(Minghui.org) آقای اوزدمیر پس از مشاهده عکس‌های مربوط به دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل گفت: «آن اقدامی شجاعانه بود. مردم به راهی برای بیان خواسته‌های‌شان نیاز دارند. آزادی بیان و تجمع در حفظ جامعه مؤثر هستند.»

۲۷ سال پیش، زمانی ‌که حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) آزار و شکنجه فالون گونگ را تشدید کرد، بیش از ۱۰هزار تمرین‌کننده به اداره استیناف کشور در پکن رفتند.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ از نوردراین-وستفالن در ۲۵آوریل۲۰۲۶، رویدادی را در مرکز شهر دورتموند برگزار کردند تا این دادخواهی را گرامی بدارند و از مردم آلمان بخواهند توجه بیشتری به این آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ داشته باشند و برای پایان دادن به آن کمک کنند.

آن روز هوا روشن و آفتابی بود. انجام گروهی تمرینات همراه با موسیقی ملایمش، توسط تمرین‌کنندگان در میدان اروپا-برونن، رهگذران را به توقف و کسب اطلاعات درباره این رویداد ترغیب کرد.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ از نوردراین-وستفالن، در ۲۵آوریل۲۰۲۶ رویدادی را برگزار کردند تا دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل را گرامی بدارند.

«آزار و شکنجه مردم صرفاً به‌دلیل حفظ فرهنگ‌شان، کاملاً شیطانی است»

خانم گزر و دخترش آزار و شکنجه فالون گونگ به‌دست ح.ک.چ را محکوم کردند.

خانم گزر که اهل ترکیه است، به‌همراه دخترش گفتند که به چین بسیار علاقه‌مند هستند. آن‌ها مدتی طولانی را در غرفه فالون گونگ گذراندند. ازآنجاکه خانم گزر مترجم است، این فرصت را داشته که با افرادی از کشورهای مختلف، ازجمله اویغورهایی از شینجیانگ (چین) دیدار کند. این تجربیات دیدگاه او را شکل داده است. او معتقد است که همه اقوام و ملت‌ها بنیان‌ها و ویژگی‌های خاص خود را دارند و همین‌ها باعث شکل‌گیری زبان‌، فرهنگ‌ و تاریخ‌ آن‌ها می‌شود؛ که همگی به‌هم پیوسته‌ و شایسته حفاظت هستند.

خانم گزر گفت: «گروه‌هایی مانند تمرین‌کنندگان فالون گونگ که مدیتیشن انجام می‌دهند و از اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری پیروی می‌کنند، در پی رشد شخصی و دستیابی به آرامش درونی هستند. آن‌ها به‌هیچ‌وجه به دیگران آسیب نمی‌رسانند.» او معتقد است که فرهنگ سنتی چین ژرف است و این مسئله که مردم براساس اصول فالون گونگ زندگی کنند، چیز خوبی است. «فقط با یادگیری بیشتر درباره تاریخ و فرهنگ با ذهنی باز می‌توان به ریشه‌های خود بازگشت و به انسانی واقعی تبدیل شد.»

خانم گزر پس از گوش دادن دقیق به توضیحات تمرین‌کنندگان، دادخواستی را برای پایان دادن به این آزار و شکنجه وحشیانه امضا کرد. او گفت این آزار و شکنجه ضدبشری است: «در چین، این آزار و شکنجه به‌‌طور خاصی شدید است؛ بی‌رحمی آن گویی هیچ حد و مرزی ندارد. چین مانند یک زندان عظیم است که در آن زندگی آزاد غیرممکن است.»

او درباره دادخواهی ۲۷ سال پیش گفت: «وقتی مردم گرد هم می‌آیند تا دیدگاه‌های خود را بیان کنند، این کاملاً طبیعی است؛ این یک حق ذاتی افراد آزاد است. در چین، هیچ‌کس آزاد نیست. این وضعیت باید تغییر کند. این رژیم باید به‌طور اساسی تغییر کند.»

تمرین‌کنندگان عکس‌هایی از جمعیت منظم را که در جریان دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل به‌طور آرام در انتظار بودند، به او نشان دادند. نخست‌وزیر وقت، ژو رونگجی، پس از دیدار با نمایندگان تمرین‌کنندگان، دستور آزادی تمرین‌کنندگان بازداشت‌شده در تیانجین را صادر و تأکید کرد که دولت چین در کار تمرین‌کنندگان مداخله نخواهد کرد. بااین‌حال سه ماه بعد، جیانگ زمین، رهبر وقت ح.ک.چ، این دادخواهی را «محاصره» خواند و از قدرت خود برای آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ استفاده کرد.

تمرین‌کنندگان توضیح دادند که آن تمرین‌کنندگان با شرکت در دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل، درحال استفاده از حق قانونی همه شهروندان چین بودند. خانم گزر به‌شدت موافق بود و گفت: «درواقع این آزار و شکنجه معادل محکوم کردن همه به مرگ است، زیرا دولت چین حتی اندکی آزادی به هیچ‌کس نمی‌دهد. این مسئله اصلی است.»

وقتی خانم گزر و دخترش درباره سرکوب فراملی که شرکت هنرهای نمایشی شن یون (که به احیای فرهنگ سنتی چین اختصاص دارد) با آن مواجه است اطلاعات بیشتری کسب کردند، گفتند: «این تمرین‌کنندگان فالون گونگ صرفاً به‌دلیل جست‌وجوی آرامش درونی و صرفاً به‌دلیل پذیرش و حفظ تاریخ و فرهنگ خود مجازات می‌شوند. چه کسی چنین کاری می‌کند؟ این کاملاً ضدبشری است. کاملاً اهریمنی است.»

«این اقدامی شجاعانه بود»

آقای اوزدمیر دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل را ستود و گفت که آن اقدامی شجاعانه بود.

وقتی آقای اوزدمیر از کنار غرفه فالون گونگ عبور می‌کرد، برای تماشای تمرینات گروهی صلح‌آمیز توقف کرد و یک بروشور گرفت. وقتی فهمید که می‌تواند با امضای یک دادخواست کمک کند، مستقیماً به‌سمت غرفه رفت.

او گفت که فالون گونگ، که براساس اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری هدایت می‌شود، «سازمانی است که به بهبود رفاه فردی و عمومی و بهتر کردن زندگی و آینده اختصاص دارد. باید از آن محافظت شود، نه اینکه سرکوب شود.» او معتقد است که هر حزب سیاسی یا جامعه‌ای باید این حق را برای مردم خود تضمین کند و آن را ازطریق سیستم‌های مناسب تأمین کند.

آقای اوزدمیر با نگاه به عکس‌ها، دادخواهی ۲۵آوریل را ستود و گفت: «آن اقدامی شجاعانه بود. مردم به راهی برای بیان خواسته‌های خود نیاز دارند. آزادی بیان و تجمع راهکارهای مؤثری برای حفظ توسعه یک نظام هستند.»

وی آغاز علنی آزار و شکنجه توسط رهبر ح.ک.چ سه ماه پس از رویداد ۲۵آوریل را محکوم کرد و گفت: «چنین چیزی در غرب، در آلمان یا در اروپا تصورناپذیر است. فقط زمانی ‌که یک نظام آزادی فردی، آزادی بیان و آزادی اقتصادی را در جامعه تضمین کند، می‌تواند دوام بیاورد. رژیم‌های دیکتاتوری نمی‌توانند پیشرفت ملی را پیش ببرند. چنین نظامی درنهایت فرو خواهد پاشید. ما این را در اتحاد جماهیر شوروی، روسیه و جاهای دیگر دیده‌ایم. همین اتفاق در چین نیز خواهد افتاد.»