(Minghui.org) وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، در ۲۸مه۲۰۲۶، وارد اتاوا (کانادا) شد و روز بعد با مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، و آنیتا آناند، وزیر امور خارجه کانادا، دیدار کرد.

جوئل چیپکار، سخنگوی انجمن فالون دافای کانادا؛ جوئل اتین، مشاور حقوقی انجمن فالون دافای کانادا؛ دیوید ماتاس، وکیل بین‌المللی حقوق بشر؛ و دو تمرین‌کننده فالون دافا به نام‌های کونگ شینمیائو و هه لیژی، در ۲۸مه۲۰۲۶، ‌‌یک کنفرانس مطبوعاتی در پارلمان هیل در اتاوا برگزار کردند و از وزیر آناند خواستند که سه مطالبه اساسی و مهم را با وانگ یی مطرح کند: پایان دادن به سرکوب فراملی در خاک کانادا، پایان دادن به آزار و شکنجه فالون دافا (فالون گونگ) در چین، و آزادی ۹ عضو خانواده شهروندان کانادایی که به‌دلیل تمرین فالون دافا، در چین زندانی هستند.

انجمن فالون دافای کانادا نامه‌ای برای وزیر آناند ارسال کرد و از او خواست در دیدار با وانگ یی، موضوع سرکوب فراملی و آزار و شکنجه اعضای خانواده شهروندان کانادایی در چین را مطرح کند.

در طول سفر وانگ یی به اتاوا، تمرین‌کنندگان در پارلمان هیل و مقابل ساختمان وزارت امور جهانی کانادا تجمع اعتراضی برگزار کردند تا توجه افکار عمومی را به آزار و شکنجه و سرکوب فراملی فالون دافا توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) جلب کنند.

تمرین‌کنندگان در ۲۸مه، همزمان با سفر وانگ یی، وزیر امور خارجه ح.ک.چ، در پارلمان هیل و مقابل ساختمان وزارت امور جهانی کانادا، علیه آزار و شکنجه و سرکوب فراملی به‌دست ح.ک.چ اعتراض کردند. (Minghui.org)

(از چپ به راست) جوئل اتین، مشاور حقوقی انجمن فالون دافای کانادا؛ دیوید ماتاس، وکیل بین‌المللی حقوق بشر؛ جوئل چیپکار، سخنگوی انجمن فالون دافای کانادا؛ و تمرین‌کنندگان فالون دافا، کونگ شینمیائو و هه لیژی، در کنفرانس مطبوعاتی ۲۸مه در اتاوا

تمرین‌کنندگان خواستار آزادی اعضای خانواده خود شدند که در چین، تحت آزار و شکنجه قرار دارند

خانم کونگ شینمیائو، تمرین‌کننده‌ای از مونترال، در این کنفرانس مطبوعاتی گفت: «مادرم به‌دلیل تمرین فالون گونگ در چین، به چهار سال زندان محکوم شد. او اکنون ۸۱ساله است و سه سال و چهار ماه است که در زندان به‌سر می‌برد. من به‌عنوان یک تمرین‌کننده فالون گونگ از دولت کانادا می‌خواهم برای متوقف کردن آزار و شکنجه فالون گونگ در چین کمک کند. همچنین خواستار آزادی مادرم و همه تمرین‌کنندگانی هستم که در چین، زندانی هستند.»

او گفت که مادرش، خانم کونگ لانیینگ، بارها از سوی پلیس و اعضای کمیته محله مورد آزار و اذیت قرار گرفت. پس از آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ توسط ح.ک.چ، او به‌دلیل اطلاع‌رسانی به دولت و مردم درباره بهبود سلامتی‌اش ازطریق تمرین فالون گونگ دستگیر و زندانی شد. لانیینگ در سال ۲۰۲۲، به‌دلیل انجام تمرینات فالون گونگ در یک پارک، بیش از ۳۰ روز بازداشت شد و در زمانی که با قرار وثیقه آزاد بود، خانه‌اش مورد تفتیش قرار گرفت. او در سال ۲۰۲۳، مخفیانه به چهار سال زندان و پرداخت ۲۰هزار یوان جریمه محکوم شد. لانیینگ که اکنون ۸۱ سال دارد، همچنان در زندان زنان جینان در استان شاندونگ زندانی است. پسرش، که برادر کوچک‌تر شینمیائو است، ماهی یک بار اجازه ملاقات با او را دارد.

خانم کونگ شینمیائو به‌عنوان یک شهروند کانادایی از رهبران کانادا خواست که به پکن بگویند از مداخله در امور کانادا دست بکشد و به سرکوب فراملی در کانادا پایان دهد.

برادر کوچک‌تر آقای هه لیژی (ساکن تورنتو)، آقای هه لیژونگ از استان گانسو در چین، به‌دلیل داشتن ویدئوهایی درباره فالون گونگ در تلفن همراهش، به هفت سال زندان محکوم شد. لیژی در این کنفرانس مطبوعاتی گفت: «نزدیک به سه سال است که هر درخواست ملاقات خانوادگی با لیژونگ رد شده است. ما هیچ اطلاعی از وضعیت سلامتی یا امنیت او نداریم. همین سکوت، خودش نوعی شکنجه است. پدر و مادرم بیش از ۸۰ سال دارند. این بی‌رحمی آن‌ها را از پا درآورده است.»

لیژی که خود به‌دلیل پایبندی به ایمانش، سه سال و نیم در چین زندانی بود و براثر شکنجه، تا آستانه مرگ پیش رفت، گفت: «امروز که وانگ در اتاوا حضور دارد، از رهبران کانادا می‌خواهم آزادی فوری و بدون قید و شرط برادرم، هه لیژونگ، و همه تمرین‌کنندگان فالون گونگ زندانی را مطالبه کنند و پیام روشنی به پکن بفرستند: سرکوب فراملی در کانادا تحمل نخواهد شد.»

سخنگوی انجمن فالون دافای کانادا: به مداخله خارجی ح.ک.چ پایان دهید

آقای جوئل چیپکار، سخنگوی انجمن فالون دافای کانادا، گفت که کانادا با سطح بی‌سابقه‌ای از سرکوب فراملی و مداخله خارجی از سوی چین کمونیستی روبه‌رو است و این مسئله آشکارا در برابر دیدگان همگان رخ می‌دهد.

چیپکار گفت: «فقط در کانادا، بیش از ۲۰ مورد از این‌گونه تهدیدها ثبت شده است؛ تهدیدهایی که بخشی از بیش از ۲۷۰ مورد در سراسر جهان هستند؛ مواردی که از تهدید به بمب‌گذاری علیه سالن‌های نمایش و پارلمان هیل تا حمله به سیاستمداران کانادایی را دربرمی‌گیرد. در تمام این موارد، یک خواسته مشترک وجود داشت: لغو برنامه‌های شن یون و خاموش کردن صدای فالون گونگ.»

«این‌ها حوادثی اتفاقی و غیرمرتبط با یکدیگر نیستند، بلکه بخشی از یک کمپین هماهنگ جهانیِ سرکوب فراملی به هدایت حزب کمونیست هستند که ترکیبی از اطلاعات نادرست، فشار دیپلماتیک، سوءاستفاده از ابزارهای حقوقی و تهدیدهای جعلی بمب‌گذاری را دربر می‌گیرد.»

او گفت ح.ک.چ با شن یون مداخله می‌کند، زیرا شن یون پنج هزار سال تمدن چینِ پیش از کمونیسم را گرامی می‌دارد و حقیقتی ناخوشایند را بازگو می‌کند که ح.ک.چ نمی‌خواهد با آن روبه‌رو شود: جنایات هولناک حقوق بشری علیه فالون گونگ که ۲۷ سال است ادامه دارد، ازجمله زندانی کردن‌‌های گسترده، شکنجه، کار اجباری و برداشت اجباری اعضای بدن.

در جریان این کنفرانس مطبوعاتی، دیوید ماتاس، وکیل بین‌المللی حقوق بشر، گفت که بسیاری از تمرین‌کنندگان، پس از آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ توسط ح.ک.چ، چاره‌ای جز ترک چین نداشتند. او همچنین خاطرنشان کرد که تمرین فالون گونگ و اعتراض به سرکوب آن، پدیده‌ای جهانی است.

وی اظهار کرد: «تعاملات فرهنگی میان چین و کانادا که ازسوی دولت چین به نمایندگی دیپلماتیک و کنسولگری‌های چین در کانادا واگذار شده است، ازجمله تلاش‌ها برای واداشتن سالن‌های اجرای کانادا به خودداری از دراختیارگذاشتن محل‌هایشان به هنرهای نمایشی شن یون، باید ازطریق وزارت امور جهانی کانادا انجام شود. این یک الزام قانونی است که در کنوانسیون وین درباره روابط دیپلماتیک و نیز در قانون کانادا، قانون مأموریت‌های خارجی و سازمان‌های بین‌المللی، تصریح شده است. هرگونه تماس مستقیم سفارت یا کنسولگری چین در کانادا با مراکز فرهنگی کانادا برای رسیدگی به مسائل فرهنگی به‌طور کلی، و به‌طور خاص محروم‌کردن شن یون از مکان‌های اجرا، نقض هم قوانین معاهدات بین‌المللی و هم قوانین مصوب کانادا محسوب می‌شود.»

دیوید ماتاس در ۲۸مه، در کنفرانس مطبوعاتی در پارلمان هیل سخنرانی می‌کند. (Minghui.org)

ماتاس توصیه کرد که دولت کانادا این واقعیت حقوقی را در جریان سفر کاری وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، مطرح کند و همچنین آن را مستقیماً به سفارت و کنسولگری‌های چین اطلاع دهد.

او گفت وانگ یی برای تقویت توافق‌ها و نظم و ترتیبات تجاری جدید با دولت کانادا، به این کشور آمده است؛ توافق‌هایی که اغلب بر رنج گروه‌های تحت آزار و شکنجه، ازجمله تمرین‌کنندگان فالون گونگ، کارگران اویغورِ تحت کار اجباری و تبتی‌ها بنا شده‌اند.

در ۲۸مه۲۰۲۶، تمرین‌کنندگان فالون گونگ در تورنتو، مونترال و اتاوا، در پارلمان هیل، مقابل ساختمان وزارت امور جهانی کانادا، مقابل دفتر نخست‌وزیر و مقابل سفارت چین تجمعاتی برگزار کردند تا به آزار و شکنجه ۲۷ساله فالون گونگ و سرکوب فراملی آن توسط ح.ک.چ اعتراض کنند. آن‌ها از دولت کانادا خواستند برای متوقف کردن مداخلات فزاینده و سرکوب فراملی ح.ک.چ اقدام کند.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ در طول مسیر رفت‌وآمد وانگ یی، بنرهایی به زبان‌های چینی و انگلیسی در دست داشتند که روی‌شان نوشته شده بود: «به آزار و شکنجه فالون گونگ پایان دهید»، «فالون دافا خوب است»، «برداشت اعضای بدن افراد زنده توسط ح.ک.چ را متوقف کنید»، «به آزار و شکنجه شن یون پایان دهید» و «سرکوب فراملی فالون گونگ را متوقف کنید.»