(Minghui.org) بانویی ۵۹‌ساله در تیانجین، از ژوئیه‌۲۰۲۵ که دوران محکومیت سه سال و نیم زندان خود را به‌دلیل اعتقادش به فالون گونگ به پایان رسانده است، همچنان با مشکلات جدی جسمی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

خانم هه یون در سال ۱۹۹۵، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد. اندکی بعد، وضعیت سلامتی‌اش بهبود یافت و بیماری شدید معده‌اش به‌طور کامل برطرف شد. شوهرش، ژائو هواآچوان، نیز با مشاهده این تغییرات، تمرین فالون گونگ را آغاز کرد.

پس از آنکه رژیم کمونیستی چین در سال ۱۹۹۹، آزار و شکنجه سراسری فالون گونگ را آغاز کرد، این زوج بر اعتقاد خود استوار ماندند و بارها هدف آزار و شکنجه قرار گرفتند. خانم هه پیش از این نیز دو بار به زندان محکوم شده بود؛ یک بار در فوریه‌۲۰۰۱، به چهار سال زندان و بار دیگر در اکتبر‌۲۰۰۷، به شش سال زندان.

آقای ژائو نیز در فوریه‌۲۰۰۱، به هفت سال زندان محکوم شد. او در زندان، متحمل شکنجه‌های وحشیانه‌ای شد و همچنین از محل کارش اخراج شد. وضعیت جسمانی او به‌تدریج رو به وخامت گذاشت و سرانجام در نوامبر‌۲۰۱۴، در ۴۹‌سالگی درگذشت.

آخرین دستگیری و محکومیت به زندان

خانم هه در ۲۶‌ژانویه‌۲۰۲۱، هنگامی که در یک مغازه فروش نان بخارپز کار می‌کرد، دستگیر شد. پلیس او را به منزلش برد، خانه را بازرسی کرد و اندکی بعد وی را به بازداشتگاه منطقه بِیچِن منتقل کرد.

گرچه پلیس در ابتدا به پسر خانم هه گفته بود که او فقط سه روز بازداشت خواهد بود، اما وی را همچنان در بازداشت نگه داشت و پرونده‌اش را به دادستانی منطقه بیچن ارسال کرد.

در زمانی نامعلوم برای خانم هه کیفرخواست صادر شد. خانواده‌اش از روند پرونده او کاملاً بی‌اطلاع نگه داشته شدند. سرانجام دادگاه منطقه بیچن در ۱‌ژوئیه‌۲۰۲۲، او را به سه سال و نیم زندان محکوم کرد.

شکنجه در زندان

در دوران حبس خانم هه در زندان زنان تیانجین، در هر وعده غذایی، فقط یک نان بخارپز به او می‌دادند. هیچ سبزی، گوشت یا حتی ترشی‌ای به او داده نمی‌شد. گاهی نان آن‌قدر خشک بود که مجبور می‌شد قسمت رویی آن را جدا کند و فقط قسمت نرم وسطش را بخورد.

گرچه دائماً گرسنه بود، نگهبانان او را مجبور می‌کردند روزانه ۱۸ ساعت، از ساعت ۵ صبح تا ۱۱ شب، سرپا بایستد. هم‌زمان زندانیان پیوسته او را تحت فشار قرار می‌دادند تا اظهاریه‌هایی مبنی بر رها کردن فالون گونگ و بدنام کردن آن بنویسد.

در گرمای تابستان، نگهبانان به خانم هه اجازه حمام کردن نمی‌دادند و سپس به زندانیان دستور می‌دادند به‌دلیل بوی بدنش، او را مورد آزار و اذیت کلامی قرار دهند.

نگهبانان همچنین به او دستور می‌دادند که پیش از استفاده از سرویس بهداشتی، به فالون گونگ و بنیان‌گذار آن اهانت کند. چون حاضر به انجام این کار نبود، ناچار می‌شد ادرارش را نگه دارد و درنتیجه، متوجه خون در ادرارش شد.

در ۸‌ژوئن‌۲۰۲۴، یکی از زندانیان به نام لی مینگ به‌مدت شش ساعت یک بطری آب یخ‌زده را روی دهان خانم هه نگه داشت. پس از آن، او ماه‌ها دچار ناراحتی معده بود.

نگهبانان برای ناراحت کردنش، روی لباس زیر، صندلی و لیوان آبش عباراتی افتراآمیز علیه فالون گونگ می‌نوشتند.

ازآنجاکه خانم هه حاضر نشد تمرین فالون گونگ را رها کند، نگهبانان سایر زندانیان را نیز مجبور می‌کردند در جلسات شست‌وشوی مغزی شرکت کنند و ساعت‌های طولانی روی چارپایه‌های کوچک بنشینند تا نفرت علیه او را بین زندانیان برانگیزند.

پیش از آزادی‌‌اش، نگهبانان برای پنهان کردن شکنجه‌های او، وی را مجبور کردند بیانیه‌ای را امضا کند که در آن ادعا شده بود زندانیان و نگهبانان او را شکنجه یا با او بدرفتاری نکرده‌اند.