(Minghui.org) پس از مطالعه مقاله «فریب نخورید، از آموزه‌های فالون دافا پیروی کنید و درباره دعاوی حقوقی مربوط به جامعه‌مان افکار درست بفرستید» که توسط هیئت تحریریه مینگهویی منتشر شد، متوجه شدم که این اطلاعیه از ما، به‌عنوان شاگردان دافا، می‌خواهد در ارتباط با جنبه کنونی آزار و شکنجه که به اقدامات حقوقی مربوط می‌شود، افکار درست بفرستیم.

استاد بیان کردند: «سختی‌ها و رنج‌هایی که دافا با آن روبروست، از زمانی که در سال ۱۹۹۹ در چین آغاز شد تا به امروز، هرگز به پایان نرسیده است، خواه در ایالات متحده باشد یا در سراسر جهان.» (سختی‌ها و رنج‌هایی که دافا با آن روبروست)

گرچه با جزئیات یا پیشینه مشخص این روندهای حقوقی آشنایی ندارم، اما با مطالعه این مقاله مینگهویی دریافتم که هنگام فرستادن افکار درست به‌طور گروهی به این منظور خاص، باید شین‌شینگ و وضعیت تزکیه‌مان را به حدی ارتقا دهیم که معیارهای اصلاح فا را برآورده کند، فقط در این صورت است که واقعاً می‌توانیم تأثیرگذار باشیم.

استاد همچنین بیان کردند:

«درواقع می‌دانم همزمان که درحال نجات مردم هستیم، هنوز پانزده درصد از کارما از بین نرفته است. این چیزی است که پس از بیش از بیست سال نجات موجودات باقی مانده است. آن عظیم است، از این موضوع آگاه هستم. درنتیجه، فشار عظیم و بار مسئولیت‌هایی که با آن روبرو هستم، همچنان یکی پس از دیگری خواهد آمد. نجات مردم دشوار است، به آن آسانی نیست که به نظر می‌رسد.» (سختی‌ها و رنج‌هایی که دافا با آن روبروست)

ما ازطریق فا می‌دانیم که نیروهای کهن این آزار و شکنجه را به‌دلیل کارمای باقی‌مانده ما به راه انداختند. آن‌ها با سوءاستفاده از وابستگی‌ها، عقاید و تصورات بشری و شکاف و کاستی‌های ما توانسته‌اند در تزکیه‌مان و نجات موجودات ذی‌شعور مداخله کنند. فرستادن افکار درست ما به‌طور گروهی برای قلع‌وقمع کردن همه این عوامل از ریشه و اساس انجام می‌شود.

از منظر نجات مردم، اگر بتوانیم معیارهای مطرح‌شده در این مقاله مینگهویی را برآورده کنیم؛ درحالی‌که حقیقت را با خردمندی و مهربانی بیان می‌کنیم؛ فقط در این صورت است که می‌توانیم ضمن نفی نیروهای کهن و غلبه بر آزار و شکنجه، تعداد بیشتری از موجودات ذی‌شعور را نجات دهیم.

هنگامی که آزار و شکنجه در سال ۱۹۹۹ آغاز شد، شاگردان دافا هنوز در تزکیه خود به بلوغ و پختگی نرسیده بودند. در آن زمان، مادامی که افکار درست خود را حفظ می‌کردیم، با حمایت و یاری دافا می‌توانستیم آنچه را که باید انجام می‌دادیم، به انجام برسانیم.

اما امروز، پس از ۲۷ سال مقاومت در برابر آزار و شکنجه، نجات تعداد زیادی موجود ذی‌شعور در مسیر یاری رساندن به استاد در اصلاح فا، و رسیدن به بلوغ ازطریق بردباری و ازخودگذشتگی، معیارهایی که فا از ما می‌خواهد بالاتر رفته است.

تنها با تلاش برای رسیدن به «... تا اينكه روش‌بينی درستِ ازخودگذشتگی و نوع‌دوستی را كسب كنيد.» (کوتاهی نداشتن در سرشت بودایی» نکات اصلی برای پیشرفت بیشتر ) و با تبدیل شدن به «موجودی که هیچ‌گونه میل، طلب یا خودخواهی ندارد، از دنیای بشری فراتر رفته است.» (فریب نخورید، از آموزه‌های فالون دافا پیروی کنید و درباره دعاوی حقوقی مربوط به جامعه‌مان افکار درست بفرستید) می‌توان از امور جزئی زندگی روزمره فراتر رفت و از منظر تزکیه، مسیر درست پیش رو را به‌وضوح دید. در آن صورت، خرد کافی برای متعادل کردن همه جنبه‌های تزکیه و رهایی از نظم و ترتیب‌های نیروهای کهن را به دست خواهیم آورد و از آشفتگی‌های ناشی از وابستگی‌های گوناگون بشری اجتناب خواهیم کرد.

استاد بیان کردند: «حقیقت این است که نباید انتظار داشته باشیم صرفاً به این علت که در منطقه‌ای خاص هستیم، به‌عنوان روشی معنوی با سختی‌ها روبرو نشویم؛ بلکه فقط این‌گونه است که آن‌ها شکل‌های مختلفی به خود می‌گیرند. در طول این رنج‌ها و سختی‌ها، موجوداتی که باقی خواهند ماند و کسانی که درنهایت غربال و حذف خواهند شد نیز انتخاب می‌شوند.» (سختی‌ها و رنج‌هایی که دافا با آن روبروست)

به نظر من، خودِ این محنت ریشه اصلی مشکل نیست. ریشه مشکل در این است که آیا هنگام بروز یک محنت، می‌توانیم علت ریشه‌ای آن را در درون خودمان پیدا کنیم، آیا می‌توانیم پدیده‌های آشفته‌ای را که در جریان آن محنت پدید می‌آیند، از منظر فا درک کنیم، و آیا می‌توانیم به سطح و استانداردهای توصیف‌شده در این مقاله مینگهویی دست یابیم.

هر شاگرد دافایی که به این استاندارد برسد، خواهد توانست از آن محنت عبور کند و در این روند، به استاد در نجات تعداد بیشتری از موجودات ذی‌شعور یاری برساند. اگر شاگردان دافا به‌عنوان بدنی واحد بتوانند به این معیار دست یابند، خواهیم توانست نیروهای کهن را به‌طور بنیادین نفی کنیم و محنت‌ها را از میان برداریم.

استاد بیان کردند:

«رنج دارما، رنجی برای انسان‌ها و مذاهب بود به‌جای اينکه رنجی برای بوداها باشد.»
(«برای چه کسی تزکیه می‌کنید؟»، نکات اصلی برای پیشرفت بیشتر)

همه آنچه امروز رخ می‌دهد، نتیجه آن است که کارها را به‌خوبی انجام نداده‌ایم و/یا نتوانسته‌ایم به معیارهای لازم برسیم. همه محنت‌ها به‌دلیل کاستی‌های خود ما پدید آمده‌اند و ریشه در قلب بشری ما دارند.

بنابراین، در برابر این محنت کنونی که جامعه ما را هدف قرار داده است، ما به‌عنوان شاگردان دافا مسئولیتی گریزناپذیر بر عهده داریم. باید ضمن ادامه نگاه به درون، تزکیه درست خودمان و کوشا بودن در انجام سه کار، افکار درست بفرستیم تا این آزار و شکنجه را نفی کنیم. این همان مسیری است که در مقطع کنونی، باید در آن گام برداریم.

این درک و برداشت من در سطح کنونی‌ام است. اگر نکته‌ای با فا همخوانی ندارد، لطفاً آن را گوشزد کنید.

مقالاتی که در آن‌ها، تزکیه‌کنندگان درک خود را به اشتراک می‌گذارند، معمولاً براساس وضعیت تزکیه‌ یک فرد، ادراکش را در زمانی مشخص منعکس می‌کند، و با هدف امکان ارتقای متقابل ارائه می‌شوند.