محرومیت بانوی شاندونگی از مرخصی پزشکی با وجود بیماری وخیمش در دوران حبس به‌دلیل باورش به فالون گونگ

(Minghui.org) بانویی ۶۵ساله اندکی پس از آنکه در فوریه۲۰۲۶ برای گذراندن حکم ۴ساله‌اش زندانی شد، حکمی که ۱۰سال پیش به‌دلیل باورش به فالون گونگ برای او صادر شده بود، مشخص شد که به سرطان سینه، سکته مغزی و فشار خون بالای مداوم مبتلاست. با وجود وخامت وضعیت جسمی‌اش، مقامات از آزادی او با مرخصی پزشکی خودداری کردند.

خانم دو جی‌چون، اهل شهر ویفانگ در استان شاندونگ، ابتدا در ۲۲فوریه۲۰۱۶ به‌دلیل نصب بنرهایی که آزار و شکنجه فالون گونگ را افشا می‌کردند، بازداشت شد. او در دوران بازداشت مجبور شد داروخانه‌اش را تعطیل کند. وی در ۱۹اوت۲۰۱۶ در دادگاه منطقه گائوشین محاکمه و به ۴سال زندان محکوم شد. به‌دلیل وضعیت نامناسب جسمی، چندین بار از پذیرش او در زندان خودداری شد. ازآنجاکه پلیس محلی همچنان او را تحت آزار و اذیت قرار می‌داد، مجبور شد دور از خانه زندگی کند.

مأموران اداره امنیت داخلی منطقه گائوشین در ۲۴فوریه۲۰۲۶ به خانه خانم دو یورش بردند و او را به بازداشتگاه شهر ویفانگ منتقل کردند. دو روز بعد، او در زندان زنان استان شاندونگ پذیرش شد. ظرف حدود ۵۰روز، مشخص شد که او به ۱۳عارضه پزشکی مبتلا است؛ ازجمله سرطان سینه، سکته مغزی ناشی از انسداد رگ‌های مغزی (ایسکمیک)، خون‌ریزی معده و فشار خون بالای مقاوم به درمان. سپس او را به بیمارستان زندان منتقل کردند.

زمانی‌که خانواده خانم دو در ۱۸مه۲۰۲۶ به ملاقاتش رفتند، او روی ویلچر نشسته بود و بسیار لاغر به‌نظر می‌رسید. او گفت که از زمان ورود به زندان، بیش از ۱۰کیلوگرم وزن کم کرده است. عوارض جانبی شیمی‌درمانی باعث شده بود نتواند خوب غذا بخورد یا بخوابد و در آستانه فروپاشی جسمی و روانی قرار داشت. خانواده‌اش درخواست مرخصی پزشکی کردند، اما مقامات آن را رد کردند و مدعی شدند که او به‌دلیل تمرین فالون گونگ دو بار محکوم شده و پس از صدور حکم در سال۲۰۱۶ «متواری» شده بود.

اصرار بر خوب‌بودن با وجود تحمل آزار و شکنجه

خانم دو، کارمند سابق مرکز آموزشی منطقه فانگزی، در اوت۱۹۹۵ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. او بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود و خواهران و برادرانش همگی به او احترام می‌گذاشتند و هنگام مواجهه با چالش‌های زندگی از او مشورت می‌خواستند.

خانم دو در اواخر سال۲۰۰۱ بازداشت و به یک مرکز شست‌وشوی مغزی منتقل شد. مأموران اداره امنیت داخلی منطقه فانگزی ۱۰هزار یوان از خانواده‌اش اخاذی کردند. پس از آزادی، او مجبور شد برای پنهان‌شدن از پلیس، یک ماه دور از خانه زندگی کند.

خانم دو بار دیگر در اواخر مه۲۰۰۲ بازداشت شد و بعداً به ۴سال زندان محکوم و از کارش اخراج شد. او در دوران حبس در زندان زنان استان شاندونگ به‌طور مداوم مورد ضرب‌وشتم و توهین کلامی قرار گرفت. نگهبانان حتی زمانی‌که او دچار خون‌ریزی معده بود، مجبورش می‌کردند کار اجباریِ بدون دستمزد انجام دهد. درنتیجه، او در کارگاه از حال رفت.

شوهرش که قادر به تحمل فشار ناشی از آزار و شکنجه نبود، زمانی‌که او هنوز در زندان بود از او طلاق گرفت. بااین‌حال، او با پایبندی به اصول فالون گونگ، خیلی زود شوهرش را بخشید.

پس از آزادی، خانم دو برای تأمین معاش خود به کارهای موقت روی آورد. بعدها با کمک خانواده و دوستانش داروخانه‌ای راه‌اندازی کرد. او کسب‌وکارش را با صداقت و مهربانی اداره می‌کرد. نه‌تنها با مشتریانش، بلکه با رقبای تجاری‌اش نیز رابطه خوبی داشت و در جامعه مورد احترام و تأیید بود.

وقتی مادر و مادربزرگش بیمار شدند، خانم دو دست‌کم به‌مدت ۷سال به‌تنهایی از آن‌ها مراقبت کرد و همه کارها، از آشپزی گرفته تا نظافت را انجام می‌داد تا خواهران و برادرانش بتوانند زمان بیشتری را صرف کار و خانواده‌ خود کنند.

او همچنین با برادرشوهر سابقش و همسر او مانند اعضای خانواده خودش رفتار می‌کرد. زمانی‌که همسرِ برادرشوهر سابقش دو سال پیش براثر سکته مغزی ناتوان شد، خانم دو او را به خانه خود آورد و از او و مادربزرگش مراقبت کرد. او جاری سابقش را تشویق می‌کرد روحیه‌اش را حفظ کند. آن زن جوان به‌سرعت بهبود یافت و فقط طی دو ماه دوباره روی پاهایش ایستاد.