(Minghui.org) آقای دای، مهاجر چینی، درحالیکه در ۲۳اوت، راهپیمایی فالون دافا را در بروکلین تماشا میکرد، گفت: «تازه پس از آمدن به ایالات متحده بود که فهمیدم افراد در خارج از چین میتوانند آزادانه فالون دافا را تمرین کنند.» او در خیابان هشتم ایستاده بود و گفت که در چین، بسیاری از اطلاعات مسدود یا تحریف میشوند. وی پس از آمدن به جامعه آزاد ایالات متحده، سرانجام فرصت پیدا کرد حقیقت را بفهمد.
فقط آقای دای اینگونه نبود. بسیاری از مردم بروکلین، ازجمله برخی از اعضای جامعه چینی، گفتند این نخستین بار است که راهپیمایی فالون دافا را میبینند. آنها از شنیدن درباره آزار و شکنجه ۲۷ساله بهدست حزب کمونیست چین (ح.ک.چ)، که برداشت اجباری اعضای بدن تمرینکنندگان را نیز شامل میشود، شوکه شدند.
حدود ۱۰۰۰ تمرینکننده در ناحیه کلانشهری نیویورک، در این راهپیمایی شرکت کردند. صفوف راهپیمایی از خیابان ۶۶ تا خیابان ۴۳ امتداد داشت و از منطقه اصلی تجاری محله چینیها عبور کرد. بسیاری از ساکنان، ازجمله خانوادههای چینی، در طول مسیر ایستادند تا تماشا کنند و عکس و فیلم بگیرند.
تمرینکنندگان فالون دافا در ۲۳اوت۲۰۲۶، راهپیمایی بزرگی در بروکلین برگزار کردند.
محله چینیهای بروکلین در نزدیکی خیابان هشتم در ناحیه سانست پارک قرار دارد. از دهه ۱۹۸۰، تعداد زیادی از چینیها، در این محل ساکن شدند و بهتدریج یکی از بزرگترین جوامع چینی شهر نیویورک را شکل دادند.
راهپیمایی تمرینکنندگان فالون دافا از سه بخش تشکیل شده بود. بخش اول به رهبری گروه مارش تیان گوئو نشان داد که فالون دافا چگونه در سراسر جهان تمرین میشود. افزونبر نمایش تمرینات و بنرها، این بخش شامل ماکت کتابهای فالون دافا، رقص اژدها، تخت روانی با دختران آسمانی و اجرای طبل تایکو نیز بود.
بخش دوم بر آزار و شکنجه فالون دافا بهدست ح.ک.چ تمرکز داشت که از سال ۱۹۹۹ آغاز شده است و از جامعه بینالمللی خواستار کمک برای پایاندادن به این آزار و شکنجه در چین و نیز سرکوب فرامرزی آن در خارج از کشور شد.
بخش سوم ابراز حمایت از خروج ۴۶۰میلیون چینی از ح.ک.چ و سازمانهای وابسته به آن، یعنی لیگ جوانان و پیشگامان جوان بود. این بخش شامل بنرها، ماکت بزرگی از کتاب نُه شرح و تفسیر درباره حزب کمونیست، رقص اژدها و اجرای طبل کمری بود.
هنگامی که صف رنگارنگ راهپیمایی از کنار فروشگاههای متعدد و نزدیک به هم در امتداد خیابان هشتم عبور میکرد، بسیاری از والدین همراه فرزندانشان ایستادند تا تماشا کنند. مردم همچنین از فروشگاههای کنار خیابان بیرون میآمدند تا عکس بگیرند. بسیاری گفتند این راهپیمایی نهتنها شور و هیجان به همراه داشت، بلکه اطلاعاتی را نیز ارائه کرد که پیشتر هرگز نشنیده بودند.
مهاجر هنگکنگی استقامت تمرینکنندگان را ستود
آقای لین هفتادوچندساله در محل آغاز راهپیمایی ایستاده بود و دوربینش مدام روشن بود. او گفت: «روحیه آنها [تمرینکنندگان] در پایبندی به باورشان، بسیار خوب و ستودنی است. استقامت آنها در عدالتخواهی برای کسانی که مورد آزار و شکنجه قرار گرفتهاند واقعاً قابلتوجه است.»
آقای لین در سال ۱۹۹۷، از هنگکنگ به ایالات متحده مهاجرت کرد و حدود ۳۰ سال است که در اینجا زندگی میکند. او طی این سالها، بارها تمرینکنندگان فالون دافا را دیده بود که راهپیمایی و تجمع اعتراضی علیه آزار و شکنجه برگزار میکردند. او با دیدن دوباره چنین صفوف بزرگی گفت: «این راهپیمایی عالی و بسیار منظم است. این رویداد بسیار مهم است.»
در جریان کمپینهای سیاسی ح.ک.چ در چین، والدین آقای لین نیز شکلهای مختلفی از آزار و شکنجه را تجربه کرده بودند. بنابراین او با تمرینکنندگان درباره اهمیت آزادی باور و آزادی بیان موافق بود. وی گفت: «میبینم غربیها هم شرکت میکنند. همه ما معتقدیم جهان به آزادی نیاز دارد.»
آقای لین تمرینکنندگان را تشویق کرد به تلاشهایشان ادامه دهند. او همچنین امیدوار بود در طول زندگیاش شاهد آن باشد که مردم چین حقوق اولیه خود را دوباره به دست آورند.
برخی دیگر از ساکنان چینی نیز برای نخستین بار یک رویداد فالون دافا را تماشا کردند. خانم چن اهل استان فوجیان همراه دختر خردسالش کنار خیابان ایستاده بود. او گفت: «این راهپیمایی بسیار منظم بود و شرکتکنندگان روحیه بسیار خوبی داشتند. دخترم واقعاً از تماشای آن لذت برد.» وی اظهار کرد به نظرش عالی است که چنین رویدادی در محلهشان برگزار شده است.
کمک به آگاهی و آموزش نسل جوان
لولو استرلا، ۴۲ساله، که در بروکلین زندگی میکند، درحالحاضر بهعنوان پرستار در یک مرکز پزشکی در آن نزدیکی کار میکند. او از دیدن این راهپیمایی در جامعه محلی بسیار خوشحال شد، زیرا این رویداد فرصتی فراهم میکرد تا ساکنان محلی گرد هم بیایند و درباره آنچه در چین درحال وقوع است آگاهی پیدا کنند. او گفت: «خوشحالم که آنها [تمرینکنندگان] میتوانند اعمال بد ح.ک.چ را افشا کنند.»
آنچه بیش از همه او را تحت تأثیر قرار داد، صلحآمیز بودن تمرینکنندگان بود. او گفت: «میشد فهمید که این گروه صلحآمیز است، خواستههای خود را بهشیوهای غیرخشونتآمیز بیان میکند و افراد بیشتری را از آزار و شکنجه آگاه میکند.»
لولو گفت چنین رویدادهایی بهویژه برای نسل جوان معنادار هستند. او معتقد است بسیاری از چینیآمریکاییهای جوان در ایالات متحده به دنیا آمدهاند و بزرگ شدهاند و چنین رویدادهایی میتوانند به آنان کمک کند تا بفهمند در چین، چه چیزی درحال وقوع است. به این ترتیب میتوانند درباره آنچه در این جهان میگذرد بیاموزند و تأمل کنند.
رزا لوپز، یکی دیگر از ساکنان بروکلین، عمیقاً تحت تأثیر ارزشهایی قرار گرفت که تمرینکنندگان در طول این راهپیمایی منتقل میکردند.
رزا لوپز، ساکن بروکلین
رزا معتقد است جامعه امروز به همدلی بیشتری نیاز دارد. او گفت: «فکر میکنم برگزاری راهپیماییهایی مانند این در جامعه مهم است تا مردم از خشونت ح.ک.چ آگاه شوند. به این ترتیب میتوانیم بفهمیم مردم چین چه مشکلاتی را پشت سر میگذارند، به چه چیزهایی باور دارند و در آنجا چه چیزی درحال وقوع است.» همچنین به اعتقاد او مردم باید در مخالفت با آزار و شکنجه در کنار هم بایستند و صدایشان را بلند کنند.
«نمیدانستم اعضای بدن افراد را از بدنشان خارج میکنند، این تکاندهنده است!»
الیزابت لورنزو، ساکن بروکلین، و نامزدش برایان کالفیلد این راهپیمایی را تماشا کردند.
الیزابت لورنزو، ساکن قدیمی بروکلین، و نامزدش برایان کالفیلد
آنها ازطریق این راهپیمایی، درباره آزار و شکنجه تمرینکنندگان فالون گونگ و سایر گروههای مذهبی در چین مطلع شدند و گفتند این نخستین بار است که درباره برداشت اجباری اعضای بدن بهدست ح.ک.چ میشنوند.
برایان گفت: «نمیدانستم اعضای بدن مردم را برداشت میکنند، این موضوع تکاندهنده است.» وقتی فهمید تمرینکنندگان فالون دافا بهدلیل باورشان زندانی و شکنجه شدهاند و حتی تا سرحد مرگ مورد آزار و شکنجه قرار گرفتهاند، گفت: «این وحشتناک است.»
برایان از تمرینکنندگان، بابت اطلاعرسانی درباره وضعیت چین تشکر کرد. الیزابت نیز معتقد بود چنین رویدادهایی میتوانند به افراد بیشتری کمک کنند تا بفهمند چه چیزی درحال وقوع است. او توضیح داد: «هرچه افراد بیشتری درباره این موضوع بدانند، بهتر است.»
برایان وقتی شنید که کنگره ایالات متحده در سال ۲۰۲۵، «قانون حفاظت از فالون گونگ» را تصویب کرده است، گفت این خبر خوبی است. او خوشحال شد که افراد بیشتری برای محکومیت آزار و شکنجه برخاستهاند. همچنین افزود که میتوان از تحریمها و سایر اقدامات برای پاسخگوکردن افراد دخیل در آزار و شکنجه استفاده کرد.
تمرینکنندگان جوان استرالیایی: آزار و شکنجه ۲۷ساله بیشازحد طولانی است
بسیاری از تمرینکنندگان غربی نیز در این راهپیمایی شرکت کردند. اریک نیوجنت استرالیایی، درحالحاضر بهعنوان طراح گرافیک در منهتن کار میکند. او بیش از ۲۰ سال پیش، زمانی که ۱۶ سال داشت، تمرین فالون دافا را آغاز کرد.
وی مدت کوتاهی پس از شروع تمرین، درباره آزار و شکنجه در چین شنید و درک آن برایش دشوار بود. او گفت: «گروهی مهربان که از اصول حقیقت، نیکخواهی، بردباری پیروی میکنند، بهدلیل باورشان اینچنین بیرحمانه سرکوب میشوند. تصورش هم دشوار است.» این موضوع او و خانوادهاش را بهشدت شوکه کرد.
اریک و خانوادهاش بهدنبال راههایی بودند تا بتوانند به خاتمه این وضعیت هولناک در چین کمک کنند. به همین دلیل، طی دو دهه گذشته، اریک در راهپیماییها و فعالیتهای متعددی برای افشای آزار و شکنجه توسط ح.ک.چ شرکت کرده است.
اریک گفت بسیاری از چینیهایی که در نیویورک زندگی میکنند هنوز درخصوص آزار و شکنجهای که تمرینکنندگان فالون دافا در چین متحمل میشوند، اطلاع ندارند. او ابراز امیدواری کرد که ازطریق این رویدادهای عمومی، افراد بیشتری فرصت دسترسی به این اطلاعات را پیدا کنند. وی توضیح داد: «آزار و شکنجه ۲۷ سال ادامه داشته و نباید ادامه پیدا کند. امیدواریم تمرینکنندگان در سرزمین اصلی چین را آزاد و این جهان را نیز به مکانی بهتر تبدیل کنیم.»
کپیرایت © ۲۰۲۶-١٩٩٩ Minghui.org تمامی حقوق محفوظ است.
