(Minghui.org) در ژوئیه۲۰۲۶، وب‌سایت مینگهویی از ۴۸۵ مورد آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ به‌دلیل ایمانشان مطلع شد که شامل ۵۸ مورد محکومیت، ۲۰۴ مورد دستگیری و ۲۲۳ مورد آزار و اذیت بود. همچنین مرگ دو تمرین‌کننده در بازداشت تأیید شد، یکی از آن‌ها ۲۰ روز پس از دستگیری‌اش در آوریل۲۰۲۶ درگذشت و دیگری بانویی ۸۴‌ساله بود که با وجود وضعیت نامناسب جسمانی به زندان منتقل شده بود و ۹ ماه پس از پذیرش در زندان درگذشت. مشخص نیست که آیا این موارد مرگ جزو آن ۴۸۵ مورد بوده‌اند یا خیر.

به‌دلیل سانسور شدید در چین، جمع‌آوری و گزارش اطلاعات اغلب با تأخیر انجام می‌شود. برخی از مواردی که به‌تازگی گزارش شده‌اند در سال ۲۰۲۶ رخ داده‌اند، درحالی‌که برخی دیگر احتمالاً مربوط به سال‌های قبل هستند.

آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ گزارش‌شده در ژوئیه۲۰۲۶

در ادامه، مواردی منتخب از آزار و شکنجه ارائه شده است.

وقوع مرگ در بازداشت

بانویی ۶۵‌ساله اهل یون‌نان هنگام بازگشت از سفرش با قطار دستگیر شد و ۲۳ روز بعد در بازداشت درگذشت

یانگ جین‌هویی، بانویی ۶۵‌ساله اهل شهر گه‌جیو در استان یون‌نان، در ۱۰آوریل۲۰۲۶ هنگام بازگشت از یک سفر خانوادگی با قطار، دستگیر شد. مأموران پلیس راه‌آهن شهر کای‌یوان که او را دستگیر کردند، گفتند از مقام‌های بالاتر دستور دریافت کرده‌اند که او را به‌دقت تحت نظر داشته باشند، زیرا تمرین‌کننده فالون گونگ است.

خانم یانگ را به بازداشتگاه استان خودمختار هونگ‌هه، واقع در شهر منگ‌زی، مرکز این استان خودمختار، منتقل کردند. استان خودمختار هونگ‌هه بر هر دو شهر گه‌جیو و کای‌یوان نظارت اداری دارد.

در ۳مه۲۰۲۶، به خانواده خانم یانگ اطلاع داده شد که او ساعاتی پیش جان باخته است. اعضای خانواده بلافاصله به بازداشتگاه رفتند و به آنان گفته شد که خانم یانگ «دچار حمله قلبی شده و تلاش برای احیای او موفقیت‌آمیز نبوده است.»

خانواده درخواست کردند تصاویر دوربین‌های نظارتی را مشاهده کنند. در ویدئویی که به آنان نشان داده شد، خانم یانگ در حال شستن لباس‌هایش دیده می‌شود که ناگهان از حال می‌رود و نقش زمین می‌شود.

خانواده خواستار کالبدشکافی شدند، اما مشخص نیست که آیا بازداشتگاه با این درخواست موافقت کرده است یا خیر. سایر جزئیات این پرونده نیز همچنان نیازمند بررسی است.

درگذشت بانوی ۸۴‌ساله، ۹ ماه پس از انتقال به زندان به رغم وضعیت جسمانی نامناسبش

با وجود وضعیت جسمانی نامناسب خانم لیو هویی‌جو، مقام‌های حکومتی در ژوئيه۲۰۲۵ او را برای گذراندن حکم یک سال و نیم حبس که در اواخر سال ۲۰۲۱ به‌دلیل تمرین فالون گونگ برایش صادر شده بود، به زندان منتقل کردند.

در طول ۹ ماه بعد، خانم لیو چهار بار احیا شد. هنگامی که خانواده‌اش به ملاقات او رفتند، دیگر آن‌ها را نمی‌شناخت. او در ۷مه۲۰۲۶، فقط چند هفته پس از هشتاد و چهارمین سالروز تولدش، در زندان جان باخت.

خانم لیو، ساکن شهر شوانگ‌یاشان در استان هیلونگ‌جیانگ، در ۱۲مه۲۰۲۰ بازداشت شد و بعداً با قرار وثیقه آزاد و تحت نظارت در محل سکونت قرار گرفت. پلیس در اوت۲۰۲۱ پرونده او را به دادستانی شهر شوانگ‌یاشان ارسال کرد. دادستانی علیه او اعلام جرم کرد و پرونده را به دادگاه شهر شوانگ‌یاشان فرستاد.

فشار روانی ناشی از آزار و شکنجه سلامت خانم لیو را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد. او به فشار خون بالا و مداوم مبتلا شد و بیماری قلبی قدیمی‌اش نیز عود کرد. ازآنجاکه قادر به رفت‌وآمد نبود، قاضی و دادستان در ۳۰نوامبر۲۰۲۱ جلسه دادرسی وی را در منزلش برگزار کردند. در پایان جلسه، او را به یک سال و نیم زندان و پرداخت ۱۰۰۰ یوان جریمه نقدی محکوم کردند. با توجه به وضعیت جسمانی نامناسبش، دادگاه در آن زمان اجرای حکم زندان را آغاز نکرد.

در ۱۲ژوئن۲۰۲۵، هشت مأمور پلیس خانم لیو را در منزلش بازداشت کردند. بازداشتگاه محلی به‌دلیل وضعیت جسمانی او از پذیرش وی خودداری کرد و همان روز او را به خانه بازگرداند. مأموران کلانتری فوآن بارها با او تماس گرفتند تا از بهبود وضعیت جسمانی‌اش مطلع شوند.

اوایل ژوئيه۲۰۲۵، پلیس دوباره به منزل خانم لیو رفت. مأموران او را به برانکارد بستند و با آمبولانس به بیمارستان منتقل کردند. آن‌ها مدعی شدند که قصد دارند او را برای انجام معاینه پزشکی به بیمارستان ببرند، اما پس از پایان معاینه، او را به بازداشتگاه محلی منتقل کردند. خانم لیو در ۳۱ژوئيه۲۰۲۵ به زندان زنان استان هیلونگ‌جیانگ انتقال یافت و در ۷مه۲۰۲۶ در همان زندان درگذشت.

موارد محکومیت

محکومیت به حبس زوجی به‌دلیل تمرین فالون گونگ

زن و شوهری در شهر لینی، استان شاندونگ، به‌دلیل ایمانشان به فالون گونگ به زندان محکوم شدند. آقای شیائو یو‌جون به پنج سال و نیم حبس و پرداخت ۵۰ هزار یوان جریمه محکوم شد. همسرش، خانم ژانگ آی‌می، به چهار سال و نیم زندان و پرداخت ۴۰هزار یوان جریمه محکوم شد.

این زوج در ۲۲ژوئیه۲۰۲۵ در خانه‌شان دستگیر شدند. سه مأمور لباس‌شخصی بدون درزدن وارد خانه شدند. آن‌ها برگه‌ای را مقابل آقای شیائو گرفتند و ادعا کردند حکم بازرسی است. سپس او را با خود بردند.

مدت زیادی نگذشت که پلیس برای دستگیری خانم ژانگ بازگشت. آن‌ها محل را تفتیش کردند و فهرستی از اقلام توقیف‌شده برای امضای او پای آن برگه، تهیه نکردند.

آقای شیائو در بازداشتگاه شهرستان مِنگ‌یین پذیرش شد، درحالی‌که خانم ژانگ را به بازداشتگاه شهر لینی بردند. مدت کوتاهی بعد، مِنگ چینگ‌شیو، دادستان دادستانی شهرستان یی‌نان، علیه آن‌ها کیفرخواست صادر کرد.

این زوج در ۱۳ژانویه و ۱۳مه۲۰۲۶ در دادگاه شهرستان یی‌نان حاضر شدند. دو وکیلشان از طرف آن‌ها اعلام بی‌گناهی کردند.

وکلا خاطرنشان کردند که موکلانشان طبق قانون اساسی حق دارند به باور خود عمل کنند و با انجام این کار هیچ قانونی را نقض نکرده‌اند. وقتی این زوج در سال ۱۹۹۷ تمرین فالون گونگ را آغاز کردند، دولت به‌دلیل فواید چشمگیر آن برای سلامتی، مردم را به انجام این تمرین تشویق می‌کرد.

دادستان ادعا کرد که این زوج «مرتکب جرائم سنگینی شده‌اند»، اما هیچ مدرکی در تأیید این ادعا ارائه نکرد. برخی از مطالب فالون گونگ توقیف‌شده که به‌عنوان مدارک دادستانی مورد استفاده قرار گرفتند، قدیمی بودند. پلیس مقدار مطالب توقیف‌شده را نیز با این زوج تطبیق و تأیید نکرد.

دادستان، گونگ مائوفو و ژانگ یوژی را به‌عنوان دو شاهد معرفی کرد که این زوج را به‌دلیل توزیع مطالب فالون گونگ گزارش کرده بودند. اما هیچ‌یک برای بازپرسی متقابل در دادگاه حاضر نشدند.

آقای شیائو نیز در دفاع از خود شهادت داد. او استدلال کرد که هیچ قانونی در چین هرگز فالون گونگ را جرم محسوب نکرده است و اداره مطبوعات و انتشارات چین در سال ۲۰۱۱ ممنوعیت کتاب‌های فالون گونگ را لغو کرده است. او خواستار تبرئه خود و همسرش شد.

قضات در ۲۲ژوئن۲۰۲۶ این زوج را محکوم کردند. آن‌ها به احکام صادرشده اعتراض کرده‌اند.

شهر تیان‌شوی، استان گانسو: چهار تمرین‌کننده فالون گونگ و یکی از اعضای خانواده‌شان به زندان محکوم شدند

چهار تمرین‌کننده فالون گونگ در شهر تیان‌شوی، استان گانسو، و یکی از اعضای خانواده آن‌ها در ژوئیه۲۰۲۶ به زندان محکوم شدند.

خانم لیو چی‌یه به سه سال و دو ماه زندان محکوم شد. شوهرش که فالون گونگ را تمرین نمی‌کند، به یک سال و نیم حبس محکوم شد. آقای وانگ شی‌لیه و آقای یانگ تان‌گوئو هرکدام به دو سال زندان محکوم شدند. خانم ما شیائو‌جوان به یک سال و هشت ماه زندان محکوم شد. همچنین برای هر پنج نفر جریمه‌هایی با مبالغ نامشخص تعیین شد.

خانم لیو و شوهرش بعدازظهر ۲۳دسامبر۲۰۲۴ در خانه‌شان دستگیر شدند. مأموران اداره پلیس منطقه چین‌ژو اشیای باارزش آن‌ها را توقیف کردند و شب بعد آن‌ها را در بازداشتگاه منطقه چین‌ژو حبس کردند.

سه تمرین‌کننده دیگر چند روز بعد، هرکدام در خانه خود دستگیر شدند و آن‌ها نیز به بازداشتگاه منطقه چین‌ژو منتقل شدند. رایانه، تلفن همراه و کتاب‌های فالون گونگ آقای وانگ توقیف شد. رایانه و کتاب‌های فالون گونگ آقای یانگ نیز ضبط شد.برای هر پنج نفر قرار بازداشت کیفری صادر شد و سپس حکم رسمی دستگیری آن‌ها نیز صادر شد. خانواده‌هایشان اجازه ملاقات با آن‌ها را نداشتند.

دادستانی منطقه چین‌ژو به‌دلیل ناکافی‌بودن شواهد، دو بار پرونده را به اداره پلیس منطقه چین‌ژو بازگرداند. اما پلیس شواهد بیشتری جعل کرد و سرانجام موفق شد زمینه صدور کیفرخواست علیه آن‌ها را فراهم کند. خانواده‌هایشان از زمان محاکمه مطلع نشدند و تنها در ژوئیه۲۰۲۶ از محکومیت‌های ناعادلانه آن‌ها باخبر شدند.

بانوی ۶۵‌ساله‌ای در استان لیائونینگ برای دومین بار به‌دلیل تمرین فالون گونگ به ۴ سال زندان محکوم شد

خانم یو چون‌شیانگ، ۶۵‌ساله و ساکن شهر دالیان در استان لیائونینگ، در ۲۳ژوئیه۲۰۲۶ به چهار سال زندان محکوم شد. این دومین بار است که خانم یو به‌دلیل ایمانش به‌ناحق محکوم شده است. او پیش‌تر پس از دستگیری در آوریل۲۰۱۸ به چهار سال زندان محکوم شده بود.

خانم یو در ۴مارس۲۰۲۶ در خانه بود که گروهی از مأموران لباس‌شخصی به خانه‌اش یورش بردند. وقتی حاضر نشد در تفتیش و غارت خانه همکاری کند، تهدید کردند که به او دستبند خواهند زد. همچنین از او پرسیدند که آیا دخترش مقاله‌ای برای وب‌سایت مینگهویی ارسال کرده است که در آن آزار و شکنجه قبلی او را افشا کرده باشد یا خیر.

به‌دلیل فشار خون بالای خانم یو، بازداشتگاه از پذیرش او خودداری کرد. پلیس او را مجبور کرد داروی فشار خون مصرف کند و سه سرم به او تزریق کرد. او را وادار کردند تمام شب روی تخته‌ای چوبی در اداره پلیس بنشیند و پس از ساعت ۸ صبح ۵مارس، دوباره او را به بازداشتگاه بردند. این بار بازداشتگاه او را پذیرفت.

پس از اینکه پرونده خانم یو در ۲۳آوریل به دادستانی منطقه گان‌جینگ‌زی ارسال شد، دادستان هو تونگ‌جون بارها درخواست وکیل مدافع برای مطالعه پرونده را رد کرد و بعداً وکیل را به بخش مدیریت پرونده‌های دادستانی ارجاع داد. کارمند آنجا گفت وکیل برای اینکه اجازه داشته باشد نسخه الکترونیکی پرونده را بررسی کند، باید گواهی صلاحیت حرفه‌ای حقوقی، پروانه وکالت و مجوز مؤسسه حقوقی‌اش را ارائه دهد.

وکیل هیچ‌یک از سه مدرک را همراه نداشت و درخواست کرد که به‌جای نسخه الکترونیکی، نسخه چاپی پرونده را بررسی کند. به او گفته شد باید از دادستان هو اجازه بگیرد، اما او نیز با این درخواست مخالفت کرد.

پسر خانم یو که پذیرفته بود به‌عنوان مدافع خانوادگی (غیروکیل) او فعالیت کند، نیز درخواست بررسی نسخه چاپی پرونده را مطرح کرد. دادستان هو این درخواست را با این استدلال رد کرد که ممکن است او «با شهود احتمالی تبانی کند.» پسر خانم یو خواست سند یا مقرره‌ای را که چنین محدودیتی را ایجاد کرده است، مشاهده کند. هو سندی را که مدعی بود از سوی مقامات بالاتر صادر شده است، به او نشان داد و از او خواست آن را امضا کند. او از امضا خودداری کرد و در نتیجه اجازه بررسی پرونده را نیز دریافت نکرد.

اداره پلیس ناحیه شیگانگ همچنان درخواست‌های وکیل برای ملاقات با خانم یو را رد می‌کرد، زیرا پرونده او را به‌عنوان «پرونده طبقه‌بندی‌شده» ثبت کرده بود، پرونده‌ای که ملاقات وکیل با موکل در آن مستلزم کسب مجوز پلیس است. خانواده خانم یو بارها با اداره پلیس تماس گرفتند و خواستار لغو این محدودیت شدند، اما هر بار درخواستشان رد شد. درنهایت، زمانی که دوباره تماس گرفتند، دیگر هیچ‌کس در اداره پلیس حتی تلفن را نیز پاسخ نداد.

در ۱۲مه علیه خانم یو کیفرخواست صادر و پرونده او به دادگاه ناحیه گانجینگزی ارسال شد. پسر او در ۲۲مه به دادگاه مراجعه کرد تا درخواستش را برای فعالیت به‌عنوان مدافع غیروکیل ثبت کند. از او خواسته شد تا ۲۷مه گواهی نداشتن سابقه کیفری و همچنین گواهی عدم محدودیت آزادی شخصی را ارائه کند. اما مرکز خدمات دولتی محل سکونتش و ایستگاه پلیس اعلام کردند که تاکنون چیزی به نام «گواهی عدم محدودیت آزادی شخصی» نشنیده‌اند.

پسر خانم یو با قاضی دوان لی تماس گرفت تا بپرسد گواهی «عدم محدودیت آزادی شخصی» دقیقاً چیست. دوان بر سر او فریاد زد: «اگر می‌دانی چیست، برو گواهی را بگیر، اگر هم اصلاً نمی‌دانی چیست، بی‌خیالش شو!» سپس تلفن را قطع کرد. او چهار بار دیگر تماس گرفت، اما قاضی پاسخ نداد.

پسر خانم یو در ۴ژوئن ابلاغیه‌ای دریافت کرد مبنی بر اینکه محاکمه مادرش برای ساعت ۱۰ صبح ۱۰ژوئن تعیین شده است. جزئیات جلسه دادرسی مشخص نیست. خانم یو در ۲۳ژوئیه به چهار سال زندان محکوم شد.

دو تن از ساکنان شانگهای در استان جیانگسو، به زندان محکوم شدند

آقای هوانگ جیا‌یوان، ۵۳‌ساله، و آقای چن چن، ۵۲‌ساله، ازسوی دادگاهی در شهر چانگ‌ژو، استان جیانگ‌سو، به زندان محکوم شدند.

این دو ساکن شانگهای در ۲۹ژوئیه۲۰۲۵ هر یک در خانه‌ خود به‌دست مأموران اداره پلیس وو‌جین در چانگ‌ژو دستگیر شدند. پلیس چند رایانه را از خانه آقای هوانگ توقیف کرد. هردو مرد در بازداشتگاه منطقه وو‌جین در چانگ‌ژو بازداشت شدند.

وب‌سایت مینگهویی در ژوئیه۲۰۲۶ تأیید کرد که آقای هوانگ به سه سال و آقای چن به سه سال و نیم زندان محکوم شده‌اند. جزئیات ممربوط به روند پیگرد قضایی آن‌ها مشخص نیست.

این نخستین بار نیست که آقای هوانگ و آقای چن به‌دلیل ایمانشان هدف قرار گرفته‌اند. آن‌ها در ۱۴مه۲۰۰۶ دستگیر و در بازداشتگاه جین‌شان در شانگهای نگهداری شدند. در آن زمان، همسر آقای هوانگ سه‌ماهه باردار بود و پدر بیوه‌اش برای مراقبت به او وابسته بود. تعمیرگاه رایانه آقای چن نیز مجبور به تعطیلی شد.

پس از بیش از یک سال بازداشت، هردو مرد در اواسط آوریل۲۰۰۷ به چهار سال حبس در اردوگاه کار اجباری محکوم شدند.

موارد دستگیری و آزار و اذیت

مردی اهل استان هبی بیش از دو ماه در استان هوبئی در بازداشت است

آقای لی روئی‌چائو، ۵۱‌ساله، اهل شهر شی‌جیاژوانگ در استان هبی، در مه۲۰۲۶ به شهر یی‌چانگ در استان هوبئی سفر کرد و هنگامی که در مکان‌های عمومی با گچ عبارت «فالون دافا خوب است» را می‌نوشت، تصاویرش توسط دوربین نظارتی ضبط شد. پلیس یی‌چانگ ازطریق سامانه کلان‌داده هویت او را شناسایی کرد و و این موضوع را به همتایان خود در شیجیاژوانگ اطلاع داد.

آقای لی شامگاه ۲۱مه در آپارتمانش در شیجیاژوانگ دستگیر و یک شب در پاسگاه پلیس شین‌هوا نگهداری شد. پلیس روز بعد دوباره به منزل او بازگشت و چهار کتاب فالون گونگ، یک لپ‌تاپ و دو تلفن همراه وی را ضبط کرد. مأموران همچنین خانه دیگر او را در منطقه روستایی شهرستان ووجی (که زیر نظر شهر شیجیاژوانگ اداره می‌شود) بازرسی کردند، اما هیچ وسیله‌ای مرتبط با فالون گونگ پیدا نکردند. سپس آقای لی را به استان هوبئی منتقل کردند و به مأموران اداره پلیس منطقه شیلینگ در شهر یی‌چانگ تحویل دادند. اندکی بعد نیز او را به بازداشتگاه شماره سه شهر یی‌چانگ منتقل کردند.

مادر آقای لی در ۱۲ژوئن نامه‌ای از اداره پلیس منطقه شیلینگ دریافت کرد. در این نامه آمده بود که دادستانی منطقه شیلینگ در ۶ژوئن حکم بازداشت رسمی پسرش را با اتهام «تضعیف اجرای قانون از طریق عضویت در سازمان فرقه‌ای» صادر کرده است، اتهامی که حکومت چین به‌طور معمول برای پرونده‌سازی علیه تمرین‌کنندگان فالون گونگ از آن استفاده می‌کند.

به گفته وکیل آقای لی که با او ملاقات کرده است، وی در بازداشتگاه بسیار کم غذا می‌خورد و وزنش به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.

بانوی اهل هوبئی به‌دلیل تمرین فالون گونگ بارها مورد آزار و اذیت قرار گرفت

خانم ژو یو‌شی، ساکن شهر یینگ‌چنگ در استان هوبئی، در سال ۲۰۲۶ به‌دلیل تمرین فالون گونگ بارها مورد آزار و اذیت قرار گرفته است.

بیشتر مأموران نه کارت شناسایی خود را نشان دادند و نه حکم بازرسی ارائه کردند. آن‌ها در ژانویه، رایانه خانم ژو را توقیف کردند و تاکنون آن را بازنگردانده‌اند. همچنین هیچ‌گونه سند رسمی درباره اقلام توقیف‌شده به او ارائه نشد.

خانم ژو در ۲ژانویه۲۰۲۶، پس از رساندن نوه‌اش به مدرسه، با یکی از تمرین‌کنندگان فالون گونگ روبه‌رو شد. آن تمرین‌کننده بعداً به‌دلیل توزیع مطالب فالون گونگ به پلیس گزارش شد و همین موضوع باعث شد پلیس خانم ژو را نیز شناسایی و ردیابی کند.

حدود ساعت ۷ عصر ۵ژانویه، مأمور یو شینگ‌یان و لیو شین، معاون رئیس ایستگاه پلیس یانگ‌هه، به منزل خانم ژو رفتند. او به آن‌ها یادآوری کرد که هیچ قانونی در چین، فالون گونگ را جرم‌ تلقی نکرده است و از آن‌ها خواست در آزار و شکنجه مشارکت نکنند. اما آن‌ها به حرف‌هایش توجهی نکردند و محل را ترک کردند.

شش مأمور در ساعت ۱۰:۳۰ صبح ۸ژانویه، اندکی پس از آنکه خانم ژو از خرید مواد غذایی به خانه بازگشت، بار دیگر به‌زور وارد منزل او شدند. او دو نفر از آن‌ها، یو و لیو، را شناخت. چهار مأمور دیگر از اعلام نام خود خودداری کردند و فقط گفتند که پلیس هستند. یکی از مأموران مطالبی را به او نشان داد که همان تمرین‌کننده‌ای که خانم ژو در ۲ژانویه، با او ملاقات کرده بود توزیع کرده بود، و از او خواست اطلاعات شخصی آن تمرین‌کننده را در اختیارشان بگذارد. خانم ژو حاضر به همکاری نشد.

مأموران به خانم ژو دستور دادند همه مطالب مربوط به فالون گونگ را که در اختیار دارد تحویل دهد، اما او نپذیرفت. آن‌ها اتاق‌های خانه را بازرسی و رایانه او را توقیف کردند. یکی از مأموران نیز او را سرزنش کرد.

خانم ژو در ۱۲ژانویه، به ایستگاه پلیس یانگ‌هه رفت و خواستار بازگرداندن رایانه‌اش شد. یکی از مأموران به او گفت که رایانه‌اش را مأموران اداره امنیت داخلی شهر یینگ‌چنگ برده‌اند. او به آن اداره مراجعه کرد، اما آن‌ها نیز از بازگرداندن رایانه خودداری کردند.

یو و مأمور دیگری در ۱۳ژوئن، بار دیگر خانم ژو را مورد آزار و اذیت قرار دادند و بدون اجازه او، از خودش و خانه‌اش عکس گرفتند.