چگونه در هنگام وقوع فاجعه، در امان بمانیم: داستان شیرهای چشم‌قرمز

(Minghui.org) با مشاهدۀ حوادث طبیعی مانند سیل و زلزله و طوفان‌های سهمگین، جا دارد از خود بپرسیم: در ظاهر، فناوری مدرن کیفیت زندگی ما را بهبود بخشیده است، اما آیا واقعاً امنیت بیشتری داریم یا وضعمان بهتر شده است؟

این موضوع مرا به‌یاد یکی از اجراهای شن‌یون انداخت. روستایی در چین باستان، چنان به فساد کشیده شده بود که در آستانه گرفتارشدن در سیلی عظیم قرار داشت. بودی‌ساتوا گوان‌یین خود را به‌شکل گدایی درآورد و به آنجا رفت، به امید آنکه افراد باوجدان را نجات دهد. روستاییان او را نادیده گرفتند و برخی حتی مسخره‌اش کردند. پیرزنی نیک‌خواه فقط یک کاسه برنج داشت. نیمی از آن را به گدا (بودی‌ساتوا گوان‌یین) داد و نیم دیگر را برای نشان‌دادن احترامش، مقابل مجسمه بودا گذاشت.

بودیساتوا گوان‌یین به یک جفت شیر سنگی در ورودی روستا اشاره کرد و به آن پیرزن گفت: «وقتی دیدی چشمان شیرها قرمز شد، یعنی سیل در راه است. به‌سمت کوه فرار کن تا در امان بمانی.» پیرزن از او تشکر کرد و ماجرا را به سایر روستاییان نیز گفت. اما هیچ‌کس حرفش را باور نکرد و حتی برخی به او خندیدند. اما پیرزن همچنان به همه هشدار می‌داد.

چند نفر از اوباش روستا تصمیم گرفتند با او شوخی کنند و چشم‌های شیرهای سنگی را قرمزرنگ کردند. وقتی پیرزن این صحنه را دید، در سراسر روستا دوید و از مردم خواست آنجا را ترک کنند، اما همه او را مسخره کردند. پیرزن چاره‌ای نداشت و گریخت. اندکی بعد سیلی آمد و روستا را ویران کرد.

داستان مشابهی نیز در کتاب مقدس وجود دارد. خداوند دید که انسان‌ها چقدر شرور شده‌اند و سیلی فرستاد تا آن‌ها را نابود کند، اما نوح و خانواده‌اش نجات یافتند. شهر رومی پمپئی، در سال 79 میلادی، هنگام فوران کوه وزوو، زیر خاکستر مدفون شد. این شهر به‌خاطر فحشا، برده‌داری و مسابقات گلادیاتوری‌اش شناخته می‌شد. وقتی پادشاه فرانسیس در سال 1819 به‌همراه همسر و دخترش از نمایشگاهی از آثار باستانی بازیابی‌شده از پمپئی بازدید کرد، از آثار هنری مستهجن شرمسار شد. او دستور داد آن‌ها را جمع کنند تا در معرض دید نباشند، اما در سال 2000، آن‌ها را بیرون آوردند و در معرض دید عموم قرار دادند.

از شیرهای سنگی چشم‌قرمز گرفته تا کشتی نوح و خاکسترهای پمپئی، درواقع درس‌های بی‌شماری این مسئله به ما نشان داده‌اند که بشر چقدر آسیب‌پذیر است. وقتی از معیارهای اخلاقی منحرف شویم و با نابودی روبرو شویم، چه کسی ما را نجات خواهد داد؟