(Minghui.org) کنفرانس تبادل تجربه تزکیه فالون دافای سوئد در ۱۹ژوئيه۲۰۲۶، در استکهلم، پایتخت سوئد، برگزار شد. تمرین‌کنندگانی از سراسر سوئد، در این رویداد گرد هم آمدند. ۱۳ تمرین‌کننده جدید و قدیمی تجربیات شخصی خود را دراین‌باره به اشتراک گذاشتند که چگونه در محیط کار، خانواده، درحین روشنگری حقیقت و کار هماهنگی پروژه‌ها، خود را تزکیه کردند. آن‌ها شرح دادند که چگونه در این روند، با نگاه به درون، خود را تزکیه کردند، وابستگی‌هایشان را از بین بردند و از تجربیات سایر تمرین‌کنندگان بهره گرفتند تا به‌طور کوشا تزکیه کنند. شرکت‌کنندگان گفتند ازطریق این تبادل تجربه‌ها، رشد کرده و نیرویی را که تزکیه به همراه می‌آورد، به‌طور عمیق احساس کرده‌اند.

کنفرانس تبادل تجربه تزکیه فالون دافای سوئد در ۱۹ژوئيه۲۰۲۶، در استکهلم برگزار شد. (Minghui.org)

تمرین‌کنندگان تجربیات تزکیه خود را به اشتراک می‌گذارند. (Minghui.org)

حسی از آرامش و شکوه سراسر محل برگزاری کنفرانس را فرا گرفته بود. شرکت‌کنندگان این فرصت را برای پیشرفت در تزکیه‌شان، بسیار ارزشمند ‌دانستند و با دقت به تجربیات هریک از تمرین‌کنندگان گوش ‌دادند. بسیاری از تمرین‌کنندگان بعداً گفتند که هرچه کنفرانس پیش می‌رفت، قلبشان سرشار از قدردانی بی‌کران و افکار درستشان حتی استوارتر شد. تمرین‌کنندگان از یکدیگر الگو گرفتند، کاستی‌های خود را ‌یافتند و یکدیگر را برای کوشاتر شدن در تزکیه تشویق ‌کردند.

رها کردن افکار منفی درحین ترویج شن یون

توماس، یکی از برگزارکنندگان کنفرانس فای امسال، گفت: «فقط وقتی شروع به نوشتن تجربیات تزکیه‌ام کردم، واقعاً متوجه شدم که این روند تا چه اندازه برای ارتقای سطح تزکیه‌ام اهمیت دارد. این کنفرانس فا فرصتی در اختیار ما قرار داد تا خودمان را بازنگری کنیم.» او گفت زمانی که مسئولیت اصلی هماهنگی اجرای شن یون در سوئد در سال ۲۰۲۵ را بر عهده گرفت، تحت فشار بسیار زیادی قرار داشت. او هنگام ترویج این اجرا، ازطریق مطالعه فا و نگاه مداوم به درون، بسیاری از افکار منفی خود را از بین برد.

توماس گفت گرچه تمرین‌کنندگان در سوئد، تجربه فراوانی در ترویج شن یون به دست آورده‌اند، باز هر سال با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو می‌شوند. او گفت: «وقتی برای نخستین بار همراه چند تمرین‌کننده دیگر به باشگاه‌های روتاری مختلف رفتم و برای ارائه سخنرانی آماده می‌شدم، ذهنم پر از افکار گوناگون شد: "آیا فکر می‌کنند دارم چیزی را تبلیغ می‌کنم؟ آیا مرا با یک فروشنده اشتباه می‌گیرند؟ آیا می‌توانم این کار را به‌اندازه کافی حرفه‌ای انجام دهم؟" و مانند این‌ها.»

او ناگهان متوجه شد: «من درحال معرفی مقدس‌ترین و شگفت‌انگیزترین اجرای هنری در جهان هستم. چگونه می‌توانم تردید یا ترس داشته باشم؟ همیشه برای برندهای مشهور، ارزش زیادی قائل بوده‌ام. اکنون درحال معرفی والاترین حقیقت هستم، پس باید این کار را به بهترین شکل انجام دهم.» وقتی افکار درستش استوار شد، سخنرانی‌اش بسیار موفق‌تر از انتظارش پیش رفت و بازخوردها نیز بسیار مثبت بود. او گفت: «رابطه بسیار خوبی با مسئول باشگاه برقرار کردم. بعداً شن یون را به حدود ۵۰ نفر معرفی کردم. چیزی که بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که همه منتظر شن یون بودند.»

توماس همچنین میزبان بسیاری از نشست‌ها با سازمان‌های اجتماعی بود یا در آن‌ها شرکت داشت. رایج‌ترین پرسشی که از او می‌شد این بود: «چه زمانی می‌توانیم شن یون را ببینیم؟»

افراد بیشتری تمرین فالون دافا را آغاز می‌کنند

ورنر که سال‌هاست تزکیه می‌کند، گفت در سال ۱۹۹۸ که تمرین را آغاز کرد، خوابی دید که در آن، بیش از ۱۰۰ نفر در شهر زادگاهش، در فضای باز تمرین‌ها را انجام می‌دادند. اما با آغاز آزار و شکنجه، همه‌چیز تغییر کرد. او دریافت که در زادگاهش، باید کارهای زیادی انجام شود و تعداد زیادی از افراد دارای رابطه تقدیری در انتظار دافا هستند. ازاین‌رو او و همسرش در سال ۲۰۲۱ به زادگاهش بازگشتند، با مدرسه‌ای در منطقه‌شان تماس گرفتند و کلاس‌های رایگان برای آموزش فالون دافا برگزار کردند. او همچنین حقیقت را برای کارکنان آن مدرسه روشن کرد و درنتیجه، درک، کمک و حمایت آن‌ها را به دست آورد.

ورنر گفت: «در هر نیمسال، بیش از ۲۰ نفر در کلاس‌ها شرکت می‌کنند. در نخستین جلسه، پیش از آموزش تمرین‌ها، همیشه فالون دافا را معرفی می‌کنم.» پس از پایان کلاس‌ها، او از شرکت‌کنندگان دعوت می‌کرد تا مجموعه سخنرانی‌های نُه‌روزه استاد لی را تماشا کنند. او گفت: «در سال‌های اخیر، افراد بیشتر و بیشتری در این کلاس‌ها شرکت می‌کنند و حتی خودشان جلسات مطالعه گروهی فا و انجام گروهی تمرین‌ها را تشکیل داده‌اند. همچنین در آخرین تعطیلات آخر هفته هر ماه، مطالعه گروهی فا، انجام گروهی تمرین‌ها و جلسه تبادل تجربه گروهی برگزار می‌شود که محیطی پایدار برای تزکیه تمرین‌کنندگان محلی فراهم می‌کند. این محیط کمک بزرگی برای تمرین‌کنندگان جدید خواهد بود.»

«بسیاری از تمرین‌کنندگان جدید، داوطلبانه عصرها دور هم جمع می‌شوند تا فا را مطالعه کنند یا سخنرانی‌های استاد را تماشا کنند. حتی خودشان پیشقدم شده‌اند تا هر آخر هفته سازمان‌دهی کنند که در فضای باز، تمرین‌ها را به‌صورت گروهی انجام دهند و این روش معنوی را معرفی کنند.»

ورنر توضیح داد: «این روندی است که به صبر و اراده نیاز دارد و آنچه مرا به ادامه راه وا‌می‌دارد، قدردانی‌ام از استاد است. بار دیگر قدرت و شادی‌ای را که تزکیه برای تمرین‌کنندگان به ارمغان می‌آورد، احساس کردم.» او سپاسگزار است که استاد این فرصت را در اختیارش قرار داده‌اند تا امکان ارزشمند و شگفت‌انگیز زندگی براساس حقیقت، نیکخواهی، بردباری را با مردم زادگاهش سهیم شود.

درعین‌حال از اینکه می‌تواند اغلب با تمرین‌کنندگان جدید فا را مطالعه کند و درباره تجربه‌های تزکیه‌ گفت‌وگو کند، بسیار سپاسگزار است. او گفت: «وقتی تجربیات تمرین‌کنندگان جدید را درباره چگونگی غلبه بر محنت‌ها و درک‌هایی که از این آزمون‌ها به دست آورده‌اند می‌شنوم، بار دیگر کاستی‌های تزکیه خودم را می‌بینم. گرچه سال‌ها تزکیه کرده‌ایم، هنوز وابستگی‌های بسیار مشابهی داریم. احساس می‌کردم لایه دیگری از وابستگی‌هایم را کنار گذاشته‌ام و خودم را ترغیب می‌کردم که برای پیشرفت مداوم، تلاش کنم.»

تصمیم به پیروی از اصول دافا

کاترین بیش از ۲۰ سال، در صنعت سلامت و تندرستی فعالیت کرده است. حدود ۱۴ سال پیش، او وارد یک طرح بازاریابی شبکه‌ای برای فروش نوشیدنی‌های مکمل غذایی شد. او گفت: «من و خانواده‌ام می‌خواستیم سلامت خود را بهبود ببخشیم. این محصولات کمک زیادی به ما کردند، بنابراین فروش آن‌ها را آغاز کردم.» او ازطریق بازاریابی شبکه‌ای، سازمان بزرگی ایجاد کرد و درآمد قابل‌توجهی به دست آورد.

پس از آغاز تمرین فالون دافا، به‌سرعت متوجه شد که دیگر به هیچ ویتامین یا نوشیدنی مکملی نیاز ندارد. اما کنار گذاشتن این کسب‌وکار تصمیم آسانی نبود. او گفت: «می‌دانستم که دیگر هیچ کمیسیونی دریافت نخواهم کرد. وقتی با مشتریان و همکارانم، درباره استعفایم صحبت کردم، آن‌ها تصمیمم را درک نمی‌کردند. شوهرم هم فکر می‌کرد که اگر این کسب‌وکار را کنار بگذارم، در قبال خانواده‌مان مسئولیت‌پذیر نیستم، چون برای ساختن آن، سال‌ها زحمت کشیده بودم و درآمد خوبی داشت.»

او همواره احساس می‌کرد ادامه فعالیت در این کسب‌وکار درست نیست. تحت فشار زیادی بود، زیرا احساس می‌کرد برخلاف آن چیزی عمل می‌کند که در اعماق وجودش باور دارد درست است. او از خود پرسید: «آیا واقعاً به استاد و فا ایمان دارم؟ نه.» پس از مطالعه فا، تبادل‌نظر با سایر تمرین‌کنندگان و خواندن مقالات تبادل تجربه در وب‌سایت مینگهویی، ناگهان حقیقت را دریافت. او تصمیم گرفت از این طرح هرمی خارج شود و نوشیدن آن مکمل‌ها را نیز کنار بگذارد. او گفت: «احساس کردم قوی‌تر شده‌ام. «من تزکیه‌کننده هستم، بنابراین همه‌ آنچه را که باید داشته باشم دارم! می‌خواهم از استاد پیروی کنم و مطابق معیارهای دافا زندگی کنم.»

ازسر گرفتن تزکیه

نیکلاس شرح داد که وقتی ۲۵ سال پیش تمرین فالون دافا را آغاز کرد، تا چه اندازه خوشحال بود. اما بعداً تحت تأثیر وابستگی‌هایش، تمرین را رها کرد. او گفت: «بااین‌حال نمی‌توانستم دافا را به‌طور کامل کنار بگذارم. در اعماق وجودم می‌دانستم که به خود حقیقی‌ام خیانت کرده‌ام و در قبال زندگی‌ام مسئولانه رفتار نمی‌کنم. بارها از استاد کمک خواستم، اما نمی‌دانستم چگونه خودم را نجات دهم. تلاش می‌کردم دوباره به مسیر بازگردم، اما با موانع بسیاری روبه‌رو می‌شدم.»

نیکلاس دچار موارد متعددی از محنت‌های شدید بیماری شد و در مقطعی، حتی تا آستانه مرگ پیش رفت، اما به‌طرزی معجزه‌آسا زنده ماند. او گفت: «احساس می‌کردم استاد درست در کنارم هستند، بنابراین شروع کردم به مرتب کردن افکارم و گذشته را رها کردم. متوجه شدم که به‌دنبال آسایش هستم و برخی عقاید و تصورات نادرست دارم.» وی پس از مطالعه بیشتر فا، با سایر تمرین‌کنندگان تماس گرفت و به جلسات محلی مطالعه گروهی فا و انجام گروهی تمرین‌ها پیوست. او نه‌تنها از درد و رنجی که سال‌ها همراهش بود رهایی یافت، بلکه به‌عنوان راننده اتوبوس مدرسه نیز مشغول به کار شد. او گفت: «فهمیدم که موقعیت‌های دشوار و آزمون‌ها، فرصت‌هایی برای رشد و ارتقای تزکیه‌ام هستند. وقتی دیگر از آن‌ها فرار نکردم، آن‌ها به هدیه تبدیل شدند. همچنین یاد گرفتم چگونه سایر تمرین‌کنندگان را تشویق و حمایت کنم، درست همان‌گونه که دیگران به من کمک کرده بودند.»

محل تمرین آن‌ها نیز به‌تدریج درحال گسترش است. نیکلاس گفت: «برایم افتخار بزرگی است که عضوی از این محیط تزکیه محلی باشم و بتوانم در حفظ آن سهیم باشم. فکر می‌کنم دافا شگفت‌انگیزترین و ارزشمندترین چیز در زندگیست.» او قدردانی بی‌کران خود را از استاد ابراز کرد و گفت: «هر کاری که استاد برایم انجام داده‌اند، فراتر از تصورم است. ایشان لطف و رحمت بی‌کرانشان را نصیبم کرده‌اند. گرچه مرتکب اشتباهات بسیاری شده‌ام، ایشان هرگز از من دست نکشیدند.» او همچنین از تمرین‌کنندگان محلی که کمکش کردند تا بر دشواری‌های فراوان غلبه کند، صمیمانه سپاسگزاری کرد.