(Minghui.org) همزمان با افول اخلاقی جامعه، بسیاری از افکار و پندارهای مدرن، از ارزش‌های سنتی منحرف شده‌اند. ما در مدرسه، خانه و در شرایط مختلف اجتماعی با این مسائل روبرو می‌شویم، اغلب بدون اینکه حتی متوجه آن باشیم.

ما به‌عنوان تمرین‌کنندگان فالون دافا، خودمان را طبق آموزه‌های دافا تزکیه می‌کنیم. تنها با پایبندی به ارزش‌های سنتی می‌توانیم چنین پندارهای مدرنی را رها کنیم و به اصل خود بازگردیم. در هنگ یین ۶،استاد لی بیش از ۱۰ الی ۱۲ بار از «پندارهای مدرن» نام برده‌اند. به‌عنوان مثال،

«با پندارهای مدرن گمراه نشوید» («فقط برای بازگشت به آسمان در این دورۀ زندگی»)
«پندارها و رفتار مدرن ما را به مرز نابودی می‌رسانند.» («پیشگویی»)

چرا استاد بارها و بارها خطر پندارهای مدرن را به ما یادآوری کردند؟ در اینجا، برخی از درک‌هایم درباره این موضوع را به اشتراک می‌گذارم.

شخص خوبی بودن

تفاوت اساسی بین ارزش‌های سنتی و پندارهای مدرن در تمرکز آن‌ها بر ویژگی‌های شخصیتی نهفته است: ارزش‌های سنتی بر شخص خوبی بودن تأکید دارند، درحالی‌که ایده‌های مدرن اغلب این اصل را نادیده می‌گیرند.

استاد به ما می‌آموزند که سعی کنیم در جامعۀ مردم عادی، افراد خوبی باشیم. ما با بهبود مستمر خود، حفظ استانداردهای بالاتر و تجسم اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری، در مسیر بازگشت به الوهیت پیشرفت می‌کنیم. با انجام این کار، نه‌تنها به خودمان سود می‌رسانیم، بلکه به خانواده و اطرافیانمان نیز کمک می‌کنیم.

برای دستیابی به این هدف، فرد باید بداند از یک انسان خوب چه انتظاری می‌رود، نه اینکه صرفاً از روندهای رایج جامعه پیروی کند. فقط در این صورت است که می‌تواند گام‌به‌گام و با ثبات به پیش برود، نه اینکه صرفاً به آرزوهایش اکتفا کند.

در این راستا، تمدن ۵۰۰۰ساله چین نقطه شروع خوبی را فراهم می‌کند. برای تمرین‌کنندگان، این بدان معناست که ما باید اصول حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری را در زندگی روزمره‌ خود دنبال کنیم. این درست برعکس چیزی است که فرهنگ حزب کمونیست چین (ح‌.ک‌.چ) ترویج می‌دهد، یعنی مبارزه طبقاتی، نفرت و دروغ.

آسیب ناشی از پندارهای مدرن

با نگاهی به تاریخ، ممکن است متوجه شویم که برخی از پندارهای مدرن مدت‌ها پیش وجود داشته‌اند. اما این افکار و پندارها در جامعه معاصر سریع‌تر رشد کرده‌اند و با گذشت زمان، رواج بیشتری یافته‌اند.

تفکر و پندارهای مدرن اغلب خود را در قالب مفاهیمی مانند آزادی، حقوق و خودشکوفایی پنهان می‌کند. درنتیجه، افراط در ارضای امیال اغلب به‌عنوان «دوست داشتن خود» نامیده می‌شود، بی‌پروایی در زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی به‌عنوان «شایستگی و توانمندی» ستوده می‌شود و لذت‌جویی را «بلدبودن شیوۀ زندگی» می‌دانند. این فریب بسیار خطرناک است، آن باعث آسیبی واقعی می‌شود، درحالی‌که واقعاً به مردم آسیب می‌رساند، آن‌ها به‌اشتباه تصور می‌کنند در مسیر درستی قرار دارند.

پندارهای مدرن باعث می‌شوند که مردم ضمن همراه شدن با روند جاری، در جستجوی شهرت، ثروت و احساسات گرفتار شوند. این روند آن‌ها را از هدف اصلی زندگی و هدف نهایی بازگشت به الوهیت منحرف می‌کند. برای تمرین‌کنندگان، هیچ‌چیز خطرناک‌تر از این نیست.

تفاوت همچون روز و شب

برای تشخیص پندارهای مدرن و اجتناب از آن‌ها، ابتدا باید بدانیم که ارزش‌های سنتی چه هستند و این را می‌توان از نتایجشان تشخیص داد. ارزش‌های سنتی به فرد کمک می‌کنند مهربانی خود را حفظ کند. برای مثال، فرد باید در خانه، در خانواده و در جامعه نقش خود را به‌درستی ایفا کند، یعنی مسئولیت‌هایش را انجام دهد و با دیگران به‌خوبی رفتار کند. در مقابل، پندارهای مدرن، خودخواهی را ترویج می‌دهند. با داشتن ذهنیتی خودمحور، افکار فرد به‌طور فزاینده‌ای پلید می‌شود و تمایل به آسیب‌رساندن به دیگران دارد.

پندارهای مدرن شکل‌های گوناگونی هستند، اما می‌توان آن‌ها را براساس نتایج نهایی‌شان تشخیص داد. به‌عنوان مثال، در پسِ بهانه‌هایی مانند «راه آسان را انتخاب کن» یا «زیاد به خودت سخت نگیر»، فقدان مسئولیت‌پذیری، عدم تمایل به تحمل سختی و تمایل به تنبلی نهفته است.

در مقابل، ارزش‌های سنتی بر فروتنی و سخت‌کوشی تمرکز دارند. ضرب‌المثل‌هایی مانند «سحرخیز باش تا کامروا باشی» و داستان‌هایی مانند داستان «لاک‌پشت و خرگوش» وجود دارند. به‌طور مشابه، فرهنگ باستانی چین معتقد است که «کوشش می‌تواند کمبود استعداد ذاتی را جبران کند» و «خداوند به افراد سخت‌کوش پاداش می‌دهد». چنین نگرشی در فرهنگ‌های مختلف بسیار مورد احترام است.

به‌عنوان مثال، کنفوسیوس بر افراط نکردن در ارضای امیال شخصی و توجه به آداب و نزاکت و انجام درست کارها تأکید داشت، که همه این‌ها با ارزش‌های سنتی غرب همخوانی دارد.

درنتیجه، پیروی از چنین خرد سنتی‌ای، این امکان را به ما می‌دهد که خود را ارتقا دهیم و به آرامش درونی و شادی دست یابیم.

مقالاتی که در آن‌ها تزکیه‌کنندگان درک خود را به اشتراک می‌گذارند، معمولاً براساس وضعیت تزکیه یک فرد، ادراکش را در زمانی مشخص منعکس می‌کنند، و با هدف امکان ارتقای متقابل ارائه می‌شوند.