(Minghui.org) تمرین‌کنندگان در اتریش، بیست‌وچهارمین کنفرانس تبادل تجربه فالون دافا را در ۱۳ژوئن۲۰۲۶، در لینتس برگزار کردند. 18 تمرین‌کننده از این گفتند که چگونه در تعاملات روزمره‌شان و نیز هنگام هماهنگی با سایر تمرین‌کنندگان برای آگاه‌کردن مردم درباره آزار و شکنجه، خود را رشد داده‌اند. آن‌ها شرح دادند که چگونه وابستگی‌های خود را شناسایی کرده و با سختی‌ها و محنت‌ها مواجه شده‌اند. بسیاری از شرکت‌کنندگان در کنفرانس گفتند که مطالب زیادی آموخته‌اند و درک کرده‌اند که چرا باید بر مطالعه فا تمرکز کنند. آن‌ها همچنین فوریتِ اطلاع‌رسانی به مردم درباره آزار و شکنجه وحشیانه در چین را عمیقاً احساس کردند.

بیست‌وچهارمین کنفرانس تبادل تجربه در اتریش، ۱۳ژوئن۲۰۲۶ (Minghui.org)

تمرین‌کنندگان تجربه‌هایشان را در کنفرانس به اشتراک گذاشتند. (Minghui.org)

استاد کمک کردند

دوروتا از ۱۲سالگی فالون دافا را تمرین می‌کند. او هنگام گذراندن تعطیلات در اسپانیا، درحالی‌که کمربند ایمنی‌اش را نبسته بود دچار یک سانحه شدید رانندگی شد. او افکار درست فرستاد و عبارات «فالون دافا خوب است، حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری خوب است» را تکرار کرد. در دوران بستری‌بودن در بیمارستان، به سخنرانی‌های استاد گوش می‌داد و این کار کمکش کرد درد ناشی از برِیس ستون فقرات را تحمل کند.

این تجربه به او کمک کرد وابستگی به آسایش را کنار بگذارد و متوجه شود که استاد مقدار عظیمی از کارمای او را متحمل شدند تا او بتواند همچنان حقیقتِ آزار و شکنجه را برای مردم روشن کند.

حفظ افکار درست

سونیا گفت که همیشه به‌دنبال امنیت عاطفی و احساس تعلق و پذیرفته‌شدن بود. او که در خانواده‌ای ازهم‌گسیخته بزرگ شده بود، هراس داشت، می‌کوشید از بروز تعارض‌ و اختلاف دوری کند و به‌دنبال تأیید دیگران بود. گرچه سال‌ها فالون دافا را تمرین کرده بود، آن فشار عظیم همچنان بر او سنگینی می‌کرد.

پس از یک بحران خانوادگی که فشارهای کاری و یک رابطه فرساینده نیز آن را تشدید کرده بود، اضطرابش دوباره شدت گرفت. اما، بارها و بارها مراقبت استاد را احساس کرد. یک بار نیمه‌شب، اتومبیلش در بزرگراه خراب شد و شخصی به او کمک کرد. او دریافت که قدرت واقعی از روبه‌روشدن فرد با دردهایش به‌دست می‌آید، نه از اجتناب از آن‌ها. او در فالون دافا، خانه‌ واقعی خود را یافت و متوجه شد که آرامش و هویت واقعی او در تمرین فالون دافا و پیروی از آموزه‌های آن نهفته است.

رشد و پیشرفت در پروژه‌های فالون دافا

لیجون هفت سال است که با مردم در چین تماس می‌گیرد تا درباره فالون دافا با آن‌ها صحبت کند. چون می‌خواست زمانی را که در گذشته از دست داده بود جبران کند، در ابتدا تمایل داشت به خودش اعتبار ببخشد و نگران نتیجه بود. با نگاه به درون، وابستگی‌هایش را رها کرد و آموخت که چگونه با نیک‌خواهی و بردباری با مردم صحبت کند، ازجمله با کسانی که با وجود آگاهی از آزار و شکنجه، سکوت اختیار می‌کردند.

او بعدها به پروژه‌ای به‌منظور روشنگری حقیقت برای چینی‌های خارج از چین پیوست. پیدا کردن وقت و غلبه بر مشکلات فنی دشوار بود، اما او پایداری کرد و توانست به چینی‌ها کمک کند حقیقتِ پشت آزار و شکنجه را درک کنند. وی درباره اهمیت حفظ قلبی پاک هنگام گفتگو با گردشگران چینی صحبت کرد.

فعالیت در بخش امنیت نمایش‌های شن یون

ماتوش سال‌هاست که در نمایش‌های شن یون، به‌عنوان نیروی امنیتی فعالیت می‌کند. مسئولیت‌ او شامل جلوگیری از عکس‌برداری تماشاگران در طول اجراها و مهم‌تر از آن، تأمین امنیت اجرا و خدمت‌رسانی به تماشاگران است.

در یکی از اجراهای سال ۲۰۲۶ در وین، ماتوش احساس کرد استاد به او کمک کردند تا بر یک مانع ذهنی غلبه کند و بتواند از یکی از تماشاگران بخواهد عکس‌هایی را که با تلفن همراهش از شن یون گرفته بود حذف کند. در جریان اجرایی در سالزبورگ متوجه شد که بیش از حد به ظاهر یک اتفاق توجه می‌کند و نه به اهمیت واقعی آن. او توانست میان پایبندی به اصول و تلاش برای جلب رضایت افکار عمومی، انتخاب درستی انجام دهد. با اینکه در جریان اجرای سال ۲۰۲۶ در پراگ بیمار بود، انجام مسئولیت‌هایش را در اولویت قرار داد و به‌سرعت بهبود یافت.

رها کردن وابستگی به درطلب‌بودن

ماریا در بخش خدمات مشتریان شن یون کمک می‌کرد. زمانی‌ که با یکی از مشتریان دچار مشکلی شد، متوجه شد که این موضوع نظم و ترتیبی از سوی استاد بوده است. او به پیشنهاد یکی از تمرین‌کنندگان گوش داد و درنهایت مشکل را حل کرد.

ماریا دریافت که وابستگی به آسایش در او شکل گرفته است، بنابراین خواست آن را اصلاح کند و به همین دلیل تصمیم گرفت رویدادی برگزار کند. او در خانه ادبیات، یک باشگاه کتاب‌خوانی برگزار کرد. این برنامه بسیار موفق بود و خبرگزاری اتریش (APA) با او مصاحبه کرد. بعداً یک روزنامه محلی نیز درباره این رویداد گزارش منتشر کرد.

درحالی‌که هماهنگی تیم برای برقراری ارتباط با سیاستمداران محلی را برعهده داشت، بار دیگر وابستگی‌اش به در طلب‌ نتیجه بودن را کشف کرد. پس از هر جلسه، از دیگران ایده و راهنمایی می‌خواست. پس از آنکه وابستگیِ پشت این رفتار را تشخیص داد، توانست آن را رها کند.

او فهمید که حتی اگر تلاش‌هایش مورد قدردانی قرار نگیرد، بازهم باید فالون دافا را در اولویت قرار دهد و با ثبات قدم، به کارش ادامه دهد.

پس از پایان کنفرانس، بسیاری از تمرین‌کنندگان گفتند که اهمیت هماهنگی با دیگران را بهتر درک کرده‌اند و مصمم هستند با پشتکار در تزکیه پیشرفت کنند.