(Minghui.org) به‌منظور گرامیداشت بیست‌وهفتمین سالگرد دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل در پکن، تمرین‌کنندگان فالون دافا در ایرلند، در تاریخ ۲۵آوریل۲۰۲۶ تجمعی برگزار کردند. آن‌ها فالون دافا (که با نام فالون گونگ نیز شناخته می‌شود) را به عموم مردم معرفی و درباره آزار و شکنجه آن به‌دست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) اطلاع‌‌رسانی کردند.

تمرین‌کنندگان در ۲۵آوریل۲۰۲۶، در دوبلین تجمعی برگزار کردند.

مردم با فالون گونگ آشنا شدند و دادخواستی را برای پایان دادن به آزار و شکنجه آن امضا کردند.

مردم از شنیدن درباره آزار و شکنجه وحشت‌زده شدند

مری

مری از تمرین‌کنندگان به‌خاطر اطلاع‌رسانی به مردم، درباره آزار و شکنجه درحال‌وقوع در چین تشکر کرد. او مقاله‌ای درباره این آزار و شکنجه در مجله‌ای خوانده بود که توسط یک سازمان بین‌المللی حقوق بشر منتشر شده بود. او همچنین با تمرین‌کنندگان صحبت کرد و درباره برداشت اجباری اعضای بدن به‌دست ‌ح.ک.چ که با مجوز دولت صورت می‌گیرد آگاه شد.

او این بی‌رحمی را محکوم کرد و گفت: «وحشت‌زده‌ام. واقعاً وحشت‌زده‌ام که دولت‌های غربی که می‌گویند طرفدار حقوق بشر هستند، در عمل می‌توانند با دولتی مانند چین ارتباط داشته باشند و با آن تجارت کنند، درحالی‌که مردم آن کشور جان خود را از دست می‌دهند.» مری گفت: «و به‌نظر من، آنچه بیش از همه وحشتناک است، تمرین‌کنندگانی هستند که کاری صلح‌آمیز انجام می‌دهند، اما بااین‌حال به‌طرزی بسیار وحشتناک به‌خاطر آن کشته می‌شوند.»

سیلیان دادخواست را امضا کرد و گفت زمانی که در دانشگاه بود، یک پایگاه اطلاع‌رسانی مربوط به یک تمرین‌کننده را دیده بود، بنابراین با فالون دافا آشنا بود.

سیلیان گفت: «هر وقت از کنار تمرین‌کنندگان عبور می‌کردم، آن‌ها را درحال مدیتیشن می‌دیدم. آن بسیار صلح‌آمیز و آرامش‌بخش به‌نظر می‌رسد و [آن‌ها] به هیچ‌کس آسیبی نمی‌زنند.»

او گفت امضای این دادخواست کاری است که هر کسی باید برای کمک به متوقف کردن برداشت اجباری اعضای بدن انجام دهد: «مردم باید اهمیت بدهند.»

کانفیدنس و بیانکا

کانفیدنس قبلاً این دادخواست را امضا کرده بود. او گفت برداشت اجباری اعضای بدن توسط ح.ک.چ «بسیار ضدبشری است و ما باید هر کاری را که می‌توانیم برای متوقف کردن آن انجام دهیم.»

دوستش بیانکا نیز از تلاش‌های تمرین‌کنندگان حمایت کرد. او گفت: «من همیشه در چایناتاون در لندن توقف می‌کنم؛ می‌ایستم و امضا می‌کنم. من با این آزار و شکنجه مخالفم. امیدوارم حزب کمونیست به آن پایان دهد. فکر می‌کنم مردم باید آزادی بیان داشته باشند. فکر می‌کنم همه باید آزاد باشند.»

لیلیان و شولا

لیلیان گفت پیش‌تر دادخواستی را برای توقف برداشت اعضای بدن افراد زنده امضا کرده است. شولا گفت این اولین بار است که درباره آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ می‌شنود، اما ازآنجاکه دوستی اهل کوبا دارد، مشکلات مربوط به کمونیسم را درک می‌کند.

لیلیان گفت: «خوشحالم که واقعاً کارهایی انجام می‌دهید تا افراد بیشتری را [درباره آزار و شکنجه] آگاه کنید.» شولا افزود: «و این کار را به شیوه‌ای خوب انجام می‌دهید. بدون فریاد زدن بلند. این کار صلح‌آمیز است.»

تین

تین از برداشت اجباری اعضای بدن به‌دست ح.ک.چ شوکه شده بود و گفت باورکردنی نیست که ح.ک.چ مردم را برای قاچاق اعضای بدن و کسب سود می‌کشد.

او با اشاره به نمایش تمرینات گفت: «واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم که در مرکز دوبلین، در میان این‌همه سر و صدا و شلوغی، این افراد می‌توانند به‌طور صلح‌آمیز مدیتیشن کنند. این فقط آرامشی صلح‌آمیز است. بسیار تأثیرگذار است.»