(Minghui.org) به‌مناسبت بیست‌وهفتمین سالگرد دادخواهی صلح‌آمیز۲۵آوریل، تمرین‌کنندگان فالون دافا در ۱۸آوریل۲۰۲۶، در پل پرینسز در ملبورن (استرالیا) تجمعی برگزار کردند. آن‌ها بنرهایی در دست داشتند، درباره این دادخواهی به مردم گفتند و درباره این آزار و شکنجه به‌دست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) اطلاع‌رسانی کردند.

تمرین‌کنندگان در ۱۸آوریل۲۰۲۶، در پل پرینسز در ملبورن، بنرهایی در دست گرفتند.

پل پرینسز که در سال ۱۸۸۸ ساخته شده و با طراحی ویکتوریایی ظریف خود متمایز است، بر روی «رود مادر» ملبورن، یارا، بنا شده و به‌عنوان دروازه جنوبی منطقه تجاری مرکزی شهر عمل می‌کند. این پل زیبا به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین نمادهای شهر، مقصدی ضروری برای بازدید گردشگران از سراسر جهان به‌شمار می‌رود.

بیش از ۲۰ سال است که تمرین‌کنندگان برای گرامیداشت دادخواهی ۲۵آوریل، در این پل رویدادهایی برگزار می‌کنند. آن‌ها با رهگذران درباره دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل، آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ و همچنین تلاش‌های تمرین‌کنندگان برای افشای موارد نقض حقوق بشر در چین صحبت می‌کنند.

شرکت‌کننده در دادخواهی صلح‌آمیز ۲۵آوریل، از این رویداد می‌گوید

خانم سون اهل شنیانگ (استان لیائونینگ)، در دادخواهی ۲۵آوریل شرکت داشت. او اکنون در ملبورن زندگی می‌کند. وی گفت وقتی او و سایر تمرین‌کنندگان شنیدند که ۴۵ تمرین‌کننده در تیانجین در ۲۳آوریل۱۹۹۹، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته‌اند و دستگیر شده‌اند، شوکه شدند.

در آن زمان، او یک سال بود که دافا را تمرین می‌کرد و سلامتی‌اش بهبود یافته بود. همچنین شاد و پرانرژی شده بود. وقتی درباره دستگیری‌ها در تیانجین شنید، احساس کرد مسئولیت دارد کاری انجام دهد. بنابراین او و چند تمرین‌کننده دیگر در عصر ۲۴آوریل۱۹۹۹، سوار قطار شدند و به پکن رفتند.

وقتی رسیدند، پلیس به آن‌ها دستور داد در نزدیکی دفتر استیناف کشور بایستند. او گفت: «تمرین‌کنندگان بسیاری با سنین مختلف را دیدم. برخی کتاب می‌خواندند؛ برخی دیگر مدیتیشن می‌کردند. هیچ شعار یا بنری وجود نداشت. همه ما در سکوت منتظر ماندیم. پلیس آرام بود؛ سیگار می‌کشیدند و گفت‌وگو می‌کردند.»

تمرین‌کنندگان سه درخواست داشتند: آزادی تمرین‌کنندگانی که در تیانجین دستگیر شده بودند، اجازه انتشار کتاب‌های فالون دافا، و اجازه بهره‌مندی تمرین‌کنندگان از حق قانونی آزادی باور تا بتوانند تمرین کنند. تمرین‌کنندگان پس از دریافت پاسخ مثبت از سوی دولت، محل را ترک کردند و دادخواهی به‌طور صلح‌آمیز پایان یافت.

شجاعت چشمگیر تمرین‌کنندگان در دادخواهی ۲۵آوریل

لوکا (راست) و همسرش لورا در ۱۸آوریل۲۰۲۶، در این تجمع شرکت کردند.

لوکا، نقشه‌بردار معماری اهل ایتالیا، به یکی از تمرین‌کنندگان در روی این پل پیوست و بنری را در دست گرفت. او گفت: «این فرصت خوبی است تا مردم ملبورن درباره فالون دافا آگاه شوند. خوشحالم که در این رویداد شرکت می‌کنم. این یک هدیه غیرمنتظره است.»

لوکا برای دیدار همسرش لورا به ملبورن آمده بود و از شرکت در این رویداد خوشحال بود. او گفت: «دیدن همه این تمرین‌کنندگان که با قلبی صادق و با لبخند، همگی با هم این کار را انجام می‌دهند، به من شادی زیادی می‌دهد، مقدار زیادی انرژی مثبت.»

خانواده‌اش درباره این دادخواهی در سال ۱۹۹۹ به او گفته بودند. با وجود اینکه ده سال پیش از آن در سال ۱۹۸۹، معترضان دانشجو کشته شده بودند، بیش از ۱۰هزار تمرین‌کننده برای دادخواهی به پکن رفتند. لوکا گفت: «شجاعت آن‌ها باعث می‌شود که الگو باشند. آن‌ها درک کردند که دادخواهی‌شان در ۲۵آوریل، بسیار پرمعنا و مهم بود.»

پدرش نزدیک به ۳۰ سال است که فالون دافا را تمرین می‌کند و خواهرش نیز تمرین‌کننده است. او از طریق آن‌ها می‌دانست که فالون دافا خوب است. خودش در سال ۲۰۱۰ شروع به تمرین کرد.

وی گفت: «در ابتدا آن را خیلی جدی نمی‌گرفتم. اما پس از چند سال، فالون دافا برایم بسیار پرمعنا شد. بنابراین دافا واقعاً وارد قلبم شد و به بسیاری از پرسش‌هایی که داشتم پاسخ داد.»

«من خیلی تغییر کرده‌ام؛ برای مثال، آرام‌تر شده‌ام. اکنون می‌دانم چرا روی این زمین هستم. این برایم بسیار مهم است.»

در ۲۷ سال گذشته، تمرین‌کنندگان در چین، آزار و شکنجه‌ای بی‌رحمانه را تجربه کرده‌اند. اما همچنان به‌طور صلح‌آمیز درباره موارد نقض حقوق بشر اطلاع‌رسانی می‌کنند. لوکا می‌خواهد به آن‌ها بگوید: «برای همه کارهایی که انجام می‌دهید متشکرم. امیدوارم همچنان قلبی استوار داشته باشید. امیدوارم این آزار و شکنجه به‌زودی پایان یابد.»

تحسین تمرین‌کنندگان

راس که دستیار اداری در یک شرکت در ملبورن است، آن روز از پل پرینسز عبور می‌کرد و دادخواستی را برای پایان دادن به آزار و شکنجه امضا کرد. او گفت کاری که تمرین‌کنندگان انجام می‌دهند مهم است: «در غیر این صورت، چگونه می‌توانستیم بدانیم؟ مگر اینکه کسی توجهات را به این موضوع جلب کند یا حقیقت را افشا کند؛ افرادی مانند من که در اینجا در استرالیا زندگی نسبتاً راحتی دارند، هیچ راهی برای آگاهی از آن نداشتند. بااین‌حال ما واقعاً می‌خواهیم کمک کنیم؛ واقعاً مایلیم یاری برسانیم. ما انسان‌هایی با حس همدلی هستیم؛ اما فقط می‌توانیم به چیزهایی اهمیت دهیم که از آن‌ها آگاه هستیم.»

شارلوت، پژوهشگر در حوزه سلامت و زیست‌پزشکی، نیز دادخواست را امضا کرد. او گفت پایداری تمرین‌کنندگان در پایبندی به باورشان و اعتراض به آزار و شکنجه در طول این ۲۷ سال، «واقعاً چشمگیر است. به همین دلیل دادخواست را امضا کردم.»

او گفت: «آن‌ها اینجا ایستاده‌اند و اجازه می‌دهند مردم ببینند. این موضوع مهمی است. همه آن‌ها را تحسین می‌کنم. عمیقاً به این سطح بالاتر از تزکیه معنوی ارج می‌نهم و همچنین به کسانی که سرشار از شور و اشتیاق نسبت به باورهایشان هستند احترام می‌گذارم.»