(Minghui.org) مردی در شهرستان یی‌شویی در استان شاندونگ، در تاریخ ۸فوریه۲۰۲۶، دوره چهارساله زندان خود را به پایان رساند. این محکومیت به‌دلیل باورش به فالون گونگ، یک روش تزکیه ذهن و بدن، بود که از ژوئیه۱۹۹۹، توسط حزب کمونیست چین مورد آزار و شکنجه قرار گرفته است.

محکومیت آقای ژانگ شیوچیانگ، حدوداً ۵۱ساله، ناشی از دستگیری او در ۸فوریه۲۰۲۲ بود، پس از آنکه به‌دلیل نصب برچسب‌هایی با مضمون «فالون دافا خوب است»، به پلیس گزارش داده شد. او یک شب در ایستگاه پلیس خیابان ژونگ‌شین نگه داشته شد و روز بعد به مرکز رسیدگی به پرونده‌های شهرستان یی‌شویی منتقل شد. در ۱۰فوریه، به‌دلیل همه‌گیری کووید۱۹، برای قرنطینه به بازداشتگاه شهرستان منگ‌یین منتقل شد.

دادستانی شهرستان یی‌شویی در تاریخ ۱۵فوریه۲۰۲۲، ازطریق یک جلسه مجازی از آقای ژانگ بازجویی کرد. او از پذیرش گناه، همان‌طور که از او خواسته شده بود، خودداری کرد. پلیس در ۳مارس۲۰۲۲ او را به بازداشتگاه شهرستان یی‌شویی منتقل کرد.

دادستانی شهرستان یی‌نان بعداً رسیدگی به این پرونده را برعهده گرفت. هر دو شهرستان یی‌نان و یی‌شویی تحت مدیریت شهر لین‌یی هستند. در ۱۱مه۲۰۲۲، برای آقای ژانگ کیفرخواست صادر شد. دادگاه شهرستان یی‌نان در ۲۵مه، جلسه‌ای مجازی برای او برگزار کرد و در ۲۱ژوئن، او را به چهار سال زندان محکوم کرد. او دو روز بعد به دادگاه میانی شهر لین‌یی درخواست تجدیدنظر داد. دادگاه بالاتر در ۴اوت، به درخواست تجدیدنظر او رسیدگی کرد و در ۲۳اوت، حکم علیه او صادر شد.

آقای ژانگ در ۲۹مارس۲۰۲۳، به زندان استان شاندونگ منتقل شد. او به‌مدت سه روز در بخش زندانیان تازه‌وارد نگه داشته و سپس به بخش یازدهم منتقل شد. او از انکار باورش به فالون گونگ خودداری کرد و تحت کنترل شدید قرار گرفت. نگهبانان او را مجبور می‌کردند هر روز برای ساعات طولانی روی یک چارپایه کوچک بنشیند.

آقای ژانگ در ۸فوریه۲۰۲۶ آزاد شد.

حبس غیرقانونی توسط کارفرما

آقای ژانگ در سال ۱۹۹۶ تمرین فالون گونگ را آغاز کرد و بسیار پرانرژی‌تر شد. او که کارمند فروشگاه بزرگ ژونگ‌بای بود، مورد احترام همکارانش قرار داشت و حتی جایزه‌ای نیز دریافت کرد.

پس از آغاز آزار و شکنجه در سال ۱۹۹۹، آقای ژانگ بر باور خود استوار ماند و بارها هدف قرار گرفت. در یک روز تابستانی در سال ۲۰۰۱، مدیرش او را به دفتر فراخواند و از او خواست که باورش به فالون گونگ را انکار کند. او نپذیرفت و توسط همکارانش مورد ضرب و شتم قرار گرفت. وانگ شیائویانگ به صورتش مشت زد که باعث خونریزی دهان و بینی‌اش شد. سپس یانگ رویی او را به دفتر دیگری کشاند و یک لیوان به‌سمتش پرتاب کرد. وقتی او از نوشتن بیانیه برای کنار گذاشتن باور معنوی‌اش خودداری کرد، یانگ و لی تائو دستش را گرفتند تا اثر انگشتش را به‌زور ثبت کنند.

آن‌ها همچنین آقای ژانگ را مجبور کردند ویدئوهایی افتراآمیز درباره فالون گونگ را تماشا کند. او از همکاری خودداری کرد و لی تائو گردنش را نیشگون گرفت تا او را مجبور به تماشای ویدئوها کند. لی شِنگ او را مجبور به سیگار کشیدن و در اتاق نگهبانی حبس کرد. لی بو آنقدر او را کتک زد که دچار گیجی شد، و سپس او را به داشتن اختلال فکری متهم کرد.

کارفرمای آقای ژانگ بعداً او را مجبور کرد پیش از آزادی، مبلغ ۵۰۰۰ یوان بپردازد. او بعدها توانست ۴۰۰۰ یوان از آن را پس بگیرد.

لی هونگ‌وی از فروشگاه بزرگ، در آوریل۲۰۰۱ پس از آنکه متوجه شد آقای ژانگ به‌منظور دادخواهی برای حق تمرین فالون گونگ به پکن رفته است، او را دستگیر کرد. او به بازداشتگاه شهرستان یی‌شویی منتقل و یک ماه بعد، به یک مرکز شست‌وشوی مغزی منتقل شد. پس از ۴۰ روز، دوباره به اتاق نگهبانی در فروشگاه بازگردانده شد. مدتی بعد، او را به یک بازداشتگاه موقت منتقل کردند و ۱۵ روز دیگر در آنجا نگه داشتند.

محکومیت به یک سال و نیم کار اجباری در سال ۲۰۰۹

آقای ژانگ در ۳آوریل۲۰۰۹، پس از آنکه به‌دلیل توزیع مطالب }}روشنگری حقیقت درباره فالون گونگ به پلیس گزارش داده شد، دستگیر شد. او در بازداشتگاه شهرستان یی‌شویی مورد ضرب و شتم قرار گرفت. یک ماه بعد، به یک سال و نیم کار اجباری محکوم و به اردوگاه کار اجباری شماره 2 ژانگ‌چیو منتقل شد. او بر باور خود استوار ماند و تحت آزار و شکنجه قرار گرفت. او را مجبور می‌کردند برای ساعات طولانی رو به دیوار بایستد و شب‌ها روی زمین بخوابد. فشار خون سیستولیک او در مقطعی به ۲۰۰ میلی‌متر جیوه رسید (درحالی‌که محدوده طبیعی ۱۲۰ یا کمتر است).

آقای ژانگ پس از ۵۴۰ روز از اردوگاه کار اجباری آزاد شد. او در ۲۰ژوئن۲۰۲۱، پس از آنکه به‌دلیل توزیع مطالب {{روشنگری حقیقت درباره فالون گونگ به پلیس گزارش داده شد، دوباره دستگیر شد. ایستگاه پلیس شهر یائودیان‌زی به خانه‌اش یورش برد و هفت کتاب فالون گونگش را توقیف کرد. پس از یک شب حبس در ایستگاه پلیس، او را به بازداشتگاه چایشان منتقل کردند و به‌مدت ۱۵ روز در آنجا نگه داشتند.

خانواده نیز هدف قرار گرفت

آقای ژانگ در سال ۲۰۰۱ ازدواج کرد و مقامات محلی روستا والدینش را مجبور کردند ۵۰۰۰ یوان بپردازند، به این بهانه که «او باورش به فالون گونگ را انکار نکرده است». آن‌ها همچنین درخواست همسرش برای اضافه شدن به دفتر ثبت خانوار او را بررسی نکردند. پس از باردار شدن همسرش، تلاش کردند او را مجبور به سقط جنین کنند، اما موفق نشدند.

مقامات روستا همچنین از تأیید ثبت خانوار پسر این زوج خودداری کردند. زمانی که او در سال ۲۰۰۷ به پنجسالگی رسید، آن‌ها برای ثبت‌نام او در مدرسه محلی با مشکل زیادی روبه‌رو شدند.

در ۱۵فوریه۲۰۰۷، مقامات روستا والدین آقای ژانگ را از خانه خودشان بیرون کردند. آن‌ها تا شش ماه بعد اجازه بازگشت نداشتند. خود آقای ژانگ نیز مجبور شد دور از خانه زندگی کند.

در عصر ۱۰مارس۲۰۰۸، مقامات روستا گروهی از مردان مسلح به چماق را برای یورش به خانه آقای ژانگ اعزام کردند. او در خانه نبود و آن‌ها پدرش را به ایستگاه پلیس بردند. سر این مرد سالمند را پوشاندند و به‌شدت او را مورد ضرب و شتم و لگد قرار دادند. در تمام مدت بازداشت نیز هیچ غذایی به او داده نشد.

در سال ۲۰۰۹ که آقای ژانگ به اردوگاه کار اجباری فرستاده شد، مادرش به‌شدت آسیب روحی دید و بیمار شد. نگهبانان اجازه ملاقات به کسی نمی‌دادند. وضعیت مادرش به‌طور مداوم رو به وخامت رفت و او در ۹دسامبر۲۰۱۰، در ۵۷سالگی درگذشت.

مادر همسر آقای ژانگ که حدود ۸۰ سال داشت، نیز با آخرین بازداشت و محکومیت زندان آقای ژانگ ضربه سختی خورد. او اغلب از دخترش می‌پرسید که آقای ژانگ چه زمانی به خانه بازخواهد گشت. او در ۱۴دسامبر۲۰۲۵، کمتر از دو ماه پیش از پایان دوره محکومیت آقای ژانگ، درگذشت.