(Minghui.org) ساکنی ۵۹‌ساله در شهر جیو‌جیانگ، استان جیانگ‌شی، پس از آنکه به‌دلیل باورش به فالون گونگ ۵۱۵ روز در زندان زنان استان جیانگ‌شی محبوس بود، در ۱۷ژانویه۲۰۲۶ آزاد شد.

خانم تیان های‌یینگ در ۲۰اوت۲۰۲۴ دستگیر و در ۲۵دسامبر۲۰۲۴ به یک سال و نیم حبس محکوم شد. او به این حکم اعتراض کرد، اما حکم اولیه تأیید شد و در ۵ژوئن۲۰۲۵ او را به زندان فرستادند. آنچه در ادامه می‌آید شرح شکنجه‌هایی است که او متحمل شد.

دستگیری به‌دلیل توزیع مطالب فالون گونگ

خانم تیان در ۲۰اوت۲۰۲۴، هنگامی که سی‌دی‌های حاوی اطلاعات درباره فالون گونگ را توزیع می‌کرد، به پلیس گزارش و دستگیر شد.

روز بعد، او را برای معاینه جسمی به بیمارستان بردند و مشخص شد فشار خون سیستولیکش ۲۲۰ میلی‌متر جیوه است (محدوده طبیعی ۱۲۰ یا کمتر است). به همین دلیل، بازداشتگاه محلی از پذیرش او خودداری کرد. پلیس حاضر نشد خانم تیان را آزاد کند و او را به بخشی تحت مدیریت پلیس در بیمارستان شماره یک شهر جیو‌جیانگ برد.

شش لوله خون از خانم تیان گرفتند و او به‌طور شبانه‌روزی با دوربین مداربسته تحت نظارت بود. او اجازه نداد فشار خونش را اندازه بگیرند، از مصرف دارو و پوشیدن لباس بیمارستان خودداری کرد و به‌مدت ۱۵ روز اعتصاب غذا کرد.

شکنجه در بازداشتگاه و بیمارستان

پلیس و رئیس بازداشتگاه در ۵سپتامبر۲۰۲۴ برای خانم تیان قرار بازداشت کیفری صادر کردند. او را به بازداشتگاه شهر جیو‌جیانگ بردند.

همه افراد بازداشت‌شده در بازداشتگاه مجبور بودند ویدئوهایی درباره جنگیدن ارتش سرخ تماشا کنند. خانم تیان برای متوقف‌کردن پخش این فیلم‌های تبلیغاتی، دکمه هشدار را فشار داد. وقتی رئیس، پزشک و نگهبانان آمدند، به‌زور فشار خون او را اندازه گرفتند که ۲۳۰ میلی‌متر جیوه بود. نگهبان به پاهای خانم تیان پابند زد که هنگام راه‌رفتن باعث دردش می‌شد. بازداشتگاه می‌خواست دوباره او را به بیمارستان بفرستد، اما بیمارستان به‌دلیل فشار خون بالایش از پذیرش او خودداری کرد. وقتی خانم تیان درخواست آزادی کرد، رئیس گفت که باید مراحل قانونی را طی کنند و درخواستش را رد کرد. بعداً او را به بیمارستان فرستادند.

خانم تیان حدود یک ماه در بیمارستان نگه داشته شد. در این مدت، اجازه نداد فشار خونش را اندازه بگیرند و از مصرف دارو یا پوشیدن لباس بیمارستان خودداری کرد. پلیس خانم تیان را به نیمکت ببر (وسیله شکنجه) دستبند زد و دارو را به‌زور در دهانش ریخت. بار دیگری دارو را با غذایش مخلوط کردند. حتی یکی از مأموران پلیس او را تهدید کرد: «اگر اطاعت نکنی، بلدم چطور به حسابت برسم، آن‌وقت حتی جرئت نمی‌کنی مرا به مسئولان گزارش بدهی. فقط می‌توانی التماس کنی که به تو رحم کنم. حتی نخواهی فهمید چطور می‌میری!»

خانم تیان در نوامبر۲۰۲۴ به بازداشتگاه بازگردانده شد و همچنان در آنجا در بازداشت ماند.

۵۱۵ روز حبس

دادگاه شهرستان یونگ‌شیو در ۲۵دسامبر۲۰۲۴ خانم تیان را در بازداشتگاه محاکمه کرد. خانواده‌اش اجازه حضور در جلسه را نداشتند و در جریان محاکمه نیز به خانم تیان فرصتی برای صحبت‌ داده نشد.

بازداشتگاه در فوریه۲۰۲۵ بار دیگر تلاش کرد فشار خون خانم تیان را اندازه بگیرد و وقتی او امتناع کرد، دوباره او را به بیمارستان فرستادند.

خانم تیان در اوایل مارس، هنگامی که در بیمارستان بود، حکمش را دریافت کرد. او به یک سال و نیم حبس محکوم شده بود. وقتی در بیمارستان از همکاری خودداری کرد، بار دیگر او را به نیمکت ببر دستبند زدند. ازآنجاکه یک دستش با دستبند بسته شده بود، فقط با یک دست توانست درخواست تجدیدنظرش را بنویسد.

او به دادگاه میانی شهر جیو‌جیانگ درخواست تجدیدنظر داد و این دادگاه در مه۲۰۲۵ حکم اولیه را تأیید کرد.

خانم تیان در ژوئن۲۰۲۵ به زندان زنان شهر نان‌چانگ فرستاده شد. پلیس به بهانه بازرسی، او را کاملاً برهنه کرد و از او خواست ده بار بالا و پایین بپرد و همچنین چمباتمه بزند. او امتناع کرد.

خانم تیان در اوایل ژوئیه۲۰۲۵ به شعبه نان‌هوِ زندان منتقل شد. او پس از ۵۱۵ روز حبس، در ۱۷ژانویه۲۰۲۶ آزاد شد.

آزار و شکنجه در گذشته

این نخستین بار نبود که خانم تیان، که زمانی به‌عنوان معلم حق‌التدریسی کار می‌کرد، به‌دلیل باورش هدف آزار و شکنجه قرار می‌گرفت. پیش‌تر چهار بار به کار اجباری محکوم شده بود و سه دوره از آن‌ها را، درمجموع حدود شش سال، گذرانده بود (بار دیگر، اردوگاه کار اجباری محلی به‌دلیل فشار خون بالایش از پذیرش او خودداری کرد). او همچنین یک دوره حبس سه سال و نیمه دیگری را گذرانده بود. افزون‌بر این، چندین بار در مراکز مختلف دیگر بازداشت شده بود.

شوهر خانم تیان، گویی شون‌لو، در سال ۲۰۰۶، زمانی که او در اردوگاه کار اجباری محبوس بود، از او طلاق گرفت. او مانع تماس خانم تیان با دخترشان شد، دختری که بعدها مدرس یکی از دانشگاه‌های پکن شد.

گزارش مرتبط:

بانویی در جیانگشی، در دوران حبس به‌دلیل ایمانش، از ملاقات با خانواده محروم شد