(Minghui.org) نیا، معلم بازنشسته رقص، نامش را پای دادخواستی امضا ‌کرد که از حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) می‌خواست به آزار و شکنجه فالون گونگ و برداشت اجباری اعضای بدنِ تمرین‌کنندگان پایان دهد. وی گفت: «۱۰ سال پیش، درست همین‌جا در مرکز شهر برن، دادخواستی را امضا کردم. از شما حمایت می‌کنم!»

تمرین‌کنندگان در ۱۸ژوئیه۲۰۲۶، با برگزاری فعالیت‌هایی در میدان کورن‌هاوس در برن، مردم را درباره آزار و شکنجه فالون گونگ آگاه کردند. (Minghui.org)

برن: حمایت از کسانی که کار درست را انجام می‌دهند

هنگامی که نِیا در ۱۸ژوئیه۲۰۲۶، دادخواست را در میدان کورن‌هاوس امضا کرد، تمرین‌کنندگان در سوئیس، مشغول آماده‌شدن برای فعالیت‌هایی در اعتراض به آزار و شکنجه بودند: برخی مطالبی را که قرار بود توزیع شود مرتب می‌کردند و برخی دیگر بنرهایی را در منطقه پیاده‌راه نصب می‌کردند، عده‌ای سیستم صوتی مورداستفاده برای سخنرانی‌ها را آزمایش می‌کردند، درحالی‌که برخی انجام تمرین‌ها را آغاز کرده بودند. بروشورهایی به زبان‌های مختلف، برگه دادخواست برای جمع‌آوری امضا و کتاب‌های فالون گونگ نیز از قبل به‌طور مرتب روی میز چیده شده بودند.

نِیا پس از امضای دادخواست، نخستین باری را که درباره فالون گونگ شنیده بود، به یاد آورد و گفت: «افراد زیادی را دیدم که تی‌شرت‌های زرد روشن پوشیده بودند و مدیتیشن می‌کردند و با خودم فکر کردم این درباره چیست. مطالب و گزارش‌های شما را در اینترنت خواندم. همچنین شما را دیدم که در باغ رز [یکی از جاذبه‌های محلی] تمرین‌ها را انجام می‌دادید. خیلی زیبا بود.»

او فعالیت‌های افشای آزار و شکنجه فالون گونگ را تحسین کرد و گفت: «فکر کردم این بسیار مهم است. این، جنبه دیگری از چین را نشان می‌دهد. چین کشوری با باورهای معنوی سنتی است، و آن فقط شامل کمونیسم نیست. چین از بنیان معنوی عمیقی برخوردار است.»

او به تمرین‌کنندگان اشاره کرد و گفت: «نگاه کنید، در میان آن‌ها جوانان و همچنین زنان سالمندی مثل من هستند. هم سوئیسی‌ها را می‌بینم و هم آسیایی‌ها را. عالیست.»

این صحنه همچنین به تمرین‌کنندگان یادآوری کرد که پیش از آغاز آزار و شکنجه، سالمندان و کودکان، کشاورزان و همچنین استادان دانشگاه، صبح‌ها دور هم جمع می‌شدند تا تمرین‌ها را انجام دهند و رسانه‌ها نیز درباره محبوبیت روزافزون فالون گونگ گزارش می‌دادند. ح.ک.چ در ژوئیه۱۹۹۹، آزار و شکنجه تمرین‌کنندگانی را آغاز کرد که رفتارشان را براساس حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری هدایت می‌کنند.

ح.ک.چ نه‌تنها تمرین‌کنندگان را به‌طرز وحشیانه‌ای شکنجه می‌کند، بلکه این رژیم حتی اعضای بدن آن‌ها را برای عمل پیوند برمی‌دارد و در این روند آن‌ها را به قتل می‌رساند. نِیا گفت: «این وحشتناک است، شرارت محض است، اعضای بدن افراد را بدون رضایتشان برمی‌دارند.» او درباره دلیل امضای دادخواست این‌گونه توضیح داد: «امیدوارم به تمرین‌کنندگانی که در بازداشت هستند دلگرمی و شجاعت بدهم. این می‌تواند از مردم چین محافظت کند.»

به اعتقاد او، این فعالیت‌ها نه‌تنها به تمرین‌کنندگان کمک می‌کند حمایت بیشتری به دست آورند، بلکه «مردم نیز باید این فعالیت‌ها را ببینند تا آگاه شوند. هر کسی با امضای این دادخواست، سهمی در این کار دارد.» او افزود: «مهم‌ترین مسئله حمایت از کسانیست که کار درست را انجام می‌دهند. مهربانی قدرتمندتر است و عدالت قوی‌تر خواهد شد.»

تمرین‌کنندگان هر آخر هفته تمرین‌ها را در باغ رز، در برن انجام می‌دهند. (Minghui.org)

رهگذران درباره آزار و شکنجه آگاه می‌شوند. (Minghui.org)

زوریخ: مقام منتخب سابق به عزم راسخ تمرین‌کنندگان فالون گونگ ادای احترام می‌کند

تمرین‌کنندگان در بخشی از فعالیت‌هایشان در زوریخ، تمرین‌ها را به نمایش می‌گذارند. (Minghui.org)

دکتر اِوا کِلِر، نماینده سابق ایالت سنت گالن، در ۲۵ژوئیه۲۰۲۶، در فعالیت‌های تمرین‌کنندگان در زوریخ شرکت کرد. او پیش‌تر برای سال‌ها، در ماه ژوئیه، نامه‌هایی در حمایت از تمرین‌کنندگان می‌نوشت و به این ترتیب حمایت خود را از اعتراض آن‌ها به آزار و شکنجه ابراز می‌کرد.

او ازطریق گفت‌وگو با تمرین‌کنندگان، درک عمیق‌تری از این روش معنوی پیدا کرد. برای مثال، وقتی فهمید تمرین‌کنندگان بیش از دو دهه است که ۲۴ ساعت شبانه‌روز و ۷ روز هفته در مقابل سفارت چین در لندن رویداد اعتراضی برگزار می‌کنند و خواستار پایان آزار و شکنجه می‌شوند، گفت: «فعالیت‌هایی مانند این عالی و قابل‌توجه هستند. برایشان نهایت احترام را قائلم.»

دکتر اِوا کِلِر، نماینده سابق ایالت سنت گالن، درخصوص آزار و شکنجه‌ای که تمرین‌کنندگان فالون گونگ متحمل شده‌اند سخنرانی کرد. وی ضمن ابراز نگرانی، از آن‌ها تشکر کرد که کمک می‌کنند افراد بیشتری درباره حقایق مربوط به موارد نقض حقوق بشر توسط رژیم چین آگاه شوند. (Minghui.org)

او در سخنرانی خود گفت: «امروز از تمرین‌کنندگانی یاد می‌کنیم که تحت آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند. آزار و شکنجه‌ای که آن‌ها به‌دست حکومت [صاحبان قدرت] متحمل شده‌اند، بی‌حدوحصر است. آنچه حتی بیشتر مرا شوکه می‌کند این است که این آزار و شکنجه حتی از مرزهای ملی نیز فراتر رفته است. پس کسانی که تحت آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند به کجا می‌توانند پناه ببرند؟»

او از همه حاضران تشکر کرد: «از تعهد شما به حقوق بشر و حاکمیت قانون، به‌ویژه درخصوص فالون گونگ، سپاسگزارم. تنها زمانی که موارد نقض حقوق بشر افشا شوند، می‌توان امیدی به تغییر داشت. بدترین اتفاق، فراموش‌کردن کسانیست که مورد آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند. از شما متشکرم که مانع این فراموشی می‌شوید.»

دکتر کِلِر در مصاحبه‌ای گفت که برای حقوق بشر ارزش زیادی قائل است و مایل است در دفاع از حقوق بشر سخن بگوید. او همچنین معتقد است که تلاش‌های هر کسی برای مقابله با آزار و شکنجه مؤثر خواهد بود، اما این مستلزم آن است که «همه با یکدیگر همکاری کنند، برخلاف دیکتاتورها که با شستشوی مغزی، افکار را از بالا به مردم تحمیل می‌کنند. این امر به افراد مختلف و دیدگاه‌های متفاوت نیاز دارد.»

از نظر او، در یک کشور آزاد، افراد می‌توانند آزادانه عقایدشان را بیان کنند و به اطلاعات دسترسی داشته باشند: «می‌توانیم به دیدگاه‌های مختلف گوش دهیم و سپس نظر خودمان را شکل دهیم.» بنابراین او معتقد است که مردم سوئیس باید «... هر زمان فرصت دارند اطلاعات کسب کنند، سپس همچنان به تفکر ادامه دهند و توجه داشته باشند.» سیاستمداران نیز باید «...متوجه شوند که در چین، چه اتفاقی درحال وقوع است. شاید در موضوعات مربوط به چین، فعالانه‌تر در دفاع از حقوق بشر سخن بگویند.»

نمی‌توانیم خشونت‌های بی‌رحمانه را نادیده بگیریم

مردم در زوریخ، دادخواست توقف آزار و شکنجه را امضا کردند. (Minghui.org)

سخنرانی‌های تمرین‌کنندگان برای معرفی فالون گونگ و افشای خشونت‌های ح.ک.چ، توجه عبدالقادر ایگنو را جلب کرد. او صاحب یک شرکت اجاره خودرو و رئیس یک سازمان است. او گفت: «حتی امروز نیز مواردی از برداشت اعضای بدن افراد زنده وجود دارد و افراد بی‌گناه کشته می‌شوند. این مسائل مرا بسیار اندوهگین می‌کند. گاهی مردم ترجیح می‌دهند در برابر اعمال خشونت‌باری که همین حالا در جهان رخ می‌دهد، چشمانشان را ببندند، اما نمی‌توانیم چنین چیزهایی را نادیده بگیریم. این [آزار و شکنجه] نباید اتفاق بیفتد.»

«آن خانم خیلی خوب صحبت کرد. به‌نظرم بسیار خوب است که اینجا علناً صحبت می‌کنید و مردم هم توجه نشان می‌دهند.» او افزود: «هرکسی که می‌ایستد تا اعتراضش را بیان کند یا دادخواست را امضا می‌کند، ‌تحسین‌برانگیز است. فقط با انجام این کار است که می‌توانیم واقعاً تغییر ایجاد کنیم. باید این کشتار را متوقف کنیم.»

گرچه این نخستین بار بود که او درباره فالون دافا می‌شنید، گفت: «همه حق زندگی دارند. نباید افراد را به‌دلیل باور مذهبی‌شان مورد آزار و شکنجه قرار دهیم یا با برداشتن اعضای بدنشان، آن‌ها را به قتل برسانیم.»

او گفت مردم با امضای دادخواست می‌توانند «صدایشان را به گوش دیگران برسانند و به افراد کمک کنند کرامت انسانی‌شان را بازیابند. بسیار افتخار می‌کنم که می‌توانم اینجا موضعم را به‌روشنی بیان کنم.»

وِسنا تاویچ، پرستار، نیز همین دیدگاه را داشت. او معتقد بود اینکه تمرین‌کنندگان فالون گونگ برای دفاع از عدالت به خیابان‌ها می‌آیند، بسیار ارزشمند است. او بروشوری برداشت و گفت این اطلاعات را با دوستانش در میان خواهد گذاشت: «امیدوارم بتوانم از آن‌ها [تمرین‌کنندگان فالون گونگ] حمایت کنم و به مردم بگویم حقیقت چیست و چه چیزی درست است.»