(Minghui.org) تمرین‌کنندگان فالون گونگ در بوستون، در ۱۰مه۲۰۲۶، در باغ عمومی بوستون گرد هم آمدند تا روز جهانی فالون دافا را جشن بگیرند و تولد بنیانگذار فالون گونگ، استاد لی هنگجی، را تبریک بگویند.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ در باغ عمومی بوستون تمرینات را انجام می‌دهند.

درحالی‌که تمرین‌کنندگان مشغول انجام تمرینات بودند، بسیاری از رهگذران، برای تماشای این صحنه توقف می‌کردند. بسیاری مشتاقانه به‌دنبال کسب اطلاعات بیشتر درباره این رویداد بودند، درحالی‌که برخی دیگر پس از تجربه انرژی مثبتی که فضای محل تمرین را فرا گرفته بود، علاقه خود را برای یادگیری تمرینات ابراز کردند.

روز جهانی فالون دافا هر سال در ۱۳مه، در سراسر جهان گرامی داشته می‌شود و یادآور تاریخی در سال ۱۹۹۲ است که این تمرین برای نخستین بار در شهر چانگچون (چین) به عموم معرفی شد. تا سال ۱۹۹۹، تخمین زده می‌‌شد که ۱۰۰میلیون نفر در چین فالون دافا را تمرین می‌کردند.

«می‌خواهم فالون گونگ را یاد بگیرم»

لیزا، ساکن بوستون، برای کاهش اندوه ناشی از درگذشت اخیر پدرش، مشغول پیاده‌روی بود که با تمرین‌کنندگان فالون گونگ درحال انجام تمرینات روبرو شد. هنگام تماشای این گروه افکار منفی‌اش از بین رفت و احساس صلح و آرامش جای آن را گرفت. او گفت: «می‌خواهم مثل آن‌ها باشم. آن‌ها بسیار شاد به نظر می‌رسند، کاملاً فارغ از نگرانی و افسردگی.»

لیزا بلافاصله شروع به یادگیری برخی از حرکات تمرینات از این گروه کرد. او گفت: «فکر می‌کنم هر آخر هفته به اینجا بیایم، چون می‌خواهم تمرینات را یاد بگیرم. این کار احساس بسیار خوبی به من می‌دهد.»

لیزا پس از اینکه درباره آزار و شکنجه وحشیانه تمرین‌کنندگان فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) مطلع شد، ناراحتی و خشم خود را ابراز کرد. او گفت: «افرادی که برای ح.ک.چ کار می‌کنند، علاوه‌بر یورش به خانه‌ مردم، تمرین‌کنندگان را به‌زور می‌ربایند، شکنجه می‌کنند و می‌کشند. این ظالمانه است. آن‌ها هیچ حقی برای انجام چنین کاری ندارند. شنیدن این موضوع مرا غمگین و عصبانی می‌کند. چنین چیزی نباید برای هیچ‌کس اتفاق بیفتد.»

لیزا گفت این آزار و شکنجه باید فوراً متوقف شود. او گفت: «لطفاً اجازه دهید آن‌ها زندگی خودشان را داشته باشند. من خودم دوست دارم به چین سفر کنم تا این آزار و شکنجه را متوقف کنم.»

«نهایت تلاشم را برای حمایت از فالون گونگ انجام خواهم داد»

ابهی داتی هنگام انجام تمرینات، مجذوب تمرین‌کنندگان شد.

ابهی داتی، عکاس، به‌محض ورود به پارک، توجهش به تمرین‌کنندگان درحال انجام تمرینات جلب شد. پیراهن‌های زرد روشن فالون دافا که تمرین‌کنندگان به تن داشتند، در تضادی دلپذیر با آسمان آبی و چمن سبز، منظره‌ای زیبا ایجاد کرده بود. ابهی داتی هنگام گرفتن عکس گفت: «تمرینات بسیار منحصربه‌فرد هستند. این صحنه مرا بسیار شاد کرد و خواستم آن را ثبت کنم.»

ابهی داتی همچنین موسیقی دلنشین تمرینات را آرامش‌بخش یافت. او گفت: «وقتی دیگران می‌توانند آزادانه خودشان را ابراز کنند، احساس رضایت می‌کنم، بنابراین احساس می‌کنم حمایت از آن‌ها بسیار پرمعنا است.»

استیون تمرین‌کنندگان را تشویق کرد که در تلاش‌هایشان برای پایان دادن به آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ استقامت داشته باشند.

استیون، گردشگری از ایالت مین، پس از آشنایی با فالون گونگ و شن یون، خوشحالی خود را ابراز کرد. او همچنین آزار و شکنجه را محکوم کرد. وی گفت: «بسیاری از مردم هنوز از وقوع این مسئله آگاه نیستند. هرچه افراد بیشتری در سراسر جهان از این تراژدی درحال وقوع مطلع شوند، تأثیر آن بر آگاهی عمومی بیشتر خواهد شد. شما کار فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهید.»

او تمرین‌کنندگان فالون گونگ را تشویق کرد و گفت: «ادامه دهید، هرگز تسلیم نشوید. همچنان به پیش بروید. افراد بیشتری باید از این بی‌عدالتی آگاه شوند.»

«روشی عالی برای رسیدن به راه‌حلی صلح‌آمیز»

پریانکا اصالتاً هندی است و اکنون در بوستون کار می‌کند. او دو سال پیش پس از تماشای اجرای شن یون در شهر نیویورک، بسیار به آن علاقه‌مند شد. پس از دیدن تابلوی اطلاع‌رسانی درباره تلاش‌های ح.ک.چ برای مختل کردن اجراهای شن یون در سراسر جهان، توقف کرد تا اطلاعات بیشتری کسب کند.

پریانکا پس از آگاهی از جزئیات تلاش‌های مختلف خرابکارانه ح.ک.چ، بیش‌ازپیش تحت‌ تأثیر ماهیت صلح‌آمیز و منطقی تمرین‌کنندگان فالون گونگ قرار گرفت.

او گفت: «این رویداد فوق‌العاده است. شما با تاکتیک‌های تند مقابله‌به‌مثل نکردید و رویکرد "چشم در برابر چشم" را در پیش نگرفتید. شما با روش‌های صلح‌آمیز با همه‌چیز مقابله کردید. به‌نظر من، این روشی عالی برای رسیدن به راه‌حلی صلح‌آمیز است.»

پریانکا درحالی‌که تمرین‌کنندگان فالون گونگ را درحال انجام تمرینات تماشا می‌کرد گفت: «جنگ بی‌پایان قطعاً راه درستی نیست. کاری که شما انجام می‌دهید واقعاً روح صلح را متجلی می‌کند. فقط با تماشای آن‌ها احساس آرامش عمیقی می‌کنم. مطمئنم هر کسی که این تمرینات را انجام می‌دهد، آرامش فوق‌العاده‌ای را تجربه می‌کند. خوشحالم که امروز این رویداد را دیدم.»