(Minghui.org) بهمنظور گرامیداشت بیستوهفتمین سالگرد دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل در پکن، تمرینکنندگان فالون دافا در ۲۵آوریل۲۰۲۶، تجمعی را در مقابل کنسولگری چین در تورنتو برگزار کردند. دو تمرینکننده که در دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل شرکت داشتند و اکنون در کانادا زندگی میکنند، ماجراهای خود را به اشتراک گذاشتند.
تمرینکنندگان در بعدازظهر به خیابان بلور رفتند و بنرهایی را به نمایش گذاشتند تا درباره این دادخواهی به مردم اطلاعرسانی کنند. طی ۲۷ سال گذشته، تمرینکنندگان هرگز از تلاش برای دستیابی به آزادی باور در چین دست نکشیدهاند و همچنان خواستار پایاندادن به این آزار و شکنجه بهدست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) هستند.
تجمع در مقابل کنسولگری چین در تورنتو، ۲۵آوریل۲۰۲۶
شرکتکنندگان در دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل، ماجراهای خود را به اشتراک گذاشتند
پس از انتشار مقالهای افتراآمیز در مجلهای از کالج آموزش تیانجین، فنگ شیومین و چند تمرینکننده دیگر با سردبیر صحبت کردند تا برای آنها روشن کنند که فالون دافا چیست. خانم فنگ که اکنون در کانادا زندگی میکند، تجربه خود را در طول این تجمع به اشتراک گذاشت.
او گفت: «چندین خودرو نظامی رسیدند و بسیاری از تمرینکنندگان دستگیر شدند. پلیس مسلح با باتومهای برقی مردم را کتک میزد. بسیاری از تمرینکنندگان دچار جراحات سر و خونریزی شدیدی شدند، درحالیکه برخی دیگر دچار دررفتگی دست شدند. ما به شهرداری رفتیم تا وضعیت را گزارش دهیم، اما یکی از مقامات به ما گفت: "ما نمیتوانیم این موضوع را حل کنیم؛ شما باید فردا به پکن بروید تا دادخواست خود را ثبت کنید."»
به این ترتیب، او و چند تمرینکننده دیگر در ۲۵آوریل۱۹۹۹، به پکن رفتند. آنها از یک مأمور پلیس مسیر را پرسیدند و بهسوی دفتر استیناف ملی هدایت شدند. وقتی رسیدند، بیش از ۱۰هزار تمرینکننده در پیادهروهای نزدیک دفتر استیناف صف کشیده بودند.
خانم فنگ گفت: «وقتی به ما گفته شد که میتوانیم آزادانه فالون دافا را تمرین کنیم، همه بهطور آرام محل را ترک کردند. اما سه ماه بعد، ح.ک.چ آزار و شکنجه فالون گونگ را آغاز کرد. من چندین بار دستگیر شدم، دو بار در اردوگاههای کار اجباری حبس و از محل کارم اخراج شدم.»
تمرینکننده دیگری به نام خانم فنگ، که او نیز در دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل شرکت کرده بود، گفت که سه عضو خانوادهاش پس از آنکه فهمیدند بیش از ۴۰ تمرینکننده در تیانجین دستگیر شدهاند، به پکن رفتند.
او درباره آن روز گفت: «وقتی به پکن رسیدیم، تمرینکنندگان در امتداد دیوار غربی ژونگنانهای صف کشیده و پیادهرو را خالی نگه داشته بودند. برخی بهطور آرام مطالعه میکردند، برخی با صدای آهسته صحبت میکردند و برخی مدیتیشن انجام میدادند؛ فضا بهطرز قابلتوجهی آرام و صلحآمیز بود. افرادی که در آنجا جمع شده بودند شامل دانشجویان، مقامات دولتی، والدینی با فرزندانشان و افراد سالخوردهای حدوداً ۸۰ساله بودند. من تمام طول صف را طی کردم که از یک کوچه به کوچهای دیگر امتداد داشت. وقتی به دوردست نگاه کردم، انتهای صف را نمیدیدم.»
او افزود: «با وجود اینهمه جمعیت، حتی یک نفر هم پرخاشگر نبود و هیچکس زبالهای روی زمین نمیانداخت؛ همه راهروها و هر مسیری که رهگذران از آن عبور میکردند باز نگه داشته شده بود. بعداً همان شب به ما گفته شد که موضوع حل شده است. مردم بهتدریج و بدون هرجومرج پراکنده شدند.»
تمرینکنندگان در بعدازظهر ۲۵آوریل، در خیابان بلور بنرهایی را در دست گرفتند.
تمرینکنندگان با رهگذران، درباره این رویداد و سرکوب فراملی بهدست ح.ک.چ صحبت کردند.
مردم امیدوارند این آزار و شکنجه بهزودی پایان یابد
توبیاس، دانشآموز دبیرستانی، خواستار پایان فوری این آزار و شکنجه شد.
پس از آنکه توبیاس بنرها را دید و بروشوری را خواند، گفت: «ظاهراً فالون دافا تمرینی بسیار صلحآمیز است. انسان باید با صداقت و محبت با دیگران رفتار کند.» وقتی درباره آزار و شکنجه درحالوقوع بهدست ح.ک.چ در چین شنید، گفت: «باید به فالون دافا در چین اجازه تمرین داده شود. این آزار و شکنجه نادرست است و باید فوراً متوقف شود.»
الکساندرا با تمرینکنندگان صحبت کرد و گفت سال گذشته نیز رویداد آنها را دیده است: «فکر میکنم شما فوقالعاده مقاوم هستید. دیدن اینکه حتی زیر باران کنار هم ایستادهاید و برای باور خود تلاش میکنید، بسیار زیباست.»
او گفت که بهمدت ۱۲سال همراه با والدینش در هنگکنگ زندگی کرده است. او زمانی که در آنجا به مدرسه میرفت درباره فالون دافا شنیده بود. او گفت: «تحقیقاتی انجام دادم و درباره آزار و شکنجه آگاه شدم. واقعاً ناراحت شدم.» او افزود: «امیدوارم اوضاع بهتر شود؛ امیدوارم مردم چین بتوانند آزادانه زندگی و باورهایشان را تمرین کنند. معتقدم دولت نباید هیچ باور بافضیلتی را جرم تلقی کند.»
تاریخچه: دادخواهی ۲۵آوریل چیست؟
فالون دافا (که به نام فالون گونگ نیز معروف است) اولین بار توسط آقای لی هنگجی در سال ۱۹۹۲، در چانگچون (چین) به مردم معرفی شد. این روش معنوی اکنون در بیش از ۱۰۰ کشور در سراسر جهان تمرین میشود. میلیونها نفر از آموزههای این تمرین استقبال کردهاند، که مبتنی بر اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری و شامل پنج تمرین ملایم است و بهبود در وضعیت سلامتی و خوشبختی را تجربه کردهاند.
در تاریخ ۲۳ و ۲۴آوریل سال ۱۹۹۹، مأموران پلیس شهر تیانجین که در مجاورت پکن قرار دارد، به دهها تن از تمرینکنندگان فالون گونگ حملهور شدند و آنها را دستگیر کردند. این افراد برای گفتگو پیرامون اشتباهات موجود در مقالهای که اخیراً در حمله به فالون گونگ منتشر شده بود، در بیرون دفتر آن مجله جمع شده بودند. همانطور که خبر این دستگیریها پخش میشد و تمرینکنندگان فالون گونگ بیشتری به پرسوجو از مقامات روی میآوردند، به آنها گفته شد که باید دادخواهی خود را به پکن ببرند.
روز بعد، در ۲۵آوریل، حدود ۱۰هزار تمرینکننده فالون گونگ، همانطور که توسط مقامات تیانجین راهنمایی شده بودند، بهشکلی خودجوش در دفتر استیناف ملی در پکن جمع شدند. این تجمع صلحجویانه و با رعایت کامل نظم بود. چند نفر بهعنوان نماینده فالون گونگ فراخوانده شدند تا با نخستوزیر چین، ژو رونگجی، و اعضای هیئتش دیدار کنند. آن شب، به نگرانیهای تمرینکنندگان فالون گونگ رسیدگی شد، تمرینکنندگان دستگیرشده در تیانجین آزاد شدند و همه به خانه رفتند.
جیانگ زمین، رئیس پیشین حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، محبوبیت روزافزون این روش معنوی را تهدیدی علیه ایدئولوژی الحادیاش در نظر گرفت و در ۲۰ژوئیه۱۹۹۹، دستور ممنوعیت فالون گونگ را صادر کرد.
وبسایت مینگهویی درگذشت هزاران تمرینکننده فالون گونگ در طی این سالها را تأیید کرده است؛ این گمان وجود دارد که تعداد واقعی مرگومیر بسیار بیشتر باشد. بیشتر آنها بهخاطر ایمانشان به زندان افتادهاند و شکنجه شدهاند.
شواهد مشخصی وجود دارد مبنی بر اینکه ح.ک.چ مجوز برداشت اعضای بدن تمرینکنندگان بازداشتشده را صادر میکند که بهمنظور تهیه عضو پیوندی در صنعت پیوند عضو به قتل میرسند.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
