ در آسمان، در حوالی ظهر بود. بسیاری از تمرین‌کنندگان آنقدر تحت تأثیر قرار گرفتند که اشک‌های‌شان جاری شد. مأموران پلیسی که در محل حضور داشتند نیز سر خود را بالا گرفتند و به آن نگاه کردند و تحت تأثیر قرار گرفتند.

پس از حل مسئله، یعنی آزادی تمرین‌کنندگان در تیانجین، در غروب همان روز، تمرین‌کنندگان به‌صورت منظم محل را ترک کردند. خانم لیو درحالی‌که احساساتی شده بود گفت: «این یک دادخواهی بی‌سابقه، در مقیاسی بزرگ و کاملاً مسالمت‌آمیز بود.»

خانم لیو اظهار کرد که پیش از آغاز تمرین در سال ۱۹۹۷، فردی تندخو بود و همکارانش در محل کار از او می‌ترسیدند. اما ظرف یک هفته پس از شروع تمرین، بیماری‌های مزمن کمرش و مشکلات زنانگی‌اش برطرف شد و مهم‌تر از آن، خصوصیات اخلاقی‌اش متحول شد و بهبود یافت.

او گفت: «استاد به ما می‌آموزند که انسان‌های بهتری باشیم. من از فردی تندخو به فردی صلح‌جو تبدیل شدم. این باعث شد درک کنم دافا تا چه اندازه خارق‌العاده است.»

بیداری شخصی ازطریق این دادخواهی

ژانگ هونگ، از تمرین‌کنندگان، گفت که هنگام وقوع دادخواهی ۲۵‌آوریل در ایالات متحده بود. او بعداً متوجه شد که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) گزارش‌های خبری افترا‌آمیزی منتشر کرده و این دادخواهی مسالمت‌آمیز را به‌عنوان «محاصره مقر دولت» معرفی کرده است.

خانم ژانگ گفت تمرین‌کنندگان برای درخواست حقوق بنیادین انسانی خود و بدون هیچ‌گونه هدف سیاسی به اداره استیناف رفتند. مادرشوهر او در این دادخواهی در پکن شرکت کرده و به او گفته بود که این رویداد کاملاً مسالمت‌آمیز بوده و تمرین‌کنندگان فقط در سکوت ایستاده بودند.

او گفت این رویداد به او کمک کرد به ماهیت حزب کمونیست چین پی ببرد و در تزکیه مصمم‌تر شود. او افزود که این آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ ۲۷ سال ادامه داشته است و تا زمانی که این آزار و شکنجه ادامه داشته باشد، هر سال به کنسولگری خواهد آمد تا حمایت خود را از تمرین‌کنندگان در چین اعلام کند.

حمایت رهگذران از تمرین‌کنندگان

مارگاریتا، یکی از ساکنان محلی که در نزدیکی کنسولگری چین زندگی می‌کند، گفت اصول فالون گونگ، حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری، ارزش‌هایی جهانی هستند و باید مورد حمایت عموم مردم قرار گیرند.

مارگاریتا، ساکن محلی، دادخواستی را برای پایان‌دادن به آزار و شکنجه امضا می‌کند.

او گفت این دادخواست اقدامی درست بوده و باید توجه و حمایت بیشتری جلب کند. وی افزود: «این اعتراض خوب است.»

با وجود آنکه تمرین‌کنندگان همچنان به‌صورت مسالمت‌آمیز اعتراض می‌کنند، ح.ک.چ به آزار و شکنجه ادامه می‌دهد و اقدام به برداشت اجباری اعضای بدن تمرین‌کنندگان زنده در چین می‌کند که با مجوز دولت انجام می‌شود. مارگاریتا پس از اطلاع از این موضوع، دادخواستی را برای پایان‌دادن به این موارد نقض حقوق بشر امضا کرد.

چِنا و آخیلا از هند نیز این دادخواست را امضا کردند. چنا گفت: «ما اساساً با حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری موافقیم.» او اشاره کرد که بودیسم از هند سرچشمه گرفته و اینکه آن‌ها نسبت به تمرین‌کنندگان فالون گونگ احساس همدردی دارند.

چنا گفت که درباره جزئیات دادخواهی ۲۵‌آوریل نمی‌داند و قصد دارد اطلاعات بیشتری درباره آن کسب کند. او افزود که از درخواست پایه‌ای تمرین‌کنندگان برای داشتن یک محیط عادی برای تزکیه حمایت می‌کند.

براندون، یکی دیگر از ساکنان محلی، پس از خواندن پوسترها گفت که برداشت اجباری اعضای بدن غیرقابل‌قبول است. او و همسرش هردو دادخواست را امضا کردند.

براندون و همسرش دادخواست را امضا می‌کنند.

براندون گفت پیش از این، درباره فالون گونگ چیزی نشنیده بود. پس از آشنایی با اصول این تمرین گفت: «حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری را دوست دارم.»