(Minghui.org) رونگ تمرین‌کننده فالون دافا است. مادرشوهرش، یینگ، ۱۰۲ساله است و در سال‌های اخیر بر چندین بیماری غلبه کرده است؛ چیزی که آن را از برکات فالون دافا می‌داند. یینگ اغلب به دیگران می‌گوید: «من واقعاً مورد برکت دافا قرار گرفته‌ام. ازآنجاکه استاد لی از من مراقبت می‌کنند، توانسته‌ام تا امروز زندگی کنم. صمیمانه از استاد سپاسگزارم!»

رونگ کوچک‌ترین عروس یینگ است و بیش از 20 سال است که فالون دافا را تمرین می‌کند. او اغلب به یینگ می‌گفت که جملات فرخنده فالون دافا، یعنی «فالون دافا خوب است، حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری خوب است»، را خالصانه تکرار کند، به‌ویژه زمانی‌ که حال یینگ خوب نبود.

یینگ در ۹۵سالگی، یک روز لیز خورد و زمین افتاد و سر استخوان رانش شکست. به‌دلیل سن بالایش، بیمارستان از انجام عمل جراحی خودداری و توصیه کرد که در خانه استراحت کند. درنتیجه، توانایی حرکتش را از دست داد و به ویلچر وابسته شد. شوهر رونگ مادرش را به خانه خود آورد تا از او مراقبت کند، درحالی‌که رونگ برای مراقبت از نوه‌ها، نزد یکی از فرزندانشان زندگی می‌کرد.

بااین‌حال در دوران همه‌گیری، هم یینگ و هم شوهر رونگ به کووید مبتلا شدند. سایر اعضای خانواده از مبتلا شدن به ویروس می‌ترسیدند، بنابراین هیچ‌کدام برای دیدار یا کمک نیامدند. وقتی رونگ برای مراقبت از آن‌ها به خانه بازگشت، دید یینگ آن‌قدر ضعیف شده که حتی نمی‌تواند سرش را بلند کند و نمی‌تواند غذا بخورد و آب بنوشد. شوهر رونگ که حدود ۷۰ سال داشت نیز در آستانه فروپاشی قرار داشت. رونگ برنامه‌های صوتی تولیدشده توسط تمرین‌کنندگان را با یک بلندگوی کوچک برای آن‌ها پخش کرد و به آن‌ها گفت جملات فرخنده دافا را خالصانه تکرار کنند.

وقتی وضعیت شوهرش بسیار وخیم شد، او را تشویق کرد که از استاد درخواست کمک کند. به‌محض اینکه شوهرش این کار را انجام داد، بلافاصله صحنه‌ای را دید که در آن، استاد روی یک گل نیلوفرآبی بزرگ در هوا نشسته و یک دستشان را بالا نگه داشته‌ بودند و با لبخندی آرام برای او سر تکان می‌دادند. شوهرش فوراً احساس کرد بدنش سبک شده و علائم کووید ناپدید شده‌ است. این تجربه خارق‌العاده ایمانش به دافا را تقویت کرد. وقتی از رونگ به‌خاطر نجات دادن خودش و مادرش تشکر کرد، رونگ به او یادآوری کرد که این استاد بودند که آن‌ها را نجات دادند و ایمان صادقانه‌شان به دافا، برایشان برکت به ارمغان آورد.

همه اعضای خانواده رونگ به‌جز خود او واکسن کووید دریافت کرده بودند، بااین‌حال تقریباً همه آن‌ها به ویروس مبتلا شدند. او با وجود اینکه حتی یک دوز واکسن هم دریافت نکرده بود و از تماس با افراد مبتلا نیز اجتناب نمی‌کرد، در سلامت کامل باقی ماند. تمام خانواده‌اش شاهد ماهیت معجزه‌آسای دافا بودند و همگی از قدرت آن شگفت‌زده شدند.

در پاییز ۲۰۲۵، دختر دوم یینگ او را به خانه خود برد تا با خانواده زندگی کند. بااین‌حال، دو هفته پس از نقل‌مکان، وضعیت جسمی‌اش به‌سرعت رو به وخامت گذاشت و به کما رفت. او سه روز قادر به خوردن یا نوشیدن چیزی نبود و فرزندانش می‌ترسیدند که به پایان عمرش نزدیک شده باشد، بنابراین او را به خانه سالمندان منتقل کردند و مراقبی برای نگهداری از او استخدام کردند. خانواده‌اش از نظر ذهنی خود را برای مراسم خاکسپاری او آماده می‌کردند.

وقتی رونگ این خبر را شنید، با عجله به دیدار یینگ رفت. او کنار تختش نشست و به‌آرامی به او گفت که به تکرار جملات فرخنده دافا ادامه دهد. پس از مدتی، یینگ که در کما بود، به‌نظر می‌رسید صدای او را شنیده، و بیدار شد. نخستین جمله‌ای که پس از باز کردن چشمانش به رونگ گفت این بود: «بازهم برایم خوش‌شانسی آوردی.» رونگ به او یادآوری کرد که بهبودش را به دافا و استاد نسبت دهد. یینگ بارها به فرزندانش گفت که مورد برکت استاد و دافا قرار گرفته است.

یینگ حدود یک ماه پس از به‌هوش آمدن، یک شب از تخت افتاد. خوشبختانه فقط پیشانی‌اش اندکی خراش برداشت و خونریزی کرد. مراقبش خیالش جمع شد و صبح روز بعد خانواده‌اش را مطلع کرد. رونگ به سایر اعضای خانواده یادآوری کرد که مراقب را سرزنش نکنند. پیشانی یینگ ظرف سه روز بهبود یافت. مراقب با دیدن نشان یادبود دافای یینگ که همیشه کنارش بود و مشاهده بهبود او، ایمان زیادی به دافا پیدا کرد و از رونگ خواست که یک نشان یادبود نیز به او بدهد.

اکنون یینگ در ۱۰۲سالگی، زندگی شادی را تجربه می‌کند و هر روز دو ساعت ورق بازی می‌کند. گاهی حتی مراقبش نیز به‌سختی می‌تواند با او همگام شود. او واقعاً احساس می‌کند از مزایای تکرار جملات فرخنده دافا بهره‌مند شده است.