هجده طبقه جهنم

(Minghui.org) برخی افراد بر این باورند که پس از آنکه انسان آخرین نفس خود را می‌کشد، دیگر هیچ‌چیز وجود ندارد. افرادی که باورهای دینی دارند، لزوماً با این دیدگاه موافق نیستند. به‌جز کسانی که مرتکب جنایت‌های نابخشودنی شده‌اند، روح انسان از بین نمی‌رود. روح بارها درون شش قلمرو بازپیدا می‌شود و در انتظار آن است که دوباره در قالب بدن انسان متولد شود و یک دارمای راستین را بیاموزد. این تنها فرصت برای رستگاری او و خروجش از چرخه بازپیدایی و بازگشت به جایی است که برای نخستین بار در آنجا آفریده شد، یعنی خانه آسمانی‌اش.

در رمان «سفر به غرب» از دوران سلسله مینگ، راهب تانگ سان‌زانگ می‌گوید: «تولد به‌صورت انسان دشوار است، تولد در سرزمین شرق دشوار است و برخورد با دارمای راستین دشوار است. تحقق هر سه، بزرگ‌ترین خوش‌اقبالی است.» موجودی که بدن انسانی دارد و دارمای راستین را تزکیه می‌کند، فقط از این راه می‌تواند از چرخه رنج‌آلود سامسارا (مرگ و سپس بازپیدایی) خارج شود. ممکن است هزاران سال طول بکشد تا موجودی به‌صورت انسان در جایی متولد شود که دارمای راستین در آنجا آموزش داده می‌شود. هنگامی ‌که چنین فرصتی پیش می‌آید، آن فرد بسیار خوش‌اقبال به‌شمار می‌رود؛ زیرا در غیر این صورت، احتمال دارد در طول زندگی مرتکب خطا شود و کارما بیندوزد. پس از مرگ، روح از بدن جدا می‌شود و پیش از بازپیدایی در یکی از شش قلمرو، در جهنم مجازات می‌شود، یعنی ممکن است برای مدتی بسیار طولانی دوباره به انسان تبدیل نشود.

افرادی که مرتکب جنایات نابخشودنی مانند شکنجه یا کشتن افراد باایمان یا برداشت اعضای بدن آن‌ها برای کسب سود می‌شوند، به ۱۸ طبقه جهنم نمی‌روند و بازپیدایی ندارند. آن‌ها پس از مرگ، وارد جهنم آویچی می‌شوند. «جهنم آویچی» جدا از ۱۸ طبقه جهنم وجود دارد. ارواح در آویچی، تا ابد بدون وقفه رنج می‌برند تا زمانی که کاملاً متلاشی شوند. متون «سوترای کیتیگاربا» و متن مقدس درباره ۱۸ جهنم، شرح مفصلی از جهنم آویچی ارائه می‌دهند.

قدیمی‌ترین اسناد مربوط به ۱۸ طبقه جهنم، به آثار کلاسیک بودایی مانند یوگاچارابومی شاسترا و تریپیتاکا برمی‌گردد. یاماراجا، پادشاه جهنم، بر ۱۸ طبقه حکومت می‌کند. هر طبقه توسط یکی از ۱۸ قاضی یاماراجا نظارت می‌شود. این ۱۸ طبقه از نظر مدت و روش رنجی که اعمال می‌کنند متفاوت هستند. زمانی که داوران یک فرد را به آن «محکوم» می‌کنند، اگر به سال‌های زمینی تبدیل شود، بسیار طولانی و خارج از مقیاس‌های معمول و نجومی است.

آنچه در ادامه می‌آید، خلاصه‌هایی است از اینکه چه اعمال شیطانی‌ای در هریک از ۱۸ سطح جهنم، مستوجب چه مجازات‌هایی است. امیدواریم پس از آنکه مردم تصویری کلی از این موضوع به دست آوردند، فعالانه از بدی دوری کنند، مهربانی را حفظ کنند و درعوض فضیلت را پرورش دهند.

سطح اول: «جهنم کندنِ زبان»

کسانی که چیزهایی می‌گویند که به دیگران آسیب می‌رساند، به این سطح فرستاده می‌شوند. سایر جرایم شامل دروغ گفتن برای کسب منافع شخصی یا دستیابی به اهداف شخصی، فروش کالاهای بی‌کیفیت ازطریق تبلیغات دروغین یا دادن وعده‌های توخالی برای حفظ قدرت سیاسی است.

همچنین، کسانی که عمداً دیگران را بدنام می‌کنند یا شایعاتی درباره آن‌ها پخش می‌کنند تا باعث ناراحتی‌شان یا آسیب به اعتبار آن‌ها شوند؛ کسانی که از زبان آزاردهنده یا رکیک برای توهین به دیگران یا آسیب رساندن به عزت نفس آن‌ها استفاده می‌کنند؛ و کسانی که برای ایجاد درگیری و اختلاف بین خانواده‌ها و همکاران، شایعات نادرست پخش می‌کنند، همگی در این قلمرو قرار می‌گیرند.

ارواح دهان فرد را باز می‌کنند، از انبردست برای گرفتن زبان استفاده می‌کنند و آن را به‌آرامی می‌کشند تا زبان کاملاً کنده شود. بااین‌حال، زبان دوباره رشد می‌کند، اما دوباره و دوباره کنده می‌شود و باعث رنج بی‌وقفه می‌شود.

یک روز در «جهنم کندنِ زبان»،‌ برابر با ۳۷۵۰ سال زمینی است. کسانی که مرتکب این جرایم می‌شوند باید ۱۰هزار سال در این سطح بمانند که معادل ۱۳.۵میلیارد سال زمینی است.

سطح دوم: «جهنم قیچی»

اگر شخصی زندگی زناشویی کسی را نابود کند یا بیوه‌ای وفادار به شوهر مرحومش را به ازدواج مجدد یا یافتن مرد جدیدی سوق دهد، به «جهنم قیچی» محکوم خواهد شد، جایی که انگشتانش بارها قطع می‌شوند.

در داستان «یاغیان مرداب»، پان جین‌لیان، یک زن زیبای متأهل، هیچ قصدی برای اغوای شیمن چینگ، تاجری ثروتمند، نداشت. اما همسایه‌ این زن، وانگ پو، او را تشویق به این کار کرد. سپس وانگ به پان زهر داد تا شوهرش را به قتل برساند. به‌محض اینکه وانگ این نقشه شیطانی را در سر پروراند، «جهنم قیچی» در انتظار او بود.

یک روز در «جهنم قیچی»، معادل ۷۵۰۰ سال زمینی است. گناهکاران باید ۲۰هزار سال در این سطح بمانند که معادل ۵۴میلیارد سال زمینی است.

سطح سوم: «جهنم درختان آهنین»

افرادی که بین اعضای خانواده تفرقه می‌اندازند پس از مرگ، به این طبقه پرتاب می‌شوند. این طبقه پر از درختانی است که شاخه‌هایشان مانند چاقو است. گناهکاران مجبور می‌شوند از درختی بالا بروند، درحالی‌که شاخه‌ها به پشتشان فرو می‌روند و درنهایت از درخت آویزان می‌شوند. آن‌ها پس از گذراندن دوران محکومیت خود در اینجا، وارد «جهنم آینه‌‌های جنایات» و «جهنم بخارپزها» می‌شوند.

یک روز در «جهنم درختان آهنی»، برابر با ۱۵هزار سال روی زمین است. گناهکاران باید ۴۰هزار سال را در این طبقه بگذرانند که معادل ۲۱۶میلیارد سال روی زمین است.

طبقه چهارم: «جهنم آینه‌های جنایات»

اگر شخصی جنایاتی را که مرتکب شده پنهان کرده باشد، برای فرار از مجازات، به مقامات رشوه داده باشد یا برای فرار از قانون، متواری شده باشد، پس از مرگ به «جهنم آینه‌های جنایات» فرستاده می‌شود. جنایات وحشتناکی که مرتکب شده است بارها به او نشان داده می‌شود. پس از گذراندن دوران محکومیتش در این طبقه، به طبقات دیگری از جهنم که مناسب جنایاتش باشد، فرستاده می‌شود.

یک روز در «جهنم آینه‌های جنایات»، معادل ۳۰هزار سال روی زمین است. گناهکاران باید ۸۰هزار سال را در این سطح تحمل کنند که معادل ۴۳۲میلیارد سال روی زمین است.

طبقه پنجم: «جهنم بخارپزها»

کسانی که به غیبت و شایعه‌پراکنی عادت دارند یا دیگران را متهم و بدنام می‌کنند پس از مرگ، به «جهنم بخارپزها» انداخته می‌شوند. در اینجا، آن‌ها به‌طور پایان‌ناپذیری در معرض بخار قرار می‌گیرند و سپس به «جهنم کندنِ زبان»‌ فرستاده می‌شوند.

یک روز در «جهنم بخارپزها» معادل ۶۰هزار سال روی زمین است. گناهکاران باید ۱۶۰هزار سال را در اینجا تحمل کنند که معادل ۸۶۴میلیارد سال زمینی است.

طبقه ششم: «جهنم ستون‌های مسی»

کسانی که برای نابودی شواهد آتش‌افروزی عمدی ایجاد می‌کنند، در پی انتقام‌جویی هستند یا مرتکب قتل می‌شوند پس از مرگ، وارد «جهنم ستون‌های مسی» می‌شوند. ارواح، آن‌ها را برهنه می‌کنند و به یک ستون مسی توخالی به عرض یک متر و ارتفاع دو متر زنجیر می‌کنند. این ستون پر از زغال‌های سوزان است که آن را سرخ و داغ نگه می‌دارند.

یک روز در «جهنم ستون‌های مسی» برابر با ۱۲۰هزار سال زمینی است. گناهکاران باید ۳۲۰هزار سال را در این سطح تحمل کنند که معادل ۱.۷۲۸تریلیون سال زمینی است.

طبقه هفتم: «جهنم کوه چاقوها»

افرادی که مرتکب کفرگویی شده‌اند یا جان کسی را گرفته‌اند، به «جهنم کوه چاقوها» انداخته می‌شوند. آن‌ها برهنه و مجبور می‌شوند از کوهی که تیغه‌های بلند و تیز از آن بیرون زده است، بالا بروند.

مسیرهای بالای کوه وحشتناک است: هر قدمی که گناهکار برمی‌دارد با درد طاقت‌فرسا و گوشت تکه‌تکه‌شده همراه است. اگر از کوه بیفتد، تکه‌تکه می‌شود.

او ۶۴۰هزار سال را در این طبقه می‌گذراند که معادل ۳.۴۵۶تریلیون سال روی زمین است و درد مداوم و طاقت‌فرسایی را تجربه خواهد کرد.

طبقه هشتم: «جهنم کوه یخی»

زنی که شوهرش را به قتل برساند، مرتکب زنا شود یا با نیت بد اقدام به سقط جنین کند، پس از مرگ، برهنه به «جهنم کوه یخی» انداخته می‌شود. کسانی که به قمار معتاد هستند، به والدین خود بی‌احترامی می‌کنند یا نامهربان و بی‌انصاف هستند نیز در اینجا مجازات خواهند شد. آن‌ها ۱.۲۸میلیون سال را در این سطح سپری خواهند کرد که معادل ۶.۹۱۲تریلیون سال زمینی است.

طبقه نهم: «جهنم روغن جوشان»

افرادی که مرتکب جرایم زیر شوند، پس از مرگ به «جهنم روغن جوشان» فرستاده می‌شوند: فحشا، دزدی، سرقت، زورگویی، آدم‌ربایی زنان یا کودکان، یا فریب دادن دیگران برای دزدیدن اموال یا همسرشان. مجرمین پس از برهنه‌شدن، بارها در روغن جوشان انداخته می‌شوند. آن‌ها ۲.۵۶میلیون سال را سپری خواهند کرد که معادل ۱۳.۸۲۴تریلیون سال زمینی است.

کسانی که جرایم سنگین‌تری مرتکب شده‌اند، قبل از رسیدن به این سطح، در «جهنم کوه یخی» مجازات می‌شوند.

طبقه دهم: «جهنم گودال گاو»

این سطح برای جبران بی‌عدالتی‌ها علیه حیوانات در نظر گرفته شده است. کسانی که حیوانات را به دلخواه یا برای تفریح به قتل می‌رسانند پس از مرگ، به «جهنم گودال گاو» انداخته می‌شوند. گناهکاران توسط گله‌های گاو وحشی لگدمال و شاخ زده می‌شوند. آن‌ها 5.12میلیون سال را در این سطح می‌گذرانند که معادل 27.648تریلیون سال زمینی است.

طبقه یازدهم: «جهنم تخته‌سنگ خردکننده»

کسی که نوزاد خود را به هر دلیلی بکُشد یا رها کند، به «جهنم تخته‌سنگ خردکننده» انداخته می‌شود. فرد پس از مرگ، روی یک سنگ بزرگ مربع‌شکل قرار می‌گیرد که تخته‌سنگی به همان اندازه با طنابی از بالای آن آویزان است. روحی طناب را با تبر خواهد برید. فرد به‌مدت 10.24 میلیون سال، که معادل 55.296تریلیون سال روی زمین است، بارها توسط تخته‌سنگ خرد خواهد شد.

طبقه دوازدهم: «جهنم هاون و دسته‌هاون»

«جهنم هاون و دسته‌هاون» برای کسانی که غذا را هدر می‌دهند، در نظر گرفته شده است. برای مثال، کسانی که پس از یک ضیافت، با بی‌دقتی غذاهای مانده یا آنچه را که دوست ندارند، تنها پس از چند لقمه، دور می‌اندازند. فرد پس از مرگ، بارها و بارها در هاون کوبیده می‌شود تا بمیرد. کسانی که هنگام غذا خوردن از کلمات رکیک استفاده می‌کنند نیز در اینجا مجازات خواهند شد. مجازات این سطح 20.48میلیون سال است که معادل 110.592تریلیون سال بر روی زمین است.

طبقه سیزدهم: «جهنم استخر خون»

کسانی که به والدین یا بزرگان خود بی‌احترامی می‌کنند، نادرست عمل می‌کنند یا در اعمال شیطانی شرکت می‌کنند پس از مرگ، در «جهنم استخر خون» مجازات خواهند شد. زبان گناهکاران قطع می‌شود و کره چشم‌هایشان بیرون آورده می‌شود و درحالی‌که شکنجه می‌شوند، در استخری از خون غوطه‌ور می‌شوند. بدتر از آن، هوا پر از بوی خون می‌شود و محیط اطراف وهم‌آور و وحشتناک است. این فرد به‌مدت 40.96میلیون سال این مجازات را تحمل خواهد کرد که معادل 221.184تریلیون سال روی زمین است.

طبقه چهاردهم: «جهنم مرگ ناحق»

خودکشی آرامش به همراه نمی‌آورد؛ بلکه فرد را در وضعیت بدتری قرار می‌دهد. فرد پس از مرگ، به «جهنم مرگ ناحق» می‌رود، زیرا برای زندگی‌اش ارزش قائل نبوده است. به‌محض ورود به این قلمرو، مجبور می‌شود بارها و بارها خود را به همان روشی که خودکشی کرده بود بکُشد و برای همیشه فرصت بازپیدایی به‌عنوان یک انسان را از دست خواهد داد. این فرد به‌مدت ۸۱.۹۲میلیون سال در اینجا رنج خواهد برد، که معادل ۴۲۳.۶۸تریلیون سال روی زمین است.

بدن انسان در نظر خداوند بسیار ارزشمند است و فرصت بازپیدایی به‌عنوان یک انسان بسیار نادر است. گناه خودکشی بسیار سنگین‌تر از هدردادن غذا یا کفرگویی است. کسانی که در کتاب‌ها یا فیلم‌های‌شان از خودکشی تجلیل یا آن را ترویج می‌کنند نیز مرتکب خطایی جدی شده‌اند.

طبقه پانزدهم: «جهنم قطعه‌قطعه شدن»

غارتگران قبور پس از مرگ، به «جهنم قطعه‌قطعه شدن» انداخته می‌شوند و بدن آن‌ها بارها تکه‌تکه می‌شود. آن‌ها درحالی‌که درد شدیدی را تحمل می‌کنند، سایر ارواح گناهکار آن‌ها را مسخره می‌کنند و رنج آن‌ها را سرگرم‌کننده می‌دانند.

در طول تاریخ، کسانی که به قبور بی‌احترامی می‌کنند، همواره از نظر اخلاقی به‌شدت فاسد تلقی شده‌اند. کسانی که قبر افرادی را نبش می‌کنند که بازمانده‌ای ندارند تا به سر قبرشان بیایند یا برایشان نذری بدهند، ازنظر اخلاقی فاسد‌ترین افراد در نظر گرفته شده‌اند.

بنابراین، قوانین بشری اغلب مجازات‌های بسیار سختی را برای غارتگرات قبور اعمال می‌کند. اساسنامه سلسله چینگ تصریح می‌کرد که: «اگر قبر شخصی شکافته شود و جسد آشکار شود، عامل اصلی بی‌درنگ اعدام می‌شود و همدستان، صرف‌نظر از تعداد دفعات مشارکت، به اعدام با تعلیق محکوم می‌گردند. اگر تابوت شکافته شود و اشیای داخل آن برداشته شود، اما جسد آشکار نگردد، عامل اصلی فوراً اعدام و همدستان نیز به اعدام با تعلیق محکوم می‌شوند.»

طبقه شانزدهم: «جهنم کوه آتش»

کسانی که به زیان منافع عمومی ثروت‌اندوزی می‌کنند، به رشوه و فساد می‌پردازند، دزدی و راهزنی می‌کنند، آتش‌افروزی عمدی ایجاد می‌کنند یا از شرارت چشم‌پوشی و تلویحاً تأییدش می‌کنند، و نیز آن دسته از راهبان بودایی یا دائویی که پیمان‌های خود را می‌شکنند پس از مرگ، به «جهنم کوه آتش» فرستاده می‌شوند. آن‌ها زنده‌زنده سوزانده می‌شوند، اما هرگز نمی‌میرند.

طبقه هفدهم: «جهنم آسیاب‌ها»

کسانی که غلات را هدر می‌دهند، دزدان، مقامات فاسد، قلدرها، و راهبان و دائوئیست‌هایی که گوشت می‌خورند پس از مرگ، به «جهنم آسیاب‌ها» فرستاده می‌شوند. آن‌ها در آسیاب خرد می‌شوند تا به غلظت گوشت چرخ‌کرده برسند. بدنشان دوباره شکل می‌گیرد و دوباره چرخ می‌شود. این چرخه به‌طور بی‌پایانی تکرار می‌شود.

طبقه هجدهم: «جهنم اره‌ها»

این طبقه برای کسانی در نظر گرفته شده است که به دیگران آسیب جسمی شدید وارد می‌کنند، درگیر فعالیت‌های تجاری غیراخلاقی یا ناعادلانه می‌شوند، زنان یا کودکان را قاچاق می‌کنند، یا مشتریان خود را فریب می‌دهند.

طبق متون کلاسیک، گناهکاران برهنه می‌شوند، اندام‌های آن‌ها به چهار میخ چوبی بسته می‌شود تا به شکل حرف تی (T) درآیند و اره‌ای آن‌ها را از کشاله ران تا سر می‌برد و از هم می‌شکافد. اره عظیم، فوق‌العاده تیز است و از آتش جهنم ساخته شده است.