(Minghui.org) زندان گونگ‌ژولینگ در استان جیلین، دارای ۹ بند است که بند نهم به‌طور ویژه برای حبس تمرین‌کنندگان فالون گونگ اختصاص یافته است. این بند همچنین محل متمرکز اجرای «آموزش بدو ورود» است. تمرین‌کنندگانی که به این بند منتقل می‌شوند، باید همراه با همه زندانیان تازه‌وارد در این دوره شرکت کنند و سپس تا پایان دوره محکومیت خود، برای ادامه شست‌وشوی مغزی در همان بند نهم نگه داشته می‌شوند.

ساختار بند نهم به دو بخش داخلی و خارجی تقسیم شده است. بخش خارجی شامل سالن اجتماعات و دفتر عمومی نگهبانان است که دوربین مداربسته ندارد، اما محل نگهداری باتوم‌های برقی و اسپری‌های فلفل است. بخش داخلی که به دوربین‌های مداربسته مجهز است، شامل سه کلاس شست‌وشوی مغزی، هفت سلول، سه اتاق «آموزش بدو ورود» و یک سالن اجتماعات در نزدیکی ورودی است. این بخش‌ها با حصار فلزی و دروازه برقی از یکدیگر جدا شده‌اند. معمولاً حدود ۸۰ تمرین‌کننده فالون گونگ در این بند نگهداری می‌شوند که بسیاری از آنان، بیش از ۵۰ سال دارند و محکومیت حبسشان بین ۴ تا ۹ سال است. چندین نفر نیز به بیش از ۱۰ سال زندان محکوم شده‌اند. مسئولان این بند مدعی هستند که نرخ «تبدیل» در آنجا، ۱۰۰ درصد است.

مرحله اولیه حبس

تمرین‌کنندگانی که از امضای اظهاریه‌ تضمین مبنی بر انکار باورشان خودداری می‌کنند، بارها توسط رئیس بند نهم مورد بازجویی قرار می‌گیرند. هدف از این «بازجویی‌ها» شناخت شخصیت، میزان تاب‌آوری روانی و سطح درک آنان از فالون گونگ است تا بتوانند برای هر فرد، روش مناسبی برای «تبدیل» طراحی کنند. رئیس بخش مدیریت زندان نیز این تمرین‌کنندگان را برای بازجویی به ایستگاه‌های پلیس خارج از زندان می‌برد. صرف‌نظر از اینکه یک تمرین‌کننده در دادگاه اقرار به گناه کرده باشد یا نه، تحت فشار قرار می‌گیرد تا اظهاریه‌ تضمین را امضا کند.

هم‌زمان مربیان و زندانیانی که مأمور نظارت بر تمرین‌کنندگان هستند، دائماً آنان را از پیامدهای امضانکردن این اظهاریه‌ می‌ترسانند. این مربیان، تمرین‌کنندگان سابقی هستند که تحت فشار «تبدیل» شده‌اند و به‌طور مستمر وضعیت تمرین‌کنندگان را به نگهبانان گزارش می‌دهند. زندانیانی که مسئول نظارت هستند، معمولاً از بندهای دیگر منتقل می‌شوند و داوطلبانه در آزار و شکنجه مشارکت می‌کنند تا از انجام کار اجباری معاف شوند. آنان نه‌تنها تمرین‌کنندگان را زیر نظر دارند، بلکه اجازه دارند کسانی را که از امضای اظهاریه خودداری می‌کنند، مورد ضرب‌وشتم قرار دهند. برخی از این زندانیان نیز برای جلب رضایت نگهبانان، پیش‌قدم می‌شوند تا تمرین‌کنندگان را تحقیر ‌کنند و مورد حمله فیزیکی قرار دهند.

مجازات‌های نظام‌مند برای خودداری از امضای اظهاریه‌ تضمین

تمرین‌کنندگانی که پس از بازجویی‌های مکرر، همچنان از امضای اظهاریه‌ تضمین خودداری می‌کنند، در جریان «آموزش‌ بدو ورود» روزانه مجازات می‌شوند.

این مجازات‌ها شامل موارد زیر است:

- وادار کردن فرد به کاملاً صاف نشستن روی یک چارپایه بدون هیچ حرکتی، درحالی‌که باید کتابی سنگین را میان پاهای خود نگه دارد. لبه‌های برجسته چارپایه اغلب باعث سرخ‌شدن، تورم و خونریزی پوست می‌شود. تمرین‌کنندگانی که وضعیت جسمی خوبی دارند، مجبور می‌شوند کتاب‌های سنگین‌تری را نگه دارند و در صورت افتادن کتاب، با باتوم برقی تهدید می‌شوند.

- گرسنگی دادن: در طول شبانه‌روز فقط اجازه دارند یک نان بخارپز، تقریباً به اندازه یک تخم‌مرغ، بخورند.

- محرومیت از آب آشامیدنی و بهداشت فردی: لیوان‌های آنان ضبط می‌شود و اجازه نوشیدن آب یا شست‌وشو ندارند.

- کار اجباری اضافه: هر شب باید در سه شیفت کار کنند که هر شیفت دو ساعت طول می‌کشد.

- شکنجه با سرما: در زمستان مجبور می‌شوند بدون لباس گرم کنار پنجره‌ای باز بنشینند.

درحالی‌که تمرین‌کنندگان تحت چنین بدرفتاری‌هایی قرار دارند، باید در سکوت کامل و بدون کوچک‌ترین حرکتی، تحقیر و توهین زندانیان مسئول نظارت را تحمل کنند. این زندانیان همچنین وضعیت آنان را به نگهبانان گزارش می‌دهند و نگهبانان نیز ممکن است شکنجه را تشدید کنند، ازجمله اینکه در برابر دیگران به صورت تمرین‌کنندگان سیلی بزنند یا محلول فلفل به صورتشان اسپری کنند.

هر تمرین‌کننده‌ای که پس از سه ماه، همچنان از امضای اظهاریه تضمین خودداری کند، به گروه زندانیان تازه‌وارد منتقل می‌شود، جایی که آزار و اذیت شدیدتر، ازجمله شکنجه‌های جسمی ادامه می‌یابد.

نابودی نظام‌مند افکار

بسیاری از تمرین‌کنندگانی که تحت فشار از باور خود دست کشیده‌اند، به سلولی ۱۲نفره منتقل می‌شوند و تحت نظارت زندانیان قرار می‌گیرند. آنان در آنجا مجبورند هر روز پس از صرف غذا، در جلسات فشرده شست‌وشوی مغزی شرکت کنند.

این جلسات شست‌وشوی مغزی در سه سطح برگزار می‌شود و در هر سطح، دو زندانی و یک مربی حضور دارند. تمرکز اصلی این جلسات، وادار کردن تمرین‌کنندگان به تماشای ویدئوهایی افتراآمیز علیه فالون گونگ است.

در آغاز و پایان هر ماه، همه افراد باید گزارش افکار بنویسند. صرف‌نظر از محتوای سایر بخش‌های گزارش، هر گزارش باید حتماً شامل یک جمله در افترا به فالون گونگ و یک جمله در توهین به استاد لی هنگجی، بنیان‌گذار فالون گونگ، باشد. نگهبانان فقط بر وجود همین دو جمله تمرکز می‌کنند. کسانی که از انجام این کار خودداری می‌کنند، از سوی سایر زندانیان تحت فشار قرار می‌گیرند تا آن را بنویسند، در غیر این صورت، به دفتر نگهبانان برده و با سیلی یا ضرب‌وشتم روبه‌رو می‌شوند. پس از آن نیز از خرید مایحتاج، ملاقات با خانواده و برقراری تماس تلفنی محروم می‌شوند. نگهبانان همچنین زندانیانی را مأمور می‌کنند تا تمام حرکات و رفتارهای این تمرین‌کننده را زیر نظر بگیرند تا سرانجام او تسلیم شود. به‌محض آنکه آن دو جمله نوشته شود، گزارش افکار روی تابلوی اعلانات نصب می‌شود.

محدودیت‌های روزانه

هر روز صبح، بعدازظهر و شب، به‌جز روزهای تعطیل آخر هفته، همه زندانیان باید در سالن اجتماعات مشت خود را بالا ببرند و سوگند سیاسی یاد کنند، سوگندی که متن آن توسط رئیس بند تنظیم شده است. پیش از صرف ناهار، همه باید در صف بایستند و نوعی تمرین چی‌گونگ را که فالون گونگ نیست، انجام دهند. درحالی‌که تمرین‌کنندگان در داخل سلول‌ها اجازه ندارند در وضعیت لوتوس (حالت نشستن در مدیتیشن فالون گونگ) بنشینند. به مربیان و زندانیان نیز دستور داده شده است هر کسی را که «اظهارات نامناسب» بیان کند، گزارش دهند. برای نمونه، آقای گای گوئوکای تنها به‌دلیل گفتن جمله «فالون دافا خوب است»، نزدیک به سه ماه در گروه مدیریت سخت‌گیرانه حبس شد.

استفاده از خشونت برای تضمین نرخ «تبدیل»

تقریباً هر دو ماه یک ‌بار، مقاماتی از کمیته امور سیاسی و حقوقی استان جیلین برای بررسی وضعیت «تبدیل» تمرین‌کنندگان از این زندان بازدید می‌کنند. تمرین‌کنندگانی که از پیش انتخاب شده‌اند، باید پیش از این بازدید، در جلسه‌ای شرکت کنند و «برداشت» خود از باورشان را از حفظ بیان کنند، به‌ویژه باید همان دو جمله «الزامی» موجود در گزارش افکار را تکرار کنند. کسانی که به «استاندارد» موردنظر نرسند، مجبور می‌شوند دوباره در جلسات آموزشی مربیان شرکت کنند.

در روز «ارزیابی»، تمرین‌کنندگان را به‌صورت گروهی وارد اتاق‌ها می‌کنند و مقامات کمیته امور سیاسی و حقوقی استان، آنان را به‌طور جداگانه مورد بازجویی قرار می‌دهند. پاسخ استاندارد باید شامل همان دو جمله در بدنام کردن استاد لی و فالون گونگ باشد و همچنین مشخص کند که آیا فرد در آینده به تمرین فالون گونگ ادامه خواهد داد یا خیر. کسانی که در این آزمون «رد» شوند، پس از بازگشت به سلول، با خشونت روبه‌رو می‌شوند، ازجمله با سیلی و ضرب‌وشتم. کسانی که «قبول» شوند، باید سندی را امضا کنند که نام مربیان و کارکنان زندانِ مشارکت‌کننده در شست‌وشوی مغزی نیز در آن درج شده است.

تهدید پیش از آزادی

نگهبانان، تمرین‌کنندگان را براساس گزارش‌های افکار و پاسخ‌هایی که در جریان بازجویی‌ها می‌دهند، در سطوح مختلفی مانند مدیریت سخت‌گیرانه و دوره آزمایشی طبقه‌بندی می‌کنند. کسانی که تشخیص داده می‌شود به‌طور کامل «تبدیل» شده‌اند، برای انجام کار اجباری به بندهای دیگر منتقل می‌شوند.

تمرین‌کنندگان پیش از آزادی، موظف‌ هستند فرمی را تکمیل کنند که یکی از پرسش‌هایش این است: «آیا توسط نگهبانان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتید؟» بیشتر آنان، پس از آنکه از سوی نگهبانان تهدید می‌شوند، پاسخ می‌دهند: «خیر.»

براساس اطلاعات گردآوری‌شده توسط وب‌سایت مینگهویی، تمرین‌کنندگانی که در نتیجه شکنجه در زندان گونگ‌ژولینگ جان باخته‌اند عبارتند از: آقای لیانگ ژن‌شینگ، آقای ما ژان‌فانگ، آقای کای فوچن، آقای ژانگ هویی، آقای شو هویی‌جیان، آقای وانگ اِن‌هویی، آقای یانگ بائوسن، آقای لیو چینگ‌تیان، آقای بای جینگ‌ژی، آقای چن لیان‌دونگ، آقای ژو جی‌آن، آقای ژانگ زی‌یو، آقای لیو یان‌لونگ، آقای جیانگ یونگ، آقای جیانگ شیائوتیان، آقای وانگ لی‌گونگ و آقای لیو جیانگ.

تمرین‌کنندگان دیگری که به‌دلیل خودداری از نوشتن گزارش‌های افکار شکنجه شدند، عبارتند از: آقای وو دِشیو، آقای کانگ وان‌کای، آقای شی وِن‌ژوئو، آقای شو لی‌شین، آقای لی یان‌مینگ و آقای ژانگ گوئوجون.

نمونه‌ای از آزار و شکنجه: شکنجه مردی ۸۱‌ساله، انتقال مردی ۶۰‌ساله به گروه مدیریت سخت‌گیرانه

آقای وانگ جیان‌یینگ ۸۱ساله و آقای ژانگ گوئوژی حدوداً ۶۰ساله به‌دلیل خودداری از امضای اظهاریه‌ تضمین، برای مدتی طولانی در گروه پذیرش زندانیان تازه‌وارد نگه داشته شدند. آنان از حق خرید مایحتاج، ملاقات با خانواده و برقراری تماس تلفنی محروم شدند. نگهبانان بارها به صورت آقای ژانگ سیلی زدند و وی پیوسته مورد بازجویی قرار گرفت. هر دو نفر به‌شدت لاغر و نحیف شدند.

آقای جی هویی نیز به‌دلیل خودداری از انکار باورش، حدود شش ماه در گروه پذیرش زندانیان تازه‌وارد نگه داشته شد. نگهبانی ازطریق تبانی با یکی از زندانیان، او را به گروه مدیریت سخت‌گیرانه منتقل کرد، جایی که جیره غذایی او به فقط سه قاشق فرنی در روز محدود شد. او مجبور بود هر روز ساعت‌ها روی یک تخته بنشیند و از خواب نیز محروم می‌شد، به‌طوری ‌که هر ساعت در طول شب، او را از خواب بیدار می‌کردند. حتی پس از آنکه برای آقای جی تشخیص تومور مغزی داده شد، نگهبانان دست از آزار او برنداشتند و همچنان بارها با باتوم برقی به او شوک وارد کردند. او پس از چند ماه به‌شدت لاغر و نحیف شد.

زندانیان اصلی دخیل در آزار و شکنجه

سونگ هونگ‌وی: محکوم به جرم قاچاق مواد مخدر، مسئول مدیریت طبقه و همکار در اجرای «تبدیل» تمرین‌کنندگان.

وانگ جیان‌هانگ: محکوم به جرم قتل عمد، طراح برنامه‌های «تبدیل» برای نگهبانان.

وانگ فِنگ: وکیل سابق که در طراحی روش‌های شکنجه مهارت دارد.

این سه نفر، بیش از ۲۰ زندانی را آموزش داده‌اند تا در آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ مشارکت کنند.