(Minghui.org) خانمی ۶۵ساله در شهر داندونگ، استان لیائونینگ، به‌تازگی به‌دلیل تمرین فالون گونگ، روشی معنوی که از سال ۱۹۹۹ از سوی حکومت کمونیستی چین تحت آزار و شکنجه قرار گرفته است، به ۲۲ ماه زندان و پرداخت ۳۰۰۰ یوان جریمه نقدی محکوم شد.

خانم وئی لیمینگ بامداد ۲۳ژانویه۲۰۲۶ توسط هفت مأمور لباس‌شخصی از ایستگاه پلیس ژن‌شینگ در خانه‌اش بازداشت شد. فقط یکی از مأموران کارت شناسایی خود را نشان داد. آنان بدون ارائه حکم بازرسی، خانه‌اش را تفتیش کردند و کتاب‌های فالون گونگ و یک دستگاه پخش چندرسانه‌ای را ضبط کردند. سپس او را در بازداشتگاه شهر داندونگ نگه داشتند.

دادگاه منطقه ژن‌آن ۲۸مه۲۰۲۶ جلسه رسیدگی به پرونده او را برگزار کرد. شاهد معرفی‌شده از سوی دادستان، فردی غریبه بود که ادعا کرد مطالب مربوط به فالون گونگ را از شخصی به نام «وئی لیمینگ» دریافت کرده است.

دادستان همچنین ویدئویی از زنی با لباس مشکی و کوله‌پشتی مشکی ارائه کرد و مدعی شد که آن زن، خانم وئی در حال توزیع مطالب مربوط به فالون گونگ است. خانم وئی گفت که هرگز کوله‌پشتی مشکی نداشته و کیفی که معمولاً استفاده می‌کرده، نارنجی‌رنگ بوده است.

۲۸ژوئن۲۰۲۶ به خانم وئی اطلاع داده شد که به زندان محکوم شده است. او نسبت به این حکم درخواست تجدیدنظر کرده است.

آزار و شکنجه‌ در گذشته

این نخستین بار نیست که خانم وئی به‌دلیل باورش هدف آزار و شکنجه قرار می‌گیرد. او پیش‌تر در مجموع پنج سال را در اردوگاه کار اجباری و زندان گذرانده است. همچنین در اردوگاه کار اجباری بدنام ماسانجیا به‌شدت شکنجه شد.

ضرب و شتم در بازداشتگاه

خانم وئی صبح ۳۰نوامبر۱۹۹۹ به‌همراه چند تمرین‌کننده دیگر، به‌دلیل انجام تمرین‌های فالون گونگ در یک میدان عمومی در اعتراض به آزار و شکنجه، بازداشت شد. همه آنان را به بازداشتگاه شهر داندونگ منتقل کردند.

نگهبانان شلوار تمرین‌کنندگان را از تنشان درآوردند و با تخته‌های بامبو به باسن آنان ضربه زدند. پس از شکستن تخته‌های بامبو، آنان را با کمربندهای چرمی شلاق زدند. باسن همه آنان کبود شد و برخی از شدت درد بیهوش شدند.

با وجود این جراحات، نگهبانان همچنان آنان را وادار به انجام کار اجباری بدون دستمزد کردند. کسانی که نمی‌توانستند سهمیه روزانه کار را به پایان برسانند، از غذا و آب محروم می‌شدند و اجازه خواب نیز نداشتند.

یکی از تمرین‌کنندگان، خانم ژو یوشوانگ، اندکی پس از آزادی بیمار شد. پزشکان ابتلای او به سپتی‌سمی (عفونت خون) را تشخیص دادند و او کمتر از یک سال بعد جان باخت.

شکنجه در دوران محکومیت چهارساله در اردوگاه کار اجباری

اندکی پس از بازداشت، خانم وئی برای گذراندن محکومیت چهارساله به اردوگاه کار اجباری ماسانجیا منتقل شد.

۱۷اکتبر۲۰۰۲، چون خانم وئی از تماشای ویدئوهای افترازننده علیه فالون گونگ خودداری کرد، مورد ضرب و شتم قرار گرفت و مدت محکومیتش سه ماه افزایش یافت.

در نوامبر۲۰۰۲، نگهبانان وی را از خواب محروم کردند. چون حاضر نشد پلاک شناسایی زندانیان را بر لباسش نصب کند، او را به‌مدت سه روز به تخت بستند و سپس یک هفته در سلول انفرادی نگه داشتند. دست‌هایش بر اثر این شکنجه‌ها به‌شدت متورم شد.

در دسامبر۲۰۰۲، جلسه‌ای برای شست‌وشوی مغزی آغاز شد. خانم وئی بیش از سه هفته در انفرادی نگه داشته شد و زندانیان به‌صورت شبانه‌روزی او را زیر نظر داشتند. او مجبور بود ساعت‌های طولانی سرپا بایستد و اجازه خواب نداشت. همچنین حتی در دوران قاعدگی نیز اجازه نداشت لباس زیر خود را تعویض کند.

۱۹فوریه۲۰۰۳، چون در جریان یکی از جلسات شست‌وشوی مغزی تلاش کرد حقیقت را درباره فالون گونگ برای دیگران روشن کند، دوباره به سلول انفرادی منتقل شد. او مجبور بود ساعت‌های طولانی در وضعیت لوتوس کامل بنشیند، از خواب محروم بود و اجازه استفاده از سرویس بهداشتی را نیز نداشت.

بین اوت۲۰۰۳ و سپتامبر۲۰۰۳، چون خانم وئی از خواندن مقررات زندانیان خودداری کرد، هر روز ساعت‌های طولانی مجبور بود سرپا بایستد و بار دیگر از خواب محروم شد. هرگاه چشمانش را می‌بست، زندانیان با وسیله‌ای نوک‌تیز بدنش را می‌خراشیدند یا نیشگون می‌گرفتند. پاهایش به‌شدت متورم شده بود، به‌گونه‌ای که دیگر کفش‌هایش به پایش نمی‌رفت.

در نوامبر۲۰۰۳، خانم وئی تحت «مدیریت سخت‌گیرانه» قرار گرفت. او مجبور بود هر روز از ساعت ۵ صبح تا ۱۱ شب، بی‌حرکت روی چهارپایه‌ای کوچک بنشیند. تنها غذایی که به او می‌دادند، نان بخارپز بود و اجازه نداشت با خانواده‌اش تماس بگیرد یا مایحتاج روزانه تهیه کند. همچنین فقط زمانی اجازه داشت بخوابد که همه زندانیان دیگر سلول خواب رفته باشند.

قرار بود خانم وئی در سپتامبر۲۰۰۳ آزاد شود، اما نگهبانان تا ژانویه۲۰۰۴ او را آزاد نکردند. حدود دسامبر۲۰۰۳، والدینش که هردو در دهه هفتاد زندگی‌شان بودند، برای ملاقاتش به اردوگاه کار اجباری رفتند، اما نگهبانان با این بهانه که خانم وئی از فالون گونگ دست نکشیده است، اجازه ملاقات ندادند.

محکومیت به یک سال زندان

خانم وئی شامگاه ۱۹دسامبر۲۰۰۷، به‌دلیل توزیع مطالب مربوط به فالون گونگ، بار دیگر بازداشت شد. پلیس خانه او را تفتیش و کتاب‌های فالون گونگش را توقیف کرد. او در بازداشتگاه شهر داندونگ نگهداری و سپس به یک سال زندان در زندان زنان استان لیائونینگ محکوم شد.

ادامه آزار و اذیت

در سال ۲۰۱۴، شو جون، مأمور ایستگاه پلیس لیودائوگوئو، به خانه خانم وئی یورش برد و تلاش کرد از او نمونه خون و دی‌ان‌ای بگیرد. خانم وئی از همکاری خودداری کرد و پلیس چند روز بعد دوباره مراجعه کرد. آنان به او گفتند: «تو در گروه اول افرادی هستی که باید از آن‌ها نمونه‌گیری شود. همه باید این مرحله را پشت سر بگذارند.»

در سال ۲۰۱۵، خانم وئی به‌دلیل تنظیم شکایت کیفری علیه جیانگ زمین، رهبر پیشین ح.ک.چ که دستور آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ را صادر کرده بود، بار دیگر هدف آزار و اذیت قرار گرفت و مجبور شد برخی اسناد را امضا کند.

در سال ۲۰۱۷، پلیس بار دیگر او را مورد آزار و اذیت قرار داد و تلاش کرد از او عکس بگیرد، اما خانم وئی همکاری نکرد.

در سال ۲۰۲۰، کمیته محلی محل سکونت خانم وئی با او تماس گرفت و از او خواسته شد به دفتر آن کمیته مراجعه کند. او تأکید کرد که هیچ کار خلافی انجام نداده و از رفتن خودداری کرد.

خانم وئی در سال ۲۰۲۴ نیز به‌دلیل صحبت با مردم درباره فالون گونگ بار دیگر بازداشت شد. او به ۱۵ روز بازداشت اداری محکوم شد و پلیس خانواده‌اش را نیز به پرداخت چند هزار یوان جریمه نقدی وادار کرد.