(Minghui.org) ویان، دانشجو، درحالیکه تمرینکنندگان فالون دافا را درحال مدیتیشن تماشا میکرد، گفت: «آنها خیلی آرام بهنظر میرسند. باعث میشود احساس آرامش کنم، بهویژه در این بخش شلوغ و پرهیاهوی شهر، همه بسیار تحت فشار و مشغول هستند، اما تماشای آنها باعث میشود احساس آرامش و راحتی کنم.»
تمرینکنندگان فالون دافا در بعدازظهر ۲۵آوریل۲۰۲۶، در میدان کورنهاوس پلاتس در برن، سوئیس، پنج تمرین را به نمایش گذاشتند. موسیقی آرامبخش و حرکات ملایم تمرینها توجه بسیاری از رهگذران را جلب کرد.
تمرینکنندگان در ۲۵آوریل، در میدان کورنهاوس پلاتس در برن (سوئیس)، تمرینهای فالون دافا را به نمایش گذاشتند.
برخی افراد بروشور درخواست کردند و گفتند میخواهند اطلاعات بیشتری کسب کنند. برخی در سکوت تمرین گروهی تمرینکنندگان را تماشا کردند و به توضیحات یکی از تمرینکنندگان درباره اینکه فالون دافا چیست و درخصوص دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل در پکن در ۲۷ سال پیش، گوش دادند.
27 سال پیش در چین، بیش از دههزار تمرینکننده فالون دافا به پکن رفتند تا از دولت مرکزی خواستار آزادی برای تمرین فالون دافا (فالون گونگ) شوند. چند روز پیش از آن، چند تمرینکننده در تیانجین دستگیر شدند، زیرا پس از انتشار مقالهای افتراآمیز درباره فالون دافا به دفتر یک مجله رفته بودند. نخستوزیر وقت چین با تمرینکنندگان در پکن گفتوگو کرد و وعده داد تمرینکنندگان در تیانجین آزاد شوند و محیطی قانونی برای تمرین و انتشار کتابها در اختیارشان قرار گیرد. سپس تمرینکنندگانی که در نزدیکی مقر دولت مرکزی منتظر بودند، به خانه بازگشتند.
تمرینکنندگان درباره مزایای سلامتی حاصل از تمرین فالون دافا و دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل۱۹۹۹ توضیح دادند.
تمرینکنندگان در صبح ۲۵آوریل۲۰۲۶، به سفارت چین رفتند تا بیانیهای را قرائت کنند. آنها ابراز امیدواری کردند که مقامات سفارت بتوانند واقعیتهای مربوط به آزار و شکنجه فالون دافا را درک کنند و همدست کمک به ح.ک.چ برای اجرای جنایاتش نشوند.
دادخواهی صلحآمیز
ویان گفت: «این اولین بار است که درباره آزار و شکنجه میشنوم. تمرینکنندگان بهطور صلحآمیز در برابر خشونت مقاومت میکنند و در برابر آزار و شکنجه میایستند؛ آنها بسیار شجاع هستند. این روش غیرخشونتآمیزِ اعتراض بسیار خوب است.» او درباره اصول فالون دافا یعنی حقیقت، نیکخواهی، بردباری گفت: «اینها بسیار خوب هستند. کمبود این ارزشها در جامعه مدرن حس میشود. افراد کمی چنین ارزشهایی را بهاشتراک میگذارند و به آن عمل میکنند.»
باربل گکلر که پیش از بازنشستگی مدیرعامل یک شرکت بود، نمایش تمرینها توجهش را جلب کرد و گفت: «تحت تأثیر حرکات موزون و ظریف آنها قرار گرفتم.» او پس از شنیدن درباره اعتراض صلحآمیزِ 27 سال پیش در پکن گفت: «درخواستهای آنها خوب، مهم و درست بود. همچنین آنها بر انجام آنچه درست میدانند پافشاری میکنند، و من به این احترام میگذارم.»
تمرینکنندگان همچنان بهطور صلحآمیز درباره آزار و شکنجه اطلاعرسانی میکنند، که این موضوع گکلر را تحت تأثیر قرار داد. او گفت: «آنها بسیار شجاع هستند. آنها واقعیتها را به مردم نشان دادند و به این کار ادامه خواهند داد.»
پاسکال گروسن، مددکار اجتماعی، گفت اگر مردم بهطور صلحآمیز به دولت سوئیس اعتراض کنند، هیچ پیامدی نخواهد داشت. «اگر اعتراض صلحآمیز باشد، معترضان مشکلی نخواهند داشت. رسانهها آن را پوشش میدهند و پلیس اطمینان حاصل میکند که همهچیز بهخوبی پیش میرود. حتی اگر معترضان برای مجوز اقدام نکرده باشند، اگر این کار بهصورت صلحآمیز انجام شود، هیچ پیامدی نخواهد داشت.»
اما در چین، اوضاع به این شکل نیست. رهبر وقت چین، جیانگ زمین، تحت حاکمیت حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، با اعتراض صلحآمیز موافق نبود. از دیدگاه جیانگ، این اعتراض نشان میداد که تمرینکنندگان از اصول حقیقت، نیکخواهی، بردباری پیروی میکنند، نه از ایدئولوژی و قوانین ح.ک.چ. سه ماه بعد در ۲۰ژوئیه۱۹۹۹، ح.ک.چ به وعده خود مبنی بر مجوز برای تمرین آزادانه عمل نکرد و یک کمپین آزار و شکنجه سراسری علیه فالون دافا را آغاز کرد. یکی از دلایلی که برای توجیه این آزار و شکنجه استفاده شد این بود که تمرینکنندگان در ۲۵آوریل «مقر دولت مرکزی» در پکن را «محاصره» کردند.
دادخواست برای حمایت از فالون دافا و پایان دادن به آزار و شکنجه
مردم دادخواست پایان دادن به آزار و شکنجه را امضا میکنند.
ح.ک.چ در جریان این آزار و شکنجه مداوم، تمرینکنندگان را بهطور غیرقانونی دستگیر و در زندانها شکنجه کرده است تا آنها را مجبور به انکار باورشان کند. پس از زندانی شدن تمرینکنندگان، اعضای بدن برخی از آنها درحالیکه هنوز زنده بودند برای پیوند عضو برداشته و فروخته شد. بسیاری از تمرینکنندگان در این آزار و شکنجه جان باختند.
جولیا مولنر، متخصص مغز و اعصاب، وقتی دید این دادخواست درباره توقف برداشت اجباری اعضای بدن افراد زنده است آن را امضا کرد. او گفت: «قبلاً درباره آن در شبکههای اجتماعی شنیده بودم و میدانستم که در چین، اعضای بدن زندانیان بهزور برداشته و فروخته میشود، فقط نمیدانستم که تا این حد گسترده است. این موضوع برایم بسیار تکاندهنده بود، و به همین دلیل میخواهم بیشتر درباره آن بدانم.»
مولنر جنایت برداشت اجباری اعضای بدن افراد زنده را محکوم کرد و گفت: «این وحشتناک است، یک فاجعه کامل. کاملاً غیرانسانی است.» او و دوستش هر دو دادخواست را امضا کردند.
گروسن گفت برداشت اعضای بدن زمانی که افراد هنوز زنده هستند «غیرانسانی و از نظر اخلاقی غیرقابلقبول است. هیچ دلیلی برای انجام چنین کاری وجود ندارد.» دوست او، دوناتا، که معلم است، افزود: «این نقض آزادی و حقوق فردی است. زندگی قابلچشمپوشی میشود و میتوان آن را برای سود قربانی کرد. این غیرقابلتحمل است.»
گروسن پس از امضای دادخواست گفت: «این یک شروع است. باور دارم این کار باعث ایجاد تغییر خواهد شد. میخواهم این جنایت متوقف شود.» دوناتا گفت: «امیدواریم این دادخواست حداقل تأثیری داشته باشد. امیدوارم افراد بیشتری به این توجه کنند که آن چگونه رخ میدهد و چگونه میتوان آن را متوقف کرد.»
۲۷ سال پایداری
تمرینکنندگان فالون دافا میخواهند افراد بیشتری درباره آزار و شکنجه اهریمنی در چین بدانند.
آنجا، مشاور شغلی، بنری را در دست داشت و پشت تمرینکنندهای که با میکروفن برای مردم صحبت میکرد آرام ایستاده بود. او میخواست مردم درباره فالون دافا بدانند و دادخواست را امضا کنند. او گفت: «هدف نهایی، پایان دادن به آزار و شکنجه است، و این آرزوی من است. امیدوارم روزی حقیقت به اندازه کافی آشکار شود و تعدادی کافی از مردم بهطور علنی علیه آزار و شکنجه صحبت کنند، بهطوریکه ح.ک.چ مجبور شود این آزار و شکنجه را متوقف کند.»
«آنجا» زمانی که آزار و شکنجه تازه آغاز شده بود، توسط تبلیغات ح.ک.چ فریب خورده بود. در سال ۱۹۹۹، او نوجوان بود. رسانههای سوئیس افتراهای ح.ک.چ علیه فالون دافا را منتشر میکردند. یکی از همکلاسیهایش درباره آن به او گفت و او آن را باور کرد. حتی زمانی که فعالیتهای تمرینکنندگان را در زوریخ میدید، عمداً از آنها دوری میکرد.
هشت سال بعد «آنجا» ازطریق مربی کونگفوی خود درباره اینکه چگونه تمرینکنندگان فالون دافا در جریان این آزار و شکنجه، تحت شکنجه قرار میگیرند و کشته میشوند، آگاه شد. او کتاب اصلی آموزهها، جوآن فالون، را خواند و متوجه شد که آن همان چیزیست که به آن نیاز دارد. وی گفت: «تمرین فالون دافا باعث میشود احساسی فوقالعاده و حس آزادی داشته باشم. وقتی کتاب را میخواندم، احساس نمیکردم که مجبور شدهام یا باید محدودیتهایی را بپذیرم. این تزکیه واقعی است و به من امکان میدهد بهآرامی خودم را بهبود ببخشم.»
«برای مثال، یاد گرفتم زمانی که با مشکل مواجه میشوم بهجای سرزنش دیگران، به درونم نگاه کنم. همچنین با پیروی از اصول جهانی حقیقت، نیکخواهی، بردباری میتوانم بهطور مداوم خودم را بهبود بخشم.» بزرگترین دستاورد او پس از تمرین فالون دافا این بود که آرامش درونی و آسایش زیادی بهدست آورد. او گفت: «در بسیاری از مواقع، دیگر از جستوجو در بیرون و تلاش برای تغییر عوامل بیرونی دست کشیدم. پیوسته خودم را اصلاح میکنم و واقعاً خودم را تزکیه میکنم، این کلید حل هر مشکلی است.»
بعدها او درباره دادخواهی صلحآمیز ۲۵آوریل۱۹۹۹ شنید. وی گفت: «از رویکرد صلحآمیز تمرینکنندگان برای آگاهسازی دیگران درباره فالون دافا تحت تأثیر قرار گرفتم. اکنون من بخشی از این فعالیتهای صلحآمیز هستم که راهی فوقالعاده برای بیان واقعیتها به مردم است. این روشی درست برای ایجاد تغییر است، نه مبارزه، بلکه گفتن حقیقت به مردم و نشان دادن جنبه روشن این تمرین.»
در ۲۷ سال گذشته، تمرینکنندگان در چین و سراسر جهان، از روشهای صلحآمیز برای اطلاعرسانی به مردم درباره آزار و شکنجه و درخواست برای پایان آن استفاده کردهاند. پایداری آنها ویان را تحت تأثیر قرار داد. او گفت: «برایم بسیار قابلاحترام است که آنها این کار را برای چنین مدت طولانیای ادامه دادهاند و درحالیکه به راه خود ادامه میدهند، همچنان امیدوار هستند. بهویژه تمرینکنندگان در چین که با خطرات بسیار بیشتری روبهرو هستند. نهایت احترام را برای آنها قائل هستم.»
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
