(Minghui.org)
نام: کوی چونیینگنام چینی: 崔群英جنسیت: زنسن: ۶۳ سالشهر: یانجیاستان: جیلینشغل: نامشخصتاریخ درگذشت: ۲۴ژوئن۲۰۲۶تاریخ آخرین دستگیری: ۳آوریل۲۰۲۱آخرین محل بازداشت: زندان زنان استان جیلین
خانم کوی چونیینگ
بانویی ۶۳ساله در شهر یانجی، استان جیلین، در ۲۴ژوئن۲۰۲۶، پس از تحمل سالها آزار و شکنجه بهدلیل ایمانش به فالون گونگ، درگذشت.
خانم کوی چونیینگ که در اکتبر۱۹۶۲ متولد شد، از کودکی بیمار و ضعیف بود. ناراحتیهای معده اغلب باعث ایجاد درد شدید، استفراغ و اسهال او میشد. او همچنین به پرکاری تیروئید، بیماری ریوی و چند بیماری دیگر نیز مبتلا بود. پس از اینکه در سال ۱۹۹۷ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد، همه علائمش ناپدید شدند. او همچنین به فرد بسیار بهتری تبدیل شد. بیش از ده سال از مادر زمینگیرش مراقبت کرد و پیش از درگذشت والدین همسرش نیز از آنها مراقبت کرد. داوطلب شد در منزل خودش از فرزند خواهر کوچکش نگهداری کند. وقتی هیچکس فرصت نداشت به ملاقات پدرشوهر بیمار خواهر دومش در بیمارستان برود، او بدون تردید به ملاقاتش رفت. بستگان و همسایگانش اغلب میگفتند که او «در میان آدمهای خوب، بهترین بهترینهاست.»
پس از اینکه ح.ک.چ در ژوئیه۱۹۹۹ کمپینی سراسری را برای ریشهکنکردن فالون گونگ آغاز کرد، خانم کوی بر ایمانش استوار ماند و بارها هدف آزار و شکنجه قرار گرفت.
اداره پلیس شهر لونگجینگ در اواخر سال ۱۹۹۹، زمانی که خانم کوی در مسیر چانگچون (مرکز استان جیلین) بود تا برای فالون گونگ دادخواهی کند، او را دستگیر کرد. او بهمدت ۱۵ روز بازداشت شد.
خانم کوی در دسامبر۲۰۰۰ بهمنظور دادخواهی برای فالون گونگ به پکن رفت و در میدان تیانآنمن دستگیر شد. او از افشای هویتش خودداری کرد و با باتومهای الکتریکی به او شوک اعمال کردند، به صورتش سیلی زدند و او را برهنه کردند و واداشتند ساعتهای طولانی سرپا بایستد. هنگام عادت ماهانه پلیس هیچ دستمال توالت یا نوار بهداشتی در اختیارش نگذاشت.
بعداً خانم کوی به یک سال و نیم کار اجباری محکوم شد. نگهبانان اردوگاه کار اجباری زنان منطقه داشینگ در پکن مقدار زیادی خون از او گرفتند. آنها همچنین او را مجبور کردند ویدئوهایی با مضامین افتراآمیز به فالون گونگ را تماشا کند. پس از آزادی، وضعیت سلامتی او پیوسته رو به وخامت گذاشت. به دیابت و عارضه قلبی مبتلا شد و کیسه صفرایش را برداشتند.
خانم کوی پس از اینکه در سال ۲۰۰۷ تمرین فالون گونگ را از سر گرفت، سلامتیاش را بازیافت.
در سال ۲۰۱۴، حدود هشت مأمور از اداره امنیت داخلی شهر یانجی و اداره پلیس چائویانگچوان از طریق پنجرهها بهزور وارد منزل خانم کوی شدند. شوهرش وقتی به منزل بازگشت، با آشفتگی زیادی روبهرو شد. او اقدام غیرقانونی مأموران را محکوم کرد و یکی از سرپرستان پلیس از او عذرخواهی کرد.
خانم کوی در ۱۲آوریل۲۰۱۷ در حال دیدار با خواهرش بود که مأموران اداره پلیس ییلان بهزور وارد شدند و هردو را دستگیر کردند. پلیس این دو خواهر را هدف قرار داد، زیرا هردو علیه جیانگ زمین، دیکتاتور سابق چین، بهدلیل آغاز آزار و شکنجه فالون گونگ شکایت کیفری ثبت کرده بودند.
پلیس بدون ارائه حکم بازرسی، منزل خانم کوی را بازرسی کرد. کتابهای فالون گونگ، رایانه، لپتاپ و سایر وسایل ارزشمند او توقیف شدند. او بهمدت ۱۵ روز بازداشت شد.
خانم کوی بار دیگر در ۳آوریل۲۰۲۱ دستگیر شد و روز بعد تحت بازداشت کیفری قرار گرفت، با وجود اینکه معاینه پزشکی الزامی نشان داده بود که به سل مبتلاست. او در ۱۰اوت به یک سال و نیم حبس و پرداخت ۲۰۰۰ یوان جریمه محکوم شد و در ۱۷سپتامبر۲۰۲۱ به زندان زنان استان جیلین منتقل شد. برای اطلاع از جزئیات دستگیری و محکومیت او در سال ۲۰۲۱، به گزارشهای مرتبط مراجعه کنید.
چون خانم کوی از نوشتن اظهاریههایی برای انکار فالون گونگ خودداری کرد، از ملاقات با خانواده محروم شد.
در فوریه۲۰۲۲، یکی از نگهبانان زندان با خانوادهاش تماس گرفت و به آنها گفت مبلغ ۲۰۰۰ یوان به حساب او واریز کنند، اما دلیل آن را نگفت. وقتی نگهبان در ۲۴مه دوباره با آنها تماس گرفت، گفت که خانم کوی دچار سکته مغزی شده و همچنین به سل مبتلاست. او ادعا کرد که خانم کوی پیش از انتقال به زندان سکته کرده بود، اما اکنون وضعیتش وخیمتر شده است.
خانواده خانم کوی پرسیدند اگر همانطور که ادعا میشود او پیش از آن سکته کرده بود، چرا زندان او را پذیرش کرد. اگر این عارضه پس از زندانیشدنش ایجاد شد، چه چیزی میتوانست باعث آن شده باشد؟ نگهبان از ارائه هرگونه اطلاعات بیشتر خودداری کرد.
دوره محکومیت خانم کوی در ۳اکتبر۲۰۲۲ به پایان رسید. نگهبانان بهجای اینکه اجازه دهند خانوادهاش او را از زندان تحویل بگیرند، از آنها خواستند در خروجی بزرگراه منتظر بمانند. آنها خانم کوی را به آنجا بردند و به عزیزانش گفتند که او همچنان از علائم سکته مغزی، دیابت، کمخونی شدید و سرطان مغز استخوان رنج میبرد.
خانواده خانم کوی متوجه شدند که او توانایی راهرفتن را از دست داده و دچار ورم و ضعف حافظه شده است. او اغلب گیج و سردرگم بود و بسیار گریه میکرد. وقتی ذهنش هوشیار بود، به خانوادهاش گفت که نگهبانان اغلب او را بهزور نگه میداشتند تا به او آمپول بزنند و خون تزریق کنند یا مجبورش کنند قرص بخورد.
خانم کوی نمیتوانست دست راستش را بالا ببرد یا حتی یک کاسه برنج را در دستش بگیرد. خانوادهاش بعداً متوجه شدند زائدههایی سیاهرنگ، بهاندازه نوک سوزن و شبیه خار، از پوست دستها، پاها و شکمش و حتی از گوشههای چشمش بیرون زدهاند. آنها گمان میکنند اینها همان نقاطی بودند که نگهبانان داروهای نامعلوم به او تزریق کرده بودند.
خانم کوی سرانجام کاملاً ناتوان شد و دیگر قادر به انجام کارهایش نبود. خواهر کوچکش پیشنهاد کرد از او مراقبت کند، زیرا شوهر و پسر خانم کوی براثر آزار و شکنجهای که او متحمل شده بود چنان آسیب روانی دیده بودند که هردو طی سالها دچار علائم سکته مغزی، دیابت و بیماری قلبی شده بودند. بهویژه پسر خانم کوی بارها در بیمارستان بستری میشد.
خانم کوی در ۲۴ژوئن۲۰۲۶، کمتر از چهار سال پس از آزادی از زندان، درگذشت.
گزارشهای مرتبط:
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
