(Minghui.org) تمرین‌کنندگان فالون گونگ در ۱۷ژوئیه۲۰۲۶، مقابل سفارت چین در شهر لاهه، تجمعی برگزار کردند. آن‌ها در خیابان‌های ویلم لودِویک‌لان و آدریان خوکوپ‌لان، با در دست داشتن بنرهایی، به ۲۷ سال آزار و شکنجه به‌دست ح.ک.چ اعتراض کردند و خواستار پایان‌دادن به این موارد نقض حقوق بشر شدند.

آن‌ها همچنین تصاویر تمرین‌کنندگانی را به نمایش گذاشتند که در نتیجه این آزار و شکنجه جان باخته‌اند. برخی از تمرین‌کنندگان نیز با رهگذران، درباره این آزار و شکنجه گفت‌وگو کردند. بسیاری از مردم، برای خواندن مطالب ارائه‌شده توقف می‌کردند و برخی نیز عکس می‌گرفتند. عده‌ای نیز بروشورهای توزیع‌شده توسط تمرین‌کنندگان را مطالعه می‌کردند.

تجمع مقابل سفارت چین در لاهه، ۱۷ژوئیه۲۰۲۶

کایان وونگ، سخنگوی انجمن فالون دافا در هلند، در این تجمع گفت: «۲۷ سال پیش، جیانگ زمین، رئیس پیشین ح.ک.چ، در ژوئیه۱۹۹۹، آزار و شکنجه فالون گونگ را آغاز کرد. میلیون‌ها تمرین‌کننده دستگیر و زندانی شدند، به اردوگاه‌های کار اجباری یا مراکز شست‌وشوی مغزی فرستاده شدند، شکنجه یا حتی کشته شدند. دست‌کم مرگ ۵۳۵۹ تمرین‌کننده در نتیجه این آزار و شکنجه به تأیید رسیده است. تکان‌دهنده‌تر از همه این است که ح.ک.چ مرتکب برداشت اجباری اعضای بدن می‌شود که با مجوز حکومت صورت می‌گیرد.»

دو تمرین‌کننده اهل چین نیز در این تجمع سخنرانی کردند. آن‌ها توضیح دادند که چگونه پس از آغاز تمرین فالون گونگ، سلامت جسمی و خصوصیات اخلاقی‌شان بهبود یافت و سپس خود یا اعضای خانواده‌شان چگونه هدف آزار و شکنجه ح.ک.چ قرار گرفتند. آن‌ها از کارکنان سفارت خواستند که به واقعیت وضعیت کنونی پی ببرند و در ارتکاب جنایات‌ از ح.ک.چ پیروی نکنند.

تمرین‌کننده‌ای گفت: «ما به اینجا آمده‌ایم تا از کارکنان سفارت بخواهیم ماهیت پلید ح.ک.چ را تشخیص دهند و رابطه خود را با آن قطع کنند. ح.ک.چ معادل چین نیست. لطفاً از مهربانی حمایت کنید و عدالت را پاس بدارید.»

چند شهروند چینی که برای انجام امور اداری به سفارت آمده بودند، پس از گفت‌وگو با تمرین‌کنندگان، رویکردشان از مقاومت، به درک و قدردانی تغییر کرد.

یکی از تمرین‌کنندگان برای یک مرد چینی حدوداً ۳۰‌ساله تعریف کرد که به‌دلیل تمرین فالون گونگ تحت آزار و شکنجه قرار گرفته، از سِمت استادی دانشگاه اخراج شده و کسب‌وکارش نیز دو بار تعطیل شده است. پلیس حتی پس از نقل‌مکان او به استان‌های دیگر نیز به تعقیبش ادامه داده بود.

آن مرد با تأثر گفت: «ما آن‌قدر گرفتار زندگی خودمان هستیم که فقط به مسائل خودمان توجه می‌کنیم. از اینکه این‌همه درباره ح.ک.چ برایم توضیح دادید، متشکرم.»

اطلاع‌رسانی در یکی از مکان‌های محبوب

تمرین‌کنندگان در «کاخ صلح» در لاهه، تمرین‌ها را انجام دادند و با رهگذران درباره آزار و شکنجه گفت‌وگو کردند. (Minghui.org)

تمرین‌کنندگان برای اطلاع‌رسانی، به «کاخ صلح» در لاهه رفتند و گردشگران بسیاری از کشورهای مختلف با آن‌ها گفت‌وگو کردند.

شیوا امیری، وکیل حقوق بشر، پس از مشاهده این اعتراض گفت: «این [آزار و شکنجه] نباید رخ دهد. ما باید از آزادی عقیده و آزادی بیان برخوردار باشیم. هیچ‌کس نباید به‌خاطر باور مذهبی و عقیدتی خود مورد آزار و شکنجه قرار گیرد. تا زمانی که فردی به دیگران آسیبی نمی‌رساند، باید بتواند آزادانه باور خود را انتخاب کند.»

سم دادخواست پایان‌دادن به آزار و شکنجه را امضا کرد. (Minghui.org)

سم، راهنمای گردشگری اهل سوریه، گروهی از گردشگران را برای بازدید از «کاخ صلح» آورده بود. او تحت تأثیر این رویداد قرار گرفت و گفت: «شما مؤدب، متمدن و آراسته هستید و درحالی‌که به باور خود پایبند مانده‌اید، درباره آزار و شکنجه به مردم اطلاع‌رسانی می‌کنید.»

او درباره کمونیسم گفت: «من قبلاً در یک کشور کمونیستی زندگی می‌کردم. حزب کمونیست بسیار بد است؛ بدترین در جهان. واقعاً وحشتناک است. آن باید از بین برود.»

«شما چنین آزار و شکنجه هولناکی را تحمل می‌کنید، اما همچنان به باورتان پایبند مانده‌اید. شاید در ابتدا به نظر برسد که اوضاع چندان تغییر نمی‌کند، اما تا زمانی که تسلیم نشوید، نسل‌های آینده خواهند دانست چه اتفاقی رخ داده است.»

تیباتسو، هنرمندی از آفریقای جنوبی (Minghui.org)

تیباتسو، هنرمندی از آفریقای جنوبی، گفت که گزارشی درباره پزشکی خوانده بود که اعضای بدن زندانی‌ای را که با جوخه اعدام تیرباران شده بود، برای پیوند خارج می‌کرد. وقتی این پزشک بدن آن مرد را شکافت، خون تازه از بدنش فوران کرد که نشان می‌داد او هنوز زنده بود. تیباتسو گفت آن گزارش همچنان ذهنش را رها نمی‌کند.

او پس از مشاهده فعالیت تمرین‌کنندگان برای اطلاع‌رسانی درباره برداشت اجباری اعضای بدن توسط ح.ک.چ، بلافاصله دادخواست را امضا کرد و گفت: «اگر کسی نداند این موضوع چه معنایی دارد، شایسته نام انسان نیست. اینکه چنین اتفاقاتی در سال ۲۰۲۶ رخ می‌دهد، واقعاً نفرت‌انگیز است. چنین چیزی نباید وجود داشته باشد!»