(Minghui.org) بانویی ۷۶ساله از شهر جینگژو در استان هوبی، در دوران بازداشت بهدلیل ایمانش به فالون گونگ، تحت تزریق داروهای سمی قرار گرفت. فالون گونگ یک روش معنوی است که از سال۱۹۹۹ توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) مورد آزار و شکنجه قرار گرفته است.
بازداشتگاه، از خانم دِنگ تیانیوی دو لوله بزرگ خونگیری کرد و داروهای آزمایشیِ نامعلومی به او تزریق کرد. او پس از تزریق دچار تشنج شد و از شدت درد طاقتفرسا روی زمین غلت میزد. او بیش از دو ماه در رنج شدید بود.
اندکی بعد، خانم دنگ به زندان هانکو منتقل شد تا دوران محکومیت پنجساله خود را سپری کند. او همچنان تحت تزریق اجباری دارو و شکنجه قرار داشت.
پس از آزادیاش در ۱۸اکتبر۲۰۲۵، مقامها بهطور مرتب او را مورد آزار و اذیت قرار دادند. حقوق بازنشستگیاش نیز قطع شد. خانم دنگ همچنان از ضعف اندامهایش رنج میبرد و پس از آنچه در زندان بر سرش آمد، برای مراقبت از خود با دشواری روبرو است.
در ادامه جزئیات بیشتری از آنچه او متحمل شد آمده است.
بازداشت و محکومیت
خانم دنگ در ۱۸اکتبر۲۰۲۰ توسط رئیس اداره ۶۱۰ در منطقه شاشی و چند مأمور پلیس بازداشت شد. او بهمدت ۴۸ ساعت بازجویی شد که باعث شد فشار خونش بهشدت بالا برود. با اینحال، بازداشتگاه شیشو او را پذیرفت. او در ۳نوامبر۲۰۲۰ به بازداشتگاه شهر جینگژو منتقل شد.
لی لی، معاون رئیس بازداشتگاه شهر جینگژو، در مه۲۰۲۱ به خانم دنگ گفت که به پنج سال زندان محکوم شده است. مشخص نیست که آیا پیش از محکومیتش اصلاً محاکمهای برگزار شده بود یا نه. لی افزود که فقط یک روز برای درخواست تجدیدنظر فرصت باقی مانده بود، اما به او اجازه درخواست تجدیدنظر داده نشد.
تزریق داروهای نامعلوم
در ۷ژوئیه۲۰۲۱، نگهبانان بازداشتگاه دو لوله بزرگ خون از خانم دنگ گرفتند و سپس داروهای نامعلومی را به او تزریق کردند. او دچار تشنج شدید شد و برآمدگیهایی در دهان و روی سرش ایجاد شد، برآمدگیهای روی سرش هنوز هم باقی ماندهاند. او از شدت درد روی زمین غلت میزد و بیش از دو ماه درد کشید. در ۲سپتامبر، دو لوله دیگر نیز از او خون گرفتند.
یکی از منابع داخلی فاش کرد که به خانم دنگ داروی آزمایشی برای درمان ایدز داده شده بود.
تحمل شکنجههای بیشتر در زندان
گروه پذیرش
خانم دنگ در ۱۴سپتامبر۲۰۲۱ به گروه پذیرش زندان هانکو منتقل شد. در ۱۴سپتامبر، ۲اکتبر و نوامبر۲۰۲۱، هر بار دو لوله بزرگ خون از او گرفتند.
خانم دنگ در زمان آمارگیری حاضر نشد خود را «مجرم» بنامد. از ۱۷سپتامبر۲۰۲۱ به بعد، او مجبور شد در گوشهای از راهرو بایستد و اجازه خوابیدن نداشت. همچنین به او دستور داده شد بیانیه تضمین برای انکار ایمانش بنویسد، اما او امتناع کرد. زندانیان شو جینگجینگ و ژو فِنگلینگ، خانم دنگ را کتک میزدند و هنگام ایستادن روی پاهایش لگد میکوبیدند.
خانم دنگ متوجه ذرات کوچکی به رنگ قهوهایسبز در غذایش شد و هنگام غذا خوردن، برنج به رنگ سبز روشن درمیآمد. او بعداً فهمید که آن ذرات، داروهای مخرب دستگاه عصبی بود. هنگامیکه پس از آن از خوردن غذا امتناع کرد، زندانیان غذا را به او میخوراندند.
زندانیان نام بنیانگذار فالون گونگ را روی صندلی خانم دنگ نوشتند و او را مجبور کردند روی آن بنشیند. آنها همچنین تلاش کردند او را مجبور کنند که اثر انگشتش را پای برگه بیانیههای تضمینی بگذارد که بهجای او نوشته بودند. او از همکاری امتناع کرد و گفت هیچ بیانیهای را که از طرف او نوشته باشند، نمیپذیرد.
درنتیجه شکنجهها، دستها و پاهای خانم دنگ بهشدت متورم شد و سایز کفشش از ۳۸ (سایز ۷ آمریکا) به ۴۲ (سایز ۱۰ آمریکا) تغییر کرد. او همچنین بهشدت لاغر شد.
گروه مدیریت سختگیرانه
خانم دنگ در ۲۸دسامبر۲۰۲۱ به بخش سوم، که به گروه مدیریت سختگیرانه نیز معروف است، منتقل شد. چون حاضر نشد فالون گونگ را انکار کند، زندانیان او را مجبور میکردند مدتهای طولانی بایستد، کتکش میزدند و از آب آشامیدنی محرومش میکردند. مقامهای زندان همچنین تلاش کردند پسر و عروسش را وادار کنند او را متقاعد کنند ایمانش را انکار کند.
خانم دنگ اغلب تحقیر میشد، مورد توهین کلامی قرار میگرفت و ساعتها کتک میخورد. در اتاق حبس انفرادی، او را بهگونهای آویزان میکردند که فقط نوک انگشتان پایش بهسختی زمین را لمس میکرد. غذای بسیار کمی به او میدادند. در زمستان، نگهبانان روی او آب میریختند، پنجره را باز میکردند و او را در سرما رها میکردند. در تابستان، با باتوم برقی به سینهاش شوک وارد میکردند. نگهبانان و زندانیان همچنین نام بنیانگذار فالون گونگ را روی تخت او نوشتند و او را مجبور کردند روی آن بخوابد.
در سپتامبر۲۰۲۲، زندانیان به تحریک نگهبانان، مدفوع را بهزور به خانم دنگ خوراندند. خانم دنگ دیگر تحمل نکرد و برخلاف میلش نام خود را روی بیانیه تضمین نوشت. اندکی بعد او را به بخش پنجم منتقل کردند که برای معلولان و بیماران بود.
بخش پنجم
مقامهای زندان در ۲۲سپتامبر۲۰۲۳ از مسئولان اداره ۶۱۰ دعوت کردند به زندان بیایند. آنها دوربینی نصب کردند و به خانم دنگ دستور دادند موضع خود را اعلام کند. اما او حاضر نشد فالون گونگ را بدنام کند و درعوض ح.ک.چ را بهخاطر آزار و شکنجه فالون گونگ محکوم کرد.
در تلافی، نگهبانان خانم دنگ را مجبور کردند مطالب تبلیغاتیِ افتراآمیز علیه فالون گونگ را با دست رونویسی کند. آنها همچنین او را مجبور به ایستادن طولانیمدت کردند، از خواب محرومش کردند و اجازه خرید مایحتاج روزانه را به او ندادند.
خانم دنگ درنتیجه تحمل آزار و شکنجههای مداوم، بسیار ضعیف شد. در ۳ژوئیه۲۰۲۴، هنگام تمیز کردن سلول از حال رفت. همسلولیهایش متوجه شدند که یک طرف دهانش افتاده است. او را به بیمارستان هانیانگ بردند و تشخیص سکته مغزی داده شد. داروهای نامعلومی به او تزریق شد و ده روز بعد فلج شد. پس از آنکه زندانیِ مسئول مراقبت از او در بیمارستان، تماس با پرستار را پس از اتمام سرم بهتعویق انداخت، شانه خانم دنگ بنفش، سفت و متورم شد.
خانم دنگ در ۱۸اکتبر۲۰۲۵ آزاد شد. اداره تأمین اجتماعی حقوق بازنشستگی او را قطع کرد و حتی از او خواست پولی را که در دوران حبسش دریافت کرده بود بازگرداند. آنها ادعا کردند که درصورت محکومیت، واجد شرایط دریافت مزایای بازنشستگی نیست، درحالیکه هیچ قانون کار چینی چنین مقرراتی ندارد.
دو کارمند محلی در ژانویه۲۰۲۶ خانم دنگ را مورد آزار و اذیت قرار دادند. آنها او را تهدید کردند و گفتند اجازه ندارد درباره شکنجههایی که متحمل شده است با کسی صحبت کند.
خانم دنگ هنوز چند برآمدگی روی سرش دارد، احساس ضعف میکند و بازوی چپش درد دارد. او قادر نیست بهطور طبیعی راه برود و برای مراقبت از خود مشکل دارد.
آزار و شکنجههای گذشته
این سومین بار است که خانم دنگ، متولد ۱۹۵۰، بهدلیل ایمانش محکوم میشود. او نخستینبار در ۶مارس۲۰۰۱ بهخاطر توزیع مطالب اطلاعرسانی برای افشای حقه خودسوزی میدان تیانآنمن بازداشت شد. نگهبانان در بازداشتگاه اول شهر شا آنقدر او را شدید کتک زدند که شبکیه چشم چپش جدا شد و بینایی آن چشم را از دست داد. بینایی چشم راستش نیز کاهش یافت.
خانم دنگ نخستینبار در ۱۴دسامبر۲۰۰۱ به سه سال زندان در زندان زنان استان هوبی محکوم شد. نگهبانان یکبار او را مجبور کردند ۱۵ روز بدون آب، خواب یا استفاده از سرویس بهداشتی بایستد. در جلسه شکنجه دیگری، او را از مچ دست به چارچوب پنجره آویزان کردند و در معرض آفتاب قرار دادند. همچنین او را از تیرک سلول زندان بهگونهای آویزان کردند که نوک انگشتان پایش بهسختی زمین را لمس میکرد و این وضعیت هفت روز ادامه داشت.
بار دوم، پس از بازداشت دیگری در ۵ژوئیه۲۰۰۸، خانم دنگ به چهار سال زندان محکوم شد. او در ۱۲مه۲۰۰۹ دوباره به زندان زنان استان هوبی منتقل شد. نگهبانان داروهای سمی را بهزور به او خوراندند که باعث شد بهطور موقت دچار هذیان شود.
گزارش مرتبط:
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
