(Minghui.org) هماهنگ‌کنندگان داوطلب فالون دافا از سراسر تایوان، در روزهای ۴‌ و ۵‌ژوئیه، در مرکز فعالیت‌های جوانان چیِن تان در تایپه گرد هم آمدند تا فا را مطالعه کنند و درباره تجربه‌های تزکیه خود به تبادل‌نظر بپردازند. آنان در طول این رویداد دو‌روزه، درک‌ خود از روند تزکیه را با یکدیگر در میان گذاشتند و درباره چگونگی رشد گروهی در محیط‌های مختلف گفت‌وگو کردند. محورهای اصلی این نشست شامل مطالعه فا، روشنگری حقیقت درخصوص آزار و شکنجه، ارتقای شین‌شینگ (خصوصیات اخلاقی) و هماهنگی بهتر با یکدیگر بود.

14 هماهنگ‌کننده درباره تجربه‌های تزکیه خود به بحث و گفتگو پرداختند. موضوعاتی همچون مسئولیت‌پذیری، بهبود محیط تزکیه گروهی، غلبه بر احساس رضایت از خود و سستی، رها کردن وابستگی‌های گوناگون و ارتقای خصوصیات اخلاقی خود ازطریق درون‌نگری و همکاری ایثارگرانه و عاری از خودخواهی، از جمله محورهای این تجربه‌ها بود.

هماهنگ‌کنندگان در صبح ۵ژوئیه۲۰۲۶، درحال انجام تمرین‌ها در مرکز فعالیت‌های جوانان چیِن تان در تایپه (Minghui.org)

حضور هماهنگ‌کنندگان از سراسر تایوان، در نشست تبادل تجربه در بعدازظهر ۵ژوئیه (Minghui.org)

رهایی از وابستگی به تلفن همراه

چنگ‌هونگ درباره این صحبت کرد که چگونه بر مشکل به خواب رفتن هنگام انجام تمرین‌ها غلبه کرد. هم‌تمرین‌کنندگانش متوجه شده بودند که هنگام انجام تمرین‌ها چرت می‌زند. او بارها به خود یادآوری می‌کرد که هوشیار بماند و حتی مدتی با چشمان باز تمرین می‌کرد، اما پس از مدتی، چشمانش به‌آرامی بسته می‌شد و دوباره به خواب می‌رفت.

او دریافت که باید وابستگی‌های بنیادی خود را بررسی کند، زیرا خواب‌آلودگی تنها نمودی سطحی بود. او متوجه شد که مدام در تلفن همراهش درحال گشت و گذار و تماشای ویدئو است و همین موضوع اراده او را برای کوشا بودن تضعیف می‌کرد. بنابراین تصمیم گرفت که وقت کمتری را در تلفن همراهش بگذراند. درنتیجه، عصرها وقت آزاد بیشتری پیدا کرد. او توانست حدود ساعت ۴ صبح بیدار شود و تمرین‌ها را انجام دهد و ذهنش نیز بسیار شفاف‌تر شد.

چنگ‌هونگ از این تجربه دریافت که فرد ممکن است چقدر ‌آسان به تلفن همراه وابسته شود. او تلفنش را با این قصد برمی‌داشت که کاری مربوط به شغلش را انجام دهد، اما ناگهان متوجه می‌شد که مشغول تماشای یک ویدئو شده است. این موضوع او را متعجب می‌کرد، زیرا این دقیقاً کاری نبود که قصد انجامش را داشت، اما دستش گویی تحت هدایت نیرویی نامرئی حرکت می‌کرد.

او دریافت که کاهش وابستگی به تلفن همراه، نه‌تنها تزکیه‌اش را بهبود بخشید، بلکه مانع هدر رفتن زمانش نیز شد و به او امکان داد مسئولیت‌های خود را بهتر انجام دهد.

از‌بین‌رفتن دردهایم‌، پس از رها کردن وابستگی به زیبایی

هسین‌‌می گفت که نیمی از بدنش، از پاها، زانوها و کمر گرفته تا قفسه سینه و پشتش، دچار درد شده بود. با وجود اینکه از سلامت خوبی برخوردار بود، نمی‌توانست دلیل این وضعیت را درک کند.

پس از نگاه به درون‌ دریافت که بیش از اندازه نگران اندامش بوده است. احساس می‌کرد اضافه‌وزن باعث می‌شود ظاهر زیبایی نداشته باشد و به همین دلیل وابستگی شدیدی به ظاهر خود پیدا کرده بود. از این‌رو، شروع به خوردن سوپ‌های کاهش وزن کرد.

با گذشت زمان متوجه شد که یک تمرین‌کننده باید رژیم غذایی طبیعی داشته باشد و ظاهر جسمانی هر فرد نیز از سوی موجودات الهی ترتیب داده شده است. او دریافت که وضعیت نامطلوب جسمانی اخیرش از وابستگی‌هایش به زیبایی و ظاهر ناشی شده بود. بنابراین دیگر سوپ کاهش وزن نخورد و به‌محض اینکه آن را کنار گذاشت، دردهایش نیز از بین رفت.

او دریافت که گرچه افراد عادی با افزایش سن، به‌طور طبیعی دچار مشکلات جسمانی گوناگون می‌شوند، اما یک تمرین‌کننده تابع اصول حاکم بر مردم عادی نیست. او گفت: «تمرین‌کنندگان کارما دارند، نه بیماری، اگر وضعیت جسمانی غیرعادی ایجاد شود، باید به درون خود نگاه کرد و شین‌شینگ را ارتقا داد.»

پذیرش مسئولیت‌های بیشتر

یونگ‌تای که سه سال پیش تمرین فالون دافا را آغاز کرد، به‌دلیل مشغله کاری زیادش در طول روز، شب‌ها فا را مطالعه می‌کرد و وضعیت تزکیه‌اش را بررسی می‌کرد. پس از اینکه به‌تدریج زمان مطالعه فا را افزایش داد و هر روز کاستی‌هایش را یادداشت کرد و به درون خود نگریست، وضعیت تزکیه‌اش نیز به‌تدریج بهبود یافت.

در جریان رویدادی در سال ۲۰۲۵ در کائوسیونگ، که به مناسبت سالگرد آغاز آزار و شکنجه برگزار شد، محل برگزاری به‌دلیل وزش بادهای شدید و باران سنگین آسیب دید. این وضعیت در یونگ‌تای انگیزه‌ای ایجاد کرد تا محیط تزکیه محلی را برای هم‌تمرین‌کنندگان بهبود بخشد. او خیلی زود دریافت که این همان مسئولیتی است که پیش‌تر برای انجام آن عهد بسته بود. ازاین‌رو مسئولیت‌های مختلفی را برعهده گرفت، ازجمله نمایش تمرین‌ها در کلاس‌های نُه‌روزه فالون دافا، هماهنگی جلسات مطالعه گروهی فا و فعالیت به‌عنوان هماهنگ‌کننده منطقه‌ای.

پس از آنکه به هماهنگ‌کننده منطقه‌ای تبدیل شد، خود را وقف بهبود محیط محل‌های انجام تمرین و مطالعه فا کرد. پیش از آن، تقریباً هیچ تمرین‌کننده‌ای به‌طور منظم به یکی از محل‌های تمرین نمی‌رفت. او هر روز زودتر به آنجا می‌رفت، محیط را مرتب می‌کرد، تمرین‌ها را انجام می‌داد، فا را مطالعه می‌کرد و از سایر تمرین‌کنندگان نیز دعوت می‌کرد به او بپیوندند. اکنون هفت هشت تمرین‌کننده به‌طور منظم در آن محل تمرین می‌کنند.

او گفت وقتی فرد حاضر باشد مسئولیت بپذیرد و سهم خود را ادا کند، اغلب تغییرات غیرمنتظره‌ای رخ می‌دهد. تجربه او اهمیت همکاری با سایر تمرین‌کنندگان را برایش آشکار کرد.

آرام کردن ذهن و گوش سپردن به دیگران

فانگلینگ که در حوزه امور مالی فعالیت می‌کند، گفت تمرین‌کنندگان نمی‌توانند خود را از محیط مطالعه گروهی فا و تبادل تجربه دور نگه دارند. اگر فرد واقعاً به تجربه‌های سایر تمرین‌کنندگان گوش دهد، هر ماجرا می‌تواند هشداری برای ارتقای خودش باشد. او گفت: «وقتی به تجربیات دیگران گوش می‌دهم، موضوع فقط مربوط به آن‌ها نیست، بلکه به من نیز نشان می‌دهد که در چه زمینه‌هایی باید به درون خود نگاه کنم.»

یکی از هم‌تمرین‌کنندگان نیز گفت که هر زمان احساس خستگی می‌کرد، همکارانش نیز بی‌حوصله و بی‌انرژی به‌نظر می‌رسیدند. این موضوع باعث شد دریابد که افکار یک فرد می‌تواند بر محیط اطرافش تأثیر بگذارد. از آن پس، به هر فکرش توجه بیشتری کرد و تلاش نمود رفتارش را مطابق الزامات دافا اصلاح کند.

مسئولیت واقعی

چائو-جن گفت عمیق‌ترین تأثیری که تبادل تجربه‌های امسال بر او گذاشت، صراحت و پذیرابودن هم‌تمرین‌کنندگانش بود که با آمادگی، تجربه‌ها و درک‌هایشان درخصوص تزکیه را با دیگران در میان ‌گذاشتند. او همچنین درباره اهمیت گرامی‌داشتن فرصت تزکیه و دستیابی به پیشرفت‌های چشمگیر در مسیر تزکیه‌اش، درک عمیق‌تری پیدا کرد.

سابقاً وی ترجیح می‌داد دیگران مسئولیت اداره نشست‌های تبادل تجربه را برعهده بگیرند، اما اکنون خود اداره‌کننده این نشست‌هاست و روند تبادل تجربه میان هم‌تمرین‌کنندگان را هدایت می‌کند. او معتقد است هر تمرین‌کننده تجربه‌های زندگی و دریافت‌های منحصربه‌فردی دارد و روند تبادل تجربه، روندی از الهام متقابل و پیشرفت جمعی است.

یکی دیگر از هماهنگ‌کنندگان به نام شو‌‌لین نیز معتقد است که مهم‌ترین جنبه این مسئولیت، هماهنگی یا مدیریت نیست، بلکه همراهی با هم‌تمرین‌کنندگان در مسیر تزکیه است. به نظر وی هنگام گفت‌وگو با هم‌تمرین‌کنندگان، باید تجربه‌های شخصی خود را با نگرشی برابر و صمیمانه با آنان به اشتراک گذاشت، نه اینکه از موضعی برتر از آنان انتظار یا مطالبه‌ای داشت.

او گفت: «من نیز همین مسیر را پیموده‌ام. فقط درک‌هایم را با این امید در میان می‌گذارم که شاید برای هم‌تمرین‌کنندگان سودمند باشد.» او افزود هنگامی که افراد با دقت به سخنان یکدیگر گوش می‌دهند و نسبت به هم احساس مسئولیت و توجه دارند، همگی پیشرفت می‌کنند.

در سکوت، بار مسئولیت را بر دوش کشیدن و ازخودگذشتگی کردن

چینگ‌ون گفت که اخیراً درک تازه‌ای از مفهوم «همکاری بی‌قید و شرط» پیدا کرده است. او دریافت که همکاری واقعی به معنای انجام کاری از روی اجبار یا بی‌میلی نیست، بلکه تعهدی داوطلبانه است که از عمق قلب فرد سرچشمه می‌گیرد.

او سال‌هاست که هماهنگ‌کننده بوده و اغلب به تمرین‌کنندگان در حل اختلاف‌ها و برقراری ارتباط کمک کرده است. به‌دلیل فشارها و سوءتفاهم‌ها، گاهی دلخور می‌شد، اما به‌تدریج دریافت که هر بار کمک به دیگران، در حقیقت فرصتی برای تعالی معنوی خودش است. دشواری‌هایی که هم‌تمرین‌کنندگان با آن روبه‌رو می‌شدند نیز درس‌هایی برای تزکیه خودش بودند. او دریافت که فقط با جست‌وجوی پاسخ‌ها در فا می‌تواند واقعاً به دیگران کمک کند و از قیدوبند وابستگی‌هایش رهایی یابد.

با عمیق‌تر شدن درکش، بیشتر قدردان هم‌تمرین‌کنندگان و هماهنگ‌کنندگان است و در مشارکت ایثارگرانه‌اش نیز استوارتر شده است.

در طول این دو روز مطالعه فا و نشست‌های تبادل تجربه، تعداد زیادی از هماهنگ‌کنندگان، دریافت‌های صادقانه خود را درباره مطالعه فا، نگاه به درون، هماهنگی و همکاری با دیگران به اشتراک گذاشتند. آنان با این تبادل تجربه‌ها الهام‌بخش یکدیگر شدند و اعتمادبه‌نفس و عزم‌شان برای کوشاتر بودن در تزکیه و رشد گروهی تقویت شد.