(Minghui.org) به عنوان تمرینکنندگان فالون دافا، چه متوجه باشیم و چه نباشیم، نماینده دافا در این جهان هستیم. مردم میتوانند نه تنها از طریق آموزههای فالون دافا، بلکه از طریق کلمات و اعمال، رفتار روزانه و حتی ظاهر بیرونی ما، درباره فالون دافا بیاموزند .
خودم به عنوان نمونه
وقتی برای اولین بار فا را کسب کردم، روی تزکیه تمرکز کردم. از آنجایی که تازه شروع کرده بودم و وابستگیهایی داشتم (به خصوص وابستگی به زمان)، ناخودآگاه به افراط میرفتم. کارهای روزانهام، مانند تهیه غذا برای فرزندانم را با عجله انجام میدادم و تقریباً تمام وقتم را صرف مطالعه فا، انجام تمرینات و ترجمه مطالب میکردم. افکارم بسیار ساده بود: «فا را دیرتر از دیگران کسب کردم، بنابراین باید سریع به آنها برسم و وقتم را برای چیزهای "غیرضروری" تلف نکنم. فقط باید خودم را پاک نگه دارم.»
بعد از مدتی، خانوادهام شروع به شکایت و نگرانی کردند. به دلیل شلختگی من، از من پرسیده شد: «این چه نوع تزکیهای است؟ چرا اینقدر تغییر کردی؟ چرا مثل گذشته برای خانواده و خودت ارزش قائل نیستی؟» خوشبختانه، من قبلاً از فا فهمیده بودم که مشکلات و بازخوردها به ما یادآوری میکنند که در مورد خودمان تأمل کنیم. اهمیت دادن و نگرانی آنها باعث شد عمیقاً فکر کنم و متوجه شدم که خیلی منحرف شدهام. تزکیه باید هماهنگی ایجاد کند و نه فاصله. همچنین متوجه شدم که نمیتوانم اجازه دهم خانوادهام به دلیل عدم تعادل من، درک اشتباهی از دافا کسب کنند.
پس از اینکه خودم را وفق دادم و به طور منطقی وقتم را بین تزکیه و کارهای روزمرهای که بر عهده داشتم متعادل کردم، وضعیت خانوادهام به حالت عادی بازگشت. این یک تجربه عمیق بود که به من آموخت تزکیه باید به شیوهای موقرانه و معقول انجام شود.
استاد در فا اشاره کردند که یک تزکیهکننده باید ظاهر و رفتاری باوقار داشته باشد، بنابراین من شروع به درک واضحتری کردم که ظاهر بیرونی ما نیز بخشی از اعتباربخشی به فا است. در زندگی روزمره ما، یک ضربالمثل رایج وجود دارد: «اولین برداشتها از ظاهر ناشی میشوند در حالی که برداشتهای ماندگار از شخصیت و خرد ناشی میشوند.» احساس میکنم این مفهوم بسیار منطقی است.
شرکت در یک رویداد دافا به عنوان نمونه
هر بار که در رویدادی برای اعتباربخشی به فا شرکت میکنم، بیشتر به ظاهرم، مانند پوست، مو، لباس و رفتار کلیام توجه میکنم. این برای جلب توجه مردم یا وابستگی به زیبایی نیست، چه برسد به اینکه از روی هوس باشد. این برای وقار دافا و اعتباربخشی به خوبی دافا است. این نمایشی از این است که تمرینکنندگان دافا چه نوع افرادی هستند.
قبل از آمدن به ایالات متحده، با برخی از تمرینکنندگان از کشورهای دیگر آشنا شدم. همه آنها بسیار دوستانه، مهربان و متین بودند. فکر میکردم همه تزکیهکنندگان از سراسر جهان اینگونه هستند. البته، همه ما ویژگیهای خاص خودمان را داریم. سال گذشته، به راهپیمایی ۲۰ ژوئیه در واشنگتن دیسی پیوستم که خواستار پایان دادن به آزار و شکنجه در چین بود. با دیدن این همه تمرینکننده که دور هم جمع شده بودند، عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتم. آن صحنه باشکوه و الهامبخش بود و قلب من نیز پر از نیکخواهی شد.
با این حال، وقتی به نقطه شروع راهپیمایی رسیدم و میخواستم یک بنر را بالا ببرم، ناگهان یک تمرینکننده چینی با صدای بلند و خشن سر من فریاد زد و از من خواست که سریع آن را بردارم. شوکه شدم و حتی ترسیدم. با خودم فکر کردم: «چطور یک تزکیهکننده میتواند اینقدر خشن فریاد بزند؟» چیزی نگفتم، اما آن لحن صحبت باعث شد احساس ناراحتی زیادی کنم.
بار دیگر فرزندم از من پرسید که چرا بعضی از تمرینکنندگان بیاحساس هستند، در حالی که بعضی دیگر بسیار جدی یا حتی بدبرخورد به نظر میرسند؟ در آن زمان، نمیدانستم چگونه به او پاسخ دهم، اما شروع به تفکر عمیق در مورد رفتارمان در نگاه دیگران کردم.
با گذشت زمان، مشاهده کردم که در میان تمرینکنندگان، افراد اغلب به یکدیگر سلام نمیکنند و خداحافظی هم نمیکنند. بسیاری از تمرینکنندگان بسیار جدی به نظر میرسند. البته، من نیز درک میکنم که تفاوتهای فرهنگی وجود دارد. شاید در برخی فرهنگها، به ویژه در فرهنگهای آسیای شرقی یا پس از فروپاشی شوروی، از ابراز احساسات خودداری میشود و این نباید با بیتفاوتی اشتباه گرفته شود. با این حال، دوستانه بودن و ارائه یک سلام ساده در زندگی روزمره یک آداب و رسوم بنیادی است. یک لبخند گرم، یک سلام یا یک لحن صدای آرام میتواند باعث شود مردم احساس آرامش و شادی کنند. این اعمال کوچک میتوانند به طور نامحسوس ذات هماهنگ یک تمرینکننده و زیبایی تزکیه را آشکار کنند.
ترویج شن یون به عنوان یک الگو
در روند تبلیغ شن یون، من نیز به این فکر میکردم که چگونه حرفهایتر شوم. شن یون اجرایی در سطح جهانی ارائه میدهد که برای موجودات ذیشعور ساخته شده است، بنابراین تمرکز و توجه ما به دیگران بسیار مهم است. هر جزئیاتی، از ظاهر ما گرفته تا رفتار و نگرش ما، همگی میتوانند بر برداشت موجودات ذیشعور از شن یون تأثیر بگذارند.
در طول فرآیند نصب پوسترهای شن یون، ابتدا لباسهای غیررسمی میپوشیدم و به ظاهرم توجهی نداشتم. بعداً متوجه شدم که این کار اشتباه است و شروع به توجه بیشتر به آن کردم. موهایم را مرتب شانه میکردم، آرایش مناسبی میکردم و لباسهای روشن اما باوقار میپوشیدم. قبل از ترک خانه، فا را مطالعه میکردم و افکار درست میفرستادم. در نهایت، وقتی برای نصب پوسترها بیرون میرفتم، تغییرات بسیار واضحی را مشاهده کردم. در گذشته، واکنش مردم نسبتاً سرد بود. بعد از اینکه شروع به توجه به ظاهر و خلق و خوی خود کردم، ابراز احساسات مردم نیز گرم و دوستانه شد. فضا نیز بازتر و مثبتتر شد.
توجه به ظاهرم برای جلب توجه مردم یا سرگرم کردن آنها نیست. این نوعی احترام است، نوعی احترام به دافا، شن یون، موجودات ذیشعور و خودمان. فکر میکنم این بخشی از ارتقای شخصیام نیز هست. این تجربه به من فهماند که رفتار بیرونی ما میتواند از ما در تلاشهایمان برای ترویج شن یون حمایت کند.
مسئله دیگر این است که احساس میکنم برگزارکنندگان باید توجه بیشتری به تصویر شن یون داشته باشند. به یاد دارم وقتی داشتم اجرای شن یون را در تایوان تماشا میکردم، سکویی که برای نمایش کالاهای فروشگاه شن یون در سالن تئاتر استفاده میشد، بسیار تمیز و مرتب بود. نه تنها سکوهای نمایش لوکس و گرانقیمت به نظر میرسیدند، بلکه فروشندگان لباس فرم پوشیده بودند و با یکدیگر گپ نمیزدند. در عوض، آنها بسیار حرفهای، مودب و خونگرم بودند و به مردم فضایی بسیار راحت و باکیفیت میدادند. با این حال، در برخی کشورها و مکانها، چیدمان کمی شبیه بازار خیابانی است و باعث میشود نگران خدشهدار شدن تصویر شن یون باشم.
در یک مکان، وقتی اجرای شن یون شروع شد و تماشاگران شروع به ورود به تئاتر کردند، غذای اعضای گروه همزمان تحویل داده شد و آنها را زیر میز و کنار اقلام نمایشی شن یون قرار دادند که بوی بسیار تند غذای چینی میداد. احساس کردم که این کار خیلی مناسبی برای زمان ورود تماشاگران به تئاتر نیست، بنابراین پیشنهاد کردم که غذاها بعداً تحویل داده شوند یا به سالن غذاخوری در طبقه دوم برده شوند.
با این حال، پیشنهاد من رد شد و به عنوان اصرار من بر نظر شخصیام تلقی شد. این تجربه باعث شد بیشتر فکر کنم. تزکیه ما، رفتار روزانه ما و اخلاق حرفهای ما یکسان نیستند، اما متضاد هم نیستند. اگر نتوانیم بین آنها به درستی تمایز قائل شویم، ممکن است سوءتفاهمهایی رخ دهد و این ممکن است بر نجات موجودات ذیشعور تأثیر بگذارد. توجه به جزئیات، اگر نقطه شروع و هدف خالص باشند و با توجه واقعی به موجودات ذیشعوری که به آنها خدمت میکنیم، هدایت شوند، وابستگی محسوب نمیشود.
تشویق تمرینکنندگان جوان به مشارکت
همچنین متوجه شدم که در بسیاری از رویدادهایی که به فا اعتبار میبخشند، عمدتاً تمرینکنندگان مسن شرکت میکنند. تمرینکنندگان جوان ممکن است مشغول کار، خانواده، مراقبت از بچهها یا سایر کارهای روزمره باشند. این قابل درک است. با این حال، همچنان تمام تلاشم را خواهم کرد تا تمرینکنندگان جوان بیشتری را به شرکت در چنین رویدادهایی تشویق کنم، زیرا موجودات ذیشعور تمایل دارند بر اساس آنچه میبینند، برداشتهایی در مورد دافا شکل دهند. از دیدگاه یک فرد عادی، وقتی تمرینکنندگان جوان در کنار تمرینکنندگان مسنتر در این رویدادها شرکت میکنند، سرزندگی و تعادل را به رویدادها میآورد. این به مردم اجازه میدهد ببینند که دافا تمرینی است که توسط افراد در هر سنی و از هر قشری پذیرفته شده است.
نتیجهگیری
تزکیه یعنی تغییر خودمان. این مقاله را مینویسم تا نظراتم را به اشتراک بگذارم، نه اینکه کسی را نقد کنم یا تغییر دهم، و همچنین به خودم و سایر تمرینکنندگان یادآوری کنم که مهم نیست کجا هستیم، همه ما نمایانگر تصویر دافا، پروژههای دافا و حتی شن یون هستیم. ما نه تنها باید به شینشینگ خود اهمیت دهیم، بلکه باید به ظاهر خود نیز اهمیت دهیم. توجه به ظاهرمان نه وابستگی به شهرت است و نه پیروی از مد و نه خودنمایی. بلکه مربوط به احترام به خودمان، اطرافیانمان و مسیری است که در پیش میگیریم. میتوانیم به یکدیگر یادآوری و تشویق کنیم که تصویری مثبت، باوقار و خوب از دافا برای موجودات ذیشعور ایجاد کنیم.
مقالاتی که در آنها تزکیهکنندگان درک خود را به اشتراک میگذارند، معمولاً براساس وضعیت تزکیهشان، ادراک یک فرد را در زمانی مشخص منعکس میکنند، و با هدف امکان ارتقای متقابل ارائه میشوند.
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
