(Minghui.org) تمرین‌کنندگان فالون دافا از کلان‌شهر نیویورک، در ۲۵آوریل۲۰۲۶ در مرکز فلاشینگ، بزرگ‌ترین محله چینی‌نشین نیویورک، راهپیمایی و تجمع باشکوهی را برگزار کردند. این رویداد بیست‌وهفتمین سالگرد دادخواهی ۱۰هزارنفره در پکن در ۲۵آوریل۱۹۹۹ را گرامی داشت و همچنین خواستار پایان دادن به آزار و شکنجه فالون دافا شد.

تمرین‌کننده‌ای که در دادخواهی ۲۵آوریل شرکت داشت، وقایع آن روز را مرور کرد

خانم ژانگ، یکی از تمرین‌کنندگان فالون دافا که در سال ۱۹۹۹ در خیابان فویو در پکن، برای شرکت در دادخواهی حضور داشت، امسال نیز در این رویداد در فلاشینگ شرکت کرد.

او در سال ۱۹۹۹، شاهد کل این رویداد بود. در آن زمان، او در دهه ۲۰ زندگی‌اش بود و در بخش مالی شرکتی وابسته به انتشارات پست و مخابرات کار می‌کرد.

او گفت: «در آن زمان، بیش از پنج سال بود که فالون دافا را تمرین می‌کردم. نه‌تنها بیماری ارثی دستگاه تنفسی‌ام بهبود یافت، بلکه احساس می‌کردم معیارهای اخلاقی‌ام نیز به‌طور چشمگیری ارتقا یافته است. فکر می‌کردم بسیار خوش‌اقبالم که می‌توانم در فالون دافا تزکیه کنم.»

براساس داده‌ها، حزب کمونیست چین از سال ۱۹۹۶، عامدانه شروع به حمله به فالون دافا (فالون گونگ) کرده بود. این حزب نه‌تنها انتشار کتاب‌های فالون دافا را ممنوع کرد، بلکه از روش‌های مختلفی مانند استفاده از رسانه‌ها برای بدنام کردن آن بهره برد.

در ۱۱آوریل۱۹۹۹، هه زوئوشیو، عضو آکادمی علوم چین و برادر همسر لوئو گان، دبیر کمیسیون مرکزی امور سیاسی و حقوقی حزب کمونیست چین، بار دیگر مقاله‌ای حاوی اطلاعات نادرست با هدف بدنام‌سازی فالون گونگ را در یک نشریه مستقر در تیانجین منتشر کرد.

چند روز بعد، تمرین‌کنندگان فالون دافا در تیانجین، به دفتر این مجله مراجعه کردند تا واقعیت را توضیح دهند و روشن کنند که این روش تزکیه به مردم می‌آموزد از اصول حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری پیروی کنند و انسان‌های خوبی باشند. آن‌ها درخواست کردند که این مجله، محتوای مقاله را اصلاح کند. اما در ۲۳آوریل، پلیس تیانجین حدود ۳۰۰ نیروی ضدشورش را بسیج کرد که ۴۵ تمرین‌کننده فالون دافا را مورد ضرب ‌و شتم قرار دادند و دستگیرشان کردند.

خانم ژانگ گفت: «در ۲۴آوریل، خبر بازداشت‌ها در تیانجین را شنیدم. وقتی درخواست آزادی تمرین‌کنندگان را مطرح کردیم، پلیس تیانجین گفت که نمی‌تواند به این مسئله رسیدگی کند و از ما خواست برای حل موضوع به پکن و نزد مقامات مرکزی برویم. بنابراین همه ما تصمیم گرفتیم روز بعد به دفتر استیناف ملی برویم تا دادخواست خود را ارائه و به دولت توضیح دهیم که فالون دافا چیست.»

او توضیح داد که همه آن‌ها هنگام رفتن برای ارائه دادخواست، صرفاً احساس می‌کردند که از دافا بهره‌مند شده‌اند و ازآنجاکه تعدادی تمرین‌کننده بازداشت شده بودند، وظیفه دارند وضعیت واقعی را به دولت منعکس کنند.

بنابراین در ۲۵آوریل صبح زود خانم ژانگ و سایر تمرین‌کنندگان از محل تمرین خود به خیابان فویو، محل دفتر ملی استیناف، رفتند.

او گفت: «وقتی به آنجا رسیدیم، فکر می‌کنم هنوز ساعت ۶ صبح نشده بود، اما افراد زیادی حضور داشتند. در آن زمان، همه ما از خیابان اصلی فاصله گرفتیم و حتی در پیاده‌روها هم نمی‌ایستادیم؛ فقط در حاشیه خیابان ‌ایستاده بودیم. بعداً، حدود ساعت ۹ تا ۱۰ صبح، خیابان‌ها بسته شد. چون دیگر عابر یا خودرویی نبود، ما در محل عبور عابران ایستادیم.»

خانم ژانگ گفت فضای محل بسیار آرام، حتی ساکت بود. هیچ شعاری داده نمی‌شد و هیچ بنری در دست کسی نبود. همه فقط کنار خیابان ایستاده بودند یا در عقب صف به مدیتیشن یا مطالعه کتاب‌ها می‌پرداختند.

او افزود اگر نیاز به صحبت بود، تمرین‌کنندگان با صدای آهسته صحبت می‌کردند. در وسط خیابان حدود سه مأمور پلیس و چند مأمور لباس‌شخصی حضور داشتند، زیرا «تمرین‌کنندگان بسیار منضبط بودند و نیازی به حفظ نظم توسط پلیس نبود.»

او گفت: «درخواست‌های تمرین‌کنندگان بسیار ساده بود: آزادی تمرین‌کنندگان بازداشت‌شده، اجازه انتشار قانونی کتاب‌های فالون دافا، و فراهم شدن محیطی قانونی برای تمرین تزکیه.»

خانم ژانگ به یاد دارد که بعداً شنیدند مسئله حل‌و‌فصل شده است، بنابراین همه تمرین‌کنندگان آرام محل را ترک کردند. او گفت: «حدود ساعت ۹ شب بود که شنیدیم موضوع با موفقیت حل شده، سه درخواست ساده ما پذیرفته شده و پلیس تیانجین تمرین‌کنندگان را آزاد کرده است. بنابراین همه با خوشحالی به‌تدریج محل را ترک کردند. هنگام رفتن، حتی زباله‌های روی زمین، ازجمله ته‌سیگارهایی را که پلیس‌ها انداخته بودند، جمع کردیم.»

اما پس از ۲۵آوریل، خانم ژانگ احساس کرد فضا به‌تدریج متشنج شد. مدیرش نیز او را برای صحبت احضار می‌کرد. حزب کمونیست چین بعداً این دادخواهی صلح‌آمیز را به‌عنوان «محاصره ژونگ‌نان‌های» تحریف کرد و سرکوبی بی‌رحمانه را آغاز نمود که تا امروز ادامه دارد.

پس از آغاز سرکوب سراسری، خانم ژانگ به‌شدت تحت آزار و شکنجه قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، برای اجتناب از دستگیری به ایالات متحده گریخت.

دکتر لین شیائوشو: «دادخواهی ۲۵آوریل، صلح‌آمیز بودن فالون دافا را نشان داد»

، تمرین‌کننده فالون دافا، در ۲۵آوریل۲۰۲۶ در راهپیمایی فلاشینگ شرکت کرد.

دکتر لین شیائوشو که متخصص ویروس‌شناسی و تمرین‌کننده‌ای در خارج از چین است، گفت خاطرات آن دادخواهی پس از ۲۷ سال همچنان در ذهنش زنده است. او در سال ۱۹۹۹، در ایالات متحده درباره این رویداد شنید و گفت در آن دوره به‌تدریج به درک این رویداد رسید. او توضیح داد: «برای بسیاری از مردم خارج از چین، برگزاری راهپیمایی، تجمع و دیدار با مقامات دولتی امری عادی به نظر می‌رسد. اما در چین، که جامعه‌ای تحت فشار شدید است، چنین کاری واقعاً بسیار دشوار است. تمرین‌کنندگان فالون دافا با بیرون آمدن، خطر بسیار بزرگی را پذیرفتند.»

دکتر لین گفت جامعه بین‌المللی به‌طور کلی این دادخواهی را کاملاً عادی و منطقی می‌دانست.

او افزود: «آن تمرین‌کنندگان فقط پس از وقوع بازداشت‌ها در تیانجین، برای دادخواهی صلح‌آمیز به پکن رفتند و درخواست‌هایشان نیز بسیار منطقی بود. درمورد گزارش‌های تحریف‌شده رسانه‌ها نیز فقط خواستار ارائه حقایق عینی شدند. این‌ها درواقع خواسته‌هایی بسیار ابتدایی هستند.»

او همچنین گفت که این دادخواهی نشان‌دهنده صلح‌آمیز بودن فالون دافا بود؛ نه‌تنها نوعی اعتراض بدون خشونت را نشان داد، بلکه الهام‌بخش افراد زیادی شد و امید را برایشان به همراه آورد.

او گفت: «آن صحنه شبیه جمعی است که در کنار هم تمرینات را انجام می‌دهند. آن‌ها متحد هستند و نوعی اراده آزاد را ابراز می‌کنند. همه این‌ها نیرویی غیرقابل‌نابودی ایجاد می‌کند که توسط قدرت‌های سیاسی قابل‌سرکوب نیست. دادخواهی ۲۵آوریل قدرت چنین صلحی را به نمایش گذاشت.»

وی ابراز امیدواری کرد که جامعه جهانی بیشتر درباره فالون دافا و تأثیرات مثبت آن بر جامعه آگاه شود.

تمرین‌کننده غربی: «امیدوارم تمرین‌کنندگان در چین استقامت کنند»

روسیو پنیولاس، تمرین‌کننده فالون دافا، در ۲۵آوریل۲۰۲۶ در این راهپیمایی شرکت کرد.

روسیو پنیولاس که طراح مد است، گفت گرامیداشت این رویداد بسیار مهم است: «زیرا پیام صلح را به جهان منتقل می‌کند. تمرین‌کنندگان مقابله‌به‌مثل نمی‌کنند؛ بلکه با روشی بسیار صلح‌آمیز و به‌طور گسترده حقیقت را روشن می‌کنند و این پیام را با آرامشی درونی منتقل می‌کنند.»

او شجاعت و تعهد تمرین‌کنندگان در چین را ستود.

پنیولاس گفت در جوامع غربی، مردم از آزادی بیان برخوردارند و می‌توانند ازطریق روش‌هایی مانند راهپیمایی و تجمع، آزادانه دیدگاه‌هایشان را بیان کنند و دولت نیز معمولاً از این حق استقبال می‌کند. بنابراین، وقتی صحبت از تمرین‌کنندگان در چین می‌شود، او سرشار از تحسین است.

وی گفت: «آنچه آن‌ها در این سال‌ها انجام داده‌اند واقعاً تحسین‌برانگیز است. آن‌ها حتی در چنین آزار و شکنجه شدیدی نیز استقامت کرده‌اند. من واقعاً به روحیه فداکاری و شجاعتشان برای غلبه بر این سرکوب احترام می‌گذارم. از صمیم قلب آن‌ها را تشویق می‌کنم که استقامت کنند و به روشنگری حقیقت ادامه دهند.»

پنیولاس گفت که در سال ۲۰۰۸، پس از آشنایی با فالون دافا توسط یک تمرین‌کننده در آرژانتین، این تمرین را آغاز کرده است.

او افزود: «مایلم از استاد لی هنگجی بابت راهنمایی‌هایشان تشکر کنم. ایشان به ما آموختند که چگونه در زندگی روزمره از اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری پیروی کنیم.»