بانوی ۶۱ساله اهل هیلونگ‌جیانگ به‌دلیل تمرین فالون گونگ به بیش از سه سال زندان محکوم شد

3 اوت 2026 | همکار مینگهویی در استان هیلونگ‌جیانگ (چین)

(Minghui.org) وب‌سایت مینگهویی اخیراً مطلع شد که بانویی ۶۱ساله در شهر هاربین (استان هیلونگ‌جیانگ)، به‌دلیل تمرین فالون گونگ، به سه سال و دو ماه زندان محکوم شده است.

خانم ژائو شی‌هوا، متولد ۲۹اکتبر۱۹۶۴، در ۲۱اوت۲۰۲۵ دستگیر شد. بیش از ۲۰ تمرین‌کننده محلی دیگر فالون گونگ نیز در همان روز دستگیر شدند.

دادگاه ناحیه دائولی در ۲۳آوریل۲۰۲۶، به پرونده خانم ژائو رسیدگی کرد. هنوز مشخص نیست حکم محکومیت او چه زمانی صادر شده یا درحال‌حاضر در کجا محبوس است.

خانم ژائو پیش از آخرین محکومیت زندانش نیز بارها به‌دلیل اعتقادش هدف آزار و اذیت قرار گرفته بود.

بیش از چهار ماه بازداشت در مرکز شست‌وشوی مغزی در سال ۲۰۰۱

خانم ژائو در ۱۷ژانویه۲۰۰۱، در خانه مشغول شستن موی سر مادرشوهر به‌شدت بیمارش بود که لیو، دبیر دولت محلی، به همراه چو بوتائو، یکی از کارکنان کمیته محله، به خانه او رفتند. آن‌ها گفتند که لازم است با او صحبت کنند. او همراه آن‌ها رفت، اما درنهایت به یک مرکز شست‌وشوی مغزی منتقل شد.

ازآنجاکه خانم ژائو از نفیِ فالون گونگ طبق دستور آن‌ها خودداری کرد، در مرکز شستشوی مغزی، تحت شکنجه قرار گرفت. مقامات دولتی ازجمله یان شانلی، یو ژانچی، لیو یوهوا و ژو دایونگ از عاملان این اقدامات بودند. آن‌ها یک ‌بار او را مجبور کردند به‌مدت ۶ ساعت در وضعیتی خمیده بماند، درحالی‌که دستانش تا حد ممکن از پشت بالا کشیده شده بود. در موردی دیگر، او را به‌گونه‌ای آویزان کردند که پاهایش از زمین جدا بود. از سایر شکنجه‌هایش می‌توان به اجبار به نشستن روی نیمکت یا ایستادن برای ساعات طولانی و همچنین محرومیت از خواب اشاره کرد.

سه روز پس از دستگیری خانم ژائو، مادرشوهرش درگذشت. مقامات در ابتدا، مانع حضور او در مراسم خاکسپاری شدند و سپس به او اجازه دادند که در مراسم شرکت کند، درحالی‌که در تمام مدت تحت‌نظر بود. او را بلافاصله پس از مراسم خاکسپاری، به مرکز شستشوی مغزی بازگرداندند و او درمجموع بیش از چهار ماه در بازداشت بود. دختر نُه‌ساله‌اش و خواهر نابینایش (که همراه او زندگی می‌کرد) در آن مدت، برای مراقبت از خود با مشکلات بسیاری مواجه بودند.

دو سال کار اجباری (دسامبر۲۰۰۱ – دسامبر۲۰۰۳)

خانم ژائو در تاریخ ۳دسامبر۲۰۰۱، پس از آنکه یکی از مأموران اداره پلیس شهر شوانگ‌چنگ او را درحال نصب بنرهایی با اطلاعاتی درباره فالون گونگ دید، دوباره دستگیر شد. او در بازداشتگاه شهر شوانگ‌چنگ، دست به اعتصاب غذا زد و زمانی که وضعیت جسمانی‌اش به‌شدت ضعیف شده بود، با قرار وثیقه آزاد شد.

یک هفته بعد، یکی از نگهبانان بازداشتگاه به همراه یک مأمور پلیس به منزل خانم ژائو رفتند و گفتند که می‌خواهند او را برای معاینه‌ جسمی ببرند؛ اما درعوض او را مستقیماً به بازداشتگاه بردند. در مارس۲۰۰۲، وانگ، مدیر بازداشتگاه، به همراه دو نگهبان (شو جی‌زه و دیگری با نام خانوادگی وانگ)، خانم ژائو را برای گذراندن یک دوره‌ دوساله حبس به اردوگاه کار اجباری وانجیا فرستادند.

این اردوگاه کار اجباری در ابتدا، به‌دلیل وضعیت نامناسب جسمانی خانم ژائو از پذیرش او خودداری کرد، اما پس از آنکه مدیر بازداشتگاه (وانگ) به مدیر و پزشک اردوگاه رشوه داد، آن‌ها کوتاه آمدند و وی را پذیرفتند.

در طول هفته‌ اول حضور خانم ژائو در این اردوگاه کار اجباری، به وی اجازه داده نشد با سایر تمرین‌کنندگانِ بازداشت‌شده‌ فالون گونگ تماسی داشته باشد. او مجبور به شرکت در کلاس‌های شستشوی مغزی شد و به او دستور دادند که ایمانش را رها کند. همچنین او را مجبور می‌کردند از صبح تا نیمه‌شب، سرپا بایستد و اجازه‌ استفاده از توالت را نیز نداشت.

نگهبان یائو فوچانگ با استفاده از باتوم‌های برقی، به خانم ژائو و سایر تمرین‌کنندگان شوک وارد می‌کرد. گاهی تمرین‌کنندگان در سرویس بهداشتی، جایی که از دید سایرین پنهان بود، آماج مشت و لگد قرار می‌گرفتند.

در پاییز سال ۲۰۰۲، همه این تمرین‌کنندگان به گروه هفت منتقل شدند. به‌مدت یک ماه کامل، فرمانده ژانگ بو و هفت نگهبان دیگر، این تمرین‌کنندگان را مجبور می‌کردند از ساعت ۴ صبح تا ۲ بامدادِ روز بعد، روی چارپایه‌ای کوچک بنشینند. خانم ژائو از پوشیدن لباس زندانیان خودداری کرد و به همین دلیل، نگهبانی به نام ژو او را به سلول انفرادی انداخت و در آنجا آویزانش کرد.

بار دیگر، خانم ژائو از نوشتنِ بیانیه‌هایی مبنی بر انکار فالون گونگ خودداری کرد و نگهبان وانگ او را به سلول انفرادی انداخت. او دو انگشت شستِ دست‌های خانم ژائو را بست و او را به‌گونه‌ای آویزان کرد که پاهایش با زمین تماس نداشت. همچنین با باتوم‌های برقی به گردن، صورت و سایر بخش‌های بدنش شوک وارد کرد.

علاوه‌بر شکنجه‌های جسمی، خانم ژائو را مجبور به کار اجباریِ سنگین نیز می‌کردند. او به جربِ بسیار شدید در سراسر بدنش، که خارش‌ داشت، مبتلا بود. به‌دلیل جرب نمی‌توانست چشمانش را ببندد و در تمام مدت بازداشت، حتی یک شب هم خوابِ راحت نداشت.

آواره شدن اجباری در سال ۲۰۲۴

پلیس در تاریخ ۲۳دسامبر۲۰۲۴، به منزل خانم ژائو رفت. او در خانه نبود. مأموران کتاب‌های فالون گونگ و سایر اشیای ارزشمند او را توقیف کردند و شوهرش را به اداره پلیس چنگشو بردند.

پلیس پس از آنکه شوهرش را وادار کرد محل اختفای او را فاش کند، به خانه دخترش رفت. دخترش، خانم شوان شائوجینگ، جلو در ایستاد و اجازه نداد آن‌ها وارد شوند. سپس پلیس پدرش را که شش ساعت در اداره پلیس نگه داشته شده بود، مجبور کرد با او تلفنی صحبت کند. دختر این زوج حتی پس از آنکه یکی از مأموران، اسلحه‌ای را به پیشانی‌اش گرفت، همچنان کوتاه نیامد. پلیس رفت، اما پنج روز بعد، خانم شوان را در محل کارش دستگیر و به اتهام «ممانعت از اجرای قانون» بازداشت کرد. خانم ژائو مجبور شد برای در امان ماندن از آزار و اذیت، مدتی دور از خانه زندگی کند.