(Minghui.org) (ادامه از قسمت اول)

تمرین‌کنندگان فالون گونگ از سراسر استرالیا، از ۱۷ تا ۱۹اوت۲۰۲۶، در مقابل ساختمان پارلمان در کانبرا (پایتخت استرالیا)، تجمع‌هایی برگزار کردند تا توجه عموم مردم را به آزار و شکنجه اعتقادشان توسط حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) جلب کنند. ح.ک.چ از سال ۱۹۹۹، فالون گونگ را در چین به‌طرز وحشیانه‌ای تحت آزار و شکنجه قرار داده و ازطریق سرکوب فراملی مداوم، این آزار و شکنجه را به سراسر جهان گسترش داده است.

در تجمعی که در ظهر ۱۸اوت۲۰۲۶ برگزار شد، تمرین‌کنندگان از دولت استرالیا خواستند در واکنش به تشدید سرکوب فراملی توسط ح.ک.چ در استرالیا، اقدامی انجام دهد و به مهار موارد نقض نظام‌مند حقوق بشر به‌دست ح.ک.چ کمک کند.

رهبران جوامع و نمایندگان گروه‌های مختلف حقوق بشری، ازجمله تبتی‌ها و اویغورها، برای ابراز حمایت خود در این تجمع حضور یافتند و «قانون ترویج وحدت و پیشرفت قومی» را که اخیراً ح.ک.چ به اجرا گذاشته است، محکوم کردند. آن‌ها هشدار دادند که این قانون به‌عنوان ابزاری قانونی در خدمت پکن است تا «همگون‌سازی اجباری» و «نسل‌کشی فرهنگی» را علیه اقلیت‌های قومی اعمال کند و دامنه آن به استرالیا نیز گسترش یافته است و امنیت و آزادی بیان شهروندان استرالیایی را تهدید می‌کند.

تعداد زیادی از رهگذران و گردشگران توقف کردند تا تمرین‌کنندگان را در حال انجام تمرینات فالون گونگ تماشا کنند و به سخنرانی‌های این تجمع گوش دهند. بسیاری با تلفن همراهشان عکس گرفتند و درباره فالون گونگ و علت برگزاری این رویداد اطلاعات بیشتری خواستند. شمار قابل‌توجهی نیز دادخواستی را امضا کردند که خواستار پایان دادن به جنایت برداشت اجباری اعضای بدنِ زندانیان عقیدتی به‌دست ح.ک.چ و تشدید آزار و شکنجه در خارج از چین بود.

تمرین‌کنندگان فالون گونگ از سراسر استرالیا در ۱۸اوت۲۰۲۶، در مقابل ساختمان پارلمان در کانبرا، تجمعی برگزار گردند تا خواستار اقدام دولت استرالیا در واکنش به تشدید سرکوب فراملی به‌دست حزب کمونیست چین در استرالیا و سراسر جهان شوند. (Minghui.org)

مدیرعامل بنیاد: درخواست از دولت استرالیا، برای تصویب قوانینی به‌منظور متوقف کردن اقدامات شرورانه ح.ک.چ

لیزا کاتن، بنیان‌گذار و مدیرعامل بنیاد تورچ‌لایت، درحال سخنرانی در این تجمع (Minghui.org)

خانم لیزا کاتن، مدیرعامل و بنیان‌گذار بنیاد تورچ‌لایت، از حامیان پرشور افرادی است که با بی‌عدالتی روبه‌رو هستند و کسانی که حقوق و آزادی‌هایشان در معرض تهدید قرار دارد. بنیاد تورچ‌لایت سازمانی غیرانتفاعی در استرالیاست که از بازماندگان خشونت خانگی و خانوادگی و سایر شکل‌های رفتار خشونت‌آمیز حمایت می‌کند.

خانم کاتن در سخنرانی‌اش گفت: «از نظر من، سکوت به‌معنای بی‌طرفی نیست. وقتی افراد بی‌گناه تحت آزار و شکنجه قرار می‌گیرند، زندانی می‌شوند و مانند کالا با آن‌ها رفتار می‌شود، من به‌عنوان یک مسیحی، و هر انسان شریفی، باید در اعتراض صدای‌مان را بلند کنیم و این موضوع را نادیده نگیریم.»

خانم کاتن با اشاره به «قانون توقف برداشت اجباری اعضای بدن سال ۲۰۲۵» که در کنگره ایالات متحده تصویب شد، از دولت استرالیا خواست «از تصویب قوانینی هم‌سطح با آن حمایت کند؛ قوانینی شامل الزام به ارائه اظهارنامه‌های مربوط به پیوند اعضا و گردآوری داده‌ها با حفظ حریم خصوصی، ممنوعیت مشارکت در قاچاق اعضای بدن در خارج از کشور، تعیین معیارهای اخلاقی برای همکاری‌ها و اعمال مجازات‌های هدفمند علیه افرادی که براساس شواهد معتبر در این جنایات دخیل هستند. سازمان‌های پزشکی، دانشگاه‌ها، جوامع مذهبی، گروه‌های مهاجر، روزنامه‌نگاران و نمایندگان پارلمان باید با یکدیگر همکاری کنند. باید در کنار بازماندگان بایستیم، از کسانی که صدای اعتراضشان را بلند می‌کنند محافظت و اطمینان حاصل کنیم که هیچ‌کس در اینجا وارد سیستمی نشود که از رفتار خشونت‌آمیز و نقض حقوق انسان‌ها سود می‌برد.»

خانم کاتن اخیراً پس از تماشای مستند شکست‌ناپذیر: داستان ناگفته شن یون، دیدگاهش را بیان کرد. دیدن ارعاب و تهدیدهایی که هنرمندان شن یون هنگام ابراز ایمان و میراث فرهنگی‌شان با آن روبه‌رو می‌شوند، عمیقاً او را تحت تأثیر قرار داد. او گفت: «آزادی بیان، آزادی تشکل و آزادی مذهب باید در اینجا، در استرالیا و فراتر از آن، مورد حمایت قرار گیرد. هیچ رقصنده، گروه تئاتر، جامعه مذهبی یا مخاطب و تماشاگری نباید به‌دلیل بیان صلح‌آمیز هنری، فرهنگی یا مذهبی تهدید شود.»

خانم کاتن از افرادی که خواهان کمک هستند، تشکر کرد: «می‌خواهم از جامعه حاضر در اینجا و از هرکسی که دادخواستی را امضا می‌کند، در مراسم شمع‌افروزی شرکت می‌کند، به نماینده پارلمان نامه می‌نویسد، دعا می‌کند، می‌آموزد، گوش می‌دهد و حاضر نیست این موضوع را نادیده بگیرد، تشکر کنم. به هر قربانی، بازمانده، خانواده‌ای که در جستجوی عزیزی است و هر زندانی عقیدتی که ممکن است احساس کند نادیده گرفته می‌شود، می‌گویم هرگز تسلیم نشوید. دلسرد نشوید. عدالت در راه است.»

نماینده شورای تبت: «قانون جدید ح.ک.چ گرگی در لباس میش است»

دکتر زوئی بدفورد (چپ)، مدیر اجرایی شورای تبت استرالیا، و تنزین دالها (راست)، نماینده جامعه تبتی کانبرا، درحال سخنرانی در این تجمع) هر دو تصویر از (Minghui.org

دکتر زوئی بدفورد، مدیر اجرایی شورای تبت استرالیا ضمن محکومیت «قانون ترویج وحدت و پیشرفت قومی» که ح.ک.چ به‌تازگی به اجرا گذاشته است، گفت این قانون مانند گرگی در لباس میش است. او گفت: «پشت اصطلاحات به‌ظاهر مثبتی مانند وحدت و پیشرفت، واقعیت‌های بسیار زشت و خطرناک همگون‌سازی اجباری و نسل‌کشی فرهنگی در تبت نهفته است. باید بفهمیم چین با این لایحه قصد دارد به چه چیزی دست یابد. آن‌ها می‌خواهند فرهنگ تبتی را از بین ببرند، می‌خواهند زبان تبتی را محو کنند و می‌خواهند مذهب تبتی را نابود کنند.»

او از دولت استرالیا خواست برای پاسخگو کردن ح.ک.چ در قبال این سیاست‌ها اقدام کند و تحریم‌هایی مشابه تحریم‌های مگنیتسکی را علیه تک‌تک عاملان نقض حقوق بشر در چین اعمال کند.

تنزین دالها، از حامیان جامعه تبتی، همبستگی خود را با تمرین‌کنندگان فالون گونگ، اویغورها، هنگ‌کنگی‌ها و همه افراد و جوامعی ابراز کرد که همچنان سرکوب، ارعاب و سرکوب فراملی به‌دست حزب کمونیست چین را تجربه می‌کنند. آقای دالها اظهار کرد: «تجربیات ما متفاوت است، اما چیزی وجود دارد که همه ما را به هم پیوند می‌دهد. هیچ دولتی، به‌ویژه حزب کمونیست چین، نباید بتواند صرفاً به‌دلیل اعتقادات مردم، بیان صلح‌‌آمیز هویتشان، باورهایشان یا آینده‌ای که برای مردمشان می‌خواهند، آن‌ها را با استفاده از ترس ساکت کند. از دولت استرالیا می‌خواهیم همچنان سرکوب فراملی را جدی بگیرد، از جوامع مهاجر محافظت کند و روشن سازد که خاک استرالیا نمی‌تواند به امتدادی از نظام سانسور و ارعاب دولت دیگری تبدیل شود.»

رهبران جامعه اویغور: برای اطلاع‌رسانی و مقابله با سرکوب فراملی به‌دست ح.ک.چ، به تلاش‌های مشترک نیاز است

آقای بختیار بورا، رئیس انجمن اویغور استرالیا (چپ)، خانم رامیلا چانیشف، رئیس انجمن زنان اویغور استرالیا (AUTWA) (وسط)، و آقای مهمت چلپچی، سخنگوی انجمن اویغور استرالیا (راست)، درحال سخنرانی در این تجمع (هر دو تصویر از Minghui.org)

آقای بختیار بورا، رئیس انجمن اویغور استرالیا، خاطرنشان کرد که ح.ک.چ «قانون ترویج وحدت و پیشرفت قومی» را به‌عنوان اقدامی برای «ترویج هماهنگی» عرضه کرده است، درحالی‌که درواقع مردم را وادار می‌کند زبان، فرهنگ، مذهب، تاریخ و هویتشان را کنار بگذارند. او همچنین از دولت و پارلمان استرالیا خواست برای مقابله با سرکوب فراملی اقدامات قوی‌تری انجام دهند: تأثیر «قانون وحدت قومی» ح.ک.چ را به‌دقت بررسی کنند، نظارت بر محصولات تولیدشده با کار اجباری و زنجیره‌های تأمین مرتبط با آن‌ها را تقویت کنند و از اویغورها، تبتی‌ها، تمرین‌کنندگان فالون گونگ، فعالان دموکراسی‌خواه چینی و همه جوامعی که هدف سرکوب فراملی قرار دارند محافظت کنند. درعین‌حال، حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین باید در کانون روابط میان استرالیا و دولت چین قرار گیرد.

در پایان، آقای بورا اظهار داشت: «به همه دوستان فالون گونگ، دوستان تبتی، فعالان دموکراسی‌خواه چینی و هر فردی که متحمل رنج ناشی از سرکوب توسط ح.ک.چ می‌شود، می‌گویم: قدرت شما، نیروی مبارزه ماست. آزادی شما با آزادی ما پیوند خورده است و صدای شما هرگز نباید خاموش شود.»

خانم رامیلا چانیشف، رئیس انجمن زنان اویغور استرالیا (AUTWA)، گفت که ح.ک.چ ازطریق «قانون وحدت قومی» به آزار و شکنجه وجهه قانونی بخشیده و جوامع خارج از کشور را تهدید می‌کند. او از دولت استرالیا خواست به توصیه‌های دیده‌بان حقوق بشر، عفو بین‌الملل و گروه‌های اجتماعی توجه نماید و قاطعانه به ح.ک.چ اعلام کند که این قانون غیرقانونی و غیرقابل‌قبول است، نباید اجرا شود و باید لغو شود.

او همچنین اظهار کرد که دولت استرالیا همه ابزارهای لازم را در اختیار دارد، خواه اعمال تحریم‌های مشابه مگنیتسکی باشد یا ممنوع کردن محصولات تولیدشده با کار اجباری، و همچنین قوانین، رویه‌ها و توصیه‌های مرتبط نیز موجود است. او گفت: «وقت آن رسیده که جدی‌تر وارد عمل شویم و اقدام کنیم.»

آقای مهمت چلپچی، سخنگوی انجمن اویغور استرالیا، نمونه‌هایی از تشدید سرکوب فراملی به‌دست ح.ک.چ و پیامدهای بسیار جدی آن برای جوامع مهاجر را شرح داد. او از جوامع خارج از کشور خواست متحد شوند و در برابر مداخله مستقیم ح.ک.چ در امور داخلی سایر کشورها مقاومت کنند.

آقای چلپچی گفت: «ما گرد هم می‌آییم، با هم اقدام می‌کنیم، دیگران را آگاه می‌کنیم، به مردم اطلاع‌رسانی می‌کنیم و از دولت خود و سایر دولت‌هایی که از حقوق بشر جوامع مهاجر حمایت می‌کنند می‌خواهیم به ما کمک کنند تا بر چین فشار وارد کنیم، تا بتوانیم مطابق زبان، فرهنگ و ارزش‌های مذهبی خود زندگی کنیم.»

رهگذران: ح.ک.چ از حقیقت می‌ترسد

رهگذران و گردشگران در مقابل ساختمان پارلمان در کانبرا، درحال امضای دادخواست پایان دادن به آزار و شکنجه فالون گونگ (Minghui.org)

آقای اسمیت، اهل پرت، گفت که فعالیت‌های تمرین‌کنندگان فالون گونگ را در نورث‌بریجِ پرت دیده و درباره آزار و شکنجه مطلع شده است. او گفت: «وقتی شنیدم حزب کمونیست چین اعضای بدن افراد زنده را برداشت می‌کند و آن‌ها را با قیمت‌های بالا می‌فروشد، فکر کردم این کار بسیار غیرانسانی و واقعاً انزجار‌انگیز است. آن‌ها برای سود هنگفت مردم را می‌کشند و حتی چنین بازاری هم وجود دارد. این حتی با حداقل معیارهای ارزش‌های استرالیایی ما در تضاد و مطلقاً تحمل‌ناپذیر است.»

آقای اسمیت اهل پرت گفت قاچاق اعضای بدن به‌دست ح.ک.چ مطلقاً تحمل‌ناپذیر است. (Minghui.org)

آقای اسمیت پیشنهاد کرد: «کاری که باید انجام دهیم این است که با نخست‌وزیر و هر کسی که در دولت استرالیا نفوذ دارد ارتباط برقرار کنیم تا باعث ایجاد تغییر شویم.»

او از فداکاری بی‌دریغ تمرین‌کنندگان فالون گونگ تمجید کرد: «این تمرین‌کنندگان به اینجا می‌آیند تا صدای کسانی باشند که تحت آزار و شکنجه قرار دارند. آن‌ها افراد نیک‌سرشت و خوبی هستند. عمیقاً به دیگران اهمیت می‌دهند، درحالی‌که افراد بسیار زیادی در این دنیا، فقط به پول اهمیت می‌دهند.»

آقای اسمیت افزود که همه با اصول فالون گونگ، یعنی حقیقت، نیک‌خواهی، بردباری موافق هستند.

پل (Minghui.org)

پل، یکی از ساکنان محلی، گفت که ازطریق گزارش‌های رسانه‌ای مطلع شده است که ح.ک.چ می‌کوشد برای جامعه چینی‌های مهاجر در استرالیا تعیین تکلیف کند و سرکوب فراملی را علیه تمرین‌کنندگان فالون گونگ اعمال می‌کند. او گفت: «ما به‌عنوان افراد استرالیایی‌ نمی‌توانیم این موضوع را تحمل کنیم. در این کشور، همه باید آزاد باشند دیدگاه‌هایشان را همان‌طور که من ابراز می‌کنم، بیان کنند و اعضای هر گروه مذهبی باید بتوانند در صلح و آرامش به اعتقاداتشان عمل کنند.»

پل درباره قانون جدید وحدت قومی گفت: «ح.ک.چ درحال سرکوب و خفه‌کردن سنت‌های چین است و مانع رشد و تداوم آن می‌شود. گرچه هرگز به چین نرفته‌ام، مطالب زیادی خوانده‌ام، با چینی‌های بسیاری آشنا شده‌ام و در کنار آن‌ها کار کرده‌ام، می‌دانم که گروه‌های قومی مختلف در سراسر این کشور، فرهنگ‌های متمایزی دارند. اما ح.ک.چ می‌خواهد همه مطابق شیوه قوم "هان" زندگی کنند و برایشان تعیین می‌کند چه کاری باید انجام دهند. نمی‌توانم این را درک کنم، زیرا چنین کاری یک ملت را تضعیف می‌کند. معتقدم هرچه تنوع قومی یک کشور بیشتر باشد، آن کشور پویاتر است.»

پل تمرین‌کنندگان فالون گونگ را تشویق کرد که استقامت به خرج دهند و همچنان به مردم درباره موارد نقض حقوق بشر به‌دست ح.ک.چ اطلاع‌رسانی کنند.