(Minghui.org) ۱۳مه روزی ویژه برای تمرین‌کنندگان فالون دافا در سراسر جهان است، زیرا در این تاریخ در سال ۱۹۹۲، این روش معنوی نخستین‌ بار به عموم مردم معرفی شد. هر سال، تمرین‌کنندگان با برگزاری راهپیمایی‌ها، تجمع‌ها و رویدادهای اجتماعی، ۱۳مه را گرامی می‌دارند تا درباره این تمرین معنوی سنتی و آزار و شکنجه مداوم آن در چین، خواستگاه این تمرین تزکیه، به مردم اطلاع‌رسانی کنند.

مقاله‌ای که اخیراً در ۱۴مه۲۰۲۶، در روزنامه یوروپین تایمز با عنوان «روز فالون دافا بر استقامت ایمان در برابر فشارها تأکید می‌کند» منتشر شد، اهمیت و جنبه‌های مختلف جشن‌های سالانه روز جهانی فالون دافا در سراسر جهان را بررسی می‌کند.

در این مقاله آمده است: «برای تمرین‌کنندگان، این سالگرد در درجه نخست روزی برای ایمان، پایبندی در تزکیه و قدردانی است. مطالب رسمی فالون دافا این تمرین معنوی را برگرفته از سنت بودایی و مبتنی بر اصول حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری توصیف می‌کنند.» در ادامه آمده است: «وب‌سایت این روش معنوی بیان می‌کند که این تمرین اکنون در بیش از ۱۰۰ کشور دنبال می‌شود و آموزه‌هایش ازطریق FalunDafa.org به بیش از ۵۰ زبان ترجمه شده است.»

مقاله‌ای درباره فالون دافا در ۱۴مه۲۰۲۶، در یوروپین تایمز منتشر شد. (اسکرین‌شات با اجازه یوروپین تایمز)

سرکوب و استقامت

فالون دافا (که فالون گونگ نیز نامیده می‌شود) در چین معرفی شد. اگرچه آموزه‌های آن با فرهنگ سنتی چین همسو است، اما این روش معنوی با آزار و شکنجه شدید از سوی حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) روبه‌رو شده است؛ رژیمی که از زمان به‌دست‌گرفتن قدرت در سال ۱۹۴۹، به سرکوب گروه‌های مختلف شناخته می‌شود.

در این مقاله اشاره شده است: «مقام‌های چین این جنبش را در سال ۱۹۹۹ ممنوع کردند و از آن زمان تاکنون آن را تهدیدی علیه اقتدار حکومت تلقی کرده‌اند. این خصومت رسمی، شیوه گرامی‌داشت این سالگرد را شکل داده است: آشکارا در بسیاری از کشورها، اما با احتیاط یا به‌صورت خصوصی در داخل سرزمین اصلی چین.»

شواهد فراوانی، ازجمله داده‌های وزارت کشور بریتانیا، نشان می‌دهد که تمرین‌کنندگان در چین ممکن است با آزار و اذیت، دستگیری، بازداشت، حکم‌های طولانی زندان و فشار برای انکار باورشان مواجه شوند.

در این مقاله آمده است که قربانیان سرکوب مذهبی توسط ح.ک.چ تنها به تمرین‌کنندگان فالون گونگ محدود نمی‌شوند. این مقاله توضیح می‌دهد: «در گزارش سال ۲۰۲۵ خانه آزادی، در ارزیابی چین آمده است که چند جامعه مذهبی و عقیدتی، ازجمله تمرین‌کنندگان فالون گونگ، بودایی‌های تبتی، گروه‌های مسلمان و کلیساهای خانگی مسیحی، تحت سیاست‌هایی که هدفشان تشدید کنترل حکومت بر زندگی مذهبی است، با آزار و شکنجه شدید مواجه هستند.»

گرامیداشت‌ روز فالون دافا نه‌تنها گواهی بر فواید این تمرین معنوی است، بلکه نشان‌دهنده استقامت تمرین‌کنندگان با وجود سختی‌ها نیز هست. در این مقاله توضیح داده شده است: «در جوامع دموکراتیک، تمرین‌کنندگان ممکن است در پارک‌ها گرد هم آیند، در راهپیمایی‌ها شرکت کنند، در فضاهای عمومی مدیتیشن کنند و آشکارا باورهای خود را به اشتراک بگذارند. اما در چین، طبق گزارش‌های مرتبط با فالون گونگ و اسناد بین‌المللی حقوق بشر، ارتباط با این تمرین همچنان می‌تواند خطراتی جدی به همراه داشته باشد. این تضاد، ۱۳مه را به نمادی جهانی از جامعه‌ای تبدیل کرده است که با وجود فشارها همچنان حضور خود را حفظ کرده است.»

این مسئله همچنین پرسشی را پیش روی دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی قرار می‌دهد: «وقتی حکومتی سازمان معنوی مستقلی را خطری سیاسی تلقی می‌کند، جهان چگونه باید واکنش نشان دهد؟»

برداشت اعضای بدن

متأسفانه آنچه تمرین‌کنندگان فالون گونگ متحمل می‌شوند فراتر از بازداشت و شکنجه است. در این مقاله آمده است: «یکی از جدی‌ترین ابعاد پرونده فالون گونگ، اتهام دیرینه برداشت اجباری اعضای بدن زندانیان عقیدتی است. چین این اتهامات را رد می‌کند. اما نگرانی بین‌المللی از میان نرفته است.»

سازمان ملل متحد و پارلمان اروپا از این مسئله آگاه هستند. کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل در سال ۲۰۲۱ گفتند که گزارش‌هایی مبنی ‌بر اینکه بازداشت‌شدگان از اقلیت‌های قومی و مذهبی، ازجمله تمرین‌کنندگان فالون گونگ، ظاهراً بدون رضایت تحت آزمایش‌های پزشکی و برداشت اعضای بدن قرار گرفته‌اند، باعث نگران‌شان شده‌ است. پارلمان اروپا نیز در سال ۲۰۲۲، براساس گزارش‌های مربوط به ادامه برداشت اجباری اعضای بدن در چین، قطعنامه‌ای تصویب کرد و از نهادهای اتحادیه اروپا و کشورهای عضو خواست به این مسئله رسیدگی کنند و از همدستی در اقدامات غیراخلاقی پیوند اعضای بدن اجتناب کنند.

مقاله یوروپین تایمز اشاره کرد: «این اتهامات، فالون گونگ را نه‌تنها به موردی مربوط به آزادی مذهبی، بلکه به پرسشی درباره اخلاق پزشکی، مسئولیت‌پذیری بین‌المللی و مسئولیت دولت‌ها برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های مرتبط با نظام‌های بازداشت تبدیل کرده است.»

اهمیت این جشن و گرامیداشت

روز فالون دافا چیزی فراتر از یک جشن است: «این روز یادآور آن است که جوامع مبتنی بر ایمان، ازطریق حافظه، عمل و حضور و گواهی عمومی پابرجا می‌مانند. برای تمرین‌کنندگان فالون دافا، این روز تأییدی بر قدردانی و استمرار است. برای ناظران حقوق بشر، این روز شکنندگی وجدان را، در زمانی که دولت‌ها هویت معنوی، ارتباطات و بیان را محدود می‌کنند، برجسته می‌کند.»

از لحاظ تاریخی، سرکوب سیاسی نمی‌تواند ایمان را از بین ببرد. این موضوع درباره آموزه‌های فالون گونگ که بر اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری استوار است، بیشتر صدق می‌کند. این ارزش‌های جهانی بر اهمیت انسانیت تأکید می‌کنند.

در پایان این مقاله آمده است: «درحالی‌که جشن‌ها در سراسر جهان ادامه دارد، پیام اصلی هم ساده و هم چالش‌برانگیز است. آزادی عقیده زمانی که صرفاً برای جوامعِ موردتأیید محفوظ باشد نمی‌تواند به‌طور کامل تضمین شود. این آزادی زمانی حقیقتاً پاس داشته می‌شود که حتی گروه‌های نامحبوب، بدفهمیده‌شده یا از نظر سیاسی نامطلوب نیز بتوانند آشکارا و به‌صورت صلح‌آمیز براساس ایمانشان زندگی کنند.»